• 10 Soalan Mengenai Skim Insurans Pekerjaan (SIP)

    Kenyataan Media oleh Pakatan Harapan pada April 28, 2017 mengenai Skim Insurans Pekerjaan (SIP)

    10 Soalan Mengenai Skim Insurans Pekerjaan (SIP)

    Menjelang Hari Pekerja yang berlangsung pada 1 Mei, kami mengiktiraf sumbangan golongan pekerja di Malaysia terhadap negara. Skim Insurans Pekerjaan (SIP) yang dicadangkan oleh Perdana Menteri, yang dijangka akan dibentangkan di Parlimen pada sidang Julai / Ogos 2017, mempunyai potensi untuk membantu golongan pekerja Malaysia melalui proses peralihan apabila mereka hilang pekerjaan. Namun memandangkan butiran skim ini belum didedahkan dan tiada jawatankuasa parlimen yang ditubuhkan untuk meneliti isu pekerjaan, tenaga kerja dan ekonomi, masih tinggal banyak soalan yang perlu ditanya mengenai SIP.

    Di sini, kami membangkitkan 10 soalan untuk dijawab agar kami boleh lebih yakin bahawa SIP akan menjadi satu program yang berkesan dalam membantu pekerja di negara kita.

    1)                  Pampasan pemberhentian telah pun dinyatakan dalam Akta Kerja 1955 dan Peraturan Kerja (Faedah-faedah Penamatan dan Rentikerja Sentara) 1980. Adakah pampasan pemberhentian masih terus dibayar oleh majikan selepas SIP diperkenalkan? Adakah kebajikan pekerja-pekerja akan lebih merosot dalam jangka masa panjang jika faedah pemberhentian dipotong / dihapuskan sebagai sebahagian daripada pakej untuk memperkenalkan SIP?

    2)                  Anggaran jumlah yang dikumpul adalah antara RM700 juta hingga RM800 juta setahun (berdasarkan sumbangan 0.25% daripada majikan dan pekerja, 6.5 juta pekerja, gaji RM2000). Berapa banyak kos pentadbiran? Adakah ianya akan setinggi 25% daripada jumlah yang dikumpul, seperti yang diagak oleh beberapa laporan?

    3)                  Memandangakan SIP adalah skim insurans seperti PERKESO, adakah ini bermakna bahawa pekerja-pekerja tidak akan mendapatkan kembali dana ini jika mereka tidak diberhentikan dalam seumur hidup mereka? Berapa banyak pendapatan boleh guna yang akan diambil skim SIP daripada seseorang pekerja dalam sepanjang hayat mereka?

    4)                  Bagaimanakah dana SIP akan diuruskan? Adakah ia akan diuruskan dengan cara yang sama seperti dana PERKESO yang telah menghasilkan pulangan yang, secara purata, lebih rendah daripada pulangan KWSP?

    5)                  Salah satu tujuan SIP adalah untuk membantu memberi latihan semula dan latihan kemahiran kepada pekerja yang hilang pekerjaan. Bagaimanakah program-program latihan semula dan kemahiran ini akan berbeza daripada program-program kerajaan yang sedia seperti Skim Latihan 1 Malaysia (SKIM) dan lain-lain? Kerajaan perlu menyediakan hujah yang meyakinkan bahawa peruntukan skim latihan semula di bawah SIP akan lebih berkesan daripada program-program semasa.

    6)                  Terdapat skim latihan sedia ada yang disediakan dan dibayar oleh jumlah dana yang dipungut daripada majikan dan diuruskan oleh Kumpulan Wang Pembangunan Sumber Manusia (HRDF). Terdapat banyak laporan bahawa lebih daripada RM100 juta dana ini masih belum digunakan oleh majikan bagi tujuan latihan semula. Bolehkah skim HRDF yang sedia ada digunakan dengan lebih baik untuk tujuan latihan semula? Apakah jaminan bahawa skim SIP yang dicadangkan ini tidak akan menjadi seperti skim HRDF di mana adanya banyak dana yang tidak digunakan yang tidak dimasukkan ke dalam skim latihan semula?

    7)                  Laporan awal menunjukkan bahawa hanya pekerja-pekerja yang sedang dilindungi oleh PERKESO iaitu mereka yang berpendapatan kurang daripada RM4000 sebulan akan layak untuk skim SIP ini. Namun kini ramai pekerja berpendapatan sederhana juga diberhentikan kerja termasuk di industri kewangan dan industri minyak dan gas. Apakah jenis rancangan dan program yang dipakai oleh kerajaan untuk membantu pekerja-pekerja ini yang berada dalam kategori M40?

