• 雪兰莪州第14届大选之战(第一集)

    (2017年9月26日)沙登区国会议员王建民博士的媒体声明

    雪兰莪州第14届大选之战(第一集)

    无可否认,国阵将在来临的大选中绝对不惜一切地赢得雪兰莪州政权。其中的原因再也明显不过。 雪兰莪州是马来西亚最富有的经济体。国内许多大型工程如东海岸铁路,高速铁路,轻快铁和捷运项目,水利灌溉工程和新收费站等都需要获得雪州政府的批准。离布城只有一路之遥,由希望联盟治理的州政府也是国阵永远的头痛,因为选民会一直将雪兰莪州政府与其他国阵州政府及中央政府的政绩进行比较。

    那国阵欲在第14届大选中重夺雪州政权的依据是什么呢?我们相信部分答案应该取决于国阵,希望联盟和伊斯兰党之间潜在三角战的结果。在我分析三角战的预测结果之前,不如一起先了解雪兰莪选民的本质。雪兰莪州的选民也许是全国最“复杂的”。因此,他们的投票倾向也是最不稳定的。 接下来,我就用1990年后的大选结果来进一步地说明。

    下图1显示了从1990年至2013年,由在野党执政的州属,包括吉打,吉兰丹,登嘉楼,槟城,霹雳和雪兰莪的全国选民支持水平。

    Figure 1: BN support in Kedah, Kelantan, Terengganu, Penang, Perak and Selangor (GE1990 to GE2013)

    在所有这些前哨站中,国阵在雪兰莪所获得的选民支持是最不稳定的。例如,由于马来西亚在20世纪90年代初期到1997年亚洲经济危机前凭着“东亚”奇迹 面临经济高速增长的荣景, 国阵在雪兰莪州的选民支持水平从54.8%大幅飙升至72.4% 。过后,国阵在1999年的烈火莫熄运动中,国阵的选民支持度又骤降至54.8%。 接下来,在阿都拉首相效应的带动下, 国阵的选民支持在2004年先提高至62.8%,后来在2008年受挫的选举中下降到43.4%,最好在2013年大选中下降至38.4%。

    下图2显示了在1990年至2013年期间,这些(雪兰莪州以粗体显示)关键州属的选民支持水平的浮动 。 图2更清楚地显示了雪兰莪选民在每一届选举中投票倾向变动的程度。从1990年到1995年,国阵的支持度提高了17.7%,雪州是所有关键州中呈现最大的变化。在1995年至1999年,国阵的支持下降了17.7%,变化幅度也是最高。同样的,从2004年至2008年,国阵的支持下降了19.4%,变化之大,也进一步地导致了雪兰莪州政权最终易手。

    Figure 2: Change in BN support in key states (GE1990 to GE2013)

    雪兰莪州选民所表现出的上述波动是否意味着国阵能够单靠其政绩和领导力来赢得雪兰莪政权呢?遗憾的是,这将与国阵领导人的心愿相违。雪兰莪选民的投票波动的原因之一是,他们对政府的态度都是有功必奖,有过必惩。国阵在1995年因经济繁荣而获得了选民的回报,反之,他们在1999年因国家经济不佳和政治危机而被选民唾弃(尽管如此,国阵此时仍未失去州政权)。过后,由于不满阿都拉无法实现选举承诺,选民再次在2008年用选票来反对国阵领导。如今,国阵仍无法端出令人信服的记录和领导层名单,好让雪兰莪州选民有理由在下一届大选中用选票来奖励他们。特别是现在国阵看来只能端出3名前雪州大臣的领导层名单,而其中一名曾是被判贪腐,另一人则被逮到携带巨额现金前往澳州。

    雪州政府的政绩并非完美,但州内选民必能真心感受到“人民关怀计划”旗下的许多福利计划所带来的福利,包括为低收入家庭和个人提供免费医疗卡,在州内通行的免费巴士服务,不断涌入雪州的投资和工作机会。再来,雪兰莪州大臣阿兹敏的高人气与纳吉首相的形象相见形拙。

    雪州的200多万选民大多数都不是来自雪兰莪州。为了更好的工作和教育机会,许多人才选择搬到雪兰莪州。因此,他们可说是不忠于任何政党,也就是说,他们并非的国阵或在野党的铁杆支持者。他们更轻易地从社交媒体或网上获取各种信息,不容易被主流媒体’洗脑’。与其他州相比,这些选民的收入和教育背景也比较高。雪兰莪州的新登记选民人数是国内最高的。

