• Suruhanjaya Pilihan Raya tiada kuasa untuk menjalankan persempadanan semula yang haram tanpa melalui prosedur perlembagaan yang betul

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang pada 20 Julai 2016

    Suruhanjaya Pilihan Raya tiada kuasa untuk menjalankan persempadanan semula yang haram tanpa melalui prosedur perlembagaan yang betul

    Menurut Artikel 113 (2) Perlembagaan Persekutuan, jika Suruhanjaya Pilihan Raya (SPR) ingin melukis semula sempadan kawasan pilihan raya bagi sebarang kerusi melalui persempadanan semula, tidak kira sama ada kerusi Negeri atau kerusi Parlimen, ia perlu mematuhi prosedur dan peruntukan yang terkandung dalam Jadual 13 Perlembagaan Persekutuan. Ini termasuklah memaklumkan Speaker Dewan dan Perdana Menteri, serta menerbitkan notis tentang permulaan persempadanan semula dalam Warta dan juga dalam akhbar nasional.

    Kami mempunyai sebab yang bagus untuk mempercayai bahawa notis yang disiarkan dalam Warta bertarikh 29 April 2016 yang menyenaraikan daerah mengundi dan pusat mengundi bagi kawasan pilihan raya negeri dan persekutuan di Semenanjung Malaysia sebenarnya merupakan ‘persempadanan tersembunyi’ secara haram yang dilakukan oleh SPR.

    SPR mempunyai kuasa untuk mewujudkan daerah mengundi yang baru serta memindahkan pengundi antara daerah mengundi di dalam kawasan pilihan raya yang sama sebagaimana yang tertakluk dalam Seksyen 7 Akta Pilihan Raya 1958. Namun, SPR tiada hak dan kuasa untuk memindahkan pengundi dari sebuah kawasan pilihan raya sedia ada ke kawasan pilihan raya yang baru, tidak kira sama ada ia kawasan kerusi negeri mahupun parlimen, melainkan dalam konteks persempadanan semula.

    Satu contoh terang-terangan persempadanan semula secara haram ini adalah di kerusi negeri N6 Kuala Kubu Baru dalam kawasan Parlimen P94 Hulu Selangor. Sebanyak 14 lokaliti dengan jumlah 5590 pengundi dipindahkan dari N7 Batang Kali (dimenangi oleh UMNO pada PRU 2013 dengan undi majoriti 5398) ke N6 Kuala Kubu Baru (dimenangi oleh DAP dengan majoriti 1702 undi) sebagai kesan daripada persempadanan semula yang haram ini. Sejumlah 2 lokaliti dengan 56 pengundi dipindahkan dari N6 Kuala Kubu Baru ke N7 Batang Kali.[1] Kesannya, jumlah pengundi meningkat sebanyak 26.1% iaitu dari 21,186 pengundi pada PRU 2013 kepada 26,720 pengundi. Pada masa yang sama, N7 Batang Kali menyaksikan pengurangan sebanyak 12.7% pengundi, iaitu dari 43,578 pengundi pada PRU 2013 kepada 38,044 pengundi. (Rujuk Jadual 1 di bawah)

    Jadual 1: Perubahan bilangan pengundi di N6 Kuala Kubu Baru dan N7 Batang Kali selepas persempadanan semula secara haram

    Kita mengesyaki bahawa inilah strategi Barisan Nasional untuk memenangi kembali Negeri Selangor secara ‘dengan cara tersembunyi’ melalui persempadanan semula secara haram.

    Kami menggesa SPR untuk menarik balik kesan persempadanan semula yang haram ini dan untuk mengembalikan sempadan pilihan raya di Semenanjung Malaysia kepada sempadan yang digunakan semasa Pilihan Raya Umum 2013.

