Media Statement by Dr. Ong Kian Ming, Member of Parliament for Bangi and Assistant Political Education Director for the Democratic Action Party (DAP) on the 7th of January 2022

The Recycled Auto Parts industry in Malaysia can help consumers reduce their vehicle repair costs, can increase the environmental sustainability of the auto sector, and can contribute to Malaysia’s external trade.

The president of the Malaysia Used Vehicle Autoparts Traders Association (MUVATA), Mr. Heng Kim Siang, announced that his association is working with their suppliers to offer discounts for their recycled auto parts to flood victims whose vehicles have been damaged in the recent floods. At the same time, he also expressed the association’s desire to work with the General Insurance Association of Malaysia (GIAM) / Persatuan Insurans Am Malaysia (PIAM) to provide recycled auto parts as a more affordable option for vehicle owners who cannot afford to pay the “betterment” policy for new spare parts. (See Appendix 1 below).

The importance of MUVATA’s members and their products and services can clearly be seen after the recent devastating floods in the country. According to MUVATA, recycled auto parts such as gearboxes, starters, and alternators, can cost one-third or one-quarter of the price of a new vehicle part. A new gearbox costs RM2000 while a recycled one may cost as little as RM500. Consumers can enjoy significant savings by using safe recycled parts from reliable suppliers. These cost savings are even more important when flood victims must fork out extra money to buy new beds, electrical items and furniture, just to name a few.

At the same time, developing and promoting the recycled auto parts sector can also be environmentally sustainable. As much as 80% of a car can be recycled including spare parts, batteries, aluminium, copper, steel, and even car windshields. This industry should be seen as having the potential to be a “green and clean” industry rather than a “dirty, dangerous and difficult” (3Ds) industry.

In addition to helping consumers and having the potential to be a “clean and green” industry, the recycled auto parts industry also contributes to Malaysia’s external trade. According to MUVATA, approximately 65% of their members’ products are exported to most markets in the developed world such as the United States and Europe. It is estimated that the global market for recycled vehicles and parts is as much as US20 billion and growing at 5% (CAGR) per annum. This means that the activities of MUVATA’s members also contribute to the economic health of the transportation & logistics sector in the country. If the right policies are put in place by the relevant government ministries such as MITI and the Ministry of Environment and Water (MEWA / KASA), Malaysia has the opportunity to be a regional or even global hub for auto parts recycling and distribution via methods which are “clean and green”.

With this in mind, I call upon MITI to have a dialogue with MUVATA to discuss the details of the upcoming implementation of the “Guidelines for the Importation and Inspection of Metal Scrap” which will come into force on the 10th of January 2022. Without taking into account the importation requirements of MUVATA’s members, the supply of good quality and reliable recycled auto parts in Malaysia may be put at risk.

Appendix 1: Media Statement by the President of MUVATA on the 6th of January 2022




Media Statement by Dr. Ong Kian Ming, Member of Parliament for Bangi and Assistant Political Education Director for the Democratic Action Party (DAP) on the 5th of January 2022

Don’t be fooled into thinking that Najib and Zahid have the best interests of EPF members at heart

The time was June 2015. The event was the Annual General Meeting (AGM) of Felda Global Ventures (FGV). The Employee’s Provident Fund (EPF), with a 5% stake in FGV, voiced out serious concerns against the proposed takeover of Eagle High Point (EHP), an Indonesian plantation company owned by a close friend of then Prime Minister, Najib Razak, at an inflated premium of 70%. The deal was pushed through by the then FGV CEO, no doubt with the approval of Najib, at a cost of RM2.3 billion. In 2019, FELDA Director General, Dr. Othman Omar, lodged a police report claiming that FELDA was cheated in the purchase of EHP with an inflated price of more than 300%!

Fast forward to November 2021, Najib Razak is continuing his calls to allow EPF contributors to withdraw another RM10,000 from their accounts for “one final time” via the I-Citra facility. He has repeated these calls at the end of December 2021 and recently, in January 2022, using the recent floods in the country as a reason.

The fact that Najib made his call in November for more EPF withdrawals, right after EPF revealed that 3.6 million account holders have less than RM1000 in their accounts, out of which 2 million are Bumiputera members (55%) is an indication that he is not thinking of the long-term interests of EPF contributors, including the Bumiputera community. Instead, he is resorting to increasing populist and financially irresponsible ways of appealing to the public, thinking that he can fool them into believing him and his “Apa malu bossku” rhetoric.

UMNO President, Dr. Zahid Hamidi, is following a similar tactic by calling for EPF withdrawals to continue, back in December 2021.

