• Seat allocation for the Sarawak 2016 state elections

    Media Statement by Dr. Ong Kian Ming, MP for Serdang, on the seat allocation for the Sarawak 2016 state elections on the 26th of April 2016

    I know that many opposition supporters are disappointed with DAP and PKR for not being able to avoid clashing in 6 out of 82 state seats in the upcoming Sarawak state elections. This disappointment and frustration is understandable. I too wish that it could have been avoided. But in order to explain to our supporters why this situation came about, I feel that it is necessary to provide a historical as well as a more recent context.

    Let’s go back to just after the 2011 Sarawak state elections when PKR was accused of being too greedy when it contested in 49 out of the then 71 state seats at stake. When Sarawak PKR state chairman, Baru Bian, was asked about PKR’s relatively poor performance in those elections and the decision to contest in 49 seats, he had this to say[1]:

    Baru admits that this strategy came with a heavy cost. The party was severely stretched because the rural campaign was resource-intensive. “The burden was more on us (to deliver) while DAP won more seats because their resources could be concentrated (in a few cities). But this is okay because we are all part of Pakatan,” he said.

    In a subsequent interview in 2011, Baru Bian said the following[2]:

    Sarawak PKR chief Baru Bian said the party will focus only on a few winnable seats in the coming parliamentary election, rather than contest all the remaining seats in the state that the other Pakatan member parties won’t take on. He was responding to criticism that the multi-racial party had been “too greedy” by contesting as many as 49 seats in the recent state election, in which it won only three seats. 

    “In (the next) parliamentary election, we will use a different method,” Baru (left) said in an interview with selected media at the PKR headquarters in Petaling Jaya this morning. “Because of restrictions in resources, in particular financial resources, we will focus on certain areas (which are winnable), based on the state election results.” He also said PKR hoped PAS dan DAP would “share the responsibility” of contesting the remaining seats “If they are prepared to be seen as multiracial – you all know reports said that DAP is a Chinese chauvinist party – it will be a good time now (for them) to take on the remaining Dayak and Melanau areas. “I do hope they will bear this responsibility.”

    In the aftermath of the 2011 state elections, DAP was responsive to the call to shoulder a greater burden of contesting in the rural areas. In fact, in the 2013 general elections, DAP fielded Dayak candidates in 5 rural parliament seats – Mas Gading, Serian, Mukah, Kapit and Lawas – and also a Dayak candidate in the semi-rural parliament seat of Bintulu. (In comparison, DAP fielded candidates in 5 urban parliament seats in 2013)

    The willingness of PKR to relinquish some of the rural seats was repeated by Azmin Ali in 2013.[3]

    Sekarang DAP sudah mula masuk ke kawasan pedalaman dan membina kekuatan. Kita sedia berunding kerana akhirnya yang menang ialah PR. Kalau DAP dan PAS ada kekuatan, KEADILAN akan sedia melepaskan kerusi terbabit. Kami pun tak mampu nak pegang terlalu banyak kerusi kerana ia memakan kos yang tinggi.

    DAP’s commitment to going into the rural areas in Sarawak was demonstrated by the more than 50 projects done under the Impian Sarawak banner since 2013[4]. From providing water supply to rebuilding broken jetties, from upgrading roads to medical and education camps, DAP’s track record in the rural areas is there for all to see. In fact, you can buy the Impian Sabah and Sarawak coffee table book for a full list and photos of these projects![5]

    Of course, whether or not these projects will enable the opposition, specifically the DAP, to win any of these rural seats is still not known. But to answer the question of whether DAP or PKR is the better party to contest in some of the rural seats claimed by both parties, a more objective measure needed to be used. Which is why DAP and PKR commissioned a survey to evaluate the popularity of both parties in six seats claimed by both parties.

    The results are summarized in Table 1 below (and provided in Appendix 1 below).