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

    Federal Government Gazette: NOTICE OF POLLING DISTRICTS AND POLLING CENTRES FOR THE FEDERAL AND STATE CONSTITUENCIES OF THE STATES OF MALAYA

    “Illegal Delimitation: Effect on N6 KKB and N7 Batang Kali” (Powerpoint, 20 July 2016)

    [1] Angka-angka ini telah dikemaskini sehingga daftar pemilih Suku Ke-4 (Q4) 2015.

  • The Election Commission has no power to illegally conduct a delimitation exercise without going through proper constitutional procedures

    Media Statement by Dr. Ong Kian Ming, Member of Parliament for Serdang on the 20th of July, 2016

    The Election Commission has no power to illegally conduct a delimitation exercise without going through proper constitutional procedures

    According to Article 113 (2) of the Federal Constitution, if the Election Commission wants to redraw the constituency boundaries of any seat via a delimitation exercise, be it at the parliamentary or at the state constituency level, it has to comply with the procedures and provisions contained in the 13th Schedule of the Federal Constitution. This includes notifying the Speaker of the House and the Prime Minister, publishing a notification of the start of the delimitation in the Gazette as well as in a national newspaper.

    We have good reason to believe that the notice published in the Gazette on the 29th of April, 2016 listing the polling districts and polling centers for the federal and state constituencies in Peninsular Malaysia is actually a ‘delimitation by stealth’ illegal exercise conducted by the Election Commission.

    The Election Commission has the right to create new polling districts and to shift voters between polling districts within the same constituency as per Section 7 of the Elections Act 1958. But the EC does not have the right to shift voters from one constituency to another, be it at the state or federal level, unless it is in the context of a delimitation exercise.

    A blatant example of this illegal delimitation exercise conducted by the Election Commission is in the state seat of N6 Kuala Kubu Baru in the parliamentary seat of P94 Hulu Selangor in the state of Selangor. A total of 14 localities with 5590 voters were moved from the N7 Batang Kali state constituency (won by UMNO in GE2013 with a 5398 vote majority) to the N6 Kuala Kubu Baru state constituency (won by DAP with a 1702 vote majority) as a result of this illegal delimitation exercise. A total of 2 localities with 56 voters were moved from N6 Kuala Kubu Baru to N7 Batang Kali.[1] As a result, the number of voters in N6 Kuala Kubu Baru has increased from 21,186 in GE2013 to 26,720 which represents a whopping increase of 26.1%. At the same time, the number of voters in N7 Batang Kali has decreased from 43578 in GE2013 to 38044 representing a decrease of 12.7%. (See Table 1 below).

    We cannot help but to suspect that this is a strategy being used by the Barisan Nasional to win back the state of Selangor ‘by stealth’ via this illegal delimitation exercise.

    We call upon the Election Commission to revoke the effects of this illegal delimitation exercise and to return the electoral boundaries in Peninsular Malaysia to the boundaries which were used in the 2013 general elections.

    Dr. Ong Kian Ming
    Member of Parliament

    Federal Government Gazette: NOTICE OF POLLING DISTRICTS AND POLLING CENTRES FOR THE FEDERAL AND STATE CONSTITUENCIES OF THE STATES OF MALAYA

    “Illegal Delimitation: Effect on N6 KKB and N7 Batang Kali” (Powerpoint, 20 July 2016)

    [1] The figures are updated up to the Quarter Four (Q4) 2015 electoral roll.

  • 巴生谷河流域的公共交通服务应更实惠,更连贯,更容易使用和更可靠

    (2016年7月14日)沙登区国会议员王建民博士的媒体声明

    巴生谷河流域的公共交通服务应更实惠,更连贯,更容易使用和更可靠

    在2016年6月30日,首相纳吉在布特拉高原站为轻快铁安邦和格拉纳再也延长线主持。[1] 大约一年前,纳吉也主持双威快捷巴士系统(BRT)的启用开幕仪式。[2] 的确,扩展巴生谷区域的公共交通覆盖范围是明智之举,但公交的发展不应仅停留在兴建新轻快铁路线。实际上,一个理想的公共交通服务必须要满足“实惠,连贯,容易使用和可靠“的这五个条件。

