• Jawapan balas terhadap kritikan Bajet Alternatif Pakatan Harapan 2018 (Bahagian 2) – Pemansuhan Tol Lebuh Raya

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang pada 10 November 2017

    Jawapan balas terhadap kritikan Bajet Alternatif Pakatan Harapan 2018 (Bahagian 2) – Pemansuhan Tol Lebuh Raya

    Minggu lepas, saya telah memberi jawapan terhadap kritikan cadangan Pakatan Harapan untuk memansuhkan GST.[1] Hari ni, saya ingin memberi penerangan kepada mereka yang meragui cadangan kami untuk memansuhkan tol lebuh raya.

    Jawapan 1: Kerajaan telah membelanjakan berbilion ringgit untuk pampasan kepada syarikat-syarikat konsesi tol dan akan terus membayar pampasan untuk menangguhkan peningkatan kadar tol

    Golongan pewaham yang mempersoalkan cadangan kami untuk membeli konsesi tol, yakni dari segi kebolehlaksanaan kewangan, seharusnya mengkaji semula polisi kerajaan BN yang (i) memberi pampasan kepada syarikat tol untuk menangguhkan peningkatan kadar tol (ii) memanjangkan jangka masa konsesi sebagai ganti pampasan (iii) membenarkan kenaikan kadar tol yang tidak munasabah.

    Formula pengiraan pampasan untuk menangguhkan kenaikan kadar tol adalah berdasarkan jumlah trafik semasa dan jumlah kenaikan kadar tol yang terdapat dalam perjanjian konsesi. Pampasan yang dibayar oleh kerajaan persekutuan adalah jauh lebih menguntungkan bagi pihak konsesi tol berbanding dengan alternatif untuk membeli balik tol memandangkan ia adalah berdasarkan kos pembinaan lebuh raya (maklumat lanjut di bawah).

    Sebagai contoh, jika kadar tol sepatutnya dinaikkan daripada RM2 kepada RM4 pada tahun 2018, dan jika kerajaan tidak membenarkan peningkatan kadar tol tersebut, kerajaan perlu membayar pampasan kepada syarikat konsesi iaitu RM2 didarab dengan jumlah kenderaan yang akan menggunakan tol pada tahun 2018. Semakin tinggi peningkatan tol dalam perjanjian konsesi, semakin tinggi pampasan yang perlu dibayar oleh kerajaan. (Lihat contoh Jumlah Pampasan di Lampiran 1)

    Kos pampasan yang dibayar oleh kerajaan (jika kadar tol tidak ditingkatkan) adalah JAUH MELEBIHI kos untuk pembelian balik lebuh raya bertol daripada pihak konsesi! Sememangnya, seperti yang dinyatakan dalam jawapan balas Parlimen, kerajaan telah membelanjakan sebanyak RM4 bilion daripada tahun 1990 hingga 2015 untuk membayar pampasan kepada syarikat tol, termasuklah RM1.05 bilion untuk LDP dan RM443 juta untuk SPRINT, iaitu dua daripada perjanjian konsesi tol yang terawal dan paling berat sebelah! (Lihat Lampiran 2)

    Jawapan 2: Kerajaan telah dan terus memberi subsidi kepada pembinaan lebuh raya bertol melalui perjanjian yang berat sebelah kepada syarikat konsesi tol

    Pampasan yang dinyatakan di atas tidak termasuk jutaan malahan bilion ringgit yang telah diberi dan dipinjam kepada syarikat konsesi tol bagi pembinaan dan / atau penaiktarafan tol.

    Sebagai contoh, pada tahun 2012, rakan sejawat saya Tony Pua telah mendedahkan bahawa kerajaan telah memberi geran bernilai hampir RM1 bilion kepada pemegang konsesi Lebuhraya MEX, iaitu 74% daripada kos keseluruhan pembinaan projek ini.[2] Di kawasan Parlimen saya sendiri iaitu Serdang, persimpangan baru telah dibina di Lebuhraya MEX bagi jalan masuk keluar Seri Kembangan dengan kos RM90 juta di mana RM20 juta daripada jumlah itu disediakan oleh kerajaan sebagai kos pengambilan tanah. Namun, hasil dan keuntungan daripada kutipan tol RM2.20 bagi setiap kereta untuk jalan masuk keluar ini hanya menguntungkan syarikat konsesi tol.

    Daripada terus memberi subsidi kepada syarikat-syarikat konsesi tol ini, adalah lebih masuk akal jika kerajaan membeli balik tol-tol ini dan membiayai pembinaan lebuh raya baru atau menaik taraf lebuh raya dengan menggunakan perbelanjaan pembangunannya.

    Jawapan 3: Kos untuk mengambil alih syarikat-syarikat konsesi tol adalah lebih murah daripada kos bayaran pampasan dan kos ke atas pemandu-pemandu

    Dalam setiap perjanjian konsesi lebuh raya, pasti akan ada satu klausa yang membolehkan kerajaan membeli balik konsesi tol melalui struktur harga tertentu berdasarkan ‘kepentingan nasional’.

    Terma dan syarat pembelian balik biasanya merupakan penggabungan daripada butiran berikut:

    (i) Kos pembinaan, dengan menolak liabiliti dan kewajiban pemegang konsesi dan geran kerajaan, jika ada.

    (ii) Kerajaan selanjutnya diwajibkan untuk membayar pampasan kepada syarikat konsesi iaitu Kadar Pulangan Dalaman (IRR) antara 8% hingga 12% ke atas saham modal hanya untuk tahun-tahun ianya beroperasi. Jika pengendali telah pun menikmati pulangan yang jauh melebihi kadar pulangan yang ditetapkan di atas, kerajaan tidak perlu membayar pampasan Kadar Pulangan Dalaman ini.

