Cabaran kepada Pakatan Harapan (Bahagian 1)

Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming pada 23hb September 2015

Cabaran kepada Pakatan Harapan – Bahagian 1

Bagaimanakah sejarah akan menghakimi percubaan kali ketiga dalam usaha membentuk pakatan pembangkang di Malaysia? Hanya masa yang akan menentukan. Namun Pakatan Harapan yang baru dibentuk ini menghadapi cabaran besar dalam membuat persediaan bagi menentang Barisan Nasional demi masa hadapan negara pada PRU akan datang. Pada masa yang sama, terdapat juga peluang yang harus dicapai dalam membentuk identiti dan pentas untuk gabungan baru ini.

Dalam bahagian pertama ini, saya akan menyelusuri beberapa cabaran bagi pembentukan pakatan pembangkang baru ini dan memberi hujah bahawa ini merupakan masa yang sesuai untuk melancarkan Pakatan Harapan. Dalam bahagian kedua, saya akan menggariskan beberapa cabaran dan peluang untuk Pakatan Harapan dalam persediaan menghadapi PRU akan datang.

Walaupun pengumuman pembentukan Pakatan Harapan oleh Ketua Pembangkang merangkap Presiden PKR, Dr Wan Azizah, bersama-sama dengan Ketua Parlimen DAP, Lim Kit Siang dan Pengerusi Parti Amanah Negara, Mat Sabu, seolah-olah seperti sebuah perjanjian kukuh yang termeterai, terdapat beberapa kuasa yang bergerak di belakang tabir untuk melambatkan atau menggagalkan pembentukan pakatan pembangkang yang baru ini. Sebahagian daripada ini didorong oleh motivasi yang tulen, terdapat juga yang bukan.

Cabaran pembentukan Pakatan Harapan

Hujah-hujah yang dibuat terhadap pembentukan pakatan pembangkang yang baru ini boleh dikategorikan kepada 3 kategori dengan terdapat pertindihan diantaranya.

Hujah pertama berkisar kepada tanggapan bahawa BN-Najib akan menjadi tidak begitu popular menjelang PRU akan datang, dan sebab itu kesemua parti pembangkang perlu mengelak pertandingan tiga penjuru bagi mencapai matlamat ke Putrajaya. Kemasukan PAN dengan pengecualian PAS memungkinkan pertandingan 3 penjuru yang akan menjejaskan matlamat utama ini. Oleh itu, parti-parti pembangkang perlu mengekalkan keadaan sedia ada dan tidak melakukan sesuatu yang boleh menggangu gugat keadaan.

Masalah berkenaan hujah ini adalah, PRU 2018 adalah berbeza dengan PRU 2008. Memenangi majoriti kerusi Dewan Rakyat adalah berbeza dengan menafikan BN majoriti dua pertiga. Jangkaan dan harapan rakyat adalah berubah-ubah mengikut landskap politik negara. Jika tiada pakatan pembangkang rasmi yang mempunyai platform dan manifesto yang gah dan kuat, pemilih mungkin hanya akan berpegang kepada kebiasaan, iaitu mengundi BN. Perkara ini cukup untuk menafikan kemenangan bagi pihak pembangkang. Kita juga tidak boleh menolak kemungkinan bahawa peratusan keluar pengundi akan lebih rendah berbanding PRU 2013 jika pengundi tidak dapat melihat keupayaan pakatan baru untuk mengambil alih tampuk BN.

Tambahan pula, hujah ini adalah berlandaskan pengekalan Najib sebagai Perdana Menteri. Bagaimana sekiranya Najib digantikan oleh Muhyiddin, nafas baru yang lebih menyegarkan sebelum PRU 2018? BN yang diketuai oleh Muhyiddin akan meraih manfaat seperti kemenangan besar Pak Lah pada PRU 2004 yang disebabkan populariti beliau. Parti-parti pembangkang pula perlu berebut dan berhempas pulas, dalam cubaan untuk mengatasi perkara ini. Dengan adanya pakatan baru, kita berada pada kedudukan yang lebih selesa untuk membuat rancangan dan bersedia menghadapi kemungkinan sebegitu, dan menunjukkan bagaimana kita boleh mengatasi BN, tidak kira sama ada BN diterajui oleh Najib, Muhyiddin, Zahid Hamidi mahupun Khairy.