    8)                  Anggaran oleh kesatuan sekerja-kesatuan sekerja Malaysia menunjukkan bahawa pekerja-pekerja hilang antara RM50 juta hingga RM100 juta setahun disebabkan oleh pampasan hilang apabila syarikat bankrap. Namun RM700 juta hingga RM800 juta akan dikutip daripada skim SIP, di mana separuhnya datang daripada pekerja-pekerja. Adakah pendekatan ini berkesan dalam menyelesaikan isu pampasan hilang ini?

    9)                  Salah satu sebab utama mengapa pekerja di peringkat bawahan spektrum ekonomi hilang pekerjaan mereka adalah kerana majikan memberi keutamaan kepada pekerja asing. Jika kerajaan tidak mempunyai pelan yang komprehensif untuk mengurangkan kebergantungan kepada pekerja-pekerja asing, sejauh mana keberkesanan skim SIP? Semudah mana pekerja-pekerja yang telah hilang pekerjaan mereka untuk mencari pekerjaan baru, terutamanya apabila mereka perlu bersaing dengan pekerja-pekerja asing yang dibayar lebih rendah?

    10)              Beberapa negara di Asia yang mempunyai skim insurans pekerjaan juga menggunakan sumbangan kerajaan untuk skim ini (Thailand – 0.25%, Taiwan – 0.1%, Vietnam – 1%). Adakah kerajaan telah mempertimbangkan untuk turut memberi sumbangan sendiri kepada skim ini untuk mengurangkan beban kewangan ke atas para majikan serta pekerja?

    Dr. Ong Kian Ming, DAP

    Sim Tze Sin, PKR

    Dr Dzulkifli Ahmad, AMANAH

    Dr Rais Hussin, BERSATU

  • Ketidaksepadanan antara permintaan dan penawaran jawatan perkhidmatan awam menunjukkan rakyat Malaysia masih dalam belenggu pendapatan sederhana

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang pada 24 Ogos 2016

    Ketidaksepadanan antara permintaan dan penawaran jawatan perkhidmatan awam menunjukkan rakyat Malaysia masih dalam belenggu pendapatan sederhana

    Apabila Program Transformasi Ekonomi dilancarkan pada 2010, salah satu petunjuk prestasi utamanya adalah mewujudkan tambahan 3.3 juta peluang pekerjaan menjelang 2020, di mana lebih 60% adalah dalam lingkungan pendapatan sederhana atau tinggi. Pada minggu lepas, Datuk Seri Idris Jala, CEO PEMANDU, dilaporkan berkata bahawa rakyat Malaysia telah keluar dari belenggu pendapatan sederhana.[1] Namun, analisis dan pemahaman mendalam terhadap angka pekerjaan pula mengatakan sebaliknya.

    Jika ETP berjaya dalam membina ekonomi yang cergas dan membangun yang dipandu oleh sektor swasta, ia sepatutnya menghasilkan peluang pekerjaan yang diinginkan dan berbayar tinggi dalam sektor swasta. Namun mengikut perangkaan yang dikeluarkan oleh Suruhanjaya Perkhidmatan Awam, permintaan terhadap sektor perkhidmatan awam berada pada tahap yang terlalu tinggi dan jauh melebihi penawaran kerja tersebut.

    Dari 2011 hingga 2015, SPA menerima lebih daripada 1 juta permohonan pekerjaan dalam perkhidmatan awam. Angka ini mencecah 2.1 juta pada 2013 sebelum menurun ke 1.59 juta pada 2014 dan meningkat semula ke 1.63 juta pada 2015 (Lihat Jadual 1 di bawah). Angka ini teramat tinggi terutamanya jika dibandingkan dengan jumlah penjawat awam yang hanya 1.5 juta orang pada 2015. Walaupun pekerjaan dalam perkhidmatan awam akan terus menjadi keinginan rakyat disebabkan oleh jaminan pekerjaan dan faedah lain (seperti rawatan perubatan, elaun pelbagai dan pencen), permintaan tinggi ini merupakan indikator bahawa sektor swasta tidak menawarkan pekerjaan yang dibayar tinggi yang cukup bagi membendung permintaan terhadap sektor perkhidmatan awam.

    Perkara lain yang perlu dirisaukan juga adalah penurunan dalam jumlah tawaran kerja perkhidmatan awam iaitu daripada 46,503 pada 2011 kepada 30,964 pada 2015. Ini bermakna hanya sebilangan kecil permohonan yang berjaya memasuki ke sektor perkhidmatan awam dan peratusan ini berkurangan dari 4.1% pada 2011 kepada 1.9% pada 2015. Ini menimbulkan persoalan apakah kerja yang akhirnya dilakukan oleh pemohon yang tidak berjaya.

    Antara pemohon yang berjaya, majoriti daripada mereka (atau pluraliti, dalam beberapa tahun) hanya mempunyai kelulusan tertinggi setakat kelayakan sijil sahaja. Sebagai contoh, pada 2015, 54% pemohon yang berjaya telah ditawarkan kerja yang hanya memerlukan kelulusan PMR, SPM atau kelayakan peringkat sijil (Lihat Jadual 2 di bawah).