    (iii) Terma dan syarat pembelian balik TIDAK memberi pampasan kepada syarikat konsesi berdasarkan keuntungan masa hadapan.[3]

    Dalam tulisan beliau pada tahun 2009, rakan sejawat saya Tony Pua telah menganggarkan bahawa kerajaan perlu membelanjakan RM1.4 bilion untuk membeli balik konsesi Lebuhraya LDP.[4] Pada penghujung 2008, kerajaan telah pun membayar RM628 juta kepada LITRAK, iaitu pemilik konsesi LDP.[5] Jumlah ini berganda menjadi RM1.05 bilion pada penghujung 2015. Jika kerajaan tidak mahu terus membayar pampasan ini, kerajaan perlu membenarkan peningkatan kadar tol kepada RM3.10 (bagi kereta), di mana jumlah ini adalah tidak masuk akal untuk membolehkan pengguna terkandas dalam kesesakan trafik LDP yang teruk sekali pada waktu puncak!

    Daripada mempersoalkan cadangan PH supaya kerajaan membeli balik konsesi tol, golongan pewaham sepatutnya bertanya mengapa kerajaan TIDAK membuat pembelian balik ini dengan segera, memandangkan terdapat faedah jangka masa panjang yang akan dinikmati oleh kerajaan dan juga pengguna jalan raya.

    Jawapan 4: Kerajaan tiada kemahuan politik untuk menguatkuasakan perjanjian tol dengan syarikat-syarikat konsesi, yang menjelaskan mengapa kerajaan keberatan untuk membeli balik konsesi tol

    Kekecewaan yang biasa disuarakan oleh pengguna lebuh raya adalah bahawa mereka seringkali tersangkut dalam kesesakan trafik sebelum dan selepas tol. Dalam erti kata lain, mereka membayar tol untuk terkandas dalam kesesakan trafik! Sebagai contoh, di kawasan Parlimen saya iaitu Serdang, kesesakan trafik pada waktu puncak bermula di The Mines sehinggalah ke tol BESRAYA Sungai Besi dengan jarak sepanjang 3 km.

    Ramai pemandu yang tidak tahu bahawa terdapat klausa dalam perjanjian konsesi BESRAYA di mana syarikat konsesi perlu mengambil tindakan mitigasi bagi menyelesaikan masalah kesesakan trafik atau mereka akan berhadapan dengan tindakan. Sebagai contoh, jika syarikat konsesi gagal mengekalkan Tahap Perkhidmatan (LOS) pada gred “C” dari segi aliran trafik di lebuh raya, syarikat perlu memperkenalkan kadar tol luar waktu puncak yang lebih rendah daripada kadar tol waktu puncak (sekurang-kurangnya 10% lebih rendah), sebagai alternatif untuk mengalihkan trafik ke luar waktu puncak. (LOS BESARAYA pada waktu puncak petang kini adalah di tahap “F”.) Jika alternatif ini masih tidak berjaya, syarikat konsesi perlu menaiktaraf plaza tol dan lebuh raya untuk mencapai tahap “C” LOS. Semasa kerja naik taraf dijalankan, syarikat konsesi perlu membayar kerajaan sejumlah wang iaitu 10% daripada anggaran kos naik taraf setiap bulan sebagai pampasan untuk kesulitan yang dialami daripada kerja tersebut, sehinggalah kerja selesai. Walaupun syarat-syarat ini terdapat dalam perjanjian konsesi BESRAYA, namun ia tidak pernah dikuatkuasakan meskipun keadaan trafik di Lebuhraya BESRAYA selepas Tol Sungai Besi menjadi semakin teruk sejak tahun 2014 (tahun perjanjian tambahan yang terbaru).

    Contoh ini jelas menunjukkan bahawa kerajaan tiada kemahuan politik untuk menguatkuasakan syarat-syarat yang jelas terdapat dalam perjanjian-perjanjian konsesi tol tersebut. Syarikat-syarikat konsesi tol mempunyai kuasa melobi yang kuat dan mereka pasti telah menggunakannya bagi ‘memaksa’ kerajaan untuk tidak membeli balik tol supaya pampasan berlebihan terus diberi oleh kerajaan, dan untuk tidak menguatkuasakan syarat-syarat yang dinyatakan dalam perjanjian.

    Namun, boleh dilihat bahawa kerajaan tidak mempunyai masalah untuk ‘meyakinkan’ syarikat-syarikat konsesi tol yang mengalami kerugian bagi membenarkan kerajaan membuat pembelian balik. Contohnya, Lebuhraya Penyuraian Trafik Johor Timur (EDL) telah menghadapi masalah kewangan sejak awal lagi dan hampir membuat pengisytiharan muflis.[6] Ini merupakan salah satu lebuh raya bertol yang akan dimansuhkan kutipannya seperti yang diumumkan dalam Bajet 2018. Pemansuhan kutipan ini dilakukan menerusi pembelian balik EDL oleh kerajaan. Jumlah kos masih belum diumumkan. Contoh ini jelas menunjukkan bahawa jika kerajaan mempunyai kemahuan politik, maka pembelian balik tol boleh dilaksanakan dengan mampan dari segi kewangan.

    Jawapan 5: PH akan membayar pampasan sewajarnya seperti yang dinyatakan dalam perjanjian konsesi bagi proses pengambilalihan tol, namun PH memerlukan akses penuh kepada SEMUA perjanjian konsesi tol

    Sesetengah pihak risau bahawa cadangan PH untuk membeli balik konsesi tol akan menyebabkan ketidaktentuan pasaran memandangkan kebanyakan konsesi ini dimiliki oleh entiti tersenarai dalam bursa saham atau oleh Syarikat Berkaitan Kerajaan (GLIC) seperti KWSP, Khazanah dan PNB. PH akan mematuhi terma dan syarat dalam perjanjian konsesi bagi pembelian balik tol. Pemegang konsesi tol akan memperoleh pulangan yang wajar untuk pelaburan mereka untuk lebuh raya terlibat (namun bukannya keuntungan luar jangka).

