• Soalan Parlimen: Sesi Ketiga 2015 (19.10.15 – 3.12.15)

    Soalan Parlimen Sesi Ketiga 2015 – Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang

    Soalan Jawab Lisan

    1)      Dr. Ong Kian Ming (Serdang) minta Kementerian Tenaga, Teknologi Hijau dan Air menyatakan jumlah denda yang dikenakan kepada pemegang konsesi Projek 3B dan Projek 4A akibat kelewatan kedua-dua projek ini.

    2)      Dr. Ong Kian Ming (Serdang) minta Menteri Kewangan menjelaskan sama ada terdapat apa-apa mekanisme ataupun insentif (contohnya land swap) yang ditawarkan kepada Khazanah Nasional supaya projek Tugu Park dan Dataran Muzium yang bernilai 1.1 bilion di mana 730 juta ditanggung oleh Khazanah sendiri boleh diusahakan atas prinsip pelaburan tidak berunsur keuntungan (not for profit).

    3)      Dr Ong Kian Ming (Serdang) minta Jabatan Perdana Menteri untuk maklumat terkini mengenai siasatan SPRM ke dalam penganugerahan projek mini insinerator di Pangkor, Langkawi, Cameron Highlands dan Tioman (Nombor Aduan: SPRM / INFO / 2014 / 18929 dan Nombor Aduan: SPRM / INFO / 2014/19145).

    4)      Dr Ong Kian Ming (Serdang) minta Menteri Sumber Asli dan Alam Sekitar untuk menyenaraikan langkah-langkah spesifik yang diambil oleh kerajaan untuk mencapai pengurangan 40% dalam pelepasan karbon yang dijanjikan oleh Perdana Menteri Najib di Copenhagen pada tahun 2009 dan diulangi di New York pada 2014.

    5)      Dr Ong Kian Ming (Serdang) meminta Menteri Kesihatan sama ada beliau merancang untuk membuat vaksin pneumokokal mandatori memandangkan ia sudah wajib di lebih daripada 50 negara-negara membangun dan berada dalam senarai ubat-ubatan penting oleh Pertubuhan Kesihatan Sedunia (WHO).

    6)      Dr Ong Kian Ming (Serdang) minta Menteri Pendidikan untuk menyatakan dasar mengenai pengecualian bayaran balik pinjaman PTPTN untuk kepujian kelas 1 yang diperolehi melalui rayuan bagi kes ‘borderline’ dan untuk program 1 + 2 dan 2 + 1 di institusi pendidikan tinggi swasta (IPTS).

    7)      Dr Ong Kian Ming (Serdang) minta Menteri Dalam Negeri untuk menyenaraikan jumlah tahanan mengikut kewarganegaraan dan jantina di dalam setiap pusat tahanan pendatang asing di negara ini.

    8)      Dr Ong Kian Ming (Serdang) minta Jabatan Perdana Menteri menyenaraikan jumlah bantahan terhadap pengundi baru dan pengundi yang menukar alamat mengikut negeri bagi tahun 2014 dan 2015.

    9)      Dr Ong Kian Ming (Serdang) minta Kementerian Pengangkutan untuk menjelaskan mengapa kelewatan dalam penyiapan tempat letak kereta bertingkat di KTM Serdang berlaku dan tindakan yang akan diambil terhadap kontraktor.

    10)   Dr Ong Kian Ming (Serdang) minta Jabatan Perdana Menteri menyatakan tempoh kontrak dan juga gaji dan bonus untuk Ketua Pegawai Eksekutif Pemandu, Datuk Seri Idris Jala.

    Soalan Jawab Bertulis

    1)      Dr Ong Kian Ming (Serdang) minta Menteri Kesejahteraan Bandar, Perumahan dan Kerajaan Tempatan untuk menyenaraikan jumlah perbelanjaan bagi setiap kampung baru Cina dan kampung nelayan Cina di negeri Selangor.

    2)      Dr. Ong Kian Ming (Serdang) minta Menteri Pertanian dan Industri Asas Tani untuk menyenaraikan secara terperinci butiran-butiran pelaksanaan Skim Subsidi Baja Padi Bukit / Huma termasuk nilai kontrak bekalan, nama syarikat pembekal, dan cara pemberian kontrak (tender terbuka ataupun rundingan terus) mengikut negeri / jelapang padi di bawah RMK10 (2011 – 2015).

