• Menteri Pengangkutan, Liow Tiong Lai, perlu menjelaskan mengapa beliau membenarkan ‘rompakan di siang hari’ dengan tidak menghalang KLIA Ekspres daripada meningkatkan kadar bayaran perkhidmatan sehala ke KLIA daripada RM35 kepada RM55

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang pada 2 Disember 2015

    Menteri Pengangkutan, Liow Tiong Lai, perlu menjelaskan mengapa beliau membenarkan ‘rompakan di siang hari’ dengan tidak menghalang KLIA Ekspres daripada meningkatkan kadar bayaran perkhidmatan sehala ke KLIA daripada RM35 kepada RM55

    Semalam, diumumkan bahawa kenaikan tambang KLIA Ekspres akan berkuatkuasa pada 1 Januari 2016. Harga tiket sehala daripada KL Sentral ke KLIA/KLIA2 akan meningkat menjadi RM55, iaitu sebanyak 57% atau RM20 daripada harga asal iaitu RM35. Peningkatan harga tiket ini bukan sahaja menjejaskan penumpang yang pergi ke KLIA dan KLIA2. Penumpang yang ingin pergi ke Putrajaya atau Cyberjaya dari KL Sentral juga akan mengalami peningkatan harga sebanyak RM4.50, iaitu lebih 47% dari harga asal RM9.50 kepada harga baru RM14.00. (Rujuk Lampiran 1 untuk perbandingan peningkatan tambang penuh).

    Peningkatan harga yang mendadak ini perlu dijelaskan oleh Menteri Pengangkutan, Liow Tiong Lai, lebih-lebih lagi jika fakta-fakta berikut diambil kira.

    Pertama, KLIA Ekspres telah menikmati peningkatan dalam jumlah pengguna iaitu anggaran 40% lebih pengguna sejak pembukaan sambungan KLIA2, hinggakan 6 unit tren baru ditempah pada penghujung tahun 2014.[1] Peningkatan jumlah penumpang sudah pasti menambahkan pendapatan KLIA Ekspres.[2] Selain itu, saya ingin mengingatkan rakyat Malaysia bahawa pembinaan sambungan KLIA2 yang berjumlah RM100juta ini ditanggung dan dibayar sepenuhnya oleh kerajaan.[3] Ini bermakna KLIA Ekspres dapat menikmati keuntungan kewangan, akibat daripada peningkatan jumlah penumpang tanpa perlu membelanjakan sebarang modal tambahan.

    Kedua, KLIA Ekspres telah menandatangani perjanjian perlesenan jangka panjang dengan Perbadanan Aset Keretapi (PAK) untuk menggunakan laluan keretapi yang menghubungkan KL Sentral dengan KLIA dan KLIA2. Saya kurang percaya bahawa kadar perlesenan yang dibayar oleh KLIA Ekspress kepada PAK telah meningkat melebihi 50% untuk mewajarkan kenaikan tambang ini. Malahan, saya sangat tidak percaya bahawa kadar perlesenan dinaikkan pun. Oleh itu, Liow Tiong Lai harus mendedahkan terma perjanjian perlesenan antara PAK dan KLIA Ekspres demi kepentingan awam.

    Ketiga, KLIA Ekspres menerima duit daripada sebahagian daripada cukai lapangan terbang yang dikumpul oleh Malaysia Airports Holding Berhad (MAHB). Dalam jawapan Parlimen pada 2009, Menteri Pengangkutan pada ketika itu, iaitu Ong Tee Keat, telah mengesahkan bahawa RM5 daripada RM51 yang dikutip sebagai cukai lapangan terbang penerbangan antarabangsa dibayar kepada KLIA Ekspres. Cukai lapangan terbang kini adalah RM65 untuk penerbangan antarabangsa.[4] Adakah KLIA Ekspres masih menerima sebahagian daripada cukai tersebut? Adakah jumlah tersebut telah dinaikkan akibat daripada peningkatan cukai lapangan terbang? Jika ia, mengapa KLIA Ekspres perlu meningkatkan tambang dengan begitu tinggi? Liow Tiong Lai perlu menjelaskan.

