• Menteri Pendidikan seharusnya segera menghentikan penjualan supplement makanan di sekolah-sekolah kebangsaan oleh Pengetua / Timbalan Pengetua dan juga menggantung semua Pengetua / Timbalan Pengetua yang terlibat dalam penjualan dan pemasaran produk ini dalam sekolah

    Kenyataan Media oleh Tony Pua, Nurul Izzah dan Dr. Ong Kian Ming di Kuala Lumpur pada 30hb Ogos, 2013

    Menteri Pendidikan seharusnya segera menghentikan penjualan supplement makanan di sekolah-sekolah kebangsaan oleh Pengetua / Timbalan Pengetua dan juga menggantung semua Pengetua / Timbalan Pengetua yang terlibat dalam penjualan dan pemasaran produk ini dalam sekolah

    Baru-baru ini, kami telah menerima aduan daripada ibubapa tentang dua buah sekolah di Selangor / Kuala Lumpur di mana anak-anak mereka dipaksa atau dipujuk oleh pengetua atau timbalan pengetua untuk membeli ‘tablet kunyah’ Dimensi 108 (chewing tablets). Sekolah-sekolah tersebut adalah Sekolah Kebangsaan Taman Segar di Cheras dan Sekolah Rendah Kebangsaan Bukit Kemuning 2, Jalan Anggerik Doritis di Kota Kemuning. Didapati juga melalui carian internet bahawa ADUN Dengkil, Shahrum bin Mohd Sharif telah membekalkan produk Dimensi 108 kepada semua pelajar UPSR di Sekolah Kebangsaan Kota Warisan di Sepang dengan izin pengetua sekolah tersebut.[1]

    Dimensi 108 sedang dipasarkan sebagai produk yang mempunyai ‘kuasa mengubah perangai’ dan kononnya telah membantu pelajar-pelajar Darjah 1 hingga 6, terutamanya di peringkat UPSR, untuk meningkatkan prestasi akademik mereka dalam masa sesingkat 20 hari sahaja.

    Kami tidak dapat menerima hakikat bahawa beberapa pengetua dan timbalan pengetua di sekolah-sekolah nasional telah menyalahgunakan kuasa mereka untuk memasarkan produk tersebut kepada pelajar-pelajar di sekolah mereka. Dalam kes SK Taman Segar, seorang ibu telah memaklumkan kami bahawa menurut anaknya, pengetua telah berkata bahawa wajib untuk membeli tablet kunyah tersebut walaupun tidak wajib untuk memakannya. Dalam kes SRK Bukit Kemuning 2, Timbalan Pengetua yang bertindak sebagai Pengetua di sana telah memasarkan produk ini kepada pelajar-pelajar sungguhpun pembeliannya tidak diwajibkan. Perlu diingatkan bahawa semua Pengetua dan Timbalan Pengetua tidak sesama sekali dibenarkan menjual apa-apa produk dalam sekolah. Oleh  itu, kami ingin menggesa Menteri Pendidikan untuk segera menggantung semua Pengetua dan Timbalan Pengetua yang terlibat dan menjalankan siasatan yang sewajarnya.

    Malah, kami rasa amat terganggu dengan pemasaran Dimensi 108 yang seolah-olah disokong oleh Gabungan Majlis Guru Besar Malaysia (Malaysian Federation of the Council of Headmasters). Kedua-dua pengetua / timbalan pengetua yang disebut di atas telah menggunakan cerita ini sebagai dasar untuk menjual dan memasarkan produk ini kepada pelajar-pelajar mereka. Menurut surat-surat sokongan yang dikeluarkan oleh Majlis Guru Besar Daerah Mersing dan Kota Tinggi, peningkatan skor UPSR di kedua-dua daerah tersebut tidak mungkin berlaku tanpa adanya tablet Dimensi 108. Dalam kes SK Teluk Lipat di Endau, Mersing, % pelajar yang telah lulus UPSR telah meningkat daripada 20% dalam tahun 2010 kepada 60% dalam tahun 2011, dan akhirnya kepada 98% dalam tahun 2012, kononnya selepas menerima tablet Dimensi 108 pada tahun 2011!

    Kami menggesa Menteri Pendidikan untuk menjelaskan sama ada Kementerian telah bersetuju untuk mengedarkan tablet tersebut kepada sekolah-sekolah di daerah Mersing dan Kota Tinggi di Johor untuk ‘tempoh percubaan’. Kami juga menggesa beliau untuk memberi penerangan yang lanjut terhadap dakwaan bahawa tablet ini kononnya memainkan peranan kritikal dalam mempertingkatkan prestasi UPSR di sekolah-sekolah tersebut.

    Selain itu, kami juga telah menemui bukti yang mencadangkan bahawa salah satu daripada pemilik saham agensi yang diluluskan untuk mengedarkan Dimensi 108 mungkin bekerja dalam Kementerian Pendidikan. Agen tersebut bernama Ahmad bin Abdul Rahman dan beliau memegang saham dalam Glomind Enterprises. Menurut laman Facebook Glomind[2] dan laman blog Dimensi 108[3], Ahmad Ab Rahman sungguh aktif mempromosikan produk ini. Menurut laman Facebook Ahmad Ab Rahman sendiri pula, beliau sedang bekerja untuk Kementerian Pendidikan.[4] Kami ingin tegaskan di sini bahawa kami tidak bersikap prejudis terhadap golongan usahawan. Namun perkara ini melibatkan konflik kepentingan di mana seseorang kakitangan awam yang juga merupakan pemilik saham cuba mempromosikan produk syarikat beliau kepada Kementerian di mana dia bekerja, iaitu Kementerian Pendidikan. Oleh itu, kami menggesa Menteri Pendidikan untuk segera menyiasat sama ada hal pemasaran tablet Dimensi 108 ini telah menyebabkan konflik kepentingan ataupun pelanggaran syarat-syarat kontrak pekerjaan perkhidmatan awam berlaku.