    所有这些原因都解释了为什么大多数雪兰莪选民都会务实投票,即用选票来奖励实现给予人民更干净的街道,更高质量的生活,更良好的福利等选举承诺的执政党。这也是为什么希望联盟尽管很有可能面临三角战,但仍很大希望能保留在上一届大选中所赢得的绝大多数席位。

    我会在第二部分提供更深入的分析。

    王建民博士
    沙登区国会议员

  • The battle for Selangor in GE14 (Part 1)

    Media Statement by Dr. Ong Kian Ming, MP for Serdang, on the 26th of September, 2017

    The battle for Selangor in GE14 (Part 1)

    It is no secret that the Barisan Nasional (BN) is desperate to win back Selangor at all costs in the upcoming general election. The reasons are obvious. Selangor is the richest state in Malaysia by economic output. Many big-ticket infrastructure projects such as the East Coast Rail Line (ECRL), the High Speed Rail (HSR), the LRT and MRT projects, water projects and new toll roads, require the approval of the Selangor state government. Having a well-governed Pakatan Harapan (PH) state government on the doorstep of Putrajaya is also a headache for the BN because voters can compare and contrast the performance of the Selangor state government with other BN state governments as well as the Federal Government.

    What are the chances of the BN recapturing Selangor in GE14? The answer lies partly with the outcome of the expected three corner fights which will occur between the BN, PH and PAS. Before I go into the analysis of possible outcomes in three corner fights, it is important to understand the nature of voters in Selangor. Voters in Selangor are perhaps the most ‘sophisticated’ in the whole country and because of this, their voting patterns are also the most volatile. Let me illustrate by using the general election results from 1990 onwards.

    Figure 1 below shows the level of BN support in states which have been won or are held by the opposition namely Kedah, Kelantan, Terengganu, Penang, Perak and Selangor from 1990 to 2013.

    Figure 1: BN support in Kedah, Kelantan, Terengganu, Penang, Perak and Selangor (GE1990 to GE2013)

    BN support in Selangor is the most volatile among all these frontline states. For example, the BN support in Selangor (highlighted in bold) increased from 54.8% to 72.4%, a massive spike, due to the high economic growth enjoyed by the country during the ‘East Asian’ miracle years from the early 1990s until just before the Asian economic crisis in 1997. Support for the BN in Selangor fell to 54.8% during the 1999 Reformasi elections. It then increased to 62.8% in 2004 during the Pak Lah ‘tsunami’ before falling to 43.4% in the 2008 BN backlash elections and falling to 38.4% in the 2013 GE.

    Figure 2 below shows the changes in the level of BN support in these key stations from 1990 to 2013 with the figures for Selangor highlighted in bold. Figure 2 shows more clearly the level of volatility which Selangor voters exhibit from one election to another. From 1990 to 1995, BN support increased by 17.7%, the highest among all key states. BN support fell by 17.7% from 1995 to 1999, also the highest among all key states. From 2004 to 2008, BN support fell by 19.4%, the highest among all key states, which led to a change in government in Selangor.

    Figure 2: Change in BN support in key states (GE1990 to GE2013)

    Does the volatility shown by Selangor voters means that the BN can hope to win back Selangor based solely on its performance and leadership? This would be wishful thinking on the part of BN leaders. One of the main reasons why Selangor voters exhibit such volatility is that they are the fastest to reward good performance and also the fastest to punish bad performance. They rewarded the BN in 1995 for delivering economic growth and prosperity and they swung against the BN in 1999 because of the economic and political crisis during Reformasi (albeit not by enough for the BN to lose this state then). They swung against the BN in record numbers in 2008 because of dissatisfaction against Pak Lah due to undelivered election promises. There is nothing in BN’s track record and leadership which indicates that voters in Selangor will reward it in the next general election especially when the best the BN can do is to parade out a line-up of 3 ex-Menteri Besars, one of whom was convicted of corruption and another who was found carrying a suitcase full of cash to Australia.

    The track record of the Selangor state government, while not perfect, has been positively felt by the voters in the state through many of the welfare programs under the ‘Inisiatif Peduli Rakyat’ umbrella including free medical cards for low income families and individuals and free buses in each of the districts / municipalities in the state. Investments and jobs continue to pour into Selangor. The high popularity of Selangor Menteri Besar, Azmin Ali, stands in stark contrast to that of Prime Minister Najib Razak.