    Akhir sekali, saya berharap bahawa Menteri Pengangkutan tidak lupa bahawa landasan keretapi ekspres ke KLIA telah dibina dengan sokongan kerajaan yang besar termasuklah pinjaman RM940 juta daripada Bank Pembangunan dan Infrastruktur Malaysia Berhad. Saya juga berharap agar Menteri tidak lupa bahawa salah satu ahli daripada konsortium yang dianugerahkan kontrak pembinaan landasan ke KLIA berjumlah RM2.4bilion adalah Syarikat Pembinaan Yeoh Tiong Lay Sdn Bhd (SPYTL), sebuah anak syarikat yang dimiliki sepenuhnya oleh YTL Corporation Bhd. YTL Corporation juga merupakan pemilik majoriti bagi KLIA Ekspres. Ini bermakna YTL Corporation turut mengaut keuntungan daripada pembinaan landasan keretapi ke KLIA.

    Peningkatan tambang yang terlalu tinggi oleh KLIA Ekspres ini merupakan satu lagi contoh sosialisasi kos dan ‘sikap lanun’ dalam mengaut keuntungan yang berlaku untuk kebanyakan projek di Malaysia.

    Saya menggesa Liow Tiong Lai untuk menggantung kenaikan tambang KLIA Ekspres dan menjalankan siasatan terbuka bagi menentukan semakan kadar tambang yang munasabah. Bagi menjalankan perkara ini, Menteri perlu mendedahkan semua kandungan perjanjian konsesi 30 tahun dengan KLIA Ekspres, sebarang perjanjian konsesi tambahan yang ditandatangani hasil pembukaan sambungan KLIA2, segala kontrak penyelenggaraan yang dimiliki oleh KLIA Ekspres dengan syarikat lain seperti anak syarikatnya ERL Maintenance Support Sdn Bhd dan juga perlesenan jangka panjang antara KLIA Ekspres dan Perbadanan Aset Keretapi.

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

    [1] http://www.railwaygazette.com/news/traction-rolling-stock/single-view/view/express-rail-link-orders-cnr-trains-for-50-capacity-increase.html

    [2] The company which runs the ERL trains is Express Rail Link Sdn Bhd. When I use KLIA Express in this press statement, I am referring to the company, Express Rail Link Sdn Bhd.

    [3] http://www.thestar.com.my/news/nation/2014/05/01/erl-construction-cost-to-be-borne-by-govt-says-hisham/

    [4] http://english.astroawani.com/malaysia-news/klia2-mahb-and-govt-agreed-rm100-mil-erl-deal-analyst-34934

  • Minister of Transportation, Liow Tiong Lai must explain why he allowed “daylight robbery” by not stopping KLIA Express from increasing its one way fare to KLIA from RM35 to RM55

    Media Statement by Dr. Ong Kian Ming, MP for Serdang, on the 2nd of December, 2015

    Minister of Transportation, Liow Tiong Lai must explain why he allowed “daylight robbery” by not stopping KLIA Express from increasing its one way fare to KLIA from RM35 to RM55

    It was announced yesterday that starting on the 1st of January, 2016, the fares for KLIA Express will be increased. A one way ticket from KL Sentral to KLIA / KLIA2 will cost RM55 starting 1st of January, 2016, an increase of RM20 or a 57% increase from the current RM35. It is not only the passengers who are travelling to KLIA and KLIA2 who will feel the hit of the rise in the price of tickets. Passengers going from KL Sentral to Putrajaya / Cyberjaya will also experience a price hike of RM4.5, from RM9.50 to RM14, an increase of 47% (See full fare increase comparison in Appendix 1 below).

    This exorbitant price increase must be explained by the Minister of Transport, Liow Tiong Lai especially in the light of the following facts.

    Firstly, KLIA Express has seen an estimated increase of 40% in ridership since the opening of the KLIA2 extension so much so that 6 new train units were ordered at the end of 2014.[1] The increase in ridership would surely have increased the revenue as well as profits of KLIA Express[2]. In addition, I want to remind the public that the cost of constructing the KLIA2 extension, which was RM100 million, was paid for totally by the government.[3] This means that KLIA Express gets to enjoy the monetary benefits of the increase in ridership without having to spend any additional capital expenditure.