    3)      Dr. Ong Kian Ming (Serdang) minta Menteri Dalam Negeri menyatakan bilangan orang penjenayah yang disabitkan kesalahan hukuman gantung sampai mati di bawah Seksyen 39B Akta Dadah Berbahaya 1952 dan daripada itu bilangan penjenayah yang telah pun dilaksanakan hukuman sampai mati mengikut kaum (jika warganegara Malaysia), kewarganegaraan, umur, jantina dan tahun pelaksanaan hukuman.

    4)      Dr Ong Kian Ming (Serdang) minta Menteri Kewangan menyenaraikan syarikat-syarikat yang menerima 34 kontrak untuk projek “River of Life” (RoL) dan nilai setiap satu kontrak dan cara mereka dianugerahkan (terbuka tender atau rundingan terus).

    5)      Dr Ong Kian Ming (Serdang) minta Menteri Pelajaran menyatakan kadar kelulusan untuk “Program Ijazah Sarjana Muda Perguruan (PISMP)” bagi setiap satu daripada 27 kampus Institut Pendidikan Guru (IPG).

  • 新加坡巡回大使比拉哈里应将马来西亚政局发展诠释为顺应霸权政党轮替的全球趋势

    (2015年10月8日)沙登区国会议员王建民博士的新闻媒体声明

     新加坡巡回大使比拉哈里应将马来西亚政局发展诠释为顺应霸权政党轮替的全球趋势

    在李光耀公共政策学院政策研究所学者和新加坡巡回大使比拉哈里(Bilahari Kausikan)题为“新加坡不是一个孤岛”的专栏文章,[1] 他将马来西亚现今的政治困境解析为穆斯林与非穆斯林,马来人与非马来人,尤其是华裔之间的博弈。

    我对他狭隘地诠释马来西亚政治格局感到惊讶,尤其是考虑到他所拥有的外交经验,与其观察更宏观的全球性趋势,其中一度被视为坚不可摧的政权正随着和平选举进程而逐渐被绊倒。马来西亚反对党正选择为这一斗争路线而努力奋斗。

    国阵是当今现代民主选举的历史上执政时间最长的政府。其实不然,自1929至2000年执政70多年的革命制度党在所有总统,州,立法和直辖市选举都无法被挑战成功。该党政权一度屹立不摇,主导所有政府机构,立法机构和州议会。但在2000年的总统选举中,革命制度党候选人Franciso Labastida Ochoa在三角竞选中败给了“变革联盟”的前可口可乐总裁及瓜纳华托州长Vicente Fox Quesada。

    在2000年的总统大选,台湾国民党的执政王朝也随着民进党陈水扁在三角战的胜利而被结束。近期,统治战后政局近半个世纪的日本自民党也在2009年全国大选败给了日本民主党。

    针对霸权政党通过选举制度垮台,其他较鲜为人知的例子包括,包括塞内加尔的社会党(1960至2000年)和乌拉圭的科罗拉多党(1947至2008年)。

    然而,这些政权的共同点到底是什么?多年的政治主导地位成了滋生贪污腐败的温床。执政集团内部的精英派系彼此的分裂,更进一步地削弱自己的政权。反之,在野党固已变得更团结和强大,凝聚彼此的力量来击溃长期执政的霸权。

    这是反映了马来西亚当今的政治现况。由于马来西亚的选举制度是偏向议会选举,而不是总统制,因此在野党无法通过总统选举般的精英派系间的分裂来获胜。此外,在选区划分非常不公平的制度下,其中在野党除了在广泛被接受的城市选区外,得至少赢得更多半城市和乡村议席,方能赢得多数议席。另外,考虑到半城市和乡村的选区大部分都是马来人或土著(沙巴和砂拉越),这就意味着在野党必须赢得更多的马来人和土著选票。在野联盟里没有人会谎称我们只要赢得压倒性多数的非马来人,尤其是华裔选票便能赢得了国会的多数议席。我们也没有向支持者谎称这一点。