Najib has shown that he only has the interests of himself and his cronies and NOT the interest of EPF and its members when he approved the purchase of Eagle High Point (EHP) by FGV back in 2015 / 2016 at a grossly inflated value.

Both Najib and Zahid are more concerned about saving themselves from going to jail as a result of the corruption charges against them than to helping the rakyat who are suffering. I would not be surprised if they resort to more and more populist measures to fool the rakyat into thinking that they trying to save the people but in reality, it’s all about trying to save themselves. I sincerely hope that the rakyat won’t be fooled by the popularity stunts of Najib and Zahid. I hope that within the UMNO leadership, more reasonable voices can come out to share concerns about these repeated calls for the rakyat to dip into their own EPF savings which would have serious long term personal implications, especially for those contributors in the B40 community who will have very little left in their EPF accounts when they retire.


Kenyataan Media Dr Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Bangi merangkap Timbalan Pengarah Pendidikan Politik Parti Tindakan Demokratik (DAP) pada 14 Disember 2021

Pembatalan pengecualian cukai Pendapatan Bersumberkan Luar Negara (PBLN) bermula 1 Januari 2022 mungkin akan membawa kesan-kesan negatif yang tidak dijangka

Lewat hari ini, Rang Undang-undang Kewangan 2021 akan dibahaskan di Parlimen. Rang undang-undang ini akan membawa cadangan pindaan kepada beberapa akta kewangan termasuklah Akta Cukai Pendapatan 1967 di mana pengecualian cukai untuk Pendapatan Bersumberkan Luar Negara (PBLN) yang berkuatkuasa sejak tahun 2004 akan dibatalkan. Walaupun kita faham dan sokong keperluan untuk Kerajaan Persekutuan meningkatkan sumber hasilnya, terutamanya dalam masa yang mencabar seperti sekarang, cara bagaimana hasil ini diraih perlulah adil, mampan, dan tidak membawa kesan buruk kepada ekonomi dalam jangka masa panjang. Malangnya, keputusan untuk membatalkan pengecualian cukai ini mungkin akan menjadi satu langkah yang tidak produktif apabila hasil yang diraih dari syarikat dan individu dari Malaysia di luar negara mungkinlah tidak sebanyak mana dan lebih penting lagi, perkara ini akan memberikan insentif negatif kepada syarikat-syarikat Malaysia untuk berpindah dan menyimpan keuntungan mereka di luar negara dan memberikan insentif buruk kepada rakyat Malaysia yang mungkin akan memilih untuk melabur dalam aset di luar negara daripada membawa pulang dana yang diperlukan dalam negara kita ini. 

Izinkan saya berikan beberapa contoh. Syarikat Malaysia – M – yang telah memperbadankan anak syarikat di negara-negara ASEAN yang lain sedang mempertimbangkan untuk membawa balik sesetengah keuntungan yang diraih daripada operasi luar negara yang berjaya untuk melabur dan memperkembangkan operasinya di Malaysia dengan menambah jumlah pekerja, membeli lebih banyak perkakasan IT, dan berpindah ke pejabat yang lebih besar. Sekiranya keuntungan ini akan dicukai di Malaysia, maka syarikat M ini mungkin akan berasa ragu-ragu dengan rancangan untuk mengembangkan operasi mereka di Malaysia ini dan mungkin memilih untuk melaburkan keuntungannya di salah satu anak syarikat luar negaranya yang berada dalam persekitaran yang lebih mesra pelabur. Atau, syarikat ini mungkin akan memilih untuk menyimpan keuntungannya di luar negara di Singapura di mana dividen dari luar negara, keuntungan cawangan, dan pendapatan perkhidmatan tidak dikenakan cukai pendapatan. Lama kelamaan, syarikat ini mungkin akhirnya mengambil keputusan untuk memindahkan ibu pejabatnya ke Singapura untuk menikmati insentif cukai dan geran kerajaan yang tersedia di sana, sama seperti apa yang berlaku kepada GRAB yang baru-baru ini disenaraikan di NASDAQ, New York. 