Hujah kedua berpaksi kegusaran bahawa pengasingan PAS akan menyebabkan kehilangan undi Melayu. Anggapan di sini adalah bahawa PAS merupakan satu-satunya parti yang mampu mendekati Melayu dari luar bandar dan jika mereka dikecualikan daripada pakatan pembangkang, pengundi-pengundi tidak akan mengundi pakatan baru tanpa PAS. Lanjutan hujah ini adalah bahawa pengecualian PAS daripada pakatan baru akan menjadikan PAS lebih cenderung untuk bekerjasama dengan UMNO, dan dengan itu akan mengurangkan peluang kemenangan bagi pihak pembangkang pada PRU akan datang.

Sekali lagi, hujah ini adalah bermasalah jika dilihat dari pelbagai sudut. Andaian bahawa hanya PAS yang mampu memenangi atau mempertahankan keperluan masyarakat luar bandar perlu dikaji semula. Daripada 15 kerusi parlimen yang dimenangi oleh pembangkang pada PRU 2008 namun gagal dipertahankan pada PRU 2013, 10 daripadanya merupakan kerusi kuat PAS di Kedah dan Kelantan. 7 daripada 10 kerusi ini hilang dari kubu kuat PAS di Kedah disebabkan oleh kegagalan Kerajaan Negeri PAS untuk melaksanakan tanggungjawabnya. Sebaliknya, Pakatan Rakyat di Pulau Pinang dan Selangor memperoleh peningkatan peratusan undian pada PRU 2013. Malah, besar kemungkinan kebimbangan PAS bahawa mereka mungkin tidak dapat mempertahankan Kelantan selepas berakhir era pemerintahan Tok Guru Nik Aziz menyebabkan mereka menegakkan hudud sebagai agenda utama pada pasca PRU 2013. Ketidakupayaan kerajaan PAS Kelantan untuk menghasilkan suatu rancangan pembinaan semula selepas banjir yang sistematik mungkin akan menghantui mereka pada PRU 2018.

Tidak dapat dinafikan bahawa kemampuan PAN untuk menguasai undi Melayu masih diragui, tetapi itu telah dijangka memandangkan parti tersebut hanya baru berusia beberapa bulan sahaja. Namun terdapat tanda-tanda yang menggalakkan terutamanya pendaftaran lebih daripada 8000 ahli di Kelantan. PAN juga dijangka bertapak di Johor, Melaka dan Negeri Sembilan, di mana kehadiran PAS di negeri-negeri ini secara tradisinya dilihat lemah. Sokongan politik kaum Melayu adalah anjal, sama seperti kaum lain. Sebuah parti Islam baru progresif yang berjuang untuk komuniti Melayu merupakan sebuah pembangunan positif terutamanya selepas keengganan Presiden PAS, Tok Guru Hadi Awang untuk menyelar kelemahan demi kelemahan pentadbiran Najib.

Akhirnya, kemungkinan PAS untuk bekerjasama dengan UMNO kini sudah jelas, sama ada dengan tertubuhnya pakatan pembangkang yang baru atau tidak. Kemungkinan besar Hadi Awang akan terus dimanipulasi oleh UMNO untuk terus mempercayai bahawa hudud di Kelantan boleh dilaksanakan dengan kerjasama UMNO. Dengan adanya kecenderungan seperti ini, bukankah lebih baik untuk meminta PAS menyatakan kedudukan politik mereka sebelum PRU akan datang dan bukannya selepas PRU? Apakah jaminan yang dimiliki oleh parti pembangkang lain bahawa Hadi Awang tidak akan membawa PAS untuk bekerjasama dengan UMNO dalam konteks pasca PRU14 walaupun tanpa kewujudan Pakatan Harapan?