    Untuk membolehkan PH menilai jumlah kos pengambilalihan kesemua lebuh raya bertol, kami perlu mendapat akses kepada SEMUA perjanjian konsesi tol. Walaupun sesetengah daripada mereka telah pun didedahkan, namun perjanjian tol seperti MEX dan PLUS masih di bawah Akta Rahsia Rasmi (OSA). Pembelian balik tol hanya akan berlaku setelah kajian teliti dijalankan terhadap segala terma dan syarat dalam perjanjian dan dengan cara yang bertanggungjawab dan adil kepada kerajaan, kepada pembayar cukai, kepada pengguna lebuh raya dan juga kepada syarikat konsesi.

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

    Lampiran 1: Contoh Jumlah Pampasan Konsesi Tol

    CA = Σ[AT x (2 x TV)] – TA; di mana:-

    CA: Jumlah bayaran pampasan mengikut tahun operasi yang berkaitan

    Σ: Jumlah bagi semua kelas kenderaan

    AT: Tol yang dipersetujui yang sepatutnya dilaksanakan bagi tahun operasi berkaitan bagi kelas kenderaan berkaitan

    TV: Jumlah sebenar trafik bagi kelas kenderaan tertentu dalam tempoh enam (6) bulan yang lepas

    TA: Jumlah kutipan tol oleh syarikat konsesi bagi tahun operasi berkaitan

     Lampiran 2: Jumlah pampasan yang dibayar kepada syarikat konsesi tol pada 1990 hingga 2015

    [1] http://ongkianming.com/2017/11/02/media-statement-pakatan-harapans-alternative-budget-responding-to-the-critiques-part-1/

    [2] https://dapmalaysia.org/english/2012/mar12/bul/bul4907.htm

    [3] Pengecualian Lebuhraya PLUS kerana perjanjian baru dilakukan selepas penswastaan PLUS pada 2011. Syarat dan terma perjanjian konsesi baru masih bekum didedahkan semasa penulisan ini.

    [4] http://www.thenutgraph.com/buy-back-of-privatised-highway-concessions-more-cost-effective/

    [5] http://tonypua.blogspot.my/2009/01/lets-take-our-highways-back.html

    [6] https://www.nst.com.my/news/nation/2017/06/249424/two-highway-companies-risk-bankruptcy

  • Bajet Alternatif Pakatan Harapan: Jawapan balas kepada kritikan (Bahagian 1)

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang pada 2 November 2017

    Bajet Alternatif Pakatan Harapan: Jawapan balas kepada kritikan (Bahagian 1)

    Saya telah meneliti pelbagai komen dan ulasan terhadap Bajet 2018 yang diumumkan oleh Perdana Menteri pada Jumaat lepas, serta Bajet Alternatif Pakatan Harapan 2018. Saya ingin mengambil peluang ini untuk membalas beberapa kritikan yang ditujukan kepada Bajet Alternatif Pakatan Harapan bermula dengan cadangan kami untuk menghapuskan GST.

    Salah satu kritikan utama terhadap Bajet Alternatif Pakatan Harapan adalah ia tidak realistik atau bertanggungjawab kerana mencadangkan penghapusan GST. Berikut merupakan maklum balas saya terhadap beberapa kritikan tersebut:

    1) Kritikan: Syarikat-syarikat telah membelanjakan jutaan ringgit bagi melaksanakan sistem GST. Bukankah duit tersebut dibazirkan jika GST dimansuhkan begitu sahaja?

    Jawapan: Kita tidak akan memansuhkan sistem GST. Kesemua barangan yang tidak dikenakan cukai semasa perlaksanaan SST akan dijadikan barangan ‘sifar GST’. Kesemua barangan yang dikenakan cukai pada titik pengeluaran semasa perlaksanaan SST akan dikenakan kadar cukai yang sama pada titik pengeluaran. Kita akan menggunakan sistem GST yang sedia ada untuk mengutip cukai SST ini.

    2) Kritikan: Mengapa anda menyatakan akan menghapuskan GST, sedangkan sebenarnya GST hanya ditukar ke kadar sifar?

    Jawapan: Majoriti rakyat Malaysia tidak mengetahui makna ‘mengsifarkan’ GST atau perbezaan antara barangan ‘sifar GST’ dan barangan yang dikecualikan. Namun, kesan cadangan kita adalah pengguna tidak perlu membayar GST yang bermakna kita memang telah menghapuskannya.

    3) Kritikan: Adakah harga barangan dan perkhidmatan akan turun akibat daripada penghapusan GST? Bukankah semasa perlaksanaan GST pada 2015 dan 2016, cukai GST telah diserap masuk ke dalam harga barangan dan perkhidmatan? Bukankah harga barangan dan perkhidmatan sebenarnya ‘kaku’ (lambat bergerak) untuk menurun?

    Jawapan: Apabila kita memansuhkan GST, pengguna akan menjangkakan penurunan harga. Walau pun peruncit-peruncit tidak menurunkan harga sebanyak 6%, persaingan tetap akan timbul antara peruncit-peruncit untuk memberi diskaun bagi menarik pembeli. Penghapusan GST akan memberi tekanan untuk mengurangkan harga secara keseluruhannya.

    Selain itu, dengan mengutip cukai yang sedikit (dengan berbalik ke sistem SST), kita secara langsung mahupun tidak langsung memulangkan semula duit tersebut kepada para pengguna dan peniaga, dan ini akan memberi kesan pengganda (multiplier) yang sihat terhadap ekonomi.

    4) Kritikan: GST bukanlah begitu regresif memandangkan ada banyak barangan yang dikecualikan cukai dan / atau berkadar sifar!

    Jawapan: Pertama, tanggapan bahawa banyak barangan asas dan perkhidmatan tidak dikenakan GST adalah tidak berapa tepat. Sebagai contoh, kerajaan mengatakan bahawa perkhidmatan perbankan dikecualikan dari GST. Namun pada hakikatnya, apabila anda melakukan transaksi atas talian semasa menghantar duit kepada kawan atau pekerja, anda perlu membayar 6% GST ke atas kos transaksi itu. Jika anda dicaj untuk mengeluarkan duit melalui mesin MEPS ATM, anda juga perlu menanggung 6% GST atas caj tersebut. Sebenarnya, ada banyak barangan dan perkhidmatan yang dikenakan GST sedangkan ramai yang beranggapan bahawa tiada GST terhadap barangan dan perkhidmatan tersebut.

