The government must increase financial incentives to grow the demand for Solar PVs in Malaysia

Media Statement by Dr. Ong Kian Ming, Member of Parliament for Serdang and Assistant National Director for Political Education for the DAP, on the 29th of January 2018

Despite Prime Minister Najib’s visit to the White House in September last year, which some touted as a success[1], it was not able to prevent the United States from slapping a 30% tariff on solar photovoltaics (PVs) which are made in Malaysia.[2] This decision, announced on the 22nd of January, will no doubt be challenged in the World Trade Organization (WTO). But the extent of reliance of Malaysian-based solar PVs manufacturers on the US market also reveals the sad fact that the domestic market for solar PVs have been seriously held back by the inability of the Ministry of Energy, Green Technology and Water (KeTTHa) as well as the Sustainable Energy Development Authority (SEDA) from providing the right financial incentives to grow the local demand for solar PVs.

According to the SEDA website, the total installed capacity for solar PVs in Malaysia currently stands at 357 MW which is approximately 1.3% of the total installed energy capacity of approximately 27,000MW. Those in the solar PV industry regularly complain about the shortage of the Feed-in-Tariff (FiT) quota for solar PVs. Customers who want to install solar PVs on the roofs of their homes or factories regularly are disappointed when the solar PV installers tell them that they failed to obtain the FiT quota. The move to Net Energy Metering (NEM), implemented in 2017, was supposed to ‘solve’ the shortage of the FIT for Solar PVs by allowing consumers with solar PVs to sell directly into the grid to Tenaga Nasional Berhad (TNB) without needing to have an FIT quota. Sadly, KeTTHa only allocated 500MW from 2016 to 2020, with a maximum of 100MW per year, as the maximum allowable capacity to be installed under NEM.

According to SEDA’s NEM website[3], as of today (29th of January, 2018), the total amount of the NEM quota taken up is a disappointingly low 8.69 MW for Peninsular Malaysia and Sabah (Figure 1 below).

Figure 1: Net Energy Metering (NEM) Quota Balance and Quota Taken up for Peninsular Malaysia and Sabah (as of 29th of January 2018)

Source: SEDA NEM Monitoring website (

The reason for this low uptake in the NEM applications is two-fold.

Firstly, the rate at which we can ‘sell back’ energy produced by the solar PVs is extremely low at 31 sen per kWh. (The FIT rates start at 67 sen for installations less than 4kW) By comparison, we have to ‘buy’ energy from TNB at a tiered tariff rate of 21.8 sen (first 200kWh), 33.4 sen (next 100kWh), 51.6 sen (next 300kWh), 54.6 sen (next 300kWh) and 57.1 sen (above 900kWh).

Since the net billing formula is the amount of electricity we used * the TNB tariff rate (which averages 38 sen per kWh) minus the amount of electricity we generate via the Solar PV * the tariff rate we sell back to TNB (or other wise known as the displaced cost which is 31 sen per kWh), as long as we use more than 300kWH per month, we will likely have to pay TNB rather than TNB paying us for generating electricity. (See Figure 2 below)

Figure 2: Net Billing formula under NEM

Secondly, in the event that the value of electricity generated by the solar PV system in a month is more than the value of electricity consumed i.e. net billing is positive, this amount will be credited into the TNB account of the consumer. The consumer cannot ‘take out’ this credit from the TNB account and use it as cash to, let’s say, pay off the cost of installing the solar PV system. And this credit can only remain in the account for a period of 24 months, after which the credit will be forfeited.

Imagine a situation of an energy efficient household which uses less than 200kWH per month and which has installed a 12kWh system. This household may be able to generate a significant amount of energy via the solar PV system and hence, accumulate a significant amount of credits of thousands of Ringgit a year. Basically, under the current system, all of these credits be ‘wasted’ and flushed down the drain after 2 years.

For both of the reasons outlined above, the rate of return for installing solar PVs under the NEM is very low which means there is little incentive for consumers in Malaysia to install solar PVs in large numbers. The low take-up of the NEM for solar PVs means that companies selling solar PVs and companies which install solar PVs have very little business in Malaysia. This translates into a lower number of jobs which should have been created as a result of the expansion of the solar PV market in Malaysia. The New York Times wrote the following in an article evaluating the impact of the Trump tariff on foreign made solar PVs[4]:

“Solar manufacturing now represents just a fraction of the overall jobs that have developed around the solar industry. More than 260,000 Americans are employed in the sector, but fewer than 2,000 of those employed in the United States are manufacturing solar cells and modules, according to the Solar Energy Industries Association.

Far more workers are employed in areas that underpin the use of solar technology, such as making steel racks that angle the panels toward the sun. And the bulk of workers in the solar industry install and maintain the projects, a process that is labor-intensive and hard to automate.(bold and italics are mine)

By restricting the amount of the quota under the NEM and having such a low price for solar PV generated electricity which is sold back to TNB and for not allowing the credits to be converted into cash, KeTTHa is protecting the profits of TNB and restricting the growth of good quality jobs in solar PV sales, marketing and installation that can employ skilled Malaysians at good wages.