    Ini merupakan petunjuk jelas bahawa mereka yang memerlukan kerja dalam sektor perkhidmatan awam juga merupakan mereka yang mempunyai kelayakan terendah. Ini tidak menghairankan memandangkan banyak pekerjaan di bahagian bawah tangga ekonomi telah diambil alih oleh pekerja asing. Perkhidmatan awam merupakan satu-satunya sektor di mana pekerja asing tidak boleh menjawat sebarang jawatan, maka sehubungan dengan itu, bilangan permohonan dan pelantikan yang tinggi berlaku pada peringkat ini.

    Ini dapat dilihat menerusi statistik permohonan kerja bagi kerja spesifik yang diambil dari laman web Suruhanjaya Perkhidmatan Awam.[2] Carta 1 menunjukkan permohonan dan pelantikan ke jawatan Pembantu Am Gred 11 dengan bayaran gaji bulanan anggaran RM1,200 dan hanya memerlukan sijil PMR sebagai kelayakan akademik minimum. Terdapat 87,281 pemohon bagi 16 jawatan (0.02%).

    Carta 2 menunjukkan bilangan pemohon dan lantikan bagi jawatan pembantu penyediaan makanan Gred 17 dengan bayaran gaji bulanan RM1,400 dan memerlukan kelayakan mininum sijil SPM. Terdapat 65,041 pemohon bagi 24 jawatan (0.04%).

    Carta 3 pula menunjukkan permohonan dan lantikan bagi jawatan Pegawai IT pada Gred 41 dengan bayaran gaji bulanan RM2,300 dan memerlukan ijazah sebagai kelayakan minimun akademik. Terdapat 17,895 pemohon bagi 61 jawatan (0.34%).

    Carta 1 hingga 3 membuktikan bahawa tahap permintaan jauh melebihi ketersediaan pekerjaan sektor awam, malahan ketidaksepadanan antara permintaan dan penawaran pekerjaan yang memerlukan kelayakan akademik terendah berada pada tahap meruncing.

    Dari segi KDNK per kapita, Malaysia mungkin telah keluar dari belenggu pendapatan sederhana. Namun golongan yang telah menerima manfaat daripada kenaikan ini adalah golongan 20% dan 30% teratas dengan gaji tinggi serta perniagaan yang mengaut untung tinggi namun tidak berkongsi keuntungan mereka dengan pekerja, terutamanya mereka yang berada di tangga bawah.

    Bagi golongan 40% bawahan, perjuangan untuk keluar dari belenggu pendapatan sederhana akan berterusan dan kebanyakan daripada mereka masih berharap untuk memperoleh jaminan kerja dalam sektor awam yang kini semakin berkurangan dan sukar didapati.

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

    Carta 1: Permohonan bagi Pembantu Am Gred 11

    Carta 2: Permohonan bagi Pembantu Penyedia Makanan Gred N17

    Carta 3: Permohonan Pegawai IT Gred F41

    [1] http://www.thestar.com.my/business/business-news/2016/08/17/idris-jala-malaysia-no-longer-in-middle-income-trap/

    [2] http://online.spa.gov.my/online/index.php. Ada kemungkinan bahawa segelintir pemohon telah memohon pelbagai pekerjaan sekali gus justeru menaikkan statistik permohonan, contohnya mereka yang memohon untuk pekerjaan N41, N17 dan N11. Jika ini memang berlaku, ia sememangnya menyerlahkan kekurangan peluang dalam pasaran kerja jika mereka berkelayakan untuk memohon jawatan kemasukan peringkat siswazah juga ingin memohon jawatan yang hanya memerlukan kelayakan SPM atau PMR.

  • Kemungkinan perlantikan Tan Sri Dr. Irwan Serigar sebagai Gabenor Bank Negara yang baru adalah amat merisaukan

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang pada 14 Mac 2016

    Kemungkinan perlantikan Tan Sri Dr. Irwan Serigar sebagai Gabenor Bank Negara yang baru adalah amat merisaukan

    Saya telah membaca laporan berita Wall Street Journal pada Sabtu bahawa Tan Sri Dr. Irwan Serigar bin Abdullah, yang kini merupakan Ketua Setiausaha Kementerian Kewangan, akan diumumkan sebagai Gabenor Bank Negara Malaysia (BNM) selepas Tan Sri Zeti Akhtar Aziz.[1]

    Saya ingin membangkitkan beberapa kerisauan berhubung peranan Dr. Irwan dalam kes hutang berbillion ringgit melibatkan Pembinaan PFI Sdn. Bhd yang merupakan syarikat 99% milik Kementerian Kewangan. Pembinaan PFI mula dikenali pada 2013 apabila Laporan Ketua Audit Negara menunjukkan bahawa liabiliti terkumpul syarikat ini hampir mencecah RM28 bilion pada Tahun Kewangan 2012, yang menjadikannya entiti milik kerajaan yang mengumpul liabiliti ketiga tertinggi selepas Petronas dan Khazanah. (Lihat Rajah 1 di bawah.)