    Kedua, walau pun sesuatu barangan dikecualikan GST, ia tidak bermakna bahawa harganya tidak akan meningkat selepas GST diperkenalkan. Sebagai contoh, walaupun harta kediaman dikecualikan GST, ini hanya bermakna bahawa pemaju tidak boleh mengenakan cukai 6% ke atas harga jualan akhir harta itu. Bahan binaan dan kos pakar yang digunakan untuk pembinaan masih tertakluk kepada GST. Ini bermakna kos GST sebenarnya telah dimasukkan ke dalam harga jualan akhir harta tersebut.

    Dalam kes di mana kos GST tidak boleh dikenakan terhadap pengguna seperti mengikut pekeliling harga, maka pihak lain yang akan terpaksa menanggung kos tersebut. Sebagai contoh, pengangkutan awam seperti tambang teksi tidak dikenakan GST. Namun kos penyelenggaraan teksi dan polisi insuran adalah tertakluk kepada GST. Ini bermakna pemandu teksi atau syarikat teksi (kurang mungkin) yang perlu menyerap kos tersebut.

    5) Kritikan: Penghapusan GST memudahkan individu dan syarikat untuk mengelak cukai

    Jawapan: Kita masih akan menggunakan sistem GST untuk mengutip cukai berdasarkan sistem SST. Maka, sistem laporan sama yang sepatutnya meningkatkan ketelusan cukai masih akan diguna pakai.

    Pada masa yang sama, GST bukanlah satu jaminan bahawa aliran wang haram ke luar negara  (salah satu cara mengelak cukai) akan berkurangan. Malaysia disenaraikan di tangga lima teratas dunia dari segi aliran wang haram oleh badan penyelidik Global Financial Integrity (GFI).[1] Tiga daripada negara lain adalah Russia, Mexico dan China yang juga mempunyai sistem GST atau cukai tambah nilai ketika kajian dijalankan. Apa yang diperlukan untuk mengurangkan aliran wang haram ini adalah sebuah kerajaan yang komited terhadap ketelusan dan tidak dipengaruhi oleh agenda dan kepentingan sendiri terutamanya jika melibatkan berbilion Ringgit haram yang masuk keluar dari akaun peribadi.

    Salah seorang pengulas telah mendakwa bahawa GST akan mengurangkan kemungkinan syarikat untuk mengelak pembayaran cukai dengan memindahkan keuntungan mereka ke negara yang rendah kadar cukai.[2] Walau pun Ireland mempunyai kadar cukai tambah nilai 23%, namun kadar cukai korporatnya yang rendah pada tahap 12.5% tetap menarik syarikat-syarikat multinasional untuk menindahkan keuntungan ke negara tersebut. Kesatuan Eropah (EU) telah cuba untuk mengurangkan amalan sebegini di mana syarikat-syarikat mendapatkan pengurangan cukai daripada negara-negara di mana cukai korporat rendah[3], namun ini hanya dapat dilakukan kerana terdapat rangka institusi di EU yang mempunyai kuasa undang-undang, dan bukan disebabkan oleh GST. Tiada rangka sebegini di ASEAN, maka jika kerajaan hendak mengejar syarikat yang menyimpan keuntungan mereka di Singapura kerana kadar cukai korporatnya yang rendah, iaitu 17%, saya sudah pasti teruja untuk mengetahui hal ini.

    6) Kritikan: GST memperluaskan asas pencukaian. Jika GST dihapuskan, asas pencukaian akan dikecilkan

    Jawapan: Adalah benar bahawa GST memperluaskan asas pencukaian negara dengan mengenakan cukai terhadap lebih ramai individu berbanding dengan cukai pendapatan peribadi. Hanya 15% hingga 20% golongan pekerja yang membayar cukai pendapatan peribadi sedangkan GST dikenakan kepada semua orang melalui semua barangan dan perkhidmatan yang digunakan. Namun, ini adalah sebab mengapa GST dikatakan sebagai cukai regresif kerana ia mengalihkan beban bayaran cukai daripada golongan yang mampu kepada semua lapisan masyarakat, di mana majoriti daripada mereka tidak meraih pendapatan yang mencukupi untuk dikenakan cukai pendapatan. 

    Walaupun begitu, hujah bahawa perlaksanaan GST memperluaskan asas cukai tidak semestinya tepat dalam konteks Malaysia. Secara teori, perlaksanaan GST dan pengurangan cukai pendapatan peribadi sepatutnya mengurangkan peratusan keseluruhan hasil yang dikumpul melalui cukai pendapatan. Namun, apa yang berlaku adalah peratusan keuntungan yang dikumpul melalui cukai pendapatan telah meningkat daripada 11.1% pada 2014 (sebelum GST) kepada 13.4% keseluruhan hasil pada 2018. Ini berlaku walaupun adanya pengurangan 2% cukai pendapatan di kalangan golongan berpendapatan antara RM 20,000 dan RM 70,000. Jumlah keseluruhan cukai pendapatan yang dikumpul dijangka akan meningkat sebanyak 7%, iaitu daripada RM 30.1 bilion pada 2017 kepada RM 32.2 bilion pada 2018. Walaupun sebahagian daripada kenaikan ini mungkin disebabkan oleh peningkatan gaji dan bonus pada 2018, kita tidak boleh menolak kemungkinan bahawa LHDN mungkin akan menggunakan strategi yang lebih agresif untuk mendapatkan bayaran cukai tertangguk seperti yang dilaporkan oleh Edge Financial Daily pada 30 Oktober 2017 (Lihat Rajah 1).