While the domestic market in Malaysia cannot currently replace the US market for made in Malaysia solar PVs of 3,789 MW a year[5], one of the concrete steps which the government can take in the meantime to lessen the impact of the hike in the US tariff is to increase the financial incentives for solar PVs in Malaysia so as to grow the domestic market.

Many people scoffed at the promise by Pakatan Harapan’s Youth Wings to create 1 million good quality jobs in 5 years of a new PH government. This is a clear-cut case of how some of these 1 million good quality jobs can be created under a PH government which does not protect the excessive profits of monopolies like TNB but values the welfare of consumers and the creation of jobs which pay good wages and are not easily automated.










尽管雪州的第二次选区重划建议没有成功缩减国会和州议席的选民人数差距[1],甚至是在多个州 选区涉嫌以族群之分来进行重划工作[2],令人诧异的是,选委会竟然选择重用第13届大选中所采用的选民册。这不禁令人好奇选委会此举背后的原因?

选委会是否有认真参考第一次选区重划建议后的听证会上所出现的反对意见呢?对此,我是持有怀疑的态度,因为许多人就针对州选区和国会选区之间的选民人数的差距提出投诉。选委会其实可以跟进这些投诉来缩减斯里沙登(74,563名选民 )和金銮(34,910名选民)州选区的选民人数差距(两个都属于蒲种国会议席)。但选委会却选择像第13届大选一样来维持两个州选区的边界,并允许这种人数差距的问题继续存在。


其中的可能性包括,选委会担心若维持第1次的选区重划建议,州政府或选民针对雪州选区重划建议所提出的法庭诉讼,将会推迟雪州的选区重划工作(进而影响整个马来西亚半岛的选区重划计划)。选委会扩大国会和州议席之间选民人数差距的举动太惹议和备受法律方面的挑战。 雪州政府随时可以针对第2次重划建议追加新的法庭禁令,或在上诉庭针对第1次重划建议上诉成功。因此,选委会为了防患未然,尤其避免牵涉到北灵和南灵的国会议席争议,因此才希望恢复到第13届大选的选区划分范围。



即使反对雪州第2次重划建议的声音很少,选委会其实仍然可以单方面恢复到第 1次的选区重划建议。当然,这也意味着选委会的举动是非常没有诚信的。但是在野党真正的问题是,选区划分的最终建议版本只能拖到2018年3月或 4月的国会才会被公开的。到了那个时候,一旦建议被提呈国会,我们要通过法律上诉的机会可能已为时已晚。


1: 联邦宪法第13条第9款赋予首相权利来修改选委会所提呈的选区重划建议


我们又能做些什么事情来阻止类似的事情发生呢?首先,针对雪州第2次选区重划建议所提出的反对声音越多越好。 这将导致选委会第2次公开听证会的时间拖得较长,并将整个过程推迟到三月或四月国会会议结束后,从而阻止选委会及时向国会提成选区重划的建议。其次,雪州政府可以继续向法庭提出法律诉讼,包括向第2次选区重划建议提出禁制令,并继续向上诉法院挑战雪州选区划分不公的行为。唯有透过共同一致的努力,我们才有机会推迟2018年3月或 4月国会尝试通过不公正和违宪的选区重划工作。



Adakah muslihat lain akan digunakan oleh Suruhanjaya Pilihan Raya (SPR) atau Perdana Menteri bagi meluluskan cadangan persempadanan semula yang tidak adil di Selangor?

Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang merangkap Penolong Pengarah Pendidikan Politik Kebangsaan pada 18 Januari 2018

Walaupun tiada sebarang usaha yang dilakukan dalam Syor 2 Persempadanan Semula Selangor untuk mengimbangkan bilangan pemilih kerusi Parlimen serta DUN[1], dan walaupun Suruhanjaya Pilihan Raya (SPR) juga melakukan gerrymander etnik di beberapa kerusi DUN dalam Syor 2[2], adalah sedikit mengejutkan apabila SPR didapati berbalik kepada persempadanan yang digunakan pada PRU 2013 di kebanyakan kerusi DUN di Selangor. Ini menimbulkan pertanyaan apakah sebab SPR berbuat demikian?

Adakah SPR telah mengambil kira pandangan dan pendapat para pembantah ketika pendengaran awam bagi Syor 1 dilakukan? Saya agak ragu terhadap pandangan ini kerana banyak bantahan yang diterima adalah berkenaan jurang bilangan pemilih antara kerusi Parlimen dan kerusi DUN dalam Syor 1. Jika SPR telah benar-benar mengambil kira bantahan tersebut, ia akan bertindak mengurangkan jurang ketaksamaan bilangan pemilih di DUN Seri Serdang (74,563 pemilih) dan DUN Kinrara (34,910 pemilih), di mana kedua-dua kerusi ini terletak di dalam kerusi Parlimen Puchong. Namun SPR telah memilih untuk mengekalkan sempadan kawasan pilihan raya PRU13 untuk kedua-kedua kerusi DUN tersebut dan membiarkan jurang itu kekal begitu sahaja.