    Tambahan pula, logo Kementerian Kesihatan jelas dipamerkan di pembalut Dimensi 108. Ini amat mengelirukan kerana orang ramai akan menyangka bahawa produk ini disokong sepenuhnya oleh Kementerian Kesihatan. Namun, menurut emel daripada Biro Pengawalan Farmaseutikal Kebangsaan (BPFK) (National Pharmaceutical Control Bureau – NPCB), pengedar Dimensi 108 dilarang membuat sebarang tuntutan kesihatan untuk produknya.[5] Kami menggesa Menteri Kesihatan untuk menyiasat sama ada undang-undang kesihatan telah dilanggar berkaitan dengan strategi pemasaran Dimensi 108 kepada sekolah-sekolah dan juga dalam hal pembalut produk itu.

    Sekali lagi, kami tidak bersikap prejudis terhadap golongan usahawan yang berniat baik dan ingin membina perniagaan yang halal dalam industri pemakanan. Namun, kami berpendapat bahawa pemasaran produk melalui sekolah-sekolah kebangsaan dengan menggunakan pengetua / timbalan pengetua, Gabungan Majlis Guru Besar dan juga logo Kementerian Kesihatan  adalah tindakan yang bukan sahaja tidak dapat diterima, malah sungguh tidak beretika dan tidak sah di sisi undang-undang.

    Akhirnya, kami menggesa ibubapa daripada sekolah-sekolah di mana Dimensi 108 telah dipasarkan atau dijual kepada anak-anak mereka untuk tampil ke hadapan dan juga untuk memfailkan aduan dengan Kementerian Pendidikan dan Kementerian Kesihatan.

    Tony Pua, Ahli Parlimen Petaling Jaya Utara

    Nurul Izzah, Ahli Parlimen Lembah Pantai

    Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang

  • EMGS perlu dibubarkan dengan segera kerana ia bukan sahaja menyekat persaingan, meningkatkan kos dan mengurangkan keberkesanan, malah menjadi disinsentif bagi pelajar asing yang ingin melanjutkan pelajaran di Malaysia

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang, di Petaling Jaya, Selangor pada 20 Ogos 2013

    EMGS perlu dibubarkan dengan segera kerana ia bukan sahaja menyekat persaingan, meningkatkan kos dan mengurangkan keberkesanan, malah menjadi disinsentif bagi pelajar asing yang ingin melanjutkan pelajaran di Malaysia

    Salah satu daripada 6 inisiatif pembaharuan strategik di bawah Program Transformasi Ekonomi (ETP) adalah untuk meningkatkan daya saing Malaysia dan meliberalisasikan pasaran. Ia juga merupakan tonggak Model Ekonomi Baru (MEB). Perdana Menteri, Dato Seri Najib Tun Razak telah pun berkata bahawa “era kerajaan tahu segala-galanya sudah berakhir”. Ketua Pegawai Eksekutif dan Menteri di Jabatan Perdana Menteri, Dato Idris Jala, juga telah berkata bahawa “Seperti kebajikan, persaingan bermula di rumah. Akta Persaingan 2010 yang dikuatkuasakan tahun ini untuk membendung perilaku anti-persaingan di Malaysia dan menggalakkan persaingan yang bebas dan adil. Ini adalah satu pencapaian yang penting dan penerapan kita ini, walaupun bercanggah dengan kepentingan sesetengah pihak, menunjukkan komitmen kami ke arah ekonomi berdaya saing.”[1]

    Malangnya, mesej ini seolah-olah tidak disampaikan ke semua kementerian dan agensi kerajaan.

    Education Malaysia Global Services (EMGS) telah ditubuhkan pada 13 April 2012, dan merupakan syarikat berhad dengan jaminan Menteri Pengajian Tinggi. Tujuan penubuhan EMGS adalah untuk menyediakan sebuah Pusat Sehenti untuk memasarkan dan mempromosikan pendidikan di Malaysia di kalangan pelajar-pelajar asing yang berminat untuk belajar di Malaysia. Namun, EMGS telah menyalahgunakan kedudukannya dengan mewajibkan pelajar asing untuk (i) memilih hanya panel klinik yang diluluskan oleh EMGS untuk menjalankan pemeriksaan kesihatan wajib pada kos RM250; dan (ii) untuk membeli insurans perubatan dan kesihatan (IPK) mandatori hanya dari satu ejen insurans yang diluluskan oleh EMGS, iaitu AXA-Affin. Tindakan sedemikian oleh EMGS telah melanggar Akta Persaingan 2010 Seksyen 4 dan Seksyen 10. (Bermula dari 1 Feb 2013)