    Rajah 1: “Pegawai cukai memburu lebih ramai pengelak cukai”, The Edge Financial Daily, 30 Oktober 2017

    Seorang pengkritik telah mendakwa bahawa GST akan membolehkan kita mengenakan cukai lebih terhadap mereka yang berbelanja mewah. Beliau memberi contoh bahawa dengan adanya GST, lebih daripada RM6 juta boleh diperoleh daripada hasil jualan cincin permata berharga lebih daripada RM100 juta. Mungkin beliau terlupa bahawa jika cincin tersebut (atau barangan mewah lain) dibeli di luar negara, Malaysia tidak boleh mengenakan GST terhadap cincin tersebut.

    7) Kritikan: GST merupakan cara paling berkesan untuk meningkatkan pendapatan kerajaan.

    Jawapan: Ini memanglah sebab mengapa Pakatan Harapan begitu komited untuk menghapuskan GST. Dalam keadaan kepayahan ekonomi atau jika kerajaan terpaksa meningkatkan pendapatan tambahan untuk ‘bailout’ dan belanjawan mega bagi projek infrastruktur, cara paling mudah adalah dengan meningkatkan GST berbanding memotong perbelanjaan lain. Meningkatkan GST sebagai pendapatan tambahan negara akan mengenakan kesan buruk terhadap golongan kurang berkemampuan memandangkan golongan inilah yang paling terjejas oleh peningkatan harga. Adakah akan ada sesiapa yang terkejut jika BN terpaksa meningkatkan kadar GST jika mereka memenangi PRU ke-14 dan memerlukan wang tambahan bagi membayar kos 1MDB atau ECRL?

    8) Kritikan: Bagaimana dengan lebih dari 100 negara lain yang telak melaksanakan GST?

    Jawapan: Negara-negara yang telah melaksanakan pencukaian GST boleh dikategorikan kepada dua. Kategori pertama adalah negara maju di mana majoriti golongan pekerja memperoleh pendapatan yang mencukupi untuk membayar cukai pendapatan. Pengalihan beban cukai daripada pembayar cukai pendapatan kepada pengguna tidak mempuyai kesan besar terhadap mereka, memandangkan majoriti daripada penduduk cukup kaya untuk menyerap cukai nilai tambah.

    Bagi kebanyakan negera membangun, sistem kutipan cukai masih lemah untuk mengutip jumlah keuntungan yang mencukupi daripada cukai pendapatan dan cukai korporat. Oleh itu, perlaksanaan GST merupakan satu cara untuk mempertingkatkan sistem kutipan cukai mereka dan juga merupakan cara untuk memperoleh pendapatan tambahan.

    Malaysia masih belum cukup kaya untuk dikategorikan dalam negara maju terutamanya dari segi peratusan penduduk yang cukup pendapatan bagi membayar cukai pendapatan. Namun kita bernasib baik kerana adanya sistem kutipan cukai yang cukup cekap melalui Lembaga Hasil Dalam Negeri (LHDN) dan Jabatan Kastam. Dengan ini, Malaysia mempunyai pilihan untuk menangguhkan perlaksanaan GST sehingga status negara maju dicapai. Kewangan kerajaan masih utuh sebelum GST, dan tiada sebab untuk berfikir kita tidak dapat bertahan tanpa GST di bawah kerajaan baru dengan adanya mandat untuk mengurangkan pembaziran serta amalan rasuah.

    9) Kritikan: Kebanyakan pakar ekonomi dan pencukaian bersetuju bahawa perlaksanaan GST merupakan sesuatu yang bagus. Adakah mereka silap?

    Jawapan: Kebanyakan pakar pencukaian bekerja dengan firma audit seperti PwC dan Ernst & Young. Mereka akan mendapat manfaat daripada perlaksanaan GST dari kerana akan dicari ramai untuk nasihat pencukaian dan perkhidmatan pengauditan mereka. Kurang kemungkinan untuk mereka bersuara menentang perlaksanaan sebuah dasar yang boleh menguntungkan mereka.

    Majoriti pakar ekonomi mengikut teori konvensional berhubung pencukaian yang telah disebut di atas. GST merupakan cukai asas-luas yang lebih efisien berbanding jenis cukai lain. Namun majoriti pakar ekonomi kurang bercakap tentang kesan rasuah terhadap kewangan kerajaan. Kurang teori ekonomi konvensional berhubung perkara ini  kecuali untuk menyatakan bahawa rasuah memberi kesan buruk kepada ekonomi dan kewangan kerajaan. Soalannya, berapa banyak? Adakah ahli ekonomi telah menganggarkan berapa banyak penjimatan yang dapat diperoleh melalui pengurangan rasuah dan pembaziran dalam kerajaan? Pada pengetahuan saya, data sebegini masih belum ada di Malaysia. 

    Perlu diingat bahawa kebanyakan pakar pencukaian dan ahli ekonomi berada di peratusan 20 teratas dari segi pendapatan dan golongan ini kurang merasai beban daripada perlaksanaan GST berbanding golongan pendapatan bawah 40 (B40).

    10) Kritikan: Kita tidak berdaya menyingkirkan GST kerana jurang kewangan yang terlalu besar untuk dirapatkan.

    Jawapan: Kami telah menunjukkan dalam Bajet PH bahawa pembaziran dan rasuah dapat dipotong sebanyak RM20 bilion yang hampir dapat menutup jurang kewangan RM25 bilion akibat daripada penghapusan GST dan penukaran semula ke cukai SST.

    Namun memandangkan ini merupakan topik penting, saya akan menerangkan maklumat ini dalam kenyataan media yang lebih lanjut.