Hujah ketiga adalah bahawa pakatan sekutu ini dibentuk pada masa yang tidak sesuai. Perbincangan lanjut perlu diadakan dan polisi perlu dikukuhkan supaya masalah dan penyebab kepada perpecahan Pakatan Rakyat tidak akan berulang dan menyebabkan perpecahan kepada mana-mana pakatan pembangkang yang baru. Parti pembangkang perlu turun padang dalam usaha memahami pengundi luar bandar dan membentuk sebuah sekutu yang mampu memenangi hati dan minda mereka. Ini merupakan cadangan yang baik, namun tidak praktikal dari segi politik.

Hakikatnya, kepincangan telah menimpa pembangkang sejak keputusan Hadi Awang untuk mendesak hudud dilaksanakan di Kelantan yang merupakan pelanggaran langsung terhadap Dasar Bersama Pakatan Rakyat. Keperluan untuk mengisi kekosongan kepimpinan yang ditinggalkan Najib adalah semakin terdesak dan tertekan memandangkan sesi pembentangan bajet yang kian hampir, situasi ekonomi negara yang semakin meruncing serta percubaan terang-terangan UMNO untuk menggalakkan dan menganjurkan program yang meningkatkan retorik perkauman.

Adalah tidak adil untuk meninggalkan rakan-rakan PAN terkontang-kanting, selepas mereka membuat keputusan sukar untuk keluar daripada PAS setelah berjuang dalam parti sejak bertahun-tahun lamanya, demi menubuhkan parti Islam baru yang lebih progresif. Memang telah diharapkan bahawa PAN akan menyertai pakatan baru untuk memimpin negara dalam keadaan yang memerlukan. Membentuk pakatan baru pada masa ini akan memberi rangsangan kepada PAN dari segi kredibiliti dan menunjukkan komitmennya kepada perjuangan pembangkang, serta memperakukan komitmen parti pembangkang lain terhadap perjuangannya.

Perbincangan boleh berlanjutan tanpa sebarang resolusi. Hakikatnya, Dasar Bersama Pakatan Rakyat telah tertubuh sebagai komitmen dasar bersama untuk pakatan pembangkang yang lepas. Oleh itu, Pakatan Harapan boleh menerima pakai rangka kerja yang sama namun boleh diubahsuai selaras dengan cabaran politik yang dihadapi menjelang PRU akan datang. Pembentukan pakatan baru ini juga membenarkan kita mewujudkan barisan yang lebih kukuh dan bersatu menjelang sesi Parlimen akan datang, termasuklah sesi pembentangan bajet alternatif, sesuatu yang tidak mungkin dapat dicapai tanpa kehadiran pakatan pembangkang rasmi.

Adakah pembentukan Pakatan Harapan bermakna kita telah menjawab semua hujah yang menentang pakatan pembangkang yang baru? Adalah naif jika saya beranggapan demikian. Namun, ianya langkah pertama yang baik ke arah perjuangan besar dan lebih signifikan menjelang PRU akan datang. Dalam pada itu, Pakatan Harapan perlu menghadapi pelbagai cabaran dan cuba untuk menggengam peluang yang akan datang. Perkara tersebut akan diulas dengan lebih lanjut dalam Bahagian 2 kenyataan saya.

Dr. Ong Kian Ming
Ahli Parlimen Serdang
23 September 2015

Suruhanjaya Pilihan Raya perlu melantik semula Penolong Pegawai Pendaftar (ARO) daripada parti-parti politik untuk menghentikan penurunan bilangan pengundi berdaftar

Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang pada 25 Ogos 2015

Suruhanjaya Pilihan Raya perlu melantik semula Penolong Pegawai Pendaftar (ARO) daripada parti-parti politik untuk menghentikan penurunan bilangan pengundi berdaftar

Selepas lebih daripada 2 tahun berlakunya PRU ke-13 serta keputusan SPR untuk tidak memperbaharui status Penolong Pegawai Pendaftar (Assistant Registrar Officers atau AROs) daripada parti politik, jumlah bersih pengundi baru berdaftar pada suku kedua tahun 2015 telah menunjukkan penurunan secara keseluruhan. Menurut data yang dikeluarkan oleh SPR, hanya tiga buah negeri yang menunjukkan peningkatan pengundi (pendaftaran baru + pendaftaran tukar alamat – penandaan pemotongan, iaitu mereka yang telah meninggal atau berpindah). Tiga buah negeri ini adalah Melaka (+496 pengundi), Sarawak (+4,588 pengundi) dan Terengganu (+10,311 pengundi). [1] (Rujuk Jadual 1)