    为此,我决定于2016年7月5日,开斋节的前一天去体验新的轻快铁延长线和其他公共交通的服务。我驾车至OUG花园附近名为Awan Besar的新轻快铁站,然后搭乘轻快铁至布特拉高原站。过程中,我转搭了其他火车至USJ 7车站,再乘搭快捷巴士系统(BRT)至双威-斯迪亚再也(Sunway-Setia)。过后,我搭了KTM火车到吉隆坡中央车站(KL Sentral),再转搭LRT通过格兰那再也线到占米回教堂(Masjid Jamek), 转换至安邦路线回到Awan Besar轻快铁站。若根据上述的4个条件,我会为这次搭乘公共交通的体验打多少分数呢?

    首先,我们的轻快铁票价并不实惠。举我的例子,由于我是使用RapidKL卡,所以从Awan Besar轻快铁站前往USJ7的非现金票价是5.20令吉。(若使用投币式票价,同一趟车程是6.10令吉)。从USJ7前往Sunway Setia的BRT车程则额外花了5.40令吉,这意味着全程(LRT加上BRT)的单程车票高达10.60令吉!或许有人可能会认为,并没有很多人会选择这条去Sunway-Setia Jaya的车程,但是即使我选择在双威大学或蒙纳士大学双威镇校园(假设我是该校园的学生之一),搭乘BRT的票价也要花费2.70令吉,因此从Awan Besar到SunU-Monash的单程车票也要7.90令吉。

    为了方便讨论,我们再举另一个例子,若今天我想从Awan Besar前往格拉纳再也线的最终站-Gombak,单程非现金票价是5.70令吉(投币式票价是6.70令吉)。虽然这看来仍比驾车和泊车的总费用来得便宜,但对于一名只赚取最低工资收入的人来说,每天或每月分别要在公共交通上面花上11.40令吉或250令吉是存有一定的负担。[3]

    相比之下,我们可以拿隔岸的新加坡作为参考。新加坡的地铁(MRT)在平日早上7点45分之前的票价是免费,原因是为了舒缓在通勤的高峰时间(上午8点到9点之间)的拥堵情况。[4] 再来,从第一个地铁站(最东的Pasir Ris -E1) 到西部的最后一站(Joo Koon -E29)行驶距离达42.6公里的车程票价也仅有2.03新币。

    注释:新加坡的国内人均生产总值是马来西亚的五倍以上

    因此,若评估第一个条件,马来西亚的公交系统在服务票价是不实惠的。

    第二,我们的公共交通系统的连贯性又是如何?首先,我觉得巴生谷一带已取得相当大的进步。作为公共交通枢纽的吉隆坡中环车站(KL Sentral)在整合KTM,LRT,ERL及一些巴士路线每天不断服务数以千计的使用者。快捷巴士系统(BRT)也成功将KTM链接至LRT(先撇除昂贵票价不谈)。即将明年启动的双溪毛糯—加影捷运(MRT)1号线将进一步地提升公共交通系统的链接和整合。唯一有待解决的挑战是如何满足更多链接各社区至轻快铁和火车站的接驳巴士服务。

    但公共交通系统要整合的不仅是停留在硬体方面。它还应该包括车票系统的整合。这意味着,无论是谁正在搭乘吉隆坡快捷(Rapid KL)巴士,轻快铁(LRT)或电动火车(KTM),期间转换多少次交通工具,从起点到终点站的行程票价都应该是一致的。目前,如果我们先搭巴士到轻快铁站,再从LRT转搭BRT巴士,同一个行程我们必须要付三次的车费。若能将上述单程所有付费次数整合为一次性收费的公共交通系统,将能显著地提升公共交通系统的实惠性。