    Secondly, KLIA Express has signed a long term lease with the Railway Asset Corporation (RAC) / Perbadanan Aset Keretapi (PAK) to use the railway link connecting KL Sentral and KLIA and KLIA2. I highly doubt that the leasing rates which KLIA Express is paying RAC has increased by more than 50% in order to justify this upcoming fare increase. In fact, I highly doubt that the leasing rate has increased at all. Liow Tiow Lai should disclose the terms of the leasing agreement between RAC and KLIA Express as a matter of public interest.

    Thirdly, KLIA Express receives money from part of the airport tax which is collected by Malaysia Airports Holding Berhad (MAHB). In a parliamentary reply in 2009, then Transport Minister Ong Tee Keat confirmed that RM5 from the airport tax of RM51 for international flights was paid to KLIA Express. The airport tax is now RM65 for international flights.[4] Does KLIA Express continue to receive payments from part of the airport tax? Has this increased as a result of the increase in the airport tax? If so, why must KLIA Express still increase its fare by such an exorbitant amount? Liow Tiong Lai must explain.

    Finally, I hope that the Transport Minister has not forgotten that the express rail line to KLIA was built with significant government support including a RM940m loan from the Bank Pembangunan dan Infrastruktur Malaysia Berhad. I also hope that the Minister has not forgotten that one of the members of the consortium which was awarded the RM2.4 billion contract to construct the railway link to KLIA was Syarikat Pembenaan Yeoh Tiong Lay Sdn Bhd (SPYTL), a wholly owned subsidiary of YTL Corporation Bhd. YTL Corporation is also the majority owner of KLIA Express. This means that YTL Corporation would have reaped at least some profits from the building of the railway link to KLIA.

    This exorbitant fare increase by KLIA Express is yet another example of the socialization of costs and the ‘piratization’ of profits which occurs in many projects in Malaysia.

    I call upon Liow Tiong Lai to suspend indefinitely the proposed fare increase by KLIA express and to conduct an open inquiry as to what a reasonable fare revision may entail. To do this, the Minister must disclose the full contents of the 30 year concession agreement with KLIA Express, any supplementary concession agreements which were signed as a result of the KLIA2 extension, all of the maintenance contracts which KLIA express has with other companies such as its wholly owned subsidiary ERL Maintenance Support Sdn Bhd and the long term lease between KLIA Express and the Railway Asset Corporation.

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

    [1] http://www.railwaygazette.com/news/traction-rolling-stock/single-view/view/express-rail-link-orders-cnr-trains-for-50-capacity-increase.html

    [2] The company which runs the ERL trains is Express Rail Link Sdn Bhd. When I use KLIA Express in this press statement, I am referring to the  company, Express Rail Link Sdn Bhd.

    [3] http://www.thestar.com.my/news/nation/2014/05/01/erl-construction-cost-to-be-borne-by-govt-says-hisham/

    [4] http://english.astroawani.com/malaysia-news/klia2-mahb-and-govt-agreed-rm100-mil-erl-deal-analyst-34934

  • 马来西亚所拟定的[国家预期決定做出的贡献](INDC)在应对气候变化的挑战上欠缺决心和协调

    (2015年12月1日)沙登区国会议员王建民博士的新闻媒体声明

    马来西亚所拟定的[国家预期決定做出的贡献](INDC)在应对气候变化的挑战上欠缺决心和协调

    在巴黎举行的联合国气候变化大会(COP21)的不久前,马来西亚最后一分钟所提呈的[国家预期決定做出的贡献](INDC),提出了宏大的目标,即相对于2005年排放浓度占国内生产总值(GDP)的比例,议决要在2030年前减少温室气体(GHG)排放浓度占GDP多达45%。[1] 虽然这些目标都似乎令人感到满意,但是马来西亚在对待COP21的处理方式表现出政府的最高领导层欠缺减排的决心和该INDC也体现了涉及解决气候变化挑战的各重要部门之间都缺乏良好的协调。因此,这不禁让人们怀疑马来西亚政府对减排承诺的可信度。