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

    [1] http://www.gfintegrity.org/issues/data-by-country/

    [2] https://www.malaysiakini.com/columns/400124

    [3] https://www.cnbc.com/2016/08/30/european-union-orders-ireland-to-recover-up-to-14-billion-in-back-taxes-from-apple.html

  • Ekonomi Pulau Pinang sihat dan kukuh dengan adanya peningkatan pendapatan serta penurunan ketidaksamaan

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ketua Penang Institute di Kuala Lumpur merangkap Ahli Parlimen Serdang pada 13 Oktober 2017

    Ekonomi Pulau Pinang sihat dan kukuh dengan adanya peningkatan pendapatan serta penurunan ketidaksamaan[1]

    Data yang dikeluarkan oleh Jabatan Perangkaan Malaysia pada baru-baru ini menunjukkan sebuah realiti yang sudah pun diketahui oleh rakyat Pulau Pinang. Ekonomi Pulau Pinang sedang kuat berkembang dan mengalami kadar pengangguran yang rendah, peningkatan pendapatan secara keseluruhannya, dan juga penurunan ketidaksamaan. Kajian menyeluruh terhadap data ekonomi Pulau Pinang mendapati bahawa negeri tersebut merupakan antara negeri berprestasi tinggi dalam hampir semua indikator ekonomi yang penting.  

    KDNK Per Kapita bagi Pulau Pinang pada 2016 (harga semasa) adalah RM 47,322, iaitu kedua tertinggi selepas Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur dan lebih tinggi daripada Selangor (RM 44,616), Melaka (RM 41,363) dan Johor (RM 31,952). (Lihat Rajah 1 di bawah)

    Rajah 1: KDNK Per Kapita mengikut negeri pada 2016 (harga semasa) (Ringgit Malaysia)

    Pertumbuhan KDNK sebenar Pulau Pinang adalah 5.6% pada 2016, 5.5% pada 2015 dan 8% pada 2014 (Lihat Rajah 2). Pertumbuhan KDNK sebenar ini meletakkan negeri tersebut di tangga kedua pada 2014, kelima pada 2015 dan ketiga pada 2016. Pulau Pinang dan Selangor merupakan dua negeri yang berada dalam kedudukan lima teratas dari segi pertumbuhan KDNK sebenar dari 2014 hingga 2016.

    Rajah 2: Pertumbuhan KDNK sebenar mengikut negeri, 2014 hingga 2016

    Kadar pengangguran Pulau Pinang adalah 2.1% pada 2016 dan merupakan yang kedua terendah dalam negara selepas Melaka (0.9%) (Lihat Rajah 3). Ini menunjukkan bahawa walaupun terdapat sebilangan kilang yang telah menutup operasi baru-baru ini, pasaran pekerjaan di Pulau Pinang masih berdaya saing berikutan kemasukan pelaburan baru dan nilai tambah tinggi.

    Rajah 3: Kadar pengangguran (%) mengikut negeri pada 2016

    Bagi tahun 2016, pendapatan isi rumah Median dan Min bagi Pulau Pinang adalah RM 5,409 dan RM 6,771 yang memberikannya kedudukan tangga kelima di belakang KL, Selangor, Johor dan Melaka (lihat Rajah 4).

    Rajah 4: Min dan Median bagi pendapatan isi rumah mengikut negeri, 2016

    Jika kita mengkaji pendapatan isi rumah per kapita, iaitu pendapatan isi rumah dibahagikan dengan bilangan anggota dalam setiap rumahtangga, didapati bahawa Pulau Pinang berada pada kedudukan ketiga dengan angka median dan min per kapita bagi pendapatan isi rumah RM 1,595 dan RM 2,402 masing-masing (di belakang Selangor dan KL) (Lihat Rajah 5).

    Rajah 5: Min dan Median pendapatan per kapita isi rumah mengikut negeri, 2016 (RM)

    Pada masa yang sama, Pulau Pinang telah mengalami kejatuhan pekali Gini (ukuran ketidaksamaan pendapatan) yang kelima terbesar iaitu sebanyak 0.008, dari 0.364 (2014) ke 0.356 (2016) (Lihat Rajah 6 di bawah). Terdapat 5 buah negeri lain di mana pekali Gini mereka, yakni tahap ketidaksamaan di negeri-negeri tersebut, telah bertambah buruk dari 2014 hingga 2016, iaitu Sabah, Negeri Sembilan, Melaka, Kedah dan Johor (Lihat Jadual 1 di bawah). (Pekali Gini yang lebih tinggi menandakan tahap ketidaksamaan yang lebih tinggi.)

    Rajah 6: Pekali Gini 2014 hingga 2016 mengikut negeri

    Jadual 1: Pekali Gini dan perubahan dalam Pekali Gini pada 2014 hingga 2016

    Ringkasnya, dalam hampir kesemua laporan data ekonomi di atas, Pulau Pinang menduduki tangga ketiga teratas dan paling buruk adalah di tangga kelima. Asas ekonomi Pulau Pinang sememangnya adalah kukuh, mampan dan saksama.

    [1] Kesemua statistik yang dirujuk dalam kenyataan media ini adalah dari Jabatan Perangkaan Statistik Malaysia (DOSM)

  • Pakatan Harapan (PH) memberi tawaran yang lebih adil dan lebih mampan kepada KTMB dan pekerjanya

    Kenyataan Media oleh Pakatan Harapan pada 9 Ogos, 2017

    Pakatan Harapan (PH) memberi tawaran yang lebih adil dan lebih mampan kepada KTMB dan pekerjanya

    Perjanjian Akses Rangkaian Kereta Api (RNAA) adalah perjanjian antara KTMB dan Perbadanan Aset Keretapi (RAC) di mana semua aset tanah dan ‘rolling stock’ KTMB akan dipindahkan ke RAC. Proses perjanjian ini sepatutnya diselesaikan pada tahun 2018.[1]

    Pakatan Harapan menentang RNAA atas sebab-sebab berikut:

    (i) Ini merupakan pintu belakang bagi kerajaan untuk memberi akses kepada syarikat kroni yang akan menggunakan rangkaian rel untuk mengambil alih perkhidmatan KTMB termasuk dalam perkhidmatan ‘freight and haulage’ yang terdiri daripada 42% jumlah hasil KTMB (RM216 daripada RM516 juta dalam Tahun Kewangan 2015).

    (ii) Ini akan meningkatkan kos operasi untuk KTMB kerana RAC akan mengenakan caj kepada KTMB untuk penggunaan ‘rolling stock’.