    A large number of the more than 2 million voters in Selangor are not originally from Selangor. Many of them move to Selangor because of better job and educational opportunities. As such, many of them are not attached to any political party i.e. they are not ‘hard-core’ BN or opposition supporters. Many of these voters also have better access to information including social and online media. They are not ‘brainwashed’ by mainstream media. Many of these voters also have higher income and education profiles compared to other states. And the number of newly registered voters is the highest in Selangor compared to other states.

    All these reasons explain why most Selangor voters will vote practically i.e. by rewarding the party or coalition which promises to give them what they want namely better governance that will keep the streets clean, deliver better welfare programs, provide properly paved roads and improve the quality of life. These are also reasons why it is very possible for Pakatan Harapan (PH) to retain most of the seats which were won by Pakatan Rakyat in GE13 even in the case of three corner fights.

    I will provide the evidence in Part 2 of my statement.

    Dr. Ong Kian Ming
    Member of Parliament for Serdang

  • 青年体育部长凯里是否曾批准举办近期临时被取消的2017马来西亚马拉松赛?

    (2017年9月9日)沙登区国会议员王建民博士的媒体声明

    青年体育部长凯里是否曾批准举办近期临时被取消的2017马来西亚马拉松赛?

    在活动正式开始的前一个月,原订于10月1日在吉隆坡所举办的马来西亚马拉松赛就临时被取消了。在2017年9月5日,当局也透过官方网站和面子书专页来公布这项赛事被取消的消息。在9月7日,旅游部长拿督斯里纳兹里也宣布取消马拉松的原因是主办单位无法履行最初要吸引5000名来自中国的参赛者的承诺。[1]

    令人毫不意外的,马来西亚参赛者都感到沮丧并涌入马来西亚马拉松比赛的面子书专页来宣泄不满。截稿为止,该面子书贴文已经收集到371条大部分都是负面的评论。[2] 实际上,马来西亚赛事最后一分钟被取消已不是新鲜事。类似的事件之前已发生过很多次,这也是为何我在2017年8月1日的国会上透过他的副部长沙拉瓦南向青体部长凯里转交一分关于马来西亚跑步爱好者的问卷调查结果。[3] 当然,我们可以理解的是, 凯里部长一直都忙于筹备第29届吉隆坡东运会和将从2017年9月17日开始进行的残奥会赛事。但这件事情也将矛头指向旅游部和青体部,因为它们都被列为马来西亚马拉松比赛的联办单位(其他单位还包括吉隆坡市议会和Wisdom Sports(M)Sdn Bhd)。

    第一,如果身为举办单位的Wisdom Sports无法实现吸引足够前来竞跑的中国参赛者的承诺,旅游部是否有任何应急计划?部长应该要了解,即使是拥有高达四万名参赛者的赛事,如马来西亚渣打马拉松比赛(SCKLM)和槟城国际马拉松比赛(PBIM),外国参赛者都远低于5000人,更何况是这个原定于只有2万人参加的马拉松赛事。[4] 此外,当局也没有考虑到已报名参赛的马来西亚人福利,其中很多已经提早预订了火车,巴士和飞机票,从其他州属前往吉隆坡参与这次的赛事?即使中国参赛者人数不达标,当局是否无法吸引足够的企业赞助来协助筹备这次赛事的费用呢?总而言之,部长宣布取消的解释是无法被接受的,同时凸显部长并不关心马来西亚参赛者和国内游客的福利。

    第二,青年和体育部长应该在批准这起赛事方面给公众一个交代。 1997年体育发展法令第33条文规定:“未经部长事先的书面批准,任何在马来西亚所举办的国际体育赛事都不被视为最终决定。”

    既然青年和体育部被列为这起赛事的联办单位之一,加上因涉及如此大量中国参赛者的国际赛事而需要部长的批准,因此凯里应该给公众一个明确的交代。如果他曾批准这次比赛的筹备,那么凯里应该向公众交代,如何保证即使在缺乏中国参赛者的情况下,也不会取消类似的赛事。我根本不认为这会是其他国际马拉松如渣打马拉松和槟城国际马拉松比赛可以被取消的合理借口。那反观马来西亚马拉松赛事呢?