    出席这次巴黎的COP21大会共有142名重要的各国首脑,包括美国总统奥巴马,中国主席习近平,日本首相安倍晋三,印度总理莫迪,印尼总统佐科威,巴西总统罗塞芙和德国总理默克尔等。[2] 首相纳吉不出席COP21的决定等同于向国际社会发出明确的信号,马来西亚不将自己视为应对全球暖化挑战的重要角色。

    纳吉在巴黎的缺席,也未完全反映他在气候变化议程上的不作为。实际上,他在2015年(迄今为止)都没有在国内外发表任何有关气候变化议题的重要讲话。他最近一次的国内讲话也要追溯回他于2014年11月19日在吉隆坡由纽约时报所举办的“未来的能源”会议上。[3] 至于有关气候变化议题的讲话则是回到2014年9月23日于纽约所举行的联合国气候峰会。[4] 在2015年,首相纳吉都还没有推介任何显著的国内政策,来展现马来西亚在应对气候变化议程的决心。

    反之,首相纳吉的高尔夫球友,奥巴马总统在2015年九月为了更大的议程,即展示全球暖化的严重挑战而前往阿拉斯加州访问。[5] 在当地,奥巴马总统推介了干净发电厂计划,以减少发电厂的温室气体排放。再来,他也进一步地在将气候变化的议程纳入与中国和印度的外交政策上的谈判与合作课题之一。

    纳吉在气候变化议程上缺乏领导力再次被曝露,尤其是前自然资源和环境部长巴拉尼威在解决环境关键议题上如温室气体排放的表示是完全疏忽。在我两年的国会生涯中,我并没有听闻过他参与或回答任何涉及他部门的财政预算案辩论。而我也不相信新任的自然资源和环境部长旺朱乃迪有能力掌握涉及气候变化和温室气体排放的关键议题。在2015年11月16日,我曾质询部长为何马来西亚是东南亚两个还未呈交INDC的国家之一(另外是汶莱)时,他回答表示马来西亚仍等待来自迪拜的联络单位前几周的回复。(请参阅以下附录一)。或许他没有​​了解到马来西亚的INDC的目标应根据国内的条件和因素来制定的,而非被不知名国家的“联络小组”主宰。我不知道该单位有哪些条件被反映在马来西亚在11月27日最终所揭示的INDC。不过,自从上次的交涉后,我几乎可以肯定我们在内阁并没有讨论到任何有关INDC的内容。

    自然资源和环境部应在制定温室气体排放和气候变化政策上发挥协调中心的重要角色。其他部门如包括能源,绿色工艺及水务部,城市和谐、房屋及地方政府部,贸易和工业部,首相署,种植与原产业部,交通部与农业与农基工业部等在减排的策略上都扮演极其关键的角色。第11大马计划里的有关气候适应型发展的策略文件已指出各部门和机构存在缺乏协调和计划的弱点。[6] 从马来西亚的INDC来看,我们尤其欠缺的更是减排策略和政策上的整体协调。我们没有看到任何相关部门的特定目标,政策以及各自对减排的努力。如果没有这些目标和政策,马来西亚很大可能性地将无法成功达到整体INDC减排45%的目标。如果没有各部门之间的策略协调,我们很大可能性将看到反复无常的气候变化政策。

    再举一个在能源发电领域上的重要例子。如今,主要为煤炭,其次为天然气的发电厂在国内二氧化碳的总排放共占了50%以上。[7] 若要减少温室气体的排放,其中一种方法便是大力推动可再生能源的产业,如太阳能,生物质能和沼气发电来取代高污染如煤炭发电厂。然而,根据负责计划国家整体供电需求的能源委员会,煤电发电预计在2020年共占总能源的64%(从2016年的56%开始增加),而可再生能源直至2024年仅占整体的3%。(请参阅以下附录二)

    相比之下,能源可持续发展局预计可再生能源将分别在2020年和2030年占整体能源结构的11%和17%( 请参阅以下附录三)。如果连能源,绿色工艺及水务部也不能好好地对涉及最大温室气体排放量的政府部门在发布相互矛盾的目标数字之间来进行协调,我们怎么能相信马来西亚有能力可以达到所宣布的减排45%的目标呢?