    实际上,我也想提醒Kausikan大使,在2013年全国大选,来自在野党共有40名土著国会议员(39名马来人和1名卡达山人)中选。相比之下,1999年大选只有32名马来国会议员,当时伊斯兰党更进一步地崛起为最大的反对党。

    如今,我们当务之急的是成立拥有广泛基础的政党联盟,以便至少赢得60巴仙的多数选票(这意味着获得更多的马来和土著选票)。我们不仅应只关注执政当局滥权行为和贪污腐败,而且还要关心因消费税所造成生活成本高涨的问题,执政当局可悲地企图挑起族群间的紧张气氛,甚至进一步地提出一系列清晰的替代政策,让大家看清楚在野党联盟的施政如何可以比起执政当局更好。

    虽然Kausikan大使有权利地表示新加坡政府“别无选择,只能与任何出现在马来西亚的领导层和政府合作。”但同时令人不禁地怀疑,他对马来西亚政权会可能出现和平及有秩序的轮替所产生的恐惧,并非只是单纯地关心马来西亚政局,而是终究这种可能性在新加坡是如此地遥不可及?

    王建民博士
    沙登区国会议员

    [1] http://www.straitstimes.com/opinion/singapore-is-not-an-island

  • Bilahari Kausikan, Diplomat Kanan Singapura, perlu mentafsirkan perkembangan politik Malaysia sebagai sebahagian daripada tren perubahan regim global di kalangan regim pemerintahan parti dominan

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang pada 8 Oktober 2015

    Bilahari Kausikan, Diplomat Kanan Singapura, perlu mentafsirkan perkembangan politik Malaysia sebagai sebahagian daripada tren perubahan regim global di kalangan regim pemerintahan parti dominan

    Dalam artikel oleh Bilahari Kausikan, Diplomat Kanan Singapura yang juga merupakan felo R Nathan di Lee Kuan Yew School of Public Policy, yang bertajuk “Singapore is not an Island”,[1] beliau telah dengan pantas mentafsir perjuangan politik semasa di Malaysia sebagai perjuangan antara orang Islam dan bukan Islam serta antara Melayu dan bukan Melayu, terutamanya kaum Cina.

    Saya hairan dengan pilihan beliau untuk mentafsirkan peristiwa politik di Malaysia dengan begitu sempit, terutamanya memandangkan beliau mempunyai pengalaman luas dalam bidang diplomatik. Adalah lebih sesuai jika beliau meneliti kuasa politik di Malaysia sebagai sebahagian daripada tren global di mana regim yang suatu ketika dahulu dilihat sebagai kebal akhirnya ditumbangkan melalui proses pilihan raya yang aman. Ini adalah laluan yang dipilih dan komited dilalui oleh pembangkang di Malaysia.

    Barisan Nasional (BN) di Malaysia merupakan kerajaan yang memerintah melalui undi popular untuk tempoh paling lama dalam sejarah politik semasa. Namun, ia bukanlah parti yang bertahan paling lama dalam sejarah. Parti Revolusi Berinstitusi (PRI), yang telah memerintah Mexico pada 1929 hingga 2000, tidak tergugat untuk begitu lama walaupun adanya pilihan raya kerap pada peringkat presiden, gabenor, perundangan dan perbandaran. Mereka seakan-akan kebal dengan mendominasi institusi kerajaan, perundangan dan gabenor setiap negeri. Namun pada pilihan raya Presiden tahun 2000, Franciso Labastida Ochoa yang merupakan calon PRI telah kalah kepada Vicente Fox Quesada, calon PAN yang juga merupakan bekas eksekutif Coca-Cola dan gabenor Guanajuato, dalam pertandingan tiga penjuru.

    Pada tahun 2000, parti Kuomintang (KMT) di Taiwan juga telah tewas dalam pertandingan tiga penjuru, dengan kekalahan kepada Democratic Progressive Party (DPP) di bawah Chen Shui Bian. Baru-baru ini, Liberal Democratic Party (LDP) yang telah menguasai politik Jepun sejak selepas Perang Dunia Kedua untuk selama lebih daripada setengah abad, telah kalah kepada Democratic Party of Japan (DP).

    Regim dominan lain yang kurang terkenal dan telah kehilangan kuasa melalui pilihan raya termasuklah Socialist Party di Senegal (1960 hingga 2000) dan Colorado Party di Uruguay (1947 hingga 2008).