    Setakat ini, EMGS telah meluluskan 62 klinik di mana pelajar asing boleh menjalankan pemeriksaan kesihatan wajib.[2] Saya tidak faham mengapa EMGS perlu meluluskan sebuah senarai yang hanya menyenaraikan 62 daripada beribu-ribu klinik di Malaysia yang lain. Apa yang lebih membimbangkan adalah 50 klinik atau 86% daripada 62 klinik yang diluluskan dimiliki oleh Qualitas Medical Group.[3] Daripada 12 klinik yang bukan dimiliki oleh Qualitas Medical Group, 4 adalah klinik dalam kampus di Segi University, Universiti UCSI, Lim Kok Wing University, dan University Teknologi Petronas; 6 adalah di negeri di mana Qualitas tidak memiliki klinik (Perlis, Kedah, Kelantan, dan Terengganu), dan 1 di Melaka di mana Qualitas hanya memiliki satu klinik (juga klinik kelulusan EMGS).[4] Dengan kata lain, seandainya anda seorang daripada beribu-ribu pelajar asing yang belajar di kawasan Subang Jaya, anda hanya boleh menjalani pemeriksaan kesihatan wajib di satu-satunya klinik Qualitas yang diluluskan di Subang Jaya! (Sila merujuk kepada Lampiran 1 untuk senarai klinik kelulusan EMGS dan juga klinik-klinik milik Qualitas Medical Group).

    Pada tahun 2012, jumlah pelajar asing di Malaysia dianggarkan sebanyak 90,000 orang. Pada kadar RM250 untuk setiap pemeriksaan kesihatan tahunan, aliran pendapatan dari pemeriksaan kesihatan wajib sahaja berjumlah RM22.5m setiap tahun (dan makin meningkat dari tahun ke tahun). Sebahagian besar daripada pendapatan ini akan diraihkan oleh Qualitas Medical Group.

    Di samping itu, EMGS telah mewajibkan pelajar-pelajar asing untuk memperoleh IPK dari AXA-Affin dengan pakej yang berharga RM500 (pakej perak) hingga ke RM 850 (pakej platinum). Namun, dengan pelantikan AXA-Affin sebagai pembekal tunggal IPK untuk pelajar-pelajar asing, EMGS telah menyebabkan beratus-ratus ejen insurans swasta kehilangan mata pencarian mereka. Sekali lagi, dengan jumlah 90,000 orang pelajar asing (dan makin meningkat dari tahun ke tahun), pendapatan dari pembekalan IPK ini dianggarkan bernilai sekurang-kurangnya RM42 juta setahun.[5]

    Seksyen 4(1) Akta Persaingan 2010 menyatakan bahawa “Suatu perjanjian mendatar atau menegak antara perusahaan adalah dilarang setakat yang perjanjian itu mempunyai matlamat atau kesan menghalang, menyekat atau mengganggu persaingan secara signifikan dalam apa-apa pasaran bagi barangan atau perkhidmatan. ” Dengan mengehadkan jumlah klinik yang diluluskan untuk menjalankan pemeriksaan kesihatan dan mewajibkan semua pelajar asing untuk memperolehi insurans perubatan dan kesihatan (IPK) dari AXA-Affin sahaja, EMGS telah melanggar Seksyen 4(1) Akta Persaingan 2010. Dalam hal pemeriksaan kesihatan, EMGS telah memeterai suatu perjanjian menegak de facto dengan Qualitas Medical Group di mana 86% daripada semua klinik yang diluluskan adalah dari kumpulan syarikat ini. Dalam hal IPK pula, EMGS telah memeterai perjanjian menegak rasmi dengan AXA-Affin Insurance.

    EMGS juga telah melanggar Seksyen 10(1) Akta Persaingan 2010 yang menyatakan bahawa ” Suatu perusahaan adalah dilarang untuk terlibat, sama ada secara sendirian atau kolektif, dalam apa-apa perlakuan yang berupa suatu penyalahgunaan kedudukan dominan dalam mana-mana pasaran bagi  barangan atau perkhidmatan.” Sememangnya, EMGS mempunyai kedudukan dominan dalam hal memproses visa untuk pelajar-pelajar asing dan telah menyalahgunakan kedudukan itu dengan mewajibkan semua pelajar asing untuk memperoleh IPK hanya dari satu syarikat, iaitu AXA-Affin.[6]

    Dengan penetapan harga pemeriksaan kesihatan pada RM 250, and harga pakej IPK asas pada RM 500, EMGS juga telah melanggar Seksyen 4(2) Akta Persaingan 2010. Sememangnya, klinik dan syarikat insurans yang lain yang boleh dan mahu menawarkan harga yang lebih rendah kini tidak dapat berbuat demikian akibat keputusan EMGS ini.

    Selain daripada menyekat persaingan dan melanggar Akta Persaingan 2010, EMGS juga jelas telah meningkatkan kos bagi pelajar-pelajar asing mahupun institut-institut pengajian tinggi tempatan tanpa meningkatkan keberkesanan pemprosesan visa pelajar asing. Setiap pelajar perlu menjelaskan yuran pemprosesan visa pelajar asing sebanyak RM 1000 dan yuran pembaharuan tahunan sebanyak RM140 kepada EMGS. Sekiranya seseorang pelajar ingin menukar kursus pengajian, biarpun di universiti yang sama, yuran pemprosesan sebanyak RM 1000 akan dikenakan lagi. Sebelum ini, penukaran kursus pengajian hanya perlu dimaklumkan kepada Kementerian Pengajian Tinggi (KPT) tanpa sebarang kos tambahan.

    Di samping itu, janji EMGS untuk mengurangkan  tempoh pemprosesan visa pelajar dari 6-8 minggu ke 14 hari belum lagi ditunaikan. Bagi kebanyakan IPTS, EMGS hanya telah menambah beban dalam proses permohonan visa tanpa sebarang peningkatan dalam keberkesanan. Ini tidak menghairankan memandangkan permohonan visa masih perlu diajukan kepada Jabatan Imigresen setelah diproses oleh EMGS. IPTS juga terpaksa menggaji kakitangan tambahan hanya untuk menangani prosedur permohonan visa yang baru ini.

