• Malaysia menunjukkan bahawa ia lemah kepimpinan dalam mendepani isu perubahan iklim dengan menjadi 1 daripada 2 negara ASEAN yang tidak mengemukakan Intended Nationally Determined Contributions (INDCs) setakat 1 Oktober 2015

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang pada 5 Oktober 2015

    Malaysia menunjukkan bahawa ia lemah kepimpinan dalam mendepani isu perubahan iklim dengan menjadi 1 daripada 2 negara ASEAN yang tidak mengemukakan Intended Nationally Determined Contributions (INDCs) setakat 1 Oktober 2015

    Pada 23 September 2014, dalam ucapan Perdana Menteri Najib Razak di Persidangan Iklim PBB di New York, beliau menekankan sekali lagi janjinya yang dibuat pada 2009 di Copenhagen untuk mengurangkan pelepasan karbon Malaysia sebanyak 40% menjelang 2020, malahan beliau turut menyatakan bahawa Malaysia telah mencapai pengurangan sebanyak 33% dalam intensiti pelepasan.[1]

    Malangnya, kita tidak pernah diberitahu dari mana pengurangan pelepasan ini berpunca. Keraguan berkenaan kesahihan fakta ini dan komitmen Malaysia dalam mengurangkan pelepasan karbon juga timbul memandangkan kita masih bergantung terhadap loji janakuasa elektrik berasaskan arang batu. Mengikut jawapan balas Parlimen yang diterima daripada Kementerian Tenaga, Teknologi Hijau dan Air (KeTTHa), unjuran permintaan elektrik dan rancangan pembekalan sumber jana kuasa dari loji janakuasa arang batu (yang menyumbang jauh lebih kepada pelepasan karbon jika dibandingkan dengan loji janakuasa gas) dijangka meningkat daripada 50% (2015) kepada 65% (2022). Peratusan penjanaan elektrik daripada sumber boleh diperbaharui dijangka mencapai hanya 3% menjelang 2020 (lihat jawapan Parlimen di bawah).

    Ini sungguh berbeza dengan Amerika Syarikat, di mana Presiden Obama baru-baru ini telah mengumumkan Clean Power Plan yang menggariskan peraturan kukuh dan insentif dalam usaha mengurangkan kebergantungan AS kepada loji janakuasa intensif karbon (terutamanya loji janakuasa arang) dan melangkah ke sumber tenaga boleh diperbaharui.[2] Sungguhpun Malaysia dan AS berada pada tahap pembangunan ekonomi yang berbeza, ia tetap mengejutkan apabila melihat kurangnya kepimpinan Malaysia dalam mendepani isu perubahan iklim.

    Contoh terbaru adalah apabila Malaysia dan Brunei menjadi 2 buah negara ASEAN yang gagal mengemukakan Intended Nationally Determined Contributions (INDCs) kepada United Nations Framework Convention for Climate Change (UNFCCC) setakat 1 Oktober 2015.[3] INDCs merupakan komponen penting dalam proses ke arah Conference of Parties 21 (COP 21) yang dijadualkan berlangsung di Paris pada Disember 2015, di mana agenda untuk menangani perubahan iklim akan dirundingkan.

    Setakat 1 Oktober 2015, 119 buah negara (daripada 167) telah menghantar dokumen INDCs termasuklah negara-negara besar yang membangun seperti China, India, Brazil, Indonesia dan juga negara-negara membangun yang lebih kecil seperti Liberia, Zimbabwe, Kazakhstan dan Mongolia. Malaysia pula berada dalam kelompok negara yang tidak mengemukakan dokumen INDCs, yang termasuk Afghanistan, Korea Utara, Nigeria, Pakistan dan Venezuela.

    Ini bukan sahaja memburukkan imej Malaysia terutamanya apabila kita merupakan pengerusi ASEAN untuk tahun 2015, ia juga turut mempersoalkan kesediaan Malaysia dalam menuju ke COP21. Ini juga merupakan sebahagian daripada masalah kekurangan kepimpinan dalam menangani masalah utama alam sekitar yang kini dihadapi oleh Malaysia, iaitu isu jerebu. Dalam usaha untuk menyelesaikan masalah ini, Malaysia perlu menunjukkan kepimpinan yang kukuh terutamanya apabila berurusan dengan Indonesia dan bagaimana kita memanfaatkan kerangka ASEAN dalam perkara ini. Saya menyeru Datuk Wan Junaidi yang merupakan menteri baru di Kementerian Sumber Asli dan Alam Sekitar (NRE) untuk memberi penjelasan mengenai isu kelemahan kepimpinan dari pihak Malaysia yang memalukan ini.