    Rajah 1: Tiga entiti milik kerajaan yang mengumpul liabiliti tertinggi untuk Tahun Kewangan 2012


    Sumber: Laporan Ketua Audit Negara 2013

    Dr. Irwan telah dilantik sebagai ahli lembaga pengarah Pembinaan PFI pada tahun 2012 ketika beliau memegang jawatan Timbalan Setiausaha yang menguruskan polisi di Kementerian Kewangan. Beliau dikekalkan sebagai ahli lembaga pengarah Pembinaan PFI setelah dilantik sebagai Ketua Setiausaha Kementerian Kewangan.

    Laporan Ketua Audit Negara telah mencetuskan siasatan oleh Jawatankuasa Kira-kira Parlimen  (PAC) ke atas Pembinaan PFI. Laporan siasatan tersebut dikeluarkan pada Mac 2015 dan boleh dimuat turun dari laman web Parlimen.[2] Testimoni saksi, termasuk Dr. Irwan, jelas menunjukkan bahawa perbelanjaan Pembinaan PFI tidak lain daripada cara kreatif untuk menyembunyikan perbelanjaan pembangunan daripada belanjawan rasmi, dan dengan berbuat demikian, ia mampu mengekalkan nisbah hutang kepada KDNK Malaysia di bawah 55%. Pembinaan PFI sebenarnya tidak dibiayai oleh Program Inisiatif Pembiayaan Swasta (Private Finance Initiative atau PFI) memandangkan tiada wang swasta yang terlibat dalam projek-projek ini.[3]

    Malahan semasa mesyuarat PAC, Dr. Irwan memberi pengakuan berikut kepada Pengerusi PAC:

    “Ini Tuan Pengerusi, your understanding is very clear. That you know this is off-budget. It doesn’t come in to the government so that why you know our debt level and rating and everything we can maintain.”

    Peranan Dr. Irwan dalam menggunakan perbelanjaan luar bajet (‘off-budget expenditure items’) untuk mengekalkan paras hutang dan penarafan menimbulkan kebimbangan terhadap tanggungjawab beliau jika dilantik sebagai Gabenor Bank Negara yang seterusnya. Adakah beliau juga akan menggunakan perakaunan kreatif sebegini bagi data ekonomi sensitif yang lain, seperti rizab rasmi BNM? Adakah beliau akan melakar gambaran positif yang tidak realistik bagi ekonomi Malaysia melalui laporan BNM dan gagal membangkitkan kebimbangan seperti kemungkinan defisit fiskal yang makin berkembang?

    Ketika ditemubual oleh The Edge TV berhubung isu spesifik Pembinaan PFI, Dr. Irwan telah memberi jawapan yang mengelirukan.[4] Beliau telah mengibaratkan projek di bawah Pembinaan PFI dengan projek MRT, dengan menyatakan tempoh pulangan balik adalah dalam jangka masa yang panjang. Namun hakikatnya adalah kebanyakan projek Pembinaan PFI tidak mampu untuk menjana pendapatan. Kekeliruan seperti ini amat merisaukan terutamanya ketika keadaan ekonomi yang kini agak mencabar dan ketika penerangan yang jelas teramat diperlukan bagi menenangkan pasaran.

    Kini, pasaran mahukan seseorang yang berwibawa bagi menggantikan Dr. Zeti sebagai Gabenor BNM yang baru. Pelantikan salah seorang daripada tiga Timbalan Gabenor BNM yang sedia ada pastinya memberi isyarat jelas kepada pasaran bahawa kebebasan BNM akan dikekalkan. Perlantikan Dr. Irwan, jika benar-benar berlaku, tidak akan menenangkan pasaran malah akan menimbulkan lebih banyak persoalan berhubung kebebasan BNM pada masa hadapan.

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

    [1] http://www.wsj.com/articles/malaysia-finance-ministry-official-to-be-new-central-bank-chief-1457721640

    [2] http://portal.parlimen.gov.my/ipms/modules/risalat/res/risalat/2015/Laporan%20Jawatankuasa%20Kira-Kira%20Wang%20Negara%20Parlimen%20Ketiga%20Belas%20-%20Prosedur%20Kawalan%20Pengurusan%20Syarikat%20Pembinaan%20PFI%20Sdn%20Bhd%20(Kementerian%20Kewangan).pdf

    [3] Sebagai contoh, pembinaan sekolah biasanya dibiayai melalui perbelanjaan pembangunan dari belanjawan kerajaan. Projek-projek yang dibiayai melalui Pembinaan PFI (termasuk pembinaan sekolah) kesemuanya merupakan perkara ‘off-budget expenditure’ (perbelanjaan di luar belanjawan) yang bermaksud bahawa kerajaan tidak perlu meminjam wang secara rasmi untuk membiayai projek-projek tersebut. Pembinaan PFI, sebagai syarikat 99% milikan Kementerian Kewangan, telah meminjam wang dari KWSP dan KWAP. Kerajaan Malaysia perlu membantu Pembinaan PFI membiayai hutangnya kepada KWSP dan KWAP melalui perbelanjaan operasi atau OPEX.