    Akibat daripada peningkatan kos and kelewatan pemprosesan visa, Malaysia telah menjadi semakin kurang menarik sebagai destinasi untuk melanjutkan pelajaran bagi semakin ramai pelajar asing.[7] Ini adalah ironis kerana EMGS sepatutnya menarik lebih ramai pelajar untuk belajar di Malaysia.

    Berikutan semua masalah yang wujud akibat daripada syarat-syarat yang dikenakan melalui EMGS, maka tidak hairanlah bahawa Persatuan Kolej dan Universiti Swasta (MAPCU) dan 53 ahli-ahlinya telah memfailkan semakan kehakiman terhadap Ketua Pendaftar Institusi Pendidikan Tinggi Swasta dan Menteri Pengajian Tinggi. Semakan Kehakiman ini akan dibicarakan pada hari Khamis , 22 Ogos 2013.

    Yang paling mengecewakan, Suruhanjaya Persaingan langsung tidak bertindak balas terhadap aduan-aduan yang dibuat oleh ejen-ejen insurans swasta terhadap EMGS, walapun ramai ejen yang telah kehilangan mata pencarian mereka akibat keputusan EMGS untuk menganugerahkan kontrak IPK kepada AXA-Affin. Memandangkan EMGS telah melanggar seksyen demi seksyen Akta Persaingan 2010, Suruhanjaya Persaingan sewajarnya membubarkan EMGS yang tidak syak lagi telah menyekat persaingan. Sekiranya tindakan ini tidak diambil, jelaslah bahawa kerajaan and agensi-agensi BN seperti PEMANDU bukan sahaja beromong kosong tentang persaingan dan liberalisasi malah juga telah gagal melaksanakan dasar-dasar yang benar-benar berkesan untuk meningkatkan persaingan. 

    Lampiran 1: Senarai Klinik yang Diluluskan oleh EMGS untuk Pemeriksaan Kesihatan Wajib

    No Negeri / Kawasan Nama Klinik Qualitas?
    1 KL Kumpulan Medic, Menara Boustead Ya
    2 KL Klinik Ng Dan Lee, Jalan Pudu Ya
    3 KL Klinik Catteral, Khoo and Raja Malek, Plaza Central Ya
    4 KL Poliklinik Central & Surgeri, Gombak Ya
    5 KL Klinik Ng Dan Lee, Jalan Ampang Ya
    6 KL Klinik Ludher, Jalan Kelang Lama Ya
    7 KL Kumpulan Medic, Jalan Ampang Ya
    8 KL Klinik Sentosa, Ampang Ya
    9 KL Kumpulan Medic, Ampang Point Ya
    10 KL Kumpulan Medic, Bagunan KWSP Ya
    11 KL Poliklinik Kumpulan City Sri Petaling Ya
    12 KL Klinik Catterall, Khoo and Raja Malek, Bagunan Ming Ya
    13 PJ Klinik Prime Care, Wisma MCIS Ya
    14 PJ Klinik Catterall, Khoo and Raja Malek, Jalan Othman Ya
    15 PJ Kumpulan Medic, PJ Ya
    16 Subang Jaya Klinik Dr Nur Anita, Subang Jaya Ya
    17 Kajang, Cheras, Bangi Klinik Salak, UNITEN Ya
    18 Kajang, Cheras, Bangi Klinik Rakan Medik, Bangi Ya
    19 Kajang, Cheras, Bangi Klinik Ng & Lee, Taman Maluri Ya
    20 Shah Alam Klinik Anis, Shah Alam Ya
    21 Shah Alam Kumpulan Medic, Shah Alam Ya
    22 Shah Alam Klinik Ng & Lee, Shah Alam Ya
    23 Pulau Pinang Klinik Syed Alwi dan Chandran, Butterworth Ya
    24 Pulau Pinang Klinik Ima, Beach Street Ya
    25 Pulau Pinang Klinik Aman, Datuk Keramat Ya
    26 Pulau Pinang Klini Ima, Bayan Baru Ya
    27 Pulau Pinang Klinik Ima, Butterworth Ya
    28 Pulau Pinang Klinik Health Plus, Glugor Ya
    29 Pulau Pinang Klinik Aman, Gelugor Ya
    30 Pulau Pinang Klinik Aman, Bayan Baru Ya
    31 Melaka Klinik Cheng, Taman Cheng Baru Tidak
    32 Melaka Klinik Panicker Ya
    33 Kedah Poliklinik Pakar Puteri, Alor Setar Tidak
    34 Kedah Klinik Joe, Sungai Petani Tidak
    35 Negeri Sembilan Klinik Salak, Nilai Ya
    36 Negeri Sembilan Klinik Ravi & Surgeri, Nilai Ya
    37 Negeri Sembilan Klinik Rasah dan Surgeri Seremban Ya
    38 Negeri Sembilan Klinik Port Dickson Ya
    39 Terengganu Klinik Sulaiman, Kuala Terengganu Tidak
    40 Terengganu Poliklinik Ibnu Sina, Kemamam Tidak
    41 Kelantan Klink Mesra, Kota Baru Tidak
    42 Perak Klinik Thomas, Silibin Ya
    43 Perak Klinik Rama, Kampar Ya
    44 Perak Poliklinik Simpang Pulai Ya
    45 Perak Kelinik Che Wan, Ipoh Tidak
    46 Johor Klinik Johor Permas Jaya Ya
    47 Johor Klinik Johor, Pasir Gudang Ya
    48 Johor Poliklinik Puteri dan Surgeri Skudai Ya
    49 Johor Poliklinik Puteri dan Sugeri Ulu Tiram Ya
    50 Johor Poliklinik Puteri dan Surgeri Pekan Nenas Ya
    51 Johor Klinik Malaysia Masai Ya
    52 Johor Klinik Asia Masai Ya
    53 Johor Klinik Daiman, Johor Bahru Ya
    54 Johor Klink Dhas, Senai Ya
    55 Pahang Ananda Klink, Kuantan Ya
    56 Perlis Klinik Menon, Kangar Tidak
    1 In House Kumpulan Medic, Nottingham University Ya
    2 In House Klinik Medical Segi Tidak
    3 In House Laurent Bleu Skin Science, UCSI Tidak
    4 In House Wellness Center, Poliklinik Gomez, Lim Kok Wing Tidak
    5 In House Kelinik Che Wan, UTP Tidak
    6 In House Kumpulan Medic, Taylor’s University Ya