    例如,今年三月,我从新加坡南洋理工大学(NTU)搭乘巴士到到Boon Lay捷运站 (位于西部),并从那里前往到樟宜机场(位于东部)。整个行程票价是2.03新币-巴士和捷运费用分别是0.88和1.15新币。即使我是分别乘搭公共巴士和捷运,但车程和收费只被计算为一次。这样的票价整合令新加坡的公共交通服务更显得实惠。在马来西亚,票价整合几乎对所有的公共交通使用者而言都是一个很陌生的概念。

    其中无法整合马来西亚车票系统的原因是KTM无法与LRT/Monorail的售票系统同步(sync)。我们可以使用“Touch and Go”来付还KTM车票,却无法使用RapidKL来付费。此外,KTM本身的自动售票系统竟然无法正常操作。例如,在Setia Jaya 的KTM火车站,其中一部自动售票机器停止操作,另一部仍在处于测试阶段。令人无法接受的是,当时并无人在普通售票柜台轮值! (请见下图)

    虽然去年11月KTM管理层曾承诺将于今年6月正式与LRT和Monorail的售票系统进行整合,但以目前的情况来看,我们离票价整合的服务还有一段很长远的路要走。[5]

    第三,我们的公交系统是否容易被使用?

    针对格拉纳再也和安邦延长线的新捷运站,截至上周二我前往该站时,用于通知捷运情况的显示器并没有如常运作。这意味着,乘客将无法轻松地确认下一站的情况,让确保自己可以无误地下站。同时,车内的音响系统上没有进行路况播报。

    此外,当我从Masjid Jamek乘搭LRT前往Awan Besar时,车内并没有广播通知欲前往Awan Besar的乘客需要在Sri Petaling站下车并转换轻快铁前往目的地。根据LRT的地图,从Awan Besar前往Sri Petaling的行驶路线理应是无缝接轨的,并没有显示需要转换轻快铁的必要。当该LRT在Sri Petaling停留后没有继续前往Awan Besar便转回Bukit Jalil站时,我才意识到这一点。

    在改进LRT路况的播报和显示图方面,我们还有很多未完待续的工作。(在此先撇下Rapid KL巴士缺乏行驶路线地图不谈)

    最后,我们的公共交通系统是否可靠?同样地,既然我上周二没有体验乘搭任何巴士,因此会先撇开不谈接驳巴士是否可靠的课题。虽然LRT行驶的班次相当频繁(在我所经过的全部车站,等候时间都不超过10分钟),但KTM却不一样。由于当时我在Setia Jaya的KTM站错过其中一趟班次,导致不得不为下一趟等候45分钟。其中的原因包括,KTM由于必须双轨行驶,因此导致在非繁忙时段的班次比较少,但我也了解,即使在繁忙时段,在Tanjung Malim和Sentul之间行驶的电动列车也只能在每45分钟抵达一次。

    不准时和班次不频密的公共交通系统将阻碍更多人放弃私人车辆以便转向使用公共交通。不仅如此,这也对那些没有选择的情况下选择乘搭公共交通的使用者造成很多的不方便,包括提高他们的通勤时间。

    我呼吁各位政治领导人,特别是我们的首相在没有随从的情况下亲身尝试乘搭公共交通,包括自行购买车票和规划行程路线,以便能体会民众平时真正的感受,并观察巴生谷河流域的公交系统的实惠性,连贯性,实用性和可靠性。

    王建民博士
    沙登区国会议员

    [1] Assuming a 22 day working month.