Kesemua negeri lain mengalami penurunan bilangan bersih jumlah pengundi, termasuklah Perak (-5,303 pengundi), Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur (-3,487 pengundi), Selangor (-3,425 pengundi) dan Kedah (-2,911 pengundi). Sungguh tidak masuk akal apabila Selangor yang mengalami peningkatan penduduk dan mempunyai bilangan terbanyak pengundi tidak berdaftar mengalami penurunan bersih bilangan pengundi pula.

Jelas bahawa SPR tidak berusaha secukupnya untuk mendaftarkan pengundi baru. Kita tidak boleh mengelakkan daripada berfikir bahawa SPR TIDAK agresif melakukan pendaftaran pengundi baru dan muda kerana golongan inilah yang kemungkinan besar TIDAK akan mengundi parti pemerintah. Pada masa yang sama, peningkatan ketara dalam bilangan bersih pengundi baru di Terengganu juga sangat mencurigakan. Ia mengingatkan saya kepada peningkatan pesat dalam bilangan pengundi baru di Terengganu selepas BN hilang kuasa sebagai kerajaan Negeri Terengganu pada 1999. Adakah agensi kerajaan seperti JASA terlibat dalam pendaftaran pengundi baru di Terengganu?

Sekali lagi, saya menyeru SPR untuk memulihkan hak parti politik untuk melakukan pendaftaran pengundi baru melalui Penolong Pegawai Pendaftar. DAP telah membuktikan kebolehan mereka dalam mendaftarkan ramai pengundi baru terutamanya di kalangan anak muda melalui pusat khidmat, acara awam dan inisiatif pendaftaran pengundi di tempat-tempat awam di seluruh Malaysia. Tambahan lagi, peratusan pengundi berdaftar yang ditolak oleh SPR setakat ini bukanlah besar dan ini menunjukkan DAP lebih daripada mampu untuk menjalankan proses pendaftaran pengundi secara teratur.

Jika SPR gagal untuk mengambalikan hak ini, ia akan menjadi satu lagi titik hitam kepada institusi ini yang sepatutnya merupakan badan bebas dan menunjukkan bahawa SPR tidak berminat untuk membolehkan lebih ramai rakyat Malaysia mengambil bahagian dalam proses pilihan raya.

Dr. Ong Kian Ming
Ahli Parlimen Serdang

[1] Putrajaya menunjukkan peningkatan 196 pengundi.

Adakah Idris Jala benar-benar mengeluarkan cabaran atau sekadar melindungi Najib?

Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang pada 15 Ogos 2015

Adakah Idris Jala benar-benar mengeluarkan cabaran atau sekadar melindungi Najib?

Walaupun saya seringkali tidak bersetuju secara umum dengan strategi dan polisi Program Transformasi Ekonomi (ETP), saya dulu tetap menghormati CEO PEMANDU, Dato Idris Jala sebagai seorang yang berintegriti dan benar-benar mahu menyumbang secara positif kepada negara.

Disebabkan itu, saya amat terkejut apabila membaca catatan terbaru beliau di laman web ETP yang bertajuk “Throwing Down the Gauntlet”[1] (‘Mengeluarkan Cabaran’) di mana beliau bukan sahaja seolah-olah mempertahankan tindakan BN, tetapi juga mendakwa bahawa pihak pembangkang adalah penghalang utama kepada reformasi pembiayaan politik.