    DAP had significantly higher favourability ratings compared to PKR in 5 out of the 6 seats surveyed – N2 Tasik Biru, N13 Batu Kitang, N23 Bukit Semuja, N32 Simanggang and N75 Senadin. DAP and PKR were about even in the remaining seat of N19 Mambong.

    If going purely by these survey results, which both parties had agreed to abide by, DAP would have contested in 5 out of these 6 seats. But DAP choose to give up N13 Batu Kitang, arguably the most winnable seat out of these six seats, for the right to contest in rural and less winnable seats in other parts of Sarawak. The explanation of the negotiation process on the part of the DAP has been done by Anthony Loke, DAP National Organizing Secretary. What I would like to highlight here are the survey results which are not widely known yet.

    To those who accuse the DAP of being greedy and for not wanting to contest in unwinnable seats, let me offer two counter examples. There are 8 state seats in the mostly Iban majority areas of Sri Aman, Betong and Lubok Antu (Figure 1 below). After the conclusion of the seat negotiation (or what DAP thought was the final negotiation) on the 7th of April, 2016, DAP asked to contest in one of these eight state seats – N32 Simanggang. DAP had conceded the state seat of N36 Layar to PKR even though there was a potential candidate who had been stationed in this seat and working the ground for the past one year. DAP’s candidate for N32 Simanggang, Leon Donald, lives in the Sri Aman area, contested in this seat in 2011 and had been working the ground for the past 5 years. The survey results also showed the DAP candidate being more popular and well known compared to the PKR candidate. Is the DAP greedy for wanting to contest in only one out of eight state seats in this area? And where the survey result had shown DAP being the more favoured party with the stronger candidate compared to PKR? I think not…

    Figure 1: Eight state seats in the Sri Aman, Betong and Lubok Antu areas, PKR contesting in all eight seats, DAP is contesting only in N32 Simanggang

    At the same time, DAP is contesting in all three state seats in the parliamentary seat of Kapit – N61 Pelagus, N62 Katibas and N63 Bukit Goram. These seats are in areas with far flung longhouses, many of which can only be accessible via longboat. The BN candidate won 78% of the popular vote in this seat in the 2013 general elections. While the Pelagus state seat was won by a then independent candidate – George Lagong – in 2011 who later joined the Sarawak Worker’s Party (SWP), this seat, along with Bukit Goram (a new state seat), are uphill tasks for DAP, without the backing of local influential leader and former BN state assemblyman, Sng Chee Wah and his son, Larry Sng.

    Figure 2: DAP contesting in all three state seats in Kapit – N61 Pelagus, N62 Katibas and N63 Bukit Goram

    I do believe that Pakatan Harapan will be able to find a way to emerge from this disagreement between DAP and PKR after the Sarawak state elections. But in the meantime, even as we are focused on fighting the BN in the other 74 state seats, it is important to set the record straight on the background behind these seat disagreements.

    Dr. Ong Kian Ming
    Member of Parliament for Serdang

    Appendix 1: Party Favourability in 6 state seats where surveys were conducted

    N2 Tasik Biru

    N13 Batu Kitang

    N19 Mambong

    N23 Bukit Semuja

    N32 Simanggang

    N75 Senadin

    [1] http://www.barubian.net/2011/04/baru-reveals-why-pkr-vied-for-49-seats.html

    [2] http://www.barubian.net/2011/05/swak-pkr-to-focus-on-winnable-seats.html

    [3] http://www.roketkini.com/2013/12/26/sembang-sembang-azmin-ali/

    [4] http://www.impiansarawak.com/en/

    [5] http://dapmalaysia.org/impianbook/

  • 与新扶贫运动基金会(NAAM)主席拿督沙拉瓦南会面后的成果报告

    (2016年3月31日)沙登区国会议员王建民博士的媒体文告

    新扶贫运动基金会(NAAM)主席拿督沙拉瓦南会面后的成果报告

    在这里,我要感谢新扶贫运动基金会(NAAM)主席拿督沙拉瓦南的邀请,让我今早前往该办公室以听取有关NAAM之前所进行的活动和项目的详细汇报。根据这次会面的结果,我作出了以下的记录:

    1) 在财政预算所安排的发展开销下,首相署是通过经济规划单位(EPU)来给予NAAM高达1亿9千万令吉的拨款。2014年及2015年分别所获得的拨款为1亿5千万及4千万令吉。与早期最初所宣布的3千7百万令吉,NAAM于2015年实际上再也没有获得任何额外的拨款。

    2) 没有任何来自各州的NAAM的董事局成员或协调员拿到任何薪资或津贴。再来,NAAM的办公室租金和员工的薪水也并非来自不来EPU的拨款。

    3) 实际上,NAAM是一间不包括提供受训者贷款的培训服务中心。在过去的时间,NAAM通过3家服务供应公司大约花了9千6百万令吉(包括材料费)来培训1,330人开始自己的辣椒种植生意。

    4) EPU一直都会提供NAAM指南规范,包括可行的活动建议和各别的预算费用。

    5) 青年和体育部已经对NAAM进行了内部稽查。

    虽然新扶贫运动基金会(NAAM)主席愿意解释它们的活动详情的举动令人赞赏,不过仍存有一些课题是值得大家关注的:

    1) 开始自己的辣椒种植园的培训者的成功率仍然偏低

    举个例子,共有1,330位学员参与了培训活动,但当中只有129(大约10巴仙)位受训者是真正开始自己的辣椒种植园,其中原因包括了资金的缺乏及缺乏种植辣椒的园地。有鉴于政府所花在这些学员身上的培训费用(共9千600万或平均每位学员7千300令吉),偏低的成功率不禁令人质疑NAAM的这项首要计划的有效性。

    2) 令人担忧的是,许多受训者无法获得足够的资金来开始自己的辣椒种植园

    在1,330位受训者,只有区区的11人成功地从TEKUN申请贷款来开始经营自己的辣椒种植园,贷款数额为1万9千令吉,然而要实际经验一个辣椒种植园的成本估计为4万令吉。这也意味着对于大多数参与NAAM,尤其是那些被边缘化并缺乏资本的印裔青年来说,要找到足够的资金来开始经营自己的辣椒种植园几乎是不太可能的事情。

    3) 要求披露更多资料,例如培训公司的名单

    虽然主席曾经让我阅览NAAM在2014年和2015年的开销细则,但实际上我还是没有获得它的复印本。我感兴趣的是那些获颁进行辣椒种植园培训的公司名单和它们的背景。实际上,我曾问求主席在其官方网站上公布这些资料。对此,我会拭目以待。我检查这些公司的实际背景主要是为了确认这些获颁合约的公司是否与国大党或主席本人有任何联系。

    4) 与NAAM Trading私人有限公司所存在的潜在利益冲突

    NAAM成立了一家名为NAAM Trading私人有限公司,以作为辣椒种植园农民和市场之间的中介。 NAAM则在NAAM Trading私人有限公司控制了49巴仙的股份。这就反映了利益冲突的可能性,因为NAAM Trading私人有限公司可能会从农民与市场之间的交易过程中抽取佣金并从中受益。

    该主席解释说NAAM Trading私人有限公司已不再运作,因为农民直接在市场上出售其辣椒或马来西亚联邦农业机构(FAMA)。然而,我们不知道的事包括NAAM Trading私人有限公司已从中赚取多少利润,因为该2014年的账目并未提供任何有关收入和利润的资料。

    5) 由副部长来掌管获得政府拨款的非政府组织是否合适仍是值得商榷的作法

    最后,尽管主席配合且愿意公布有关NAAM活动的资料,但我仍坚持一贯的立场,觉得一个非政府组织内的董事会成员超过一半都是来自(国大党)政党成员,及获得政府的拨款来进行活动和计划是不妥当的作法。

    尽管如此,我会继续与主席跟进他所作出的承诺,包括提供129位已经开始经营自己的辣椒种植园的受训者完整名单。掌握了这个名单后,我将与同事和其他有兴趣的单位共同展开抽样性的调查,以便评估这些辣椒种植园的成效。