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

    Jawapan Parlimen daripada KeTTHA berkenaan permintaan elektrik dan rancangan pembekalan sumber jana kuasa elektrik daripada 2015 hingga 2030

    [1] http://www.pmo.gov.my/home.php?menu=speech&page=1676&news_id=736&speech_cat=2

    [2] https://www.whitehouse.gov/climate-change#section-clean-power-plan

    [3] http://newsroom.unfccc.int/

  • Malaysia demonstrates lack of leadership in climate change issues by being only 1 of 2 ASEAN countries not to submit the Intended Nationally Determined Contributions (INDCs) as of 1st of October, 2015

    Media Statement by Dr. Ong Kian Ming, MP for Serdang, on the 5th of October

    Malaysia demonstrates lack of leadership in climate change issues by being only 1 of 2 ASEAN countries not to submit the Intended Nationally Determined Contributions (INDCs) as of 1st of October, 2015

    On the 23rd of September, 2014, in his address to the United Nations Climate Summit in New York, Prime Minister Najib Tun Razak not only reiterated his promise made at Copenhagen in 2009 to reduce Malaysia’s carbon emissions by 40% by 2020, he stated that Malaysia had already achieved a more than 33% reduction in emissions intensity.[1]

    Unfortunately, we were never told where these emission reductions came from. Indeed, one doubts the authenticity of these numbers as well as Malaysia’s commitment to reducing carbon emissions moving forward, especially given our continued reliance on coal powered electricity generating plants. From a parliamentary reply I received from the Ministry of Energy, Green Technology and Water (KeTTHa), it is projected that the generation fuel mix from coal power plants (which contributes far more towards carbon emissions compared to gas fired plants) would increase from 50% in 2015 to 65% in 2022. The percentage of electricity generation from renewable sources is projected to be at a measly 3% by 2020 (See reply below).

    In contrast, President Obama’s recently announced Clean Power Plan provides strong regulations and incentives to reduce the United State’s reliance on carbon intensive power plants (especially coal power plants) and move towards renewable energy sources.[2] While it is acknowledged that Malaysia and the United States are at very different stages of economic development, it is nonetheless shocking to see the lack of leadership in Malaysia on the issue of climate change.

    The most recent example of this lack of leadership is the fact that Malaysia, together with Brunei, are the only two countries in ASEAN which have failed, as of the 1st of October 2015, to submit its Intended Nationally Determined Contributions (INDCs) to the United Nations Framework Convention for Climate Change (UNFCCC).[3] The INDCs are an essential component of the process leading up to the Conference of Parties 21 (COP 21) which is scheduled to take place in Paris in December where an ambitious agenda to tackle climate change will be negotiated.

    As of the 1st of October, 119 countries (out of 167) have submitted their INDCs including big developing countries such as China, India, Brazil and Indonesia and other smaller developing countries such as Liberia, Zimbabwe, Kazakhstan and Mongolia. Malaysia finds itself among countries such as Afghanistan, North Korea, Nigeria, Pakistan and Venezuela as those who have not yet submitted their INDCs.

    This not only puts Malaysia in a poor light especially given our position as the chair of ASEAN for 2015 but also calls into question Malaysia’s preparedness heading into COP 21. This is also part of a larger problem in demonstrating lack of leadership in addressing the most important environmental problem facing the country now which is the haze issue. Resolving this issue requires strong leadership by Malaysia especially in our dealings with Indonesia and how we leverage the ASEAN framework on this matter. I call upon our new Minister for Environment and Natural Resources (NRE), Datuk Wan Junaidi, to give an explanation for this embarrassing lack of leadership on the part of Malaysia.