     

  • Menyambut Hari Raya AidilFitri yang Penuh Bermakna

    Menyambut Hari Raya AidilFitri yang Penuh Bermakna (Ogos 7, 2013)

    Sambutan Hari Raya pada tahun ini penuh bermakna pada diri saya. Selain daripada baru dipilh menjadi Ahli Parlimen di kawasan yang mempunyai lebih 50,000 pengundi berbangsa Melayu, ini merupakan Hari Raya pertama di mana saya telah berpuasa pada bulan suci Ramadan.[1] Saya bukan sahaja telah mendapat faedah fizikal dan rohani malah saya juga telah berpeluang untuk merasai sendiri cabaran dan perasaan perpaduan dengan sebuah komuniti yang besar. Saya berbesar hati menyambut peluang tersebut dan telah banyak yang saya pelajari. Malang begitu sekali peluang kemasan ini yang telah boleh dipraktikkan  pada peringkat nasional untuk menyemai kefahaman dan perpaduan hilang akibat kepentingan politik.

    Ramai yang telah bertanya kepada saya kenapa saya berpuasa? Adakah ianya merupakan satu sandiwara politik? Sebenarnya saya telah pun berpuasa  pada bulan-bulan Ramadan sebelum ini di mana saya telah mengehadkan hanya sekali makan dalam sehari dengan pengambilan air tidak dikecualikan.[2] Pada ketika itu saya berpuasa untuk melatih ketahanan diri dan juga untuk  mengalami apa yang seorang Muslim lalui ketika berpuasa. Sebagai seorang Kristian, saya berasa saya telah lupa akan tanggungjawab untuk sembahyang dan berpuasa.[3] Bila lagi peluang terbaik untuk berpuasa kalau bukan ketika bulan suci Ramadan bersama 60% populasi Malaysia?

    Pada kali ini, saya mengambil keputusan untuk berpuasa lengkap seperti seorang Muslim iaitu bangun sahur pada pukul 5 pagi dan tidak mengambil sebarang makanan atau minuman sehingga waktu berbuka pada 7.30 malam. Sebab saya berpuasa lengkap mudah – saya hanya dapat merasai pengalaman seorang Muslim sekiranya saya berpuasa seperti mereka. Justeru puasa tersebut.

    Saya pada mulanya menganggap susah untuk tidak minum air lebih dari 12 jam terutamanya dengan tanggungjawab saya sebagai seorang Ahli Parlimen untuk berucap di parlimen – parlimen berseisi selama seminggu ketika Ramadan – dan berinteraksi dengan penduduk kawasan, media dan pelbagai jenis individu lain dalam sehari. Akan tetapi badan saya sekian lama dapat menyesuaikan diri dan saya dapat bertahan tanpa meminum air pada siang hari.

    Saya mengaku saya memang berasa penat pada ketengahan hari dan tidak bermaya satu atau dua jam sebelum berbuka. Tetapi cabaran saya bukan setakat itu sahaja, saya juga harus jelaskan pada rakan-rakan saya yang bukan Muslim akan sebab saya berpuasa dan juga melihat mereka makan pada waktu yang sama. Kebanyakan mereka memahami niat saya tetapi ada juga di antara mereka yang was-was dengan saya walaupun setelah mendengar penjelasan saya.

    Saya mendapat sambutan yang memberangsangkan daripada rakan-rakan Muslim saya di Twitter, Facebook dan juga di kawasan saya kerana kebanyakan mereka tidak pernah bertemu dengan orang bukan Muslim yang berpuasa dengan relanya ketika Ramadan. ADUN Bangi dari PAS, Ustaz Shafie Ngah terutamanya amat memberangsangkan apabila beliau berkata beliau akan berdoa untuk saya mendapat kekuatan untuk berpuasa di bulan Ramadan ini.

    Bila saya berbuka di masjid dan surau di kawasan parlimen saya, saya dapat merasa hubungan silatuhrahim yang terjalin antara ahli komuniti tersebut. Kesederhanaan berbuka puasa di surau dan masjid merupakan satu pengalaman yang membuka mata saya berbeza dengan berbuka di hotel-hotel mewah di mana pembaziran  dan keterlebihan merupakan suatu perkara biasa. Hubungan ini menjadi lebih kukuh apabila duit raya, beras dan milo diberikan kepada keluarga miskin dan ibu tunggal oleh qariah suaru dan masjid. Saya juga berkesempatan untuk berkunjung dan memberi bantuan kepada sebuah keluarga di mana salah seorang anak dalam keluarga tersebut lumpuh separuh badan akibat kecuaian penjaga. Ianya memang telah membuat saya berasa hiba letika itu.