Seorang individu rakyat Malaysia – K – adalah rakyat Johor yang mempunyai pekerjaan bergaji tinggi di Singapura. Beliau tinggal dan bekerja di Singapura tetapi keluarga beliau tinggal di Johor Bahru. Beliau menghantarkan sebahagian besar pendapatan beliau setiap bulan ke Malaysia untuk membayar pelbagai pinjaman yang ada dan untuk menanggung perbelajaan keluarga beliau. Dengan pembatalan pengecualian cukai ke atas pendapatan dari Singapura untuk beliau ini, semua penghantaran wang beliau ke Johor ini akan dikenakan cukai oleh Kerajaan Malaysia. Memandangkan perkara ini akan mengurangkan jumlah wang yang dihantar ke keluarganya di Malaysia, beliau mungkin akan mempertimbangkan untuk menjual hartanahnya di JB dan menggunakan dana ini untuk melabur di Singapura (di mana beliau kini menyewa) dan mempertimbangkan untuk meminta keluarganya berpindah ke Singapura. Tambahan lagi, beliau sedar apabila beliau mencapai umur persaraan di Singapura dan boleh mengeluarkan simpanan Central Provident Fund (CPF, seperti KWSP di Malaysia), simpanan ini akan dikenakan cukai sekiranya dibawa pulang ke Malaysia. Pembatalan pengecualian cukai ini akan memberikan insentif kepada beliau untuk bersara di Singapura atau mana-mana negara lain di mana simpanan beliau tidak akan dikenakan cukai. Beliau mungkin juga akan melepaskan kerakyatan beliau kerana seseorang yang bukan berstatus penduduk yang ingin membawa wang ke Malaysia tidak dikenakan syarat percukaian yang sama seperti seorang rakyat Malaysia. 

Sebuah syarikat atau individu bernama – L – adalah suatu pelabur dalam aset tetap seperti hartanah di seluruh dunia. L mengutip hasil sewa daripada pelaburan hartanahnya dan di masa lepas, sesetengah pendapatan sewa ini dibawa balik ke Malaysia untuk pelaburan dalam sektor hartanah dan pasaran saham di Malaysia dan juga untuk dibelanjakan untuk barangan dan perkhidmatan di tanah air. Dengan pembatalan pengecualian cukai ini, L akan mengurangkan jumlah pendapatan yang dibawa pulangnya ke Malaysia dan mungkin akan memilih untuk menyimpan pendapatan ini di luar negara. Hasilnya, lebih sedikit pelaburan di Malaysia dalam sektor hartanah dan juga di pasaran kewangan kita. Negara kita juga akan rugi daripada kekurangan hasil perbelanjaan pengguna yang sebelum ini dibelanjakan untuk barang dan perkhidmatan dalam negara yang kini mungkin dibelanjakan di luar negara. 

Terdapat pelbagai kesan negatif yang tidak dijangka berkenaan dengan pembatalan pengecualian cukai ini yang tidak disedari buat masa ini oleh pembuat dasar, terutamanya Menteri Kewangan dan rakan-rakan sekerjanya di Kementerian. Tetapi, ramai perunding percukaian dan mereka yang berkhidmat dalam sektor perkhidmatan kewangan telah menzahirkan kegusaran mereka mengenai pembatalan pengecualian cukai ini. Berdasarkan pengalaman saya sebagai Timbalan Menteri di MITI, saya pasti sesetengah pelabur asing juga sedang memerhatikan perkembangan isu ini dengan rapi untuk mengenal pasti jika ada sebarang kesan-kesan yang tidak dijangka yang akan memberikan kesan kepada operasi mereka di Malaysia. 

Tolong jangan salah faham kedudukan saya dalam isu sebagai satu kedudukan yang menyebelahi orang kaya dan syarikat-syarikat besar yang mempunyai pendapatan dari luar negara. Hakikatnya, individu-individu dan syarikat seperti ini mempunyai kebolehan dan sumber untuk mengubah kedudukan aset kewangan dan operasi perniagaan mereka untuk membawa kelebihan kepada mereka sendiri, dan perkara ini memanglah sesuatu yang normal untuk dilakukan mereka. Kesannya adalah, peningkatan hasil yang dijangkakan Kementerian Kewangan mungkin tidak dapat direalisasikan dengan pada masa yang sama, sesetengah sektor lain ekonomi pula terkesan secara negatif, termasuklah sektor pengurusan aset (unit amanah dengan pendapatan dari luar negara akan dicukai), sektor hartanah tempatan (kerana penurunan pembelian hartanah), sektor runcit (kerana perbelanjaan pengguna yang menurun), dan pelaburan semula ke dalam operasi tempatan syarikat Malaysia yang mempunyai cawangan luar negara, antara beberapa kesan yang dapat saya senaraikan. 

Masih belum terlambat untuk menarik semula sebahagian daripada RUU Kewangan 2021 yang melibatkan pembatalan pengecualian cukai ke atas Pendapatan Bersumberkan Luar Negara dalam cadangan pindaan Akta Cukai Pendapatan 1967. Kami harap Menteri akan mempertimbangkan pelbagai pandangan dari kalangan Ahli-ahli Parlimen dan juga daripada pihak industri mengenai isu khusus ini.