    [4] https://www.youtube.com/watch?v=6HlN7ygkN-c

  • Kecewa terhadap Mustapha Muhamed, Menteri Perdagangan Antarabangsa dan Industri (MITI) atas kegagalan beliau untuk menyahut cabaran mewujudkan Jawatankuasa Khas Parlimen bagi memantau perlaksanaan TPPA

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang pada 27 Januari 2016

    Kecewa terhadap Mustapha Muhamed, Menteri Perdagangan Antarabangsa dan Industri (MITI) atas kegagalan beliau untuk menyahut cabaran mewujudkan Jawatankuasa Khas Parlimen bagi memantau perlaksanaan TPPA

    Dalam ucapan saya berkenaan TPPA pada pagi tadi, saya telah mencabar Menteri MITI untuk mewujudkan Jawatankuasa Khas Parlimen bagi memantau perlaksanaan TPPA dalam tempoh 2 tahun ini selepas ia ditandatangani pada 4 Februari 2016 dan sebelum pengukuhsahannya (ratification).

    Tidak seperti Perjanjian Perdagangan Bebas yang lain, TPPA akan melibatkan 27 pindaan terhadap 17 akta sebelum ia boleh diperakui oleh negara terlibat. Jawatankuasa khas yang saya cadangkan boleh memantau dan memberi input terbaik bagi pindaan-pindaan tersebut untuk memastikan ia selari dengan amalan terbaik antarabangsa. Ia juga boleh bertindak memantau peraturan dan prosedur bagi pelbagai kementerian yang tidak memerlukan kelulusan parlimen. Selain itu, jawatankuasa ini juga akan memastikan proses pengukuhsahan yang dilaksanakan di AS akan dijalankan secara adil dan tidak berat sebelah kepada kepentingan pihak tertentu yang akan mempengaruhi proses tersebut. Akhir sekali, jawatankuasa ini perlu diberi kuasa untuk memberi cadangan kepada Menteri bagi membolehkan Malaysia menarik diri daripada proses pengukuhsahan jika didapati bahawa ia bukan merupakan kepentingan Malaysia untuk menyertai TPPA.

    Malangnya, dalam ucapan pengulungan Menteri, beliau gagal untuk memberi maklum balas berkenaan cadangan ini. Ini bermakna bahawa proses pengukuhsahan TPPA akan dilakukan dalam keadaan kurang telus dan akauntabiliti, dan ia mengurangkan kredibiliti Menteri dan Kementerian yang telah dibina secara susah payah melalui proses penerangan awam berkenaan TPPA.

    Namun, masih belum terlewat untuk Menteri menerima cadangan ini. Saya menggesa Menteri untuk mengumumkan penubuhan Jawatankuasa Khas Parlimen ini sebelum menandatangani TPPA di Auckland, New Zealand pada 4 Februari 2016.

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

  • Lagi kerisauan terhadap TPPA

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang, terhadap TPPA (Bab 2) pada 15 Januari 2016

    Lagi kerisauan terhadap TPPA

    Dalam kenyataan saya semalam, saya telah memuji Menteri Perdagangan Antarabangsa dan Industri, Mustapha Mohamed dan pasukan beliau di MITI atas usaha mereka untuk meningkatkan tahap keterlibatan awam dan memberi akses awam untuk dokumen-dokumen yang berkaitan dengan Perjanjian Perkongsian Trans Pasifik (TPPA atau Trans Pacific Partnership Agreement). Namun walaupun pelbagai usaha telah dilakukan oleh Menteri dan MITI, masih terdapat beberapa kerisauan berkenaan TPPA yang masih belum dirungkaikan. Saya akan menyenaraikan 5 perkara tersebut, iaitu:

    i) Pengecualian kontrak Kerjasama Awam-Swasta (PPP) dan monopoli import beras oleh BERNAS

    Melalui rundingan, Malaysia telah berjaya mendapat beberapa pengecualian dalam TPPA terutamanya untuk bidang pemerolehan kerajaan dan perusahaan milik negara. Walaupun beberapa pengecualian ini membantu dari segi memberi tempoh penyesuaian bagi kerajaan dan syarikat Malaysia untuk bersedia menghadapi impak penuh TPPA, namun terdapat juga sesetengah pengecualian yang akan memberi kesan negatif terhadap Malaysia. Misalnya, Kerjasama Awam-Swasta (PPP atau Public-Private Partnership) adalah tidak tertakluk kepada pemerolehan kerajaan di bawah TPPA. Ini bermakna pemberian kontrak secara terus yang berat sebelah seperti konsesi tol akan berterusan tanpa henti. Kerajaan mungkin berjaya meraih lebih sokongan daripada rakyat Malaysia untuk TPPA jika ianya telah membuka PPP kepada persaingan yang lebih terbuka dan telus.