    王建民博士
    沙登区国会议员

  • 针对新扶贫运动基金会(Yayasan NAAM)的10道问题

    (2016年3月31日)沙登区国会议员王建民博士的新闻媒体文告

    这是我明天即将前往新扶贫运动基金会(Yayasan NAAM)与该基金会主席兼青体部副部长拿督沙拉瓦南会面所会提出的10道问题。

    针对新扶贫运动基金会(Yayasan NAAM)10问题

    1) 请问新扶贫运动(NAAM) [1] 基金会的组织结构是如何及谁是其职员

    NAAM的官方网站只列出董事会的名单,不包括管理层职员。因此,我特别很想知道该组织的首席执行员,管理层职员甚至包括NAAM的州级主席名单。另外,我也想知道有多少是来自国大党的成员(分部,支部,州级及全国干部)。例如,根据报道,拿督 VS Mogan是在NAAM担任森美兰州主席的要职[2],但同时他也恰好是国大党的中央委员会成员。

    这是为了评估NAAM里面有多少不同级别的国大党领袖,进而了解它是否已假借非政府组织的名义,实已成为国大党的党产。

    2) 请问NAAM董事会成员及职员的薪酬配套是多少

    再来,我也很想知道NAAM底下所有的管理层职员,董事成员,及州主席的薪酬配套(薪水/津贴)是多少。这些讯息是为了要了解NAAM有无变相地成为通过财政手段来犒赏国大党领袖的工具。

    3) 请公布新扶贫运动基金会(NAAM)2014年和2015度审计账目的详细记录?[3]

    在2015年6月30日,NAAM提呈了截至2014年12月31日的财政年度报告。然而,该账目显示NAAM其实并没有任何产生收入或花费开销。这不禁让人感到疑惑?难道它在2014年真的完全不曾拿到任何一分钱或有任何花费开销吗?

    若2015年度审计账目还未准备好,我也会愿意先查阅它们还未经审核完毕的账目副本,这些资料包括初始资产负债表,损益表和现金流量的。这是为了要确保NAAM应获得的拨款确实有流入NAAM的账户,而避免落入其他户口。

     4) 请公布新扶贫运动基金会(NAAM)的董事会议记录内容?

    在2014年至2015年期间,我有兴趣查阅任何相关的董事会议,只要它有记录NAAM所曾进行的所有活动详情。任何非政府组织都会时常通过季度性的董事会议来报告其内部的活动进展,因此这只不过是再正常不过的要求了。

    通过查阅这些会议记录,能让我进一步地了解NAAM是否有向进行例常活动汇报,好让董事能借此评估这些活动的绩效。

    5) 请问新扶贫运动基金会(NAAM)能否提供我所有在2014年至2015年期间所进行的活动详情,包括参与者名单和各项目的花费开销?

    新扶贫运动基金会主席兼青体部副部长拿督沙拉瓦南在昨天的记者会上承诺向我提供该基金会所有的活动详情。[4] 所以,我希望他能遵守该承诺。

    有了这些参与者的名单将方便让公众了解到底谁是该基金会活动的受益者及每个人的平均培训费用。同时,这也能方便媒体和其他有兴趣的单位能直接联系参与者,以便了解他们如何从培训活动中获益,也能进一步地鉴定他们是否大部分来自国大党成员。

    6) 请公布新扶贫运动基金会(NAAM) 用来申请拨款用途的预算账目?

    根据报道,沙拉华南曾表示NAAM在2015年已通过首相署经济规划单位(EPU)拿到一千九百万令吉。而我们经过查阅发现,首相署经济规划单位的2015年行政开销高达四千八百八十万令吉,而当中的四千万令吉的用途是作为薪资开销。那请问NAAM于2015年所拿的拨款是否来自首相署经济规划单位的行政开销?还则它是来自首相署的其他预算项目?NAAM的拨款到底是属于行政开销或发展开销?