    Suatu lagi pengalaman berharga yang saya peroleh adalah ketika tinggal dengan sebuah keluarga Melayu untuk program ‘Anak Angkat’ DAP di bulan puasa di mana saya dapat berkenal dengan seorang remaja bernama Muhaimin, seorang pelajar kulinari di UniKL dan juga pemain tegar DOTA.  Saya dapat mengenali Muhaimin dan keluarga dengan lebih mendalam apabila mereka menceritakan kepada saya pengalaman mereka membesar dan berpindah dalam Malaysia.  Saya juga berpeluang untuk makan malam bersama kawan-kawan sekolah Muhaimin, salah satunya merupakan Umar Mohd Azmi, aktivis pelajar yang didakwa menghalang anggota DBKL melakukan tanggungjawabnya ketika serbuan terhadap “Occupy Dataran” yang berlaku sebelum protes Bersih 3.0.[4]

    Saya tidak mungkin dapat melalui bulan puasa tanpa sokongan isteri tersayang saya yang bangun pada 5 pagi setiap hari untuk menyediakan sahur yang berkhasiat untuk kami berdua. Buah-buahan, roti bersama Nuttela, bubur dan oats merupakan rutin harian kami ketika bulan puasa tersebut.

    Walaupun begitu, saya masih terlepas 5 hari berpuasa. Hari pertama ketika saya berada di Kota Kinabalu untuk memberi testimoni sebagai saksi dalam ‘Royal Commision of Inquiry (RCI) on Immigration’.[5] Matahari terbit lebih awal berbanding dengan Semenanjung Malaysia menyebabkan saya terpaksa bangun pada pukul 3 pagi untuk sahur. Sahur disediakan kerana saya menetap di hotel Tabung Haji ketika itu. Kekurangan tidur, persediaan untuk testimoni dan sejam saya di ruang saksi telah mengeringkan  tekak saya dan saya terpaksa minum untuk mengelakkan diri daripada jatuh sakit.

    Malangnya saya masih jatuh sakit dan sakit tersebut berlanjutan untuk beberapa hari mendatang.  Saya juga terpaksa berada di Singapore untuk sebuah persidangan. Hotel yang saya menetap itu hanya menyediakan sarapan pada pukul 6.30 pagi. Jadi saya mengambil keputusan untuk menangguhkan puasa saya. Di twitter. saya diberitahu bahawa ianya diterima untuk tidak berpuasa sekiranya seorang itu dalam perjalanan dan saya dapat menggantikan puasa tersebut ketika Syawal sebaik selepas Hari Raya.

    Banyak perkara yang telah saya pelajari ketika berpuasa di bulan Ramadan. Saya berpeluang untuk meluangkan masa bersama dengan isteri saya ketika sahur. Saya juga dapat melapangkan masa untuk membaca kitab Injil dalam bahasa Inggeris dan Malaysia di samping membaca Surah Al-Baqarah dalam Al-Quran.[6] Saya berjaya melatih diri untuk mengawal nafsu makanan saya di samping mengurangkan 5kg berat badan saya. Saya juga lebih memahami Islam sekarang dan amalan dalam Islam melalui penduduk kawasan dan rakan-rakan saya. Sudah tentu saya juga memahami pengalaman yang dilalui oleh seorang Muslim dalam bulan puasa ini.

    Namun begitu, pengajaran dan nilai-nilai sedemikian tidak dapat diungkapkan dalam isu politik kebangsaan. Tindakan Alvin dan Vivian – lebih dikenali sebagai Alvivi – dan Maznah Mohd Yusof – lebih dikenali sebagai Chetz –  walaupun berlaku dengan niat dan motivasi yang berbeza, mungkin telah dapat digunakan untuk mengajar dan menjelaskan Islam kepada masyarakat lain. Disebabkan kepentingan politik dan pilihanraya parti yang semakin hampir, peluang tersebut hilang begitu sahaja.

    Usaha rakyat Malaysia termasuk yang bukan Muslim yang terlibat dalam inisiatif Fast4Malaysia memberi kita suatu petanda bahawa bagaimana Ramadan dapat digunakan untuk menyatukan rakyat Malaysia yang berlainan agama. Malang sekali saat-saat begitu amatlah jarang sekali.

    Setahu saya, hanya saya dan Tian Chua (Ahli Parlimen Batu) sahaja Ahli Parlimen bukan Muslim yang cuba unutuk berpuasa penuh dalam bulan Ramadan. Saya berharap pada masa akan datang, lagi ramai Ahli Parlimen bukan Muslim akan berpuasa dengan rakan-rakan Muslim kita untuk menyemai benih solidariti, kesatuan dan kesefahaman antara kita semua,

    Dr. Ong Kian Ming

    Ahli Parlimen Serdang


    [1] http://www.themalaysianinsider.com/bahasa/article/ahli-parlimen-bukan-islam-dap-mahu-berpuasa-untuk-lebih-produktif/

    [2] http://www.thenutgraph.com/why-fast-during-ramadan-if-one-is-non-muslim/

    [3] Dalam Perjanjian Baru Bab 6 Buku Matthew, Nabi Isa telah berkata “bila” kamu puasa, bukan “jika” kamu puasa

    [5] http://roketkini.com/2013/07/23/dap-dedah-hampir-50000-pengundi-miliki-ic-bermasalah-pada-pru-13-lalu/

    [6] Terjemahan Yusuf Ali

  • 49,159 pemegang kad pengenalan ‘bermasalah’ didaftarkan dalam senarai pengundi Sabah yang digunakan ketika PRU ke-13

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang, di Kota Kinabalu pada 23hb Julai 2013

    Antara tujuan RCI Sabah diadakan adalah untuk mengkaji kesan pekerja asing, pendatang tidak sah dan pelarian terhadap senarai pengundi.