    Selain itu, pengecualian yang diperoleh Malaysia untuk mengekalkan BERNAS sebagai pengimport tunggal beras di Malaysia mengurangkan potensi faedah TPPA kepada pengguna di Malaysia. Analisa Kepentingan Negara (NIA) oleh Institut Kajian Strategik dan Antarabangsa (ISIS) menekankan faedah penambahan keselamatan makanan dan akses kepada bekalan beras import melalui Vietnam yang juga merupakan negara ahli TPPA. TPPA akan mengehadkan perlaksanaan sekatan eksport beras oleh negara pengeluar seperti Vietnam, yang telah berlaku pada 2008 apabila harga pasaran beras mengalami peningkatan mendadak. Kajian tersebut juga menekankan potensi penjimatan berbillion ringgit oleh kerajaan ekoran daripada pemerolehan bekalan beras import yang lebih stabil. Malangnya, penjimatan tersebut tidak dapat direalisasikan kerana pengekalan BERNAS dalam memonopoli pengimportan beras. “Pengurangan ketara perbelanjaan kerajaan dan peningkatan faedah kebajikan yang akan berlaku” jika “campur tangan kerajaan dihapuskan dan pasaran bebas dibenarkan” juga tidak akan terjadi.[1]

    Ketika saya bertanyakan isu dua pengecualian ini kepada Menteri di dialog TPPA anjuran MITI baru-baru ini, beliau telah menerangkan bahawa sebab pengecualian ini adalah kerana Malaysia mahu mengekalkan fleksibiliti dalam kedua-dua perkara tersebut. Ini merupakan alasan rapuh untuk mengekalkan polisi yang hanya akan menguntungkan sesetengah pihak yang terpilih dan mempunyai hubungan politik, tetapi merugikan majoriti rakyat Malaysia. Sebenarnya, adalah lebih senang untuk menyokong sebuah TPPA yang memaksa BERNAS untuk melepaskan monopolinya.

    ii) Kesan yang mungkin akibat penubuhan kesatuan sekerja dalam kalangan pekerja asing dalam bidang tertentu seperti perladangan

    Bab Buruh dalam TPPA mempunyai impak positif ke atas keupayaan pekerja untuk membentuk kesatuan sekerja, menganjurkan mogok serta bergabung dengan badan antarabangsa. Sememangnya, Malaysia merupakan satu daripada empat buah negara (termasuk Brunei, Vietnam dan Mexico) yang dikenalpasti oleh sekumpulan senator Parti Demokrat (Amerika Syarikat) sebagai negara yang harus mempertingkatkan hak-hak pekerja sebagai sebahagian daripada TPPA. Kemungkinan bertambahnya kekerapan mogok pekerja juga dibangkitkan dalam laporan ISIS dan PwC. TPPA akan memaksa Malaysia untuk meminda undang-undangnya agar selaras dengan amalan terbaik Pertubuhan Buruh Antarabangsa (ILO).

    Berikut merupakan senarai undang-undang yang dikenalpasti dalam laporan NIA dari ISIS yang perlu dipinda bagi mematuhi amalan terbaik ILO:

    1. Akta Kerja 1955;
    2. Akta Kesatuan Sekerja 1959;
    3. Akta Kanak-Kanak dan Orang Muda (Kerja) 1966;
    4. Akta Passport 1966 (pelaksanaan peruntukan);
    5. Akta Perhubungan Perusahaan 1967;
    6. Ordinan Buruh Sabah (Cap. 67);
    7. Ordinan Buruh Sarawak (Cap. 76);
    8. Akta Agensi Pekerjaan Swasta 1981; dan
    9. Akta Standard-Standard Minimum Perumahan dan Kemudahan Pekerja 1990.

    Badan Bukan Kerajaan (NGO) dan parti politik yang menyokong hak buruh seharusnya menyambut baik Bab Buruh dalam TPPA. Kemungkinan besar bahawa isu buruh ini akan menjadi salah satu fokus utama dalam proses ‘pensijilan’ oleh Amerika Syarikat, terutamanya jika Parti Demokrat memenangi Pilihan Raya Presiden 2016. Ini adalah kerana kumpulan pro-buruh yang lebih rapat dengan Parti Demokrat pasti akan terus menekan Presiden dan Senator Demokrat bagi menjamin pematuhan perlindungan hak-hak buruh.