    王建民博士
    沙登区国会议员

    Appendix 1: Question to and reply from Wan Junaidi in parliament as to why Malaysia still had not submitted its INDC as of the 16th of November 2015.

    Source: Parliament Hansard, 16th of November 2015

    Appendix 2: Projected Generation Fuel mix by the Energy Commission (2014 to 2024)

    Source: Peninsular Malaysia Electricity Supply Outlook 2014, published by the Energy Commission

    Appendix 3: Power Mix of Renewable Energy (2011 to 2030)

    Source: Sustainable Energy Development Authority (SEDA)

    [1] http://www4.unfccc.int/submissions/INDC/Published%20Documents/Malaysia/1/INDC%20Malaysia%20Final%2027%20November%202015.pdf

    [2] http://unfccc.int/meetings/paris_nov_2015/items/9331.php

    [3] http://www.pmo.gov.my/home.php?menu=speech&page=1676&news_id=744&speech_cat=2

    [4] http://www.pmo.gov.my/home.php?menu=speech&page=1676&news_id=736&speech_cat=2

    [5] https://www.whitehouse.gov/2015-alaska-trip

    [6] http://rmk11.epu.gov.my/pdf/strategy-paper/Strategy%20Paper%2011.pdf

    [7] http://www.universitypublications.net/ijbms/0302/pdf/P4RS188.pdf

  • Intended Nationally Determined Contributions (INDC) Malaysia menunjukkan kurangnya komitmen dan penyelarasan ke arah menghadapi cabaran perubahan iklim

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang pada 1 Disember 2015

    Intended Nationally Determined Contributions (INDC) Malaysia menunjukkan kurangnya komitmen dan penyelarasan ke arah menghadapi cabaran perubahan iklim

    Dalam dokumen Intended Nationally Determined Contribution yang dikemukakan oleh Malaysia beberapa hari sebelum bermulanya COP21 di Paris, Malaysia membuat sasaran untuk menurunkan intensiti pelepasan gas rumah hijau (GHG) dalam Keluaran Dalam Negara Kasar (KDNK) sebanyak 45% menjelang 2030 berbanding dengan intensiti pelepasan dalam KDNK tahun 2005. Sasaran pengurangan 35% telah ditetapkan tanpa syarat manakala pengurangan 10% adalah bergantung kepada kecukupan penerimaan bantuan pembiayaan perubahan iklim, pemindahan teknologi dan bantuan pembangunan kapasiti daripada negara maju.[1] Walaupun sasaran ini seharusnya dipuji, pendekatan Malaysia untuk COP21 menunjukkan kurangnya komitmen daripada pimpinan teratas dan INDC Malaysia juga menunjukkan kurangnya penyelarasan di kalangan Kementerian yang terlibat dalam isu perubahan iklim. Ini menimbulkan persoalan tentang kredibiliti komitmen yang dibuat oleh Malaysia bagi mengurangkan intensiti pelepasan GHG.

    Pelancaran COP21 di Paris dihadiri oleh 142 Ketua Negara dan Kerajaan termasuklah Presiden Barack Obama, Presiden Xi Jin Ping, Perdana Menteri Shinzo Abe, Perdana Menteri Narendra Modi, Presiden Joko Widodo, Presiden Dilma Rouseff dan Canselor Angela Merkel. Kesemua Ketua Negara dan Kerajaan diberi peluang untuk membuat kenyataan berhubung kedudukan masing-masing dalam isu perubahan iklim dan menunjukkan komitmen kepada agenda perubahan iklim.[2] Keputusan Najib sebagai Perdana Menteri untuk tidak hadir ke COP21 seolah memberi tanggapan kepada komuniti antarabangsa bahawa Malaysia tidak melihatkan dirinya sebagai peneraju utama dalam menangani pemanasan global.