    [2] https://www.mytransport.sg/content/mytransport/home/commuting/trainservices.html

    [3] http://www.themalaymailonline.com/malaysia/article/lrt-extension-project-helps-reduce-cost-of-living-say-commuters

    [4] http://www.thestar.com.my/news/nation/2015/06/01/najib-brt-sunway-electric-bus-service/

    [5] http://www.themalaymailonline.com/malaysia/article/new-fare-system-to-integrate-ktm-lrt-mrt-monorail

  • Pengangkutan awam di Lembah Klang mestilah berpatutan, bersepadu, mudah digunakan dan boleh dipercayai

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang pada 14 Julai 2016

    Pengangkutan awam di Lembah Klang mestilah berpatutan, bersepadu, mudah digunakan dan boleh dipercayai

    Pada 30 Jun 2016, Perdana Menteri telah merasmikan laluan sambungan LRT bagi laluan Kelana Jaya dan Ampang ke stesen pertukaran Putra Heights.[1] Lebih kurang setahun yang lepas, Najib juga telah merasmikan perkhidmatan Bus Rapid Transit (BRT) daripada Sunway-Setia Jaya ke USJ 7.[2] Walaupun pengembangan liputan pengangkutan awam di Lembah Klang amat dialu-alukan, namun penyediaan pengangkutan awam adalah lebih daripada sekadar membina stesen LRT dam MRT yang baru. Khususnya, pengangkutan awam mestilah berpatutan, bersepadu, mudah digunakan serta boleh dipercayai.

    Saya sendiri telah cuba menggunakan sambungan LRT baru dan juga beberapa jenis pengangkutan awam lain pada Selasa lepas, 5 Julai 2016 iaitu sehari sebelum Hari Raya Aidilfitri. Saya telah memandu kereta ke stesen Awam Besar (stesen baru berhampiran Taman OUG) dan menaiki LRT ke stesen pertukaran Putra Heights. Saya menukar tren dan turun di stesen USJ 7, kemudian menaiki BRT menghala ke Sunway-Setia Jaya. Dari sana, saya menaiki KTM ke KL Sentral. Selepas itu, saya mengambil laluan Kelana Jaya ke Masjid Jamek dan balik semula ke stesen Awan Besar dengan menukar tren ke laluan Ampang. Bagaimanakah kadar pengalaman saya berdasarkan empat kriteria yang telah dinyatakan tadi?

    Pertama, tambang LRT kita bukanlah begitu berpatutan. Tambang perjalanan saya dari Awan Besar ke USJ 7 adalah RM5.20 menggunakan kad RapidKL (jika menggunakan bayaran tunai, tambang akan berjumlah RM6.10 bagi perjalanan yang sama). Tambang perjalanan BRT dari USJ 7 ke Sunway Setia pula berjumlah RM5.40, yang bermakna perjalanan sehala menggunakan LRT dan BRT menelan kos RM10.60! Mungkin akan ada orang yang berkata bahawa tidak ramai pengguna yang akan memilih laluan ini untuk Sunway-Setia Jaya, namun jika saya turun di stesen Sunway University / Sunway Monash (katakan jika saya pelajar di salah sebuah institusi tersebut), kos perjalanan BRT tersebut akan berjumlah RM2.70, iaitu RM7.90 bagi perjalanan sehala dari LRT Awan Besar ke stesen BRT SunU-Monash.

    Atas dasar perbincangan, katakan jika saya ingin menaiki tren dari Awan Besar untuk ke stesen akhir di laluan Kelana Jaya, iaitu Gombak. Kos perjalanan sehala tanpa tunai adalah RM5.70 dan RM6.70 bagi perjalanan menggunakan bayaran tunai. Walaupun harga ini masih dikira murah berbanding dengan kos memandu dan parkir, namun ia masih menjadi beban untuk pekerja gaji minima yang perlu menghabiskan RM11.40 sehari iaitu RM250 sebulan semata-mata untuk pengangkutan awam.[3]

    Sebagai perbandingan, kita boleh melihat Singapura, di mana penggunaan MRT adalah percuma tanpa sebarang caj untuk perjalanan sebelum 7.45pagi bagi mengurangkan kesesakan pada waktu puncak antara 8 pagi hingga 9 pagi.[4] Tambang perjalanan daripada stesen MRT pertama dari arah Timur – Pasir Ris (E1) hingga ke stesen MRT terakhir di Barat – Joo Koon (E29) hanya berjumlah SGD 2.03 bagi jarak sejauh 42.6km.