    此外,马来西亚马拉松比赛还有暴露一些细节上的疏忽,再次显示举办单位并不遵守国际体育标准(1997年体育发展法案第34条文所规定),包括没有公布42公里,21公里和10公里比赛的路线图,奖金和其他奖品信息,和一开始就错误标签拥有国际田径联合协会(IAAF)的认证等等。[5] 纵观所述,凯里部长在签名批准筹备这起赛事前,是否有意识到马来西亚马拉松的所有上述潜在的缺点?

    同时涉及两个政府部门为联办单位,最终却临时被取消的国际马拉松比赛,不禁让众多跑步爱好者贻笑大方。如果连马来西亚政府都不能在这起马来西亚马拉松比赛中妥当地保护马来西亚参赛者的福利,那么我们又如何寄托政府在其他马拉松赛事照顾国民的福利呢?

    王建民博士
    沙登区国会议员

    [1] http://www.thesundaily.my/node/479618?

    [2] https://www.facebook.com/notes/malaysia-marathon/cancellation-of-malaysia-marathon-2017/276215422875144/

    [3] http://ongkianming.com/2017/08/01/media-statement-the-ministry-of-youth-and-sports-needs-to-do-more-to-improve-the-quality-of-running-events-in-malaysia/

    [4] http://www.thestar.com.my/news/nation/2017/03/01/marathon-targeting-20000-entries-one-belt-one-road-run-at-dataran-merdeka-expected-to-generate-rm40m/

    [5] The claim of the IAAF certification was later removed when it was questioned by members of the running community.

  • Adakah Menteri Belia dan Sukan, Khairy Jamaluddin, memberi kelulusan untuk permohonan bagi mengadakan Malaysia Marathon yang telah dibatalkan pada baru-baru ini?

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang pada 9 September 2017

    Adakah Menteri Belia dan Sukan, Khairy Jamaluddin, memberi kelulusan untuk permohonan bagi mengadakan Malaysia Marathon yang telah dibatalkan pada baru-baru ini?

    Malaysia Marathon yang dijadualkan berlangsung pada 1 Oktober telah dibatalkan secara tiba-tiba kurang daripada sebulan sebelum tarikh perlangsungannya.  Pembatalan ini diumumkan di laman web dan laman Facebook Malaysia Marathon pada 5 September 2017.  Pada 7 September, Menteri Pelancongan Datuk Seri Nazri Abdul Aziz telah mengumumkan bahawa sebab pembatalan acara ini adalah kerana pihak penganjur tidak dapat memenuhi janji awalnya untuk membawa masuk 5,000 peserta China untuk menyertai program ini.[1]

    Tidak mengejutkan, pelari-pelari Malaysia telah menunjukkan kekecewaan mereka di Facebook termasuk laman Facebook Malaysia Marathon. Ketika artikel ini ditulis, posting Facebook berkenaan pembatalan pertandingan telah menerima 371 komen yang rata-rata adalah komen negatif.[2] Pembatalan acara larian pada saat-saat akhir bukanlah sesuatu yang baru di Malaysia. Telah banyak kali perkara ini berlaku di Malaysia, dan inilah sebab mengapa saya menyerahkan hasil kajian saya terhadap pelari-pelari di Malaysia kepada Menteri Belia dan Sukan, Khairy Jamaluddin melalui Timbalan beliau, Datuk M. Saravanan di Parlimen pada 1 Ogos 2017.[3] Difahami, Menteri agak sibuk menghadapi Sukan SEA ke-29 dan Sukan Paralimpik yang akan bermula pada 17 September 2017. Pembatalan pada saat-saat akhir ini perlu dijawab oleh Menteri Perlancongan serta Menteri Belia dan Sukan, yang tersenarai sebagai penganjur bersama untuk acara ini (termasuklah DBKL dan Wisdom Sports (M) Sdn Bhd).