Beliau bukan sahaja tidak bersuara bagi pihak pegawai SPRM yang disoal siasat oleh polis dan juga 2 orang pegawai yang ditukarkan ke JPM sehari selepas berjumpa dengan pemimpin pembangkang, malahan beliau cuba mempertahankan “derma” RM2.6b yang diterima oleh Perdana Menteri dengan mengeluarkan kenyataan ini:

“Saya merujuk kepada pakar undang-undang untuk penjelasan di sisi undang-undang berkenaan isu derma politik. Secara umumnya, ia tidak menyalahi undang-undang bagi sesiapa untuk menderma wang kepada parti politik. Seterusnya, tiada undang-undang di negara ini yang mengharamkan derma politik disumbangkan kepada akaun bank individu mahupun parti politik. Bagaimanapun, ia adalah menyalahi undang-undang apabila derma tersebut secara langsung berkait dengan rasuah.”

Pembisuan Idris Jala mengenai serangan ke atas kebebasan SPRM amat mengecewakan, sedangkan pengukuhan SPRM dalam usaha membanteras rasuah merupakan salah satu teras Bidang Keberhasilan Utama Negara (NKRA). Laporan Tahunan GTP 2013 memberi penerangan berikut berkenaan bidang anti rasuah:

“Bidang ini bertujuan untuk membina dan mewujudkan Malaysia sebagai sebuah negara yang adil dan saksama untuk didiami, hidup dan bermain. Komponen utama untuk mencapai matlamat ini adalah memastikan SPRM menjadi sebuah institusi bertaraf dunia, berbekalkan sumber yang diperlukan untuk beroperasi secara bebas, menyiasat dengan efektif dan mengambil tindakan ke atas kes-kes rasuah.”

Namun apabila kebebasan SPRM dipertikaikan dan diserang bertubi-tubi, Idris Jala mengambil keputusan bagi membela bos beliau dan meninggalkan SPRM untuk mempertahankan diri sendiri.

Namun, apa yang lebih teruk adalah percubaan Idris Jala yang seolah-olah berniat menggambarkan BN sebagai menyokong reformasi pembiayaan politik, sementara Pakatan menentangnya. Beliau menyatakan:

“Pada tahun 2014 iaitu kali kedua PM menyarankan pengawalan pembiayaan politik, ahli kanan Barisan telah berkata bahawa ia harus dilakukan seiring dengan Pakatan bagi menjamin keadilan. Kami berasa positif kerana sekurang-kurangnya sebelah pihak (Barisan) telah bersetuju untuk menerima cadangan ini, dan Pakatan mungkin akan turut serta berdasarkan pendirian mereka terhadap pentadbiran dan ketelusan. Namun sekali lagi, kita tidak dapat penyertaan mana-mana pihak secara sukarela. Jelas bahawa pada masa itu, tiada yang berminat terhadap reformasi tersebut.”

Saya hanya boleh mengulangi apa yang diperkatakan oleh rakan sejawat saya, iaitu bahawa DAP tidak pernah dirujuk mahupun ditanya oleh PEMANDU ataupun mana-mana agensi kerajaan untuk bersetuju dengan sebarang cadangan atau perundangan berkaitan pembiayaan politik di Malaysia. DAP juga tidak pernah menolak sebarang reformasi mahupun rang undang-undang terhadap pembiayaan politik. Jadi, saya amat terkejut apabila Idris Jala menulis seolah-olah cadangan pembiayaan politik itu hanya dipersetujui oleh sebelah pihak sahaja, iaitu pihak BN dan ditolak oleh pihak Pakatan. Bagaimana mungkin cadangan itu ditolak sedangkan ia langsung tidak pernah diusulkan kepada kami?

Malahan, saya ingin mengingatkan Idris Jala bahawa Ahli Parlimen pembangkang jauh lebih terbuka untuk bekerjasama dengan PEMANDU bagi teras NKRA Anti Rasuah berbanding dengan Ahli Parlimen Barisan Nasional. Setahu saya, perkara ini masih belum pernah dilaporkan, oleh itu saya akan menyenaraikan turutan peristiwa dengan terperinci.

Di bawah GTP 2.0, NKRA Anti Rasuah mencadangkan agar Ahli-Ahli Parlimen mengikuti latihan bagi meningkatkan kesedaran dan pengetahuan berkenaan rasuah / penyalahgunaan kuasa / salah laku. (Rujuk Inisiatif 19 di bawah).