    Namun, proses pembentukan kesatuan sekerja dan keanggotaan kesatuan merupakan perkara yang perlu diberi perhatian. Sebagai contoh, Kesatuan Kebangsaan Pekerja-pekerja Ladang (NUPW atau National Union of Plantation Workers) kini mewakili bilangan rakyat Malaysia dalam sektor perladangan yang semakin berkurangan. Apakah akan terjadi jika pekerja asing yang kini menguasai sektor perladangan memutuskan untuk membentuk kesatuan sekerja berasingan di mana mereka akan memegang semua jawatan kepimpinan? Adakah dengan ini pekerja asing dapat merundingkan tawaran yang lebih baik daripada majikan mereka berbanding pekerja tempatan kerana perbezaan bilangan antara pekerja asing dan rakyat Malaysia dalam sektor tersebut? Adakah garis pemisah ini turut akan digunakan dalam sektor dan industri lain yang kini dikuasai oleh warga asing? Pegawai MITI telah menyatakan bahawa mereka akan berbincang dengan setiap sektor dan kementerian berkaitan untuk merangka jalan ke arah proses pembentukan kesatuan sekerja, namun saya tidak yakin bahawa akan wujud hala tuju yang jelas dalam memastikan perlindungan hak buruh yang sama rata bagi rakyat Malaysia dan juga pekerja asing.

    iii) Kemungkinan besar syarikat Amerika menggunakan Penyelesaian Pertikaian Pelabur-Negara (ISDS atau Investor State Dispute Settlement) terhadap kerajaan Malaysia

    Kebimbangan saya terhadap Bab Pelaburan yang membenarkan pelabur asing untuk menyaman kerajaan negara tuan rumah dalam mana-mana forum timbang tara antarabangsa adalah amat spesifik. Mungkin ramai yang tidak sedar bahawa sudah terdapat peruntukan ISDS di dalam beberapa Perjanjian Perdagangan Bebas (FTA atau Free Trade Agreements) dan Perjanjian Pelaburan Dua Hala (BIT atau Bilateral Investment Treaties). Sebagai contoh, Lynas, sebuah syarikat Australia, boleh menggunakan prosiding ISDS terhadap kerajaan Malaysia jika lesen mengimport nadir bumi yang belum diproses dibatalkan, walaupun pembatalan tersebut dibuat berdasarkan kebimbangan terhadap alam sekitar mahupun ketidakpatuhan. Ini adalah kerana Malaysia merupakan sebahagian daripada Perjanjian Perdagangan Bebas Australia-New Zealand-ASEAN dan kita juga telah menandatangani Perjanjian Perlindungan dan Promosi Pelaburan (IPPA atau Investment Protection and Promotion Agreement) dengan Australia.[2]

    Perlu dinyatakan juga bahawa kes ISDS tidaklah berlaku sekerap yang disangka. Dalam tempoh 30 tahun, hanya pernah berlaku sebuah kes ISDS melibatkan Australia, iaitu kes saman oleh syarikat tembakau Philip Morris berhubung cetakan pada kotak rokok. Baru–baru ini, mahkamah timbang tara antarabangsa di Singapura telah memutuskan kemenangan berpihak kepada Australia.[3] Tambahan lagi, tembakau telah dikeluarkan daripada peruntukan ISDS di dalam TPPA[4].

    Harus difahami juga bahawa peruntukan ISDS juga memberikan perlindungan kepada syarikat Malaysia yang telah membuat pelaburan besar di negara lain. Perkara ini telah dibangkitkan oleh seorang bekas peguam di organisasi antarabangsa yang mengendalikan kes ISDS, dalam sebuah rencana yang diterbitkan oleh Malaysian Insider[5].

    Walaubagaimanapun, kebimbangan utama saya berkisar ISDS dalam TPPA adalah kemungkinan besar bahawa kerajaan Malaysia akan diheret ke timbang tara antarabangsa oleh syarikat Amerika. Di bawah Perjanjian Perdagangan Bebas Amerika Utara (NAFTA) yang melibatkan Amerika Syarikat, Kanada dan Mexico, sebanyak 35 saman kes ISDS telah difailkan terhadap kerajaan Kanada, 22 terhadap kerajaan Mexico dan 20 kes terhadap Amerika Syarikat (AS). Kanada telah kalah atau membayar pampasan untuk 6 kes dan membayar pampasan 170 juta USD, manakala Mexico telah kalah 5 kes dan membayar pampasan 204 juta USD. Sebaliknya, Amerika Syarikat tidak pernah mengalami kekalahan dalam kes ISDS NAFTA mahupun sebarang kes ISDS.