    紧接下来,NAAM在2016年又会拿到多少的预算拨款?从透明化的立场来说,这些讯息都尤其非常重要,以便验证沙拉华南的言论,因为他曾表示这些拨款并非来自青体部。

    7) 请问新扶贫运动基金会(NAAM)是否为了获取盈利而进一步涉及其他的生意?

    NAAM是主要涉及水果蔬菜进出口生意的NAAM Trading House 私人有限公司的股东 ,控股近49巴仙。在2015年1月15日,NAAM Trading House 私人有限公司与农产品分销商的DRS Trading 私人有限公司签署合作备忘录。[5] 那请问该备忘录的详细内容是什么?NAAM真的需要亲自涉及该生意吗?其目的何在?

    NAAM之所以会涉及这些生意,是否是为了让NAAM Trading House 私人有限公司的其他股东图利?这些股东包括了拥有30巴仙股份的Kesavan A/L Kandasamy(国大党全国青年领袖,掌管新媒体单位),享有19巴仙股份的G Padmanathan(前国大党青年团团长)和被分配剩余2巴仙股份的M.Mathuraiveran(国大党中央工作委员会会员)?

    8) 请问新扶贫运动基金会(NAAM)在处理申请开销补贴的标准作业程序(SOP)是如何?该基金会有无从青体部的账目下申请应属新扶贫运动基金会的拨款

    既然NAAM曾和青体部共同签署了支持企业诚信承诺(CIP)的备忘录,因此我特别想要看到该基金会所索取津贴的表格和作业程序及青体部是如何在通过其监督机制来批准该基金会的申请。基于最近马来西亚反贪会(MACC)揭弊青体部发生大规模贪污活动,因此让上述所提及的监督机制更透明化的要求只会显得更加重要。

    9) 请问新扶贫运动基金会(NAAM)到底在协助印裔青年申请商业发展经济基金会(TEKUN)所提供的贷款便利来发展辣椒种植事业或推动鼓励创业的努力取得怎样的进展及成绩?是否能向大家公布这些记录?

    众多的媒体报道曾提及NAAM如何想要协助印裔青年来申请隶属农业部底下的机构-商业发展经济基金会(TEKUN)的贷款。[6] 同时,该基金会也会成为两者之间的中介,以协助TEKUN收回这些青年企业家所欠的贷款。[7] 因此,我想要查阅该基金会的实际记录,到底已成功协助TEKUN收回多少企业家的贷款和这些人偿还贷款的记录。

    此外,我也质疑若大部分的人都有能力从TEKUN申请贷款,那为何NAAM还要花费大量金钱来协助这些农民种植辣椒?

    10) 既然现在已经有了一个专为印裔企业家提供援助服务的机构-SEED,那请问新扶贫运动基金会(NAAM)是否有存在的必要

    隶属首相署的印度人企业家授权秘书处(SEED)成立于2012年,特别是为了印裔企业家提供中小企业和个人方面的咨询及援助。[8] 在SEED的计划下,政府通过五项审慎的项目来提供高达1.8亿令吉的拨款,以协助不同类别的印裔企业家。

    这包括拨款3千万令吉给隶属于TEKUN的“发展印裔企业家计划(SPUMI)”。此外,SEED还与其他政府机构,如大马中小型企业机构(SME CORP)和大马策略信托基金会(AIM),以便协助印裔企业家获得资金和贷款。既然我们已经有了隶属首相署的现有政府组织,尤其NAAM的功能似乎是与SEED互相重叠,那为何还要多此一举多设立NAAM呢?