    Pada 16hb Januari 2013, Encik Ruslan bin Alias, timbalan ketua di bahagian Kad Pengenalan Sabah dan Sarawak dalam Jabatan Pendaftaran Negara (“JPN”) telah mendedahkan satu senarai yang mengandungi 130,549 nombor kad pengenalan ‘bermasalah’ di mana rekod mereka dengan JPN tidak lengkap ataupun kad mereka telah dibatalkan. Semua nombor kad pengenalan lama tersebut dibahagikan antara senarai P1 (51,300 nombor kad pengenalan lama), P2 (62,550 nombor kad pengenalan lama) dan P3 (16,699 nombor kad pengenalan lama). Kad-kad pengenalan lama dalam senarai P1 dan P2 telah pun dikenalpasti sebagai kad pengenalan yang mempunyai butir-butir yang tidak lengkap dalam rekod JPN manakala kad pengenalan lama dalam senarai P3 telah dibatalkan pada tahun 1996.

    Mengikut Encik Ruslan bin Alias (yang mengetuai unit yang bertanggungjawab untuk menyiasat kes kad-kad pengenalan yang bermasalah dalam senarai P1 dan P2), hanya 8,553 (7.5%) daripada jumlah 113,850 kad pengenalan dalam senarai-senarai tersebut telah pun disiasat. Maksudnya, sejumlah 105,297 (92.5%) daripada 113,850 kad pengenalan masih belum disiasat lagi.

    Berdasarkan senarai P1 dan P2, saya telah berjaya mengenalpasti 49,159 pengundi yang tersenarai dalam senarai pengundi yang telah digunakan dalam PRU ke-13. 23,179 pengundi tersebut memegang kad pengenalan lama yang tersenarai dalam senarai P1 dan 25,980 pengundi lain memegang kad pengenalan lama yang tersenarai dalam senarai P2. (Lihat Jadual 1 di bawah)

    Jadual 1 di atas menunjukkan bahawa 4.9% daripada jumlah pengundi Sabah dalam senarai pengundi PRU ke-13 memegang nombor kad pengenalan lama P1 dan P2. Didapati juga bahawa 8 daripada 10 kerusi parlimen dengan jumah pengundi P1 dan P2 yang tertinggi terletak di pantai timur Sabah.

    Selain itu, rekod senarai pengundi juga menunjukkan bahawa majoriti pengundi – sebanyak 53.9% – telah didaftarkan antara tahun 1990 dan 2000, iaitu semasa kegiatan Projek IC atau Projek M. (Lihat Jadual 2 di bawah)

    Namun, adalah penting juga untuk kita mengingati bahawa lebih daripada 25% pengundi P1 dan P2 – iaitu 25.7% – telah didaftarkan selepas 2000, termasuk 12.9% yang didaftarkan selepas 2010. Maksudnya, pendaftaran pengundi yang memegang kad pengenalan yang ‘bermasalah’ masih berterusan sehingga kini.

    Akhir sekali, masalah ini boleh dikatakan akan ‘melimpahi’ negeri-negeri lain di Malaysia. Saya telah pun menemui 6030 pengundi P1 dan P2 yang telah didaftarkan di negeri-negeri lain (lihat Jadual 3 di bawah).

    Saya menggesa kerajaan Barisan Nasional untuk memandang serius pendedahan RCI Sabah yang jelas telah membuktikan bahawa senarai pengundi terkini mengandungi ramai pengundi yang memegang kad pengenalan ‘bermasalah’. Saya juga menggesa kerajaan Barisan Nasional untuk membersihkan senarai pengundi dengan memulakan penyiasatan yang menyeluruh terhadap ketulenan kad-kad pengenalan yang disebut tadi. Jika tiada langkah diambil selepas RCI Sabah ini ditamatkan, maka jelas bahawa RCI Sabah merupakan hanya salah satu daripada RCI yang berkali-kali dipanggil oleh BN tetapi langsung tidak bermakna. Malah, pengundi dan penduduk Sabah yang asli akan terus dipinggirkan tanpa henti.

    Terakhir sekali, saya ingin menegaskan bahawa proses persempadanan semula (yang sepatutnya bermula pada akhir tahun ini) tidak seharusnya dijalankan di Sabah dengan menggunakan senarai pengundi yang mengandungi begitu ramai pengundi yang memegang kad pengenalan yang bermasalah.

    Dr Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

  • Malaysia antara negara di dunia yang mempunyai kadar kegagalan pengagihan kawasan pilihan raya (‘malapportionment’) yang amat tinggi

    Kenyataan Media Dr Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang di Kuala Lumpur pada 19 Julai 2013.