Memandangkan SPR mempunyai rekod buruk dalam memberi maklum balas positif terhadap pandangan orang awam dan ahli politik pembangkang (dan kebanyakan bantahan difailkan /  dianjurkan oleh pembangkang), maka sudah pasti ada sebab lain untuk pusingan-U SPR di Selangor.

Salah satu kemungkinan adalah SPR risau bahawa kes bantahan yang difailkan oleh kerajaan Negeri Selangor di mahkamah atau bantahan pemilih individu di Selangor akan melewatkan proses persempadanan semula di Selangor (dan seterusnya keseluruhan Semenanjung Malaysia) jika cadangan persempadanan Syor 1 dikekalkan. Tindakan SPR yang menambah jurang ketaksamaan antara kerusi Parlimen dan DUN adalah terlalu jelas dan boleh dicabar dengan tindakan undang-undang. Kerajaan Negeri Selangor boleh memfailkan injunksi baru terhadap Syor 2 atau mungkin boleh memenangi kes rayuan di Mahkamah Rayuan terhadap Syor 1. SPR ingin mengagalkan usaha tersebut dengan berbalik kepada sempadan PRU13 bagi kebanyakan kerusi terutamanya dalam kes-kes besar yang melibatkan kerusi Parlimen PJ Utara dan PJ Selatan.

SPR mungkin merasakan ini ‘harga’ yang berbaloi dibayar iaitu mengekalkan sempadan pilihan raya di Selangor kerana persempadanan semula negeri lain di Semenanjung Malaysia telah pun memberi kelebihan yang mencukupi kepada BN. Ini merupakan sangkaan yang paling ‘baik’ terhadap strategi SPR.

Sudah tentu, ini tidak bermakna cadangan-cadangan dalam Syor 2 adalah muktamad. SPR mungkin mengharapkan parti-parti pembangkang akan lalai dan tidak memfailkan bantahan terhadap Syor 2 memandangkan kebanyakan daripada sempadan PRU 13 telah dikekalkan. Jika parti-parti pembangkang tidak memfailkan sebarang bantahan, dan jika parti-parti BN memfailkan bantahan terhadap Syor 2 untuk meminta cadangan Syor 1 dikekalkan, SPR mungkin akan mengambil peluang tersebut untuk meminda persempadanan berbalik kepada Syor 1 sebelum menyerahkan keseluruhan pelan persempadanan semula tersebut kepada PM.

Meskipun kurang bantahan difailkan terhadap Syor 2 di Selangor, SPR secara unilateral tetap masih boleh berbalik kepada cadangan persempadanan dalam Syor 1. Namun dengan berbuat demikian, ia membuktikan bahawa SPR bertindak dengan niat yang buruk. Namun, masalah untuk pembangkang adalah persempadanan semula yang muktamad tidak akan didedahkan kepada awam dan hanya akan dibentangkan kepada parlimen pada persidangan bulan Mac atau April 2018. Pada masa tersebut, mungkin ia sudah terlalu lambat untuk mengambil tindakan undang-undang selepas cadangan persempadanan semula telah pun dibawa ke Parlimen.

Namun begitu, terdapat juga kemungkinan lain. Perkara 9 Jadual 13 Perlembagaan Persekutuan seakan-akan memberi kuasa kepada Perdana Menteri untuk mengubah laporan persempadanan semula setelah ia dikemukakan kepada beliau. (Lihat Rajah 1 di bawah)

Rajah 1: Perkara 9 Jadual 13 Perlembagaan Persekutuan menyatakan PM boleh mengubah laporan SPR berhubung persempadanan semula SELEPAS ia dikemukakan kepada PM

Ini merupakan kemungkinan yang paling besar memandangkan BN terdesak untuk menawan kembali Selangor. SPR boleh melepaskan diri dengan meletakkan tanggungjawab kepada Perdana Menteri dan Perdana Menteri boleh merujuk kepada Perlembagaan Persekutuan sebagai alasan, walaupun tindakan sedemikian sebenarnya adalah satu penghinaan kepada keseluruhan proses persempadanan semula dan keperluan untuk pendengaran awam.

Apa yang boleh dilakukan bagi menghentikan perkara ini? Ada beberapa tindakan yang mungkin. Pertama, bantahan terhadap Syor 2 di Selangor perlu dibuat dengan sebanyak mungkin. Ini akan memaksa SPR untuk memanjangkan tempoh pendengaran awam kedua dan melewatkan keseluruhan proses hingga selepas persidangan Parlimen Mac / April bagi mengelakkan cadangan persempadanan semula itu dibentangkan di persidangan Parlimen. Kedua, kerajaan Negeri Selangor boleh meneruskan tindakan undang-undang di mahkamah termasuklah memfailkan injuksi terhadap Syor 2 dan terus mencabar malapportionment (pengagihan kawasan pilihan raya yang tidak serata) yang buruk di Selangor di Mahkamah Rayuan. Hanya dengan usaha yang teguh dan bersatu, kita berpeluang untuk melewatkan persempadanan semula yang tidak adil daripada diluluskan semasa persidangan Parlimen Mac / April 2018.