    Apakah persamaan antara regim-regim ini? Jawapannya, dominasi politik yang terlalu lama menyebabkan peningkatan rasuah yang tidak terkawal. Perpecahan dalaman di kalangan pakatan pemerintah telah makin melemahkan pentadbiran mereka. Pada masa yang sama, pembangkang telah memperkukuh dan mengumpulkan kekuatan mereka sendiri untuk mengalahkan regim pemerintah yang telah lama berkuasa.

    Ini merupakan konteks yang sedang dialami Malaysia pada masa ini. Memandangkan sistem di Malaysia merupakan sistem Parlimen dan bukannya sistem Presiden, maka pihak pembangkang tidak boleh bergantung kepada perpecahan kuasa elit dalam pemilihan Presiden untuk menang. Tambahan pula, dengan adanya pembahagian tidak sekata (malapportioned) dalam sistem pilihan raya, satu-satunya cara untuk pihak pembangkang memenangi kerusi majoriti dalam pilihan raya adalah dengan memenangi sekurang-kurangnya beberapa daripada kerusi separa bandar dan luar bandar berbanding dengan hanya memenangi kerusi bandar sahaja seperti yang dimenangi pada PRU 2013. Dengan mengambil kira hakikat bahawa kerusi separa bandar dan kerusi luar bandar ini didominasi oleh Melayu atau Bumiputera (Sabah dan Sarawak), ini bermaksud pembangkang perlu memenangi peratusan undi yang besar daripada Melayu dan Bumiputera. Tiada siapa dalam pembangkang berkhayal bahawa kita boleh menang kerusi majoriti dengan hanya memenangi undi majoriti bukan Melayu, terutamanya undi kaum Cina. Kita juga tidak mahu penyokong kita berfikir sedemikian rupa.

    Sesungguhnya, Kausikan patut diingatkan bahawa terdapat 40 orang Ahli Parlimen dari pakatan pembangkang (39 Melayu dan 1 Kadazan) yang dilantik menerusi PRU 2013, berbanding dengan hanya 32 orang Ahli Parlimen Melayu pada PRU 1999 yang menyaksikan PAS muncul sebagai parti pembangkang terbesar.

    Sebenarnya, apa yang kita hendak dan perlu lakukan adalah untuk membina sebuah gabungan yang boleh memenangi 60% undi popular (ini bermakna memenangi peratusan besar undi Melayu dan Bumiputera). Kita boleh mencapai matlamat ini dengan bukan sahaja membongkarkan salah guna kuasa dan rasuah oleh parti pemerintah, peningkatan kos hidup berikutan ketidakcekapan pelaksanaan Cukai Barang dan Perkhidmatan (GST) dan juga cubaan parti pemerintah untuk meningkatkan masalah ketegangan antara kaum, tetapi kita juga perlu mengemukakan polisi alternatif yang jelas menunjukkan bagaimana pakatan pembangkang baru boleh mentadbir dengan lebih baik berbanding dengan regim pemerintah.

    Kausikan betul apabila beliau menyatakan Singapura “tiada pilihan selain bekerjasama dengan apa sahaja sistem mahupun pemimpin yang muncul di Malaysia.” Namun kita juga tidak boleh mengelak dari tertanya-tanya jika kebimbangan beliau tentang peralihan kuasa yang mungkin terjadi di Malaysia, terutamanya dalam keadaan aman dan teratur, didorong oleh kebimbangan beliau terhadap kemungkinan perkara yang sama berlaku di Singapura pada masa hadapan dan bukannya kerana beliau mengambil berat terhadap situasi Malaysia.

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

    [1] http://www.straitstimes.com/opinion/singapore-is-not-an-island

  • Ambassador at large Bilahari Kausikan should interpret political developments in Malaysia as part of a larger worldwide trend of regime change among dominant party regimes

    Media Statement by Dr. Ong Kian Ming, MP for Serdang, on the 8th of October, 2015

    Ambassador at large Bilahari Kausikan should interpret political developments in Malaysia as part of a larger worldwide trend of regime change among dominant party regimes

    In his op-ed entitled “Singapore is not an Island”,[1] Bilahari Kausikan, Singapore’s Ambassador-at-large and R Nathan fellow at the Lee Kuan Yew School of Public Policy, was quick to interpret the current political struggle in Malaysia as one that pitted the Muslims against the non-Muslims and the Malays against the non-Malays, specifically the Chinese.