    针对上述10道问题,我衷心希望能在接下来前往NAAM办公室的拜访获得满意的解答。

    王建民博士
    沙登区国会议员

    [1] 欲了解更多详情,请查阅新扶贫运动基金会。

    [2] http://www.bernama.com/bernama/state_news/bm/news.php?cat=sl&id=1205456

    [3] 这里的假设是这些涉及辣椒种植和青年发展的活动是与新扶贫运动基金会相关,它是一间马来西亚公司委员会(CCM)下注册的公司,而通过非社团注册局(ROS)来注册。针对这一点,由于NAAM 都有可能在ROS或CCM底下注册,因此我非常欢迎来自任何单位的纠正。

    [4] http://www.malaysiakini.com/news/335808

    [5] https://www.facebook.com/datuksaravanan/posts/768011720009801

    [6] http://ww1.utusan.com.my/utusan/Selatan/20140712/ws_05/500-belia-terima-faedah-projek-NAAM, http://www.nst.com.my/news/2016/01/121186/saravanan-wants-tekun-assist-indian-youths and http://www.therakyatpost.com/news/2014/07/21/naam-pilot-project-help-500-indian-youths/

    [7] http://superteks.rtm.gov.my/index.php/berita/tempatan/6364-yayasan-naam-tekun-jalin-kerjasama-bantu-usahawan-belia-india

    [8] http://www.seed.org.my/aboutus/index.php?id=8

     

  • Hasil daripada mesyuarat bersama Pengerusi Yayasan NAAM, Datuk M. Saravanan

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang pada 31 Mac 2016

    Hasil daripada mesyuarat bersama Pengerusi Yayasan NAAM, Datuk M. Saravanan

    Saya ingin merakamkan penghargaan kepada Pengerusi NAAM, Datuk M. Saravanan, kerana menjemput saya ke pejabat NAAM pada pagi ini serta memberi penjelasan menyeluruh berkenaan aktiviti dan program yang dilaksanakan oleh NAAM. Berdasarkan mesyuarat tersebut, saya mengambil maklum terhadap penjelasan-penjelasan berikut:

    1) Dana RM19 juta yang diberikan kepada NAAM adalah melalui Unit Perancang Ekonomi (EPU) di bawah perbelanjaan pembangunan daripada belanjawan JPM. RM15 juta telah dibelanjakan pada tahun 2014 dan RM4 juta dibelanjakan pada tahun 2015. Tiada peruntukan tambahan diberikan kepada NAAM pada tahun 2015 walaupun terdapat pengumuman awal bahawa RM37 juta akan diberikan kepada NAAM.

    2) Tiada seseorang ahli lembaga NAAM pun, mahupun pelaksana NAAM di peringkat negeri, yang menerima sebarang pampasan mahupn gaji daripada NAAM. Malahan, sewaan pejabat NAAM dan gaji staf perkeranian bukan dibayar menggunakan peruntukan NAAM yang diberikan oleh JPM.

    3) NAAM merupakan pembekal latihan perkhidmatan yang tidak memberi sebarang pinjaman kepada peserta-peserta yang dilatih olehnya. NAAM telah membelanjakan anggaran RM9.6 juta daripada jumlah RM19 juta untuk program latihan yang dikendalikan oleh 3 buah syarikat (termasuk kos bahan) kepada 1330 individu bagi memulakan ladang cili masing-masing.

    4) EPU telah memberikan garis panduan kepada NAAM berkenaan jenis program dan aktiviti yang boleh dijalankan dan juga anggaran belanjawan bagi setiap jenis program dan aktiviti.

    5) KBS telah menjalankan audit dalaman terhadap NAAM.

    Walaupun pengerusi NAAM telah memberikan penjelasan terhadap butiran program dan aktiviti mereka, namun masih terdapat beberapa perkara yang menjadi kebimbangan, termasuklah:

    1) Kadar keberjayaan para pelatih untuk memulakan penanaman ladang cili masih sangat rendah

    Sebagai contoh, seramai 1330 peserta telah dilatih untuk memulakan ladang cili mereka, namun hanya seramai 129 peserta  telah memulakan ladang cili (anggaran 10%) disebabkan pelbagai faktor, termasuk kekurangan modal dan akses yang mencukupi kepada tanah untuk memulakan penanaman. Apabila dibandingkan dengan jumlah dana yang dibelanjakan untuk latihan (sejumlah RM7300 bagi setiap peserta atau RM9.6 juta secara keseluruhan), kadar yang rendah ini menimbulkan isu terhadap keberkesanan program utama NAAM, iaitu penanaman cili.