    (iii) RAC, dengan hanya 38 pekerja, tidak berkeupayaan untuk mengurus asetnya dengan baik termasuk penyelenggaraan stok dan trek. Kemungkinan besar tanggungjawab ini akan dikontrakkan kepada syarikat kroni lain.

    KTMB telah mengalami kerugian terkumpul sebanyak RM855 juta dari tahun 2009 hingga 2015 kerana harga tiket yang rendah dan kontrak perolehan yang mahal. Sebagai contoh, KTMB membazirkan RM85 juta untuk kontrak sistem ‘Automatik Fare Collection’ (AFC) yang tidak dapat dilaksanakan. Pada awal tahun ini, Presiden KTM ketika itu, Datuk Sarbini Tijan, diminta ambil cuti sambil menunggu siasatan dalaman mengenai tawaran perolehan yang bernilai berjuta-juta ringgit.[2]

    RAC juga gagal memperolehi keuntungan. Ia telah mengalami kerugian terkumpul sebanyak RM372 juta dari tahun 2009 hingga 2015. RAC tidak mempunyai kakitangan yang mencukupi untuk mengurus asetnya yang bernilai RM36 bilion (termasuk tanah) dengan baik. Kesilapan pengurusan pembayaran kontrak penyelenggaraan keretapi dilaporkan dalam laporan Ketua Audit Negara pada tahun 2013.[3]

    Pakatan Harapan menawarkan perjanjian yang lebih adil kepada KTMB dan 6000 pekerjanya termasuk:

    1) Membatalkan RNAA antara RAC dan KTMB

    2) Memindahkan aset di RAC ke KTMB sebagai cara untuk memaksimumkan nilai aset tersebut. Saiz kecil RAC menghalangnya daripada menambahkan pendapatannya daripada sumber seperti ‘Transit-Oriented Development (TOD)’, pengiklanan serta penjualan barangan (‘retail’). Aset-aset ini perlu dipindahkan ke KTMB dan KTMB mesti dibenarkan untuk menambahkan kepakarannya dalam bidang-bidang ini. Ini akan membolehkan KTMB untuk mencapai keuntungan dan juga untuk mengurangkan keperluan untuk meningkatkan harga tiket.[4]

    3) Mengkaji semula kos dan kesesuaian projek East Coast Rail Link (ECRL). Aset-aset di bawah ECRL iaitu ‘rolling stock’, trek, tanah dan stesen, tidak akan dimiliki oleh RAC ataupun KTM. Sebaliknya, ia akan dimiliki oleh sebuah syarikat yang baru diwujudkan, Malaysia Rail Line (MRL) Sdn Bhd, yang 100% dimiliki oleh Kementerian Kewangan. Ia telah dilaporkan bahawa perkhidmatan ECRL akan dijalankan oleh operator lain yang belum dinamakan lagi. Kos ECRL bukan sahaja sangat tinggi malahan kemungkinan besar operasinya akan diberikan melalui rundingan terus (‘direct negotiation’).

    4) Melaksanakan tender terbuka untuk semua pembelian aset dan perkhidmatan oleh KTMB; dan

    5) Tidak menswastakan KTMB

    Dengan tawaran dasar-dasar baru tersebut, maka kita dapat mensasarkan KTMB menjadi sebuah syarikat yang kedudukan kewangannya kukuh dan berkeuntungan, memastikan para penngguna perkkhidmatan KTMB tidak dibebani peningkatan harga tambang keretapi dan juga menjamin kebajikan dan keselamatan ribuan pekerja KTMB pada masa akan datang.

    Tan Sri Muhyidddin Yassin, Presiden BERSATU
    Liew Chin Tong, Ahli Parlimen Kluang
    Dato’ Abdullah Sani bin Abdul Hamid, Ahli Parlimen Kuala Langat
    Dr. Hatta Ramli, Ahli Parlimen Kuala Krai

    Gambar pemimpin Pakatan Harapan bersama dengan wakil Railwaymen Union Malaysia (RUM) termasuk Presiden RUM, Encik Abdul Razak

    [1] http://www.theedgemarkets.com/article/transport-ministry-says-agreement-will-not-cost-4000-job-losses-ktmb

    [2] http://tonypua.blogspot.my/2011/01/ktmb-rm85m-contract-to-company-without.html dan http://ongkianming.com/2015/08/22/press-statement-prime-minister-najib-should-look-at-the-failure-of-the-automatic-fare-collection-afc-system-rather-than-asking-for-new-ktm-ticket-counters-to-be-added/

    [3] http://www.thestar.com.my/business/business-news/2017/01/11/rail-controversy/

    [4] http://english.astroawani.com/business-news/highlights-auditor-generals-report-2013-series-2-37880

  • Data terbuka dan penggubalan dasar di Malaysia

    (Artikel ini boleh dibaca di Kolumn Penang Institute in KL dalam Malaysian Insight, 26 Jun 2017)

    Semasa di pelancaran Malaysia Economic Monitor edisi Jun[1] awal bulan ini, Pengarah Negara Bank Dunia bagi Asia Tenggara, Ulrich Zachau, telah menggesa agar lebih data didedahkan supaya ianya boleh digunakan bagi menggubal dasar yang lebih baik.[2] Beliau telah menyebut contoh di mana GRAB, sebuah penyedia perkhidmatan e-hailing, berkongsi datanya dengan kerajaan demi mencari jalan untuk menguruskan keadaan lalu lintas dengan lebih cekap.

    Dengan kemunculan ‘big data’ ditambah dengan bidang ekonomi perilaku (‘behavioural economics’), ‘nudge unit’ (unit pendorong) telah ditubuhkan oleh kerajaan-kerajaan di seluruh dunia khususnya untuk menggunakan insentif dasar bagi mengubah tingkah laku dan menggunakan pendekatan berasaskan data bagi menganalisis keberkesanan dasar-dasar ini[3]. Cass Sunstein, pengarang bersama buku “Nudge” yang amat laris jualannya, telah direkrut oleh Presiden Obama untuk menjalankan sebuah ‘nudge unit’ di bawah pentadbirannya, dan mungkin adalah penyokong pendekatan dasar ini yang paling dikenali ramai.