    Kegagalan Najib dalam memimpin agenda perubahan iklim bukanlah terhad kepada ketidakhadiran beliau ke Paris. Beliau juga tidak membuat sebarang ucapan penting tentang isu perubahan iklim sama ada secara domestik mahupun antarabangsa pada tahun 2015 (sehingga waktu ini). Ucapan domestik terbaru beliau berkenaan perubahan iklim adalah di Persidangan Energy for Tomorrow anjuran New York Times di Kuala Lumpur pada 19 November 2014.[3] Ucapan terakhir beliau tentang isu perubahan iklim adalah di United Nations Climate Summit di New York pada 23 September 2015.[4] Najib tidak melancarkan sebarang polisi domestik bagi membuktikan komitmen Malaysia kepada agenda perubahan iklim pada 2015.

    Sebaliknya, Obama yang merupakan teman sepermainan golf Najib telah melawat Alaska pada September 2015 sebagai sebahagian daripada sebuah agenda besar untuk menunjukkan kesan serius akibat pemanasan global.[5] Obama juga telah melancarkan Program Loji Tenaga Bersih bagi mengurangkan pelepasan GHG daripada loji janakuasa.[6] Beliau juga telah menjadikan agenda perubahan iklim sebagai salah sebuah bidang utama rundingan dan kerjasama dalam polisi luar negara dengan China dan India.

    Kekurangan kepimpinan Najib dalam agenda perubahan iklim menjadi lebih serius apabila mantan Menteri Sumber Asli dan Alam Sekitar, G. Palanivel, langsung tidak mengambil peduli isu penting agenda alam sekitar termasuklah pelepasan GHG. Selama 2 tahun saya di Parlimen ketika beliau menjawat jawatan Menteri, saya tidak pernah melihat walau sekali beliau menjawab sebarang soalan berkenaan kementerian beliau atau mengambil bahagian dalam perdebatan bajet yang berkaitan dengan kementerian beliau. Saya tidak yakin bahawa Menteri Sumber Asli dan Alam Sekitar yang baru, Wan Junaidi, mempunyai pemahaman yang diperlukan terhadap isu utama perubahan iklim dan pelepasan GHG. Apabila saya bertanyakan beliau pada 16 November 2015 mengapa Malaysia merupakan salah sebuah daripada dua negara (selain Brunei) di ASEAN yang belum menyerahkan dokumen INDC, beliau menjawab bahawa Malaysia masih menunggu keputusan daripada contact group yang ditemui di Dubai pada minggu sebelumnya. (Lihat Lampiran 1 di bawah.) Mungkin beliau tidak sedar bahawa INDC Malaysia merupakan sasaran dalam negara yang ditentukan berdasarkan parameter dan faktor di dalam negara dan bukannya patut ditentukan oleh contact group yang dianggotai oleh negara-negara lain yang tidak dinamakan. Saya tidak pasti apakah syarat yang ditentukan oleh kumpulan ini yang dicerminkan dalam INDC Malaysia yang telah dikeluarkan pada 27 November 2015. Namun saya agak pasti bahawa tidak banyak perbincangan berkenaan INDC berlaku di dalam mesyuarat kabinet yang telah bersidang pada hari yang sama.