    Dr. Ong Kian Ming
    Member of Parliament for Serdang

    Parliamentary Reply from KeTTHA on Generation Fuel-Mix from 2015 to 2030

    [1] http://www.pmo.gov.my/home.php?menu=speech&page=1676&news_id=736&speech_cat=2

    [2] https://www.whitehouse.gov/climate-change#section-clean-power-plan

    [3] http://newsroom.unfccc.int/

  • Statement of Clarification – Pakatan Harapan and PSM

    Media Statement by Dr. Ong Kian Ming, MP for Serdang, and Khalid Samad, MP for Shah Alam on the 24th of September, 2015

    Statement of Clarification – Pakatan Harapan and PSM

    We refer to Parti Sosialis Malaysia’s (PSM) statement issued today, the 24th of September, 2015, stating that we had lied about the reason why PSM was not invited to the meeting on Tuesday, 22nd of September, 2015 involving PKR, DAP, Amanah and certain NGO leaders. The reason we were told at the meeting by PKR President and Opposition Leader, Dr. Wan Azizah, on why PSM were not invited was because they were opposed to Article 153 in the Federal Constitution concerning the special position of the Malays and the Bumiputeras in Sabah and Sarawak. Our statement to the press was to inform them of what we were told at this meeting by Dr. Wan Azizah.

  • 希望联盟所面临的挑战(第一篇章)

    (2015年9月23日)沙登区国会议员王建民博士的新闻媒体声明

    希望联盟所面临的挑战(第一篇章)

    唯有时间会告诉大家,究竟马来西亚第三次重组的在野党联盟未来会有如何的历史评价? 在来临的大选,为了国家未来斗争,新成立的希望联盟面对国阵时仍存在一些值得探讨的挑战。同时,新联盟也应抓紧此宝贵的机会来重塑自己的政治平台和身份认同。

    在第一部分,我会企图探讨这次新在野党联盟在成立的过程中所面临的挑战和为何我认为目前是推动希望联盟的最佳时机。接着在第二部分的篇章,我将描述希望联盟在为下一届大选筹备时所面临的机遇和挑战。

    虽然由在野党领袖兼公正党主席旺阿玆莎,行动党国会领袖林吉祥和诚信党主席末沙布共同来宣布希望联盟的成立似乎是水到渠成的发展过程,但是背后却存在多种势力暗流,以企图延缓甚至打击希望联盟的成立。其中部分是拥有真正的动机,有则缺乏。

    希望联盟成立所面临的阻碍

    针对新在野党联盟的成立,大致上可以归纳为三大论述,当中彼此会出现一些重叠内容。

    第一种论述是关于国阵纳吉在迈向下届大选的路途上将非常不收欢迎,因此所有的在野党为了入主布城当务之急便是避免出现大选时的三角战。招纳城信党和遗弃伊斯兰党将可能会导致出现恶意的三角战,进而影响更大宏愿的实现。因此,各在野党最好应该维持现状,而非进行政治洗牌。

    这一类论述的盲点是,2018大选将会和2008大选的政治现实不一样。相比否定国阵三分之二多数,赢获多数国会议席将会是需要不一样的博弈策略。人民的期望与国家的政治现况都有所改变。如果缺乏一个拥有具体的平台和大选宣言的在野党联盟,许多选民则宁可选择熟悉的国阵,并足以否定在野党取得胜利的可能性。再来,如果选民没有看到一个可替代国阵的在野党联盟,那我们也不能忽视这会导致投票率会比第13届大选来得低的可能性。

    此外,现有的论述都是建立在纳吉仍是担任首相一职的前提上。万一,由于某种出乎意料之外的因素,纳吉在2018年大选前被更有活力的慕尤丁取代呢?慕尤丁领导的国阵将受到阿都拉2004大选的振奋效应而显得更受欢迎。届时,所有在野党将不得不在毫无协调的情况下挣扎,试图更有效地应对这一波的挑战。因此,有了一个新的在野党联盟,我们将更好地为未来各种的可能性做好事前的准备和规划,说服选民我们能比无论是由纳吉,慕尤丁,阿末扎希或凯利领导的国阵政府表现得更好。

    其次,有第二种的声音担忧若新在野党联盟遗弃伊斯兰党,恐怕将失去马来票的风险。这一种的论述,是将伊斯兰党视为能深入到马来乡村中心的唯一在野政党,因此没有了他们的在野党联盟,会导致希望联盟失去了基本盘的选票。这观点再发展和延伸下去,有则认为将进一步地把伊斯兰党推向与巫统合作的可能性,从而减少在野党在下届大选取得胜利的机会。