    Pertamanya, adakah Menteri Perlancongan mempunyai pelan kontingensi jika penganjur, Wisdom Sports, tidak mampu membawa masuk bilangan peserta China yang dijanjikan? Menteri sepatutnya tahu bahawa untuk acara maraton yang telah bertapak seperti Standard Chartered Kuala Lumpur Marathon (SCKLM) dan Penang Bridge International Marathon (PBIM) yang biasanya disertai oleh lebih daripada 40,000 pelari, jumlah peserta asing biasanya adalah jauh kurang dari 5,000 orang. Apatah lagi untuk pertandingan yang hanya melibatkan anggaran 20,000 peserta.[4] Adakah Kementerian tidak terfikir berkenaan kebajikan peserta Malaysia yang telah mendaftar diri untuk pertandingan ini, termasuk peserta-peserta dari luar KL ada yang telah membeli tiket perjalanan untuk menyertai acara ini? Adakah Kementerian tidak mampu untuk menarik lebih banyak penaja korporat bagi menampung perbelanjaan penganjuran walaupun bilangan peserta China tidak mencukupi? Penjelasan yang diberi oleh Menteri berhubung pembatalan program ini adalah tidak mencukupi dan ini menunjukkan Menteri tidak mengambil berat terhadap kebajikan pelari-pelari Malaysia dan pelancong-pelancong.

    Kedua, Menteri Belia dan Sukan perlu memaklumkan kepada orang awam jika beliau yang sendiri telah meluluskan acara ini. Seksyen 33 Akta Pembangunan Sukan 1997 menyatakan bahawa “tiada seorang pun boleh membuat tawaran menjadi tuan rumah bagi apa-apa pertandingan atau acara sukan antarabangsa di Malaysia tanpa kelulusan bertulis Menteri terlebih dahulu dan keputusan Menteri tentangnya adalah muktamad”.

    Memandangkan Kementerian Belia dan Sukan disenaraikan sebagai salah satu penganjur bagi acara ini, malahan ia merupakan acara peringkat antarabangsa yang melibatkan begitu ramai peserta China yang sememangnya memerlukan persetujuan Menteri, maka Khairy Jamaluddin perlu menyatakan jika beliau sendiri telah memberi kelulusan untuk pertandingan ini. Jika beliau memang telah memberi kebenaran bertulis untuk menganjurkan pertandingan ini, maka beliau harus menerangkan kepada orang ramai apakah jaminan yang diberi kepadanya bahawa acara ini tidak akan dibatalkan jika bilangan peserta dari China tidak mencapai sasaran. Saya tidak fikir ini akan menjadi alasan yang sah bagi maraton antarabangsa lain seperti SCLKM dan PBIM untuk dibatalkan. Mengapa pula ia harus diterima sebagai alasan yang sah untuk pembatalan Malaysia Marathon?

    Tambahan, terdapat pelbagai maklumat berkenaan Malaysia Marathon yang menunjukkan penganjuran program ini tidak mengikut piawaian sukan antarabangsa (yang diperlukan oleh Seksyen 34 Akta Pembangunan Sukan 1997) termasuklah kegagalan untuk mempamerkan maklumat laluan bagi kategori 42km, 21km dan 10km, kegagalan untuk mempamerkan jumlah hadiah wang tunai dan hadiah lain bagi kategori 42km, 21km dan 10km dan kecuaian awal dalam ‘salah melabel’ pertandingan ini sebagai kononnya diperakui oleh International Association of Athletics Federation (IAAF).[5] Adakah Menteri sedar akan kelemahan-kelemahan yang mungkin ini sebelum beliau meluluskan penganjuran Malaysia Marathon?

    Pembatalan acara maraton peringkat antarabangsa pada saat-saat akhir yang melibatkan dua buah kementerian sebagai penganjur bersama meninggalkan tanda hitam dalam dunia larian di negara ini. Jika kerajaan Malaysia tidak dapat melindungi kebajikan para pelari Malaysia dalam acara larian yang digelar Malaysia Marathon, maka bolehkah kita menaruh kepercayaan kepada kerajaan untuk menjaga kebajikan para pelari Malaysia dalam acara lain yang dianjurkan di negara ini?

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

    [1] http://www.thesundaily.my/node/479618?

    [2] https://www.facebook.com/notes/malaysia-marathon/cancellation-of-malaysia-marathon-2017/276215422875144/

    [3] http://ongkianming.com/2017/08/01/media-statement-the-ministry-of-youth-and-sports-needs-to-do-more-to-improve-the-quality-of-running-events-in-malaysia/

    [4] http://www.thestar.com.my/news/nation/2017/03/01/marathon-targeting-20000-entries-one-belt-one-road-run-at-dataran-merdeka-expected-to-generate-rm40m/

    [5] Dakwaan tentang pensijilan IAAF kemudian telah dikeluarkan apabila ia disoal oleh anggota komuniti larian.

Page 7 of 219« First...56789...203040...Last »