    Ketidakmampuan peserta untuk memperoleh sumber kewangan bagi memulakan ladang cili mereka juga amat membimbangkan.

    Daripada sejumlah 1330 peserta, hanya 11 orang sahaja yang berjaya memperoleh pinjaman daripada TEKUN untuk memulakan ladang cili sendiri dan jumlah pinjaman yang dibenarkan hanyalah RM19,000 berbanding anggaran kos bagi memulakan ladang cili yang diberi oleh pengerusi, iaitu RM40,000. Maksudnya, bagi kebanyakan pelatih NAAM yang terdiri daripada pemuda India dari golongan terpinggir dengan modal yang sedikit, adalah hampir mustahil untuk mendapatkan dana bagi memulakan ladang cili sendiri.

    2) Lebih maklumat harus didedahkan, misalnya tentang syarikat pengendali latihan

    Walaupun Pengerusi NAAM telah menunjukkan pecahan perbelanjaan NAAM bagi tahun 2014 dan 2015 kepada saya, namun saya tidak diberikan salinan maklumat ini. Saya berminat untuk mengetahui identiti syarikat yang diberi kontrak bagi latihan pertanian perladangan cili dan untuk menyemak latar belakang mereka. Saya telah meminta Pengerusi untuk menyiarkan maklumat ini di laman web. Saya akan menunggu dan melihat sama ada ia dibuat atau tidak. Identiti syarikat-syarikat ini adalah penting untuk mengetahui sama ada kontrak ini diberikan kepada syarikat yang berkait dengan MIC atau dengan pengerusi sendiri.

    3) Kemungkinan berlakunya konflik kepentingan melalui NAAM Trading House Sdn Bhd

    NAAM telah menubuhkan sebuah syarikat swasta bernama NAAM Trading House Sdn Bhd yang berfungsi sebagai orang tengah antara peladang cili dan pasaran cili. NAAM memegang 49% daripada saham NAAM Trading House Sdn Bhd. Konflik kepentingan mungkin akan timbul kerana NAAM Trading House Sdn Bhd mungkin akan menerima faedah daripada mengenakan caj transaksi atau komisyen kepada peladang cili dengan membeli cili daripada mereka dan menjualnya kepada pasaran.

    Pengerusi telah menjelaskan bahawa NAAM Trading House Sdn Bhd sudah tidak aktif kerana kini peladang menjual produk mereka secara langsung kepada pasaran dan FAMA. Kami tidak pasti berapa jumlah keuntungan yang telah diraih oleh NAAM Trading House memandangkan akaun 2014 tidak menyediakan maklumat berhubung pendapatan dan keuntungan.

    4) Isu kesesuaian dana kerajaan diperuntukkan kepada NGO yang diketuai oleh Timbalan Menteri masih menjadi persoalan

    Akhir sekali, walaupun sejauh mana pengerusi NAAM bersedia untuk mendedahkan maklumat aktiviti NAAM, saya masih tetap dengan pendirian saya bahawa adalah tidak sesuai bagi sesebuah NGO di mana separuh daripada lembaga pengarahnya terdiri daripada ahli-ahli parti politik, iaitu MIC dalam kes ini, untuk menerima dana kerajaan bagi menjalankan aktiviti dan program.

    Saya akan melakukan semakan susulan dengan Pengerusi berikutan janji beliau untuk membekalkan senarai penuh maklumat 129 peserta yang telah memulakan ladang cili masing-masing kepada saya. Selepas mendapat senarai ini, saya akan bekerjasama dengan rakan sejawat saya dan juga pihak berkepentingan lain untuk menjalankan audit bagi menilai kejayaan ladang cili tersebut.

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

Page 32 of 208« First...1020...3031323334...405060...Last »