    同样地,从多个角度来思考这个论述也是有问题。第一,只有伊斯兰党可以赢取或满足乡村需求的假设行论述是应被重审的。 在野党在2008年所获胜却在2013年捍卫失败的15个国会议席,共有10个议席落伊斯兰党在吉打和吉兰丹的传统议席。当中,7个在吉大州捍卫失败的议席的原因是伊斯兰党所领导的州政府在施政方面无法履行承诺。反之,槟城和雪兰莪州的民联却于2013年大选在选票份额上有所斩获。事实上,伊斯兰党内部也正担心自己也未必能够保住后聂阿兹时代的吉兰丹州政权,才会迫使他们在2013年大选后把伊刑法的议程搬上台面。吉兰丹州政府无法向公众交代提呈任何洪灾后的工程系统和重建计划,或许将在2018年大选成为伊斯兰党竞选期间的梦魇。

    无可否认的是,诚信党仍未完全展示他们掌握马来选票的能力。但是,考虑到这政党仅才成立数月之久,因此这一切仍不出预料之外。近期令人鼓舞的迹象包括,近8000名成员已在吉兰丹州申请入党。 诚信党在未来预计也将在南部地区如柔佛,马六甲和森美兰州等大力推动组织的发展,而这些州属传统上都被视为伊斯兰党较弱的选区。如其他社群一般,马来社会的政治倾向是具有流动性的。正当现任伊党主席哈迪阿旺不愿正面攻击纳吉政府许多的丑闻和弊端,拥有多一个进步,全新为马来社群斗争的以伊斯兰教为主轴的政党仍是一件积极正面的政治发展。

    最后,不管新的在野党联盟成立与否,伊斯兰党与巫统趋近的合作关系已经浮上台面。哈迪阿旺很可能继续在巫统的误导下,相信与巫统合作前提下在吉兰丹州有落实伊刑法的可能性。有鉴于此,相比要等待到大选后,现在就迫使伊斯兰党在来临的大选前选择公开自己与巫统的政治立场不是来得更好吗?即使没有希望联盟的出现,其他在野政党又要如何确保哈迪阿旺所领导的伊党不会在第14届大选后选择与巫统合作呢?

    第三,有则认为现在还不是成立新联盟的最佳时机。为了避免重蹈覆辙,各政党应在新联盟成立前应花费更多的时间来讨论彼此的政策立场。在野党应走入草根社会阶层里,以便了解乡村选民的心声,接着才组成一个能满足选民需求的政治联盟。然而,这都是出发点很好的建议,但在政治现实上却不实际。

    实际上,自从哈迪阿旺执意要在吉兰丹州推动直接违反民联共同政纲的伊刑法议程时,在野党联盟的正常运作就陷入瘫痪了。在来临的国会预算案逼近,国家经济情况一落千丈,巫统公然地鼓励和甚至举办挑起种族情绪紧张的集会之际,我们目前燃煤之急的便是要填补纳吉遗留下来的领导真空。

    若要我们抛下痛苦离开斗争多年的伊斯兰党的诚信党同志和朋友们,终究是不公平的做法。诚信党被期望能参与一个能在需要时刻领导国家的新在野党联盟。成立这次的在野党联盟也实时地加强该政党的正当性和展示彼此间的政治决心。

    无解的争论是可以永无休止地继续下去。事实上,民联共同政纲已可以作为新在野党联盟的共同纲领的实践参考。希望联盟可以随着因应新的政治挑战而在来临的大选前,采纳同样版本部分的政纲并加以修改。随着新联盟的成立,我们便能以更团结的阵线来出席来临的国会会议,包括提呈替代预算案。这一切都难以在缺乏正式的在野联盟的情况下完成。

    然而,今天希望联盟的成立是否就意味着上述问题得以被解决?若有这样的想法,那也未免太天真了吧。然而,至少这会是一个好的起步,好让在野党为下一届大选更严峻的斗争作出准备。同一时间,希望联盟也不能忽视许多潜在的挑战和把握伴随而来的机遇。我将会在第二部分的篇章继续探讨这一系列的课题。

    王建民博士
    沙登区国会议员
    2015年9月23日

Page 60 of 216« First...102030...5859606162...708090...Last »