Pasukan NKRA telah bertemu Pengerusi Kelab Ahli Parlimen Barisan Nasional, Tan Sri Shahrir Samad untuk mengadakan sesi latihan di Parlimen secara bipartisan, namun beliau tidak berminat. Bagi memenuhi KPI akhir tahun mereka, PEMANDU telah bertemu Institute of Democracy and Economic Affairs (IDEAS) untuk menganjurkan latihan anti-rasuah itu. Walaupun IDEAS telah berusaha penuh, hanya Ahli Parlimen pembangkang yang hadir ke sesi latihan tersebut. TIADA SEORANG AHLI PARLIMEN BN menghadiri latihan ini di Majestic Hotel yang dikendalikan oleh Tan Sri Abu Kassim, Ketua Pesuruhjaya SPRM dan Tan Sri Ambrin Buang, Ketua Audit Negara Malaysia. Latihan integriti untuk Ahli Parlimen ini dilaporkan dalam Laporan Tahunan GTP 2013 (Rujuk di bawah). Laporan tersebut ada menyatakan bahawa “Tidak semua Ahli Parlimen hadir pada latihan anti rasuah yang julung kali diadakan, namun pasukan Anti-COR akan berusaha untuk meningkatkan peratusan kehadiran pada masa hadapan” tanpa menyebut bahawa tiada seorang Ahli Parlimen BN yang hadir pun. Gambar dalam Laporan Tahunan GTP 2013 menunjukkan hanya Ahli Parlimen pembangkang yang bergambar bersama Menteri di Jabatan Perdana Menteri, Paul Low, yang bertanggungjawab terhadap urusan pentadbiran dan integriti. Ini sepatutnya menjadi tanda jelas yang menunjukkan pihak mana yang benar-benar serius mengenai reformasi untuk mengurangkan rasuah, dan saya berharap ini akan menjadi peringatan kepada Idris Jala dari masa ke semasa.

Akhir sekali, inilah kenyataan yang menunjukkan bahawa Idris Jala sama ada naïf politik atau sengaja berlagak jahil:

“Apabila ditinjau kembali, saya percaya bahawa jika kedua-dua pihak telah menerima cadangan pada 2010, kita tidak akan sama sekali berada dalam dilema pada masa ini, dengan seluruh negara mengalami pertempuran politik yang berlarutan.”

Adakah beliau benar-benar berfikir bahawa jika pihak BN dan Pakatan bersetuju dengan cadangan reformasi pembiayaan politik yang disyorkan oleh PEMANDU, maka skandal 1MDB tidak akan berlaku? Perlukah saya mengingatkan Idris Jala dengan hakikat bahawa Perdana Menteri Najib telah menandatangani Ikrar Integriti Pilihanraya oleh Transparency International pada Februari 2013[2], dan sebulan kemudian, iaitu Mac 2013, hampir 700 juta USD telah masuk akaun peribadi beliau di AmBank?[3]

Dengan kenyataan-kenyataan sebegini, saya mempersoalkan kredibiliti Idris Jala untuk memainkan peranan efektif sebagai Timbalan Pengerusi Jawatankuasa Konsultatif Nasional Mengenai Pembiayaan Politik (JKNMPP)[4] yang diumumkan baru-baru ini. Adakah Idris Jala dan Pengerusi JKNMPP, Paul Low akan menggunakannya untuk mengalihkan perhatian orang awam daripada masalah besar yang menimpa Najib dan sumber wang yang masuk ke dalam akaun peribadi beliau di AmBank pada tahun 2013, 2014 dan 2015?

Dr. Ong Kian Ming

Ahli Parlimen Serdang

[1] http://etp.pemandu.gov.my/[email protected]_Down_the_Gauntlet.aspx

[2] http://timalaysia-electionpledge.org.my/

[3] http://www.sarawakreport.org/2015/07/sensational-findings-prime-minister-najib-razaks-personal-accounts-linked-to-1mdb-money-trail-malaysia-exclusive/

[4] http://www.themalaysianinsider.com/malaysia/article/najib-unveils-new-committee-to-develop-political-funding-laws#sthash.M1tRfbby.dpuf