    I was surprised by his choice to interpret the political events in Malaysia through this narrow lens, especially given his diplomatic experience, rather than to examine the political forces in Malaysia as part of a larger global trend where regimes that were once seen as impregnable, were brought down through a peaceful electoral route. And it is this route which the opposition forces in Malaysia are committed to.

    Malaysia’s Barison Nasional (BN) coalition is currently the longest ruling government via popular elections in contemporary political history. But it is not the longest. The Institutional Revolutionary Party or PRI ruled Mexico unchallenged from 1929 to 2000 with regular elections at the presidential, gubernatorial, legislative and municipality levels. It dominated state institutions, the legislature and every state governorship and its rule was seemingly unchallengeable. But in the 2000 presidential elections, the PRI candidate, Franciso Labastida Ochoa, lost to PAN’s Vicente Fox Quesada, a former Coca-Cola executive and governor of Guanajuato, in a three horse race.

    In 2000, the uninterrupted rule of the Kuomintang (KMT) party in Taiwan was also ended with the victory of the Democratic Progressive Party’s (DPP’s) Chen Shui Bian, also in a three horse race.

    More recently, Japan’s Liberal Democratic Party (LDP), which had dominated post-war politics in Japan for more than half a decade, lost the 2009 general elections to the Democratic Party of Japan (DP).

    Other less well known dominant party regimes that have lost power via the electoral route include the Socialist Party in Senegal (1960 to 2000) and the Colorado Party in Uruguay (1947 to 2008).

    What did these regimes have in common? Many years of political dominance had led to ever increasing amounts of unchecked corruption. Inter elite splits within the ruling coalition had slowly weakened them over time. And the opposition had consolidated and / or strengthened over time in order to pool their forces to defeat the long ruling regime.

    This is the context in which Malaysia is finding itself today. Given Malaysia’s electoral system i.e. a parliamentary rather than a presidential system, the opposition cannot count on winning power via elite splits in a presidential race. Furthermore, in a grossly malapportioned electoral system, the only way in which the opposition can win a majority of seats is by winning at least some of the semi-urban and rural seats on top of the urban seats it overwhelmingly won in the 2013 general elections. And given that these semi-urban and rural seats are predominantly Malay or Bumiputera (in Sabah and Sarawak), this would mean that the opposition would have to win a larger % of the Malay and Bumiputera vote. No one in the opposition is deluded in thinking that we can win a majority of seats just by winning an overwhelming majority of non-Malay and especially Chinese votes. Nor are we deluding our supporters into thinking this.

    Indeed, Ambassador Kausikan should be reminded that 40 Bumiputera (39 Malays and 1 Kadazan) opposition Members of Parliament were voted into office in the 2013 general elections compared with just 32 Malay MPs in the 1999 general elections which saw PAS emerging as the largest opposition party.

    What we want to do, in fact, what we HAVE to do, is to build a broad-based coalition which can win at last 60% of the popular vote (which would mean winning a significant percentage of the Malay and Bumiputera vote). We can do this not just by highlighting the excesses in terms of corruption and abuse of power by the ruling coalition, the rise in the cost of living due to the ham fisted implementation of the Goods and Services Tax (GST) and the pathetic attempt by the ruling coalition to raise inter-ethnic tensions but also by presenting a set of clear policy alternatives on how a new opposition coalition can govern better compared to the ruling regime.

    Ambassador Kausikan is right to say that Singapore has “no choice but to work with whatever system or leader emerges in Malaysia.” But one cannot help but wonder if his fears about a possible transition in power in Malaysia, especially one that is peaceful and well-ordered, is driven more by his fears of such a possibility in Singapore in the distant but foreseeable future than for his concern of what might happen in Malaysia?

    Dr. Ong Kian Ming
    Member of Parliament for Serdang

    [1] http://www.straitstimes.com/opinion/singapore-is-not-an-island

Page 40 of 198« First...102030...3839404142...506070...Last »