    Catatan: KDNK Singapura adalah 5 kali lebih tinggi berbanding Malaysia.

    Untuk kriteria pertama, iaitu sama ada tambangnya berpatutan atau tidak, pengangkutan awam Malaysia adalah agak ketinggalan.

    Kedua, sejauh manakah sistem pengangkutan awam kita bersepadu? Saya melihat sudah banyak penambahbaikan yang dilakukan di Lembah Klang. Integrasi antara KTM, KRT, ERL dan sebahagian laluan bas telah menjadikan KL Sentral sebagai sebuah hab pengangkutan awam yang digunakan oleh beribu-ribu pengguna setiap hari. Sistem BRT Sunway menghubungkan KTM kepada LRT (walaupun dengan kos yang agak tinggi untuk pengguna). Jajaran 1 MRT Sungai Buloh-Kajang akan meningkatkan perhubungan dan integrasi pengangkutan awam apabila ia mula beroperasi pada tahun hadapan. Satu jurang besar yang perlu diatasi adalah kekurangan laluan bas pengantara dari pelbagai kejiranan untuk pergi ke stesen LRT dan MRT.

    Namun integrasi pengangkutan awam bukanlah sekadar integrasi fizikal. Ia juga perlukan integrasi tambang. Maksudnya, tidak kira sama ada pengguna menggunakan bas Rapid KL, LRT atau KTM, sebuah perjalanan dari mula hingga akhir perlulah mempunyai kos yang sama tanpa mengira berapa kali mereka menukar jenis pengangkutan awam. Buat masa ini, jika kita menggunakan bas dari stesen LRT dan disusuli oleh tren LRT dan bas BRT, kita akan dikenakan 3 jenis caj bagi sebuah perjalanan sehala. Sebaliknya, sistem pengangkutan awam bersepadu hanya akan mengenakan caj sekali sahaja bagi sebuah perjalanan sehala. Ini akan meningkatkan kadar kemampuan rakyat untuk menggunakan pengangkutan awam.

    Sebagai contoh, pada Mac tahun ini, saya menaiki bas daripada Nanyang Technological University (NTU) di Singapura untuk ke stesen MRT Book Lay (di Barat) dan kemudian menghala ke Lapangan Terbang Changi menggunakan MRT (di Selatan). Tambang perjalanan hanya berjumlah SGD 2.03 (0.88 sen untuk bas dan 1.15 bagi MRT). Ia dikira sebagai sebuah perjalanan walaupun saya menaiki bas dan MRT. Integrasi tambang bagi pengangkutan awam di Singapura ini menjadikan ia lebih berpatutan. Di Malaysia, konsep integrasi tambang masih agak janggal bagi hampir kesemua pengguna pengangkutan awam.

    Salah satu sebab mengapa integrasi tambang masih menjadi sebuah cabaran di Malaysia adalah ketidakupayaan KTM untuk menyelaraskan sistem tiket mereka dengan LRT dan Monorail. Walaupun pengguna boleh menggunakan kad Touch n Go untuk membayar tambang KTM, namun kad RapidKL tidak boleh digunakan untuk membayar tambang KTM. Tambahan lagi, sistem tiket automatik KTM masih belum berfungsi. Sebagai contoh, di stesen KTM Setia Jaya, salah sebuah mesin tiket automatik tidak berfungsi, sebuah lagi mesin masih dalam peringkat ujian, dan tiada staf yang bertugas di kaunter tiket manual! (Lihat bawah)

    Walaupun pada bulan November yang lepas, pihak KTM telah berjanji akan memperkenalkan sistem tiket bersepadu antara KTM, LRT dan Monorail pada bulan Jun tahun ini, nampaknya kita masih jauh lagi daripada matlamat tersebut.[5]

    Ketiga, adakah sistem pengangkutan kita mudah digunakan?