    Kementerian Sumber Asli dan Alam Sekitar perlu memainkan lebih peranan dalam menjadi agensi penyelaras bagi polisi pelepasan GHG dan perubahan iklim. Terdapat banyak kementerian dan agensi yang mempunyai peranan penting dalam mengurangkan intensiti pelepasan GHG, termasuk Kementerian Tenaga, Teknologi Hijau dan Air (KeTTHA), Kementerian Kesejahteraan Bandar, Perumahan dan Kerajaan Tempatan (KPKT), Kementerian Perdagangan Antarabangsa dan Industri (MITI), Jabatan Perdana Menteri (JPM), Kementerian Perusahaan Perladangan dan Komoditi, Kementerian Pengangkutan dan Kementerian Pertanian dan Industri Asas Tani. Kurangnya pelarasan dan perancangan antara pelbagai kementerian dan agensi telah pun ditekankan dalam Bidang Fokus Memperkukuh Daya Tahan Terhadap Perubahan Iklim dan Bencana Alam bagi RMK-11.[7] INDC Malaysia sebenarnya kekurangan penyelarasan dari segi strategi dan polisi untuk mengurangkan pelepasan GHG. Target spesifik dan polisi daripada kementerian berkaitan dan sumbangan mereka bagi menuju ke arah pengurangan pelepasan intensiti GHG juga tiada dalam INDC Malaysia. Tanpa sasaran dan polisi, maka tinggi kemungkinan Malaysia gagal mencapai sasaran pengurangan 45% pelepasan GHG. Tanpa penyelarasan strategik daripada kementerian, kemungkinan dasar perubahan iklim yang tidak konsisten juga meningkat.

    Berikut adalah satu contoh penting dalam isu penjanaan tenaga. Penjanaan tenaga menyumbang kepada lebih daripada 50% jumlah keseluruhan pelepasan CO2 di Malaysia terutamanya daripada sumber arang batu hinggalah ke penjanaan skala besar menerusi stesen janakuasa gas. Salah satu cara untuk mengurangkan pelepasan GHG adalah dengan menukar penggunaan teknologi penjanaan elektrik yang menyebabkan pencemaran seperti arang batu dan ditukar kepada Tenaga Boleh Baharu seperti solar, biomas dan biogas.[8] Namun menurut Suruhanjaya Tenaga yang perlu merancang keseluruhan keperluan bekalan elektrik negara, kuasa arang batu dijangka menjana 64% daripada keseluruhan campuran bahan api pada 2020 (meningkat daripada 56% pada 2016) manakala Tenaga Boleh Baharu pula dijangka menyumbang kepada 3% daripada jumlah keseluruhan campuran bahan api tenaga menjelang 2024 (Lampiran 2).

    Sebaliknya, Sustainable Energy Development Authority (SEDA) menjangkakan bahawa tenaga boleh diperbaharui akan menyumbang kepada 11% daripada keseluruhan tenaga pada 2020 dan 17% pada 2030 (Lampiran 3). Jika KeTTHA tidak dapat menyelaraskan sasaran-sasaran yang bercanggahan berhubung sektor penyumbang utama pelepasan GHG, bagaimanakah kita boleh percaya bahawa Malaysia mampu mencapai sasaran yang diumumkan iaitu pengurangan 45% pelepasan GHG?

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

    Lampiran 1: Soalan dan jawapan daripada Wan Junaidi di Parlimen berhubung mengapa Malaysia masih belum mengemukakan INDC setakat pada 16 November 2015.

    Sumber: Hansard Parlimen pada 16 November 2015

    Lampiran 2: Anggaran pengeluaran campuran bahan api oleh Suruhanjaya Temaga (2014 – 2024)

    Sumber: Bekalan Elektrik bagi Semenanjung Malaysia pada 2004, keluaran Suruhanjaya Tenaga

    Lampiran 3: Campuran tenaga bagi Tenaga Boleh Baharu (2011 hingga 2013)

    Sumber: Sustainable Energy Development Authority (SEDA)

    [1] http://www4.unfccc.int/submissions/INDC/Published%20Documents/Malaysia/1/INDC%20Malaysia%20Final%2027%20November%202015.pdf

    [2] http://unfccc.int/meetings/paris_nov_2015/items/9331.php

    [3] http://www.pmo.gov.my/home.php?menu=speech&page=1676&news_id=744&speech_cat=2

    [4] http://www.pmo.gov.my/home.php?menu=speech&page=1676&news_id=744&speech_cat=2

    [5] https://www.whitehouse.gov/2015-alaska-trip

    [6] https://www.whitehouse.gov/climate-change

    [7] http://rmk11.epu.gov.my/pdf/strategy-paper/Strategy%20Paper%2011.pdf

    [8] http://www.universitypublications.net/ijbms/0302/pdf/P4RS188.pdf

Page 40 of 205« First...102030...3839404142...506070...Last »