    Walaupun istilah ‘big data’ seringkali digunakan sebagai istilah popular oleh penggubal dasar dan ahli politik, namun ramai tidak mengetahui apa sebenarnya ‘big data’ dan bagaimana ia boleh digunakan. Hakikatnya, ramai penggubal dasar sendiri tidak sedar bahawa ekosistem data di Malaysia, terutamanya berkenaan analisa data, sungguh kurang maju.

    Walaupun terdapat pelbagai agensi kerajaan yang mengumpul banyak data dan maklumat, namun tidak semua data tersebut diterbitkan. Satu kajian oleh Bank Dunia telah mendapati bahawa prestasi tahap keterbukaan data Malaysia berhubung dengan KDNKnya adalah kurang memuaskan.[4] Kajian yang sama juga menunjukkan hubungkait antara skor keterbukaan data sesebuah negara dengan nisbah penerbitan dan pemetikannya. Semakin tinggi skor keterbukaan data sesebuah negara, maka semakin tinggi bilangan penerbitan akademiknya (lihat Rajah 4 di bawah).

    Ini bertepatan dengan pengalaman ahli akademik di Malaysia dalam mengakses data terutamanya pada peringkat data yang lebih terperinci. Sebagai contoh, walaupun Jabatan Perangkaan mempunyai data tahap individu dalam Penyiasatan Pendapatan Isi Rumah, namun data tersebut tidak diterbitkan kepada awam yang akan membolehkan ahli-ahli akademik mengkaji angka-angka tersebut dengan lebih teliti lalu menerbitkan penemuan mereka. Kebimbangan tentang privasi data yang dikeluarkan dapat diatasi dengan mudah dengan menyembunyikan identiti individu data ini.

    Dalam kes di mana sesetengah data boleh didedahkan kepada awam, data ini biasanya dijual dengan harga yang mahal. Sebaliknya, data tahap individu daripada banci sepuluh tahunan Amerika Syarikat dikeluarkan kepada orang awam dan merupakan alat yang sangat berguna bagi saintis sosial yang boleh digunakan dalam penulisan dan analisa akademik mereka.

    Kebelakangan ini, terdapat beberapa usaha yang dilakukan bagi mempertingkatkan ekosistem data di Malaysia. Malaysia Digital Economy Corporation (MDEC) berada di barisan hadapan dalam memperjuangkan penggunaan ‘big data’ terutamanya di sektor swasta. Unit Pemodenan Tadbiran dan Perancangan Pengurusan Malaysia (MAMPU) sedang mempelopori inisiatif bagi mengumpulkan penerbitan data kerajaan secara berpusat di www.data.gov.my. Di acara Bank Dunia baru-baru ini, Rahman Dahlan, Menteri yang bertanggungjawab terhadap Unit Perancang Ekonomi. telah menyeru supaya data dikumpulkan di tahap yang lebih terperinci dan bersifat setempat termasuk mengikut kawasan Parlimen.

    Kerajaan Pulau Pinang sedang menyumbang usahanya dengan mengeluarkan maklumat terperinci mengikut peringkat negeri di data.gov.my termasuk menyenaraikan kesemua 201 kedai nasi kandar di negeri tersebut![5] Penang GIS Cemter (PEGIS) juga ditubuhkan bagi memudahkan akses GIS dan pemetaan untuk pengguna-pengguna, termasuklah perniagaan yang mahu ‘tag’ lokasi mereka pada peta PEGIS serta penggemar sukan berbasikal yang mahu ‘tag’ laluan basikal kegemaran mereka[6].

    Selain daripada isu pengaksesan data, Malaysia juga ketinggalan dari segi tenaga kerja iaitu jumlah pakar berpengetahuan yang dapat memahami dan menganalisis ‘big data’ dengan secukupnya. Analisa oleh Bank Dunia menunjukkan bahawa di Malaysia hanya 13.4% daripada tenaga kerja dalam bidang statistik berada di peringkat ‘pengurusan’ berbanding dengan 67.5% di negara-negara maju (lihat rajah di bawah).

    Bagi membina ekosistem data yang lebih kondusif, kita bukan sahaja memerlukan data yang lebih. Kita juga memerlukan tenaga kerja yang mampu menggunakan data ini dengan sepenuhnya dan menggubal dasar-dasar yang lebih baik. Sebagai contoh, sepasukan saintis data, ahli akademik dan pekerja sosial boleh bekerjasama untuk menilai keberkesanan pembayaran BR1M sepanjang tempoh 5 tahun lepas dan bagaimana ia dapat ditambah baik. Pihak Berkuasa Tempatan boleh menggunakan data daripada WAZE untuk membaiki lubang jalan dalam tempoh yang lebih singkat[7].  Dengan itu, apabila ahli politik atau penggubal dasar bercakap mengena ‘big data’, tanyalah kepada beliau bagaimana data ini boleh dianalisa dan digunakan untuk menambah baik dasar-dasar awam.

    Dr. Ong Kian Ming merupakan Pengurus Besar Penang Institute di KL. Beliau boleh dihubungi melalui im.ok.man@gmail.com

    [1] http://documents.worldbank.org/curated/en/993771497248234713/Malaysia-economic-monitor-data-for-development

    [2] http://www.theedgemarkets.com/article/agencies-be-compelled-share-data-after-statistics-law-review

    [3] http://www.economist.com/news/international/21722163-experimental-iterative-data-driven-approach-gaining-ground-policymakers-around

    [4] http://documents.worldbank.org/curated/en/886041494335634817/Open-data-differences-and-implications-across-countries

    [5] http://www.data.gov.my/data/ms_MY/organization/penang-state-government

    [6] http://pegis.penang.gov.my/story_map/sm_bicycletrails/

    [7] https://selangorkini.my/en/2016/10/smart-road-maintenance-report-using-waze/

Page 1 of 1112345...10...Last »