    Ketika saya menggunakan tren pada Selasa lepas, terdapat petunjuk stesen yang tidak berfungsi untuk  stesen sambungan baru di laluan Kelana Jaya dan Ampang. Ini bermakna pengguna tren tidak dapat mengenal pasti dengan baik stesen yang berikutnya. Pada masa yang sama, tiada sebarang pengumuman stesen berikutnya yang dibuat melalui sistem pembesar suara tren.

    Tambahan lagi, semasa saya menggunakan LRT dari Masjid Jamek ke Awan Besar, tiada sebarang pengumuman yang dilakukan untuk memberitahu penumpang supaya menukar tren di Sri Petaling jika hendak ke Awam Besar. Dalam peta laluan LRT, laluan Sri Petaling ke Awan Besar kelihatan lancar dan pengguna seolah-olah tidak perlu menukar tren. Saya hanya menyedari perkara ini apabila tren tersebut berhenti di Sri Petaling dan kemudiannya balik ke stesen Bukit Jalil tanpa pergi ke Awan Besar.

    Banyak penambahbaikan yang perlu dilakukan lagi untuk papan tanda dan pengumuman di stesen LRT. (Saya akan menghuraikan masalah kekurangan peta laluan bas Rapid KL pada masa lain).

    Keempat dan terakhir, adakah sistem pengangkutan kita boleh dipercayai? Sekali lagi, saya akan mengetepikan persoalan berkenaan bas pengantara memandangkan saya tidak menggunakan perkhidmatan ini pada Selasa lepas. Walaupun ketibaan tren LRT boleh dikatakan agak kerap (dengan selang masa kurang dari 10 minit bagi setiap stesen yang saya lawati), namun perkara berbeza bagi KTM. Hanya kerana saya terlepas tren di KTM Setia Jaya, saya perlu menunggu 45 minit untuk tren seterusnya. Salah satu sebab kekerapan tren KTM rendah terutamanya ketika waktu puncak adalah disebabkan oleh isu kerja di landasan berkembar. Namun saya juga difahamkan bahawa walaupun semasa waktu puncak, tren di sepanjang laluan Tanjung Malim dan Sentul hanya tiba sekali setiap 45 minit.

    Sistem pengangkutan awam yang tidak boleh dipercayai dalam erti kata kekerapan dan ketepatan masa akan kurang menggalakkan ramai pengguna daripada bertukar dari pengangkutan awam kepada pengangkutan sendiri. Ia juga akan menyebabkan ketidakselesaan dan meningkatkan masa perjalanan bagi mereka yang tidak mempunyai pilihan lain selain menggunakan pengangkutan awam.

    Saya menggalakkan ahli politik kita, terutamanya Menteri-Menteri, untuk mencuba sendiri dan merasai pengalaman menggunakan sistem pengangkutan awam kita tanpa diiringi rombongan, termasuklah membeli sendiri tiket dan merancang perjalanan supaya mereka boleh melihat masalah yang dihadapi oleh penumpang pada setiap hari. Melalui cara itu, mereka akan mengetahui sama ada sistem pengangkutan awam di Lembah Kelang ini berpatutan, bersepadu, mudah digunakan dan boleh dipercayai ataupun tidak.

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

    [1] http://www.themalaymailonline.com/malaysia/article/lrt-extension-project-helps-reduce-cost-of-living-say-commuters

    [2] http://www.thestar.com.my/news/nation/2015/06/01/najib-brt-sunway-electric-bus-service/

    [3] Berdasarkan anggaran ada 22 hari bekerja dalam sebulan.

    [4] https://www.mytransport.sg/content/mytransport/home/commuting/trainservices.html

    [5] http://www.themalaymailonline.com/malaysia/article/new-fare-system-to-integrate-ktm-lrt-mrt-monorail

Page 28 of 208« First...1020...2627282930...405060...Last »