    Sebaliknya, syarikat Amerika telah menggunakan ISDS sebanyak 132 kali atau 22% daripada keseluruhan tuntutan ISDS peringkat global sejak tahun 1987 dan syarikat-syarikat tersebut telah memenangi 48 kes, kalah 35 kes dan sedang menunggu keputusan untuk 37 lagi kes[6].

    Bukti ini menunjukkan bahawa syarikat AS adalah jauh lebih efektif dalam menggunakan ISDS untuk kelebihan mereka, berbanding dengan syarikat bukan AS. Ketidakseimbangan inilah yang membimbangkan kerana Malaysia kurang berpengalaman dalam berlawan dengan firma guaman yang mewakili syarikat multinasional AS.

    iv) Kesan tidak pasti terhadap harga ubatan di bawah kategori ‘biologik’ pada masa hadapan

    Sekali lagi, saya mempunyai kebimbangan yang spesifik terhadap kesan yang mungkin timbul terhadap harga ubat akibat TPPA. Ia mungkin tidak tepat untuk menganggap bahawa harga Panadol di farmasi tempatan atau sebarang ubatan generik akan mengalami peningkatan mendadak ekoran daripada TPPA. Ini sama sekali tidak benar kerana perlindungan paten bagi ubat ‘asal’ sudah tamat tempoh dan Malaysia bukanlah tiada perlindungan paten bagi farmaseutikal.

    Jadual 1 dalam laporan NIA oleh ISIS merumuskan perbezaan utama dalam perlindungan harta intelek bagi produk farmaseutikal (lihat di bawah). Perbezaan utama adalah di bawah TPPA, tempoh perlindungan paten selama 5 hingga 8 tahun akan diberikan kepada ubatan molekul besar atau dikenali sebagai ubatan biologik, yang pada masa kini tidak terdapat dalam undang-undang Malaysia. Laporan NIA oleh ISIS turut menunjukkan impak negatif terhadap Malaysia dalam konteks harga ubatan, namun jenis dan bilangan ubatan yang akan terjejas akibat daripada perlindungan tambahan TPPA adalah tidak jelas. Laporan tersebut juga memetik angka daripada Persatuan Farmaseutikal Malaysia yang menyatakan bahawa 5 hingga 10% daripada penjualan ubatan adalah terdiri daripada ubatan biologik. Adalah tidak jelas sama ada peratusan ubatan biologik akan berkembang pada masa hadapan. Jika ya, maka kesan TPPA terhadap harga ubatan mungkin akan turut makin meningkat. Penjelasan terperinci diperlukan daripada Menteri Kesihatan dan pegawai Kementerian Kesihatan, yang sehingga kini agak membisu berhubung perkara ini.


    Sumber: Laporan NIA ISIS

    v) Lanjutan hak cipta daripada 50 tahun kepada 70 tahun di bawah TPPA

    Kebimbangan terakhir saya adalah berkenaan lanjutan tempoh perlindungan hak cipta sedia ada daripada 50 tahun kepada 70 tahun di bawah TPPA. Laporan NIA oleh ISIS menunjukkan bahawa ini akan memberi kesan negatif terhadap Malaysia. Pengguna di Malaysia akan perlu membayar anggaran 115 juta USD setahun akibat daripada lanjutan tempoh hak cipta ini (antaranya termasuk produk seperti Mickey Mouse, Disney dan Hollywood!). Ini jelas menandakan kuasa pelobian sebilangan kecil syarikat AS yang akan mengaut keuntungan besar daripada lanjutan hak cipta ini.

    Banyak maklumat salah dan tidak tepat berhubung potensi kesan negatif TPPA telah disebarkan. Menerusi kenyataan ini, saya telah menyenaraikan 5 kebimbangan menggunakan bukti dan analisis daripada laporan ISIS dan PwC, yang telah dijalankan oleh kerajaan Malaysia. Jika perkara – perkara ini tidak ditangani dengan betul dan jujur oleh Menteri MITI, ia akan menjadi alasan kukuh untuk tidak menyokong TPPA.

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

    [1] Laporan NIA oleh ISIS memetik kata dari kajian Vengedasalam, et.,al, 2011, Malaysian Rice Trade and Government Interventions, University of Sydney. 

    [2] http://dfat.gov.au/trade/topics/pages/isds.aspx

    [3] http://www.smh.com.au/federal-politics/political-news/australian-government-wins-plain-packaging-case-against-philip-morris-20151218-glqo8s.html

    [4] http://healthaffairs.org/blog/2015/11/10/trade-health-and-tobacco-exceptionalism-the-tpp-tobacco-carve-out/

    [5]http://www.themalaysianinsider.com/sideviews/article/setting-the-record-straight-on-tpps-investor-state-dispute-settlement-shaun

    [6] http://www.thirdway.org/memo/trade-q-and-a-whats-the-deal-on-isds

Page 1 of 1012345...10...Last »