    Malaysia antara negara di dunia yang mempunyai kadar kegagalan pengagihan kawasan pilihan raya (‘malapportionment’) yang amat tinggi

    Perdana Menteri Malaysia, Dato’ Seri Najib Razak dulu berkata bahawa beliau berhasrat untuk mewujudkan di Malaysia sistem demokrasi yang terbaik seiring dengan Program Transformasi Politik beliau. Namun seandainya beliau benar-benar pandang serius perkara ini, beliau seharusnya komited terhadap prinsip “satu-orang-satu-undi” (“one-man-one-vote”) dan memastikan bahawa Malaysia tidak terus kekal sebagai antara negara di dunia yang mempunyai kadar kegagalan pengagihan kawasan pilihan raya (‘malapportionment’) yang amat tinggi.

    Istilah ‘kegagalan pengagihan’, ‘ketidakseimbangan pembahagian’ dan lain-lain sebenarnya merujuk kepada istilah ‘malapportionment’ (dalam Bahasa Inggeris) yang mencerminkan situasi di mana bilangan pengundi dalam setiap kawasan pilihan raya sesebuah negara ditetapkan secara tidak sama rata.  Pakar-pakar sains politik telah pun merumuskan satu formula matematik untuk mengkaji sejauh mana pembahagian kawasan pilihan raya di sesebuah negara itu tidak seimbang.[1] Menurut formula yang dihasilkan, hasil kiraan jika bernilai sifar (‘0’) bermaksud bahawa pembahagian kawasan pilihan raya di sesebuah negara adalah penuh seimbang.

    Jadual 1 menunjukkan tahap kegagalan pengagihan kawasan pilihan raya di 25 buah negara yang menggunakan sistem pilihan raya “First Past the Post”. Kedudukan Malaysia adalah di tangga ke-21 daripada 25 buah negara, dengan kadar ketidakseimbangan yang bernilai 0.173.

    Jadual 1: Penilaian Kegagalan Pengagihan Kawasan Pilihan Raya di 25 Buah Negara Yang Menggunakan Sistem Pilihan Raya “First Past the Post”

    Didapati bahawa negara-negara demokrasi yang maju seperti Amerika Syarikat (0.014), Australia (0.03), United Kingdom (0.041) dan Kanada (0.083) mempunyai kadar kegagalan pengagihan yang amat rendah berbanding dengan Malaysia. Malah, Malaysia mempunyai kadar kegagalan pengagihan yang lebih tinggi daripada Bangladesh (0.083), Pakistan (0.085) dan India (0.129).

    Sebenarnya, sebab utama Amerika Syarikat, United Kingdom, Australia dan Kanada mempunyai kadar ketidakseimbangan kawasan pilihan raya yang lebih rendah berbanding dengan Malaysia adalah disebabkan kewujudan undang-undang di negara-negara tersebut yang mengehadkan kadar penyimpangan yang dibenarkan untuk setiap kawasan parlimen.

    Di United Kingdom, Akta Sistem Pilihanraya Parlimen dan Kawasan Pilihanraya 2011 (‘Parliamentary Voting System and Constituencies Act 2011’) telah menetapkan kadar penyimpangan sebanyak 5% lebih atau kurang daripada kuota nasional.[2]

    Di Australia, Akta Pilihanraya Komanwel 1918 (‘Commonwealth Electoral Act 1918’) telah menetapkan kadar penyimpangan sebanyak 3.5% lebih atau kurang daripada kuota negeri.[3]

    Di Kanada pula, Akta Persempadanan Semula Seksyen 15(2) (‘Electoral Boundaries Readjustment Act, Section 15(2)’) telah menetapkan kadar penyimpangan sebanyak 25% lebih atau kurang daripada kuota wilayah.[4]

    Di Amerika Syarikat, beberapa keputusan Mahkamah Agung mewajibkan setiap daerah kongres mempunyai bilangan penduduk yang hampir sama demi mengekalkan prinsip satu-orang-satu-undi.[5]

    Andai kata Perdana Menteri Dato Seri Najib ikhlas berhasrat mewujudkan sistem demokrasi di Malaysia yang paling baik di dunia, beliau harus bermula dengan mengikuti contoh negara-negara demokrasi maju dan menghormati prinsip satu-orang-satu-undi. Beliau boleh merujuk kepada cadangan Suruhanjaya Reid yang menetapkan kadar penyimpangan setiap kuota negeri sebanyak 15% daripada kuota nasional.

    Malah, bagi membetulkan masalah kegagalan pengagihan kawasan pilihanraya di Malaysia, Perdana Menteri Dato Seri Najib, harus menubuhkan Jawatankuasa Parlimen khususnya untuk meneliti proses persempadanan semula yang akan bermula pada akhir tahun ini sepertimana yang telah dilaporkan oleh Suruhanjaya Pilihan Raya. Demi memastikan bahawa Jawatankuasa Parlimen ini akan mematuhi prinsip satu-orang-satu-undi, Perdana Menteri Dato Seri Najib juga harus melantik Ahli Parlimen daripada parti pembangkang sebagai Pengerusi Jawatankuasa tersebut.

    Seandainya beliau gagal memastikan proses persempadanan semula kawasan parlimen dijalankan dengan adil dan saksama, ia akan membuktikan bahawa janji beliau untuk mentransformasikan politik Malaysia dan menjadikan Malaysia demokrasi terbaik hanyalah kata-kata kosong tanpa sebarang tindakan kukuh. Hakikatnya, hampir semua cadangan Jawatankuasa Parlimen tentang Reformasi Pilihan Raya masih belum dilaksanakan lagi, dan ini menunjukkan kurangnya komitmen Perdana Menteri Dato Seri Najib untuk mereformasikan sistem pilihan raya di negara ini.

    Dr. Ong Kian Ming

    Ahli Parlimen Serdang

    Nota: Kuota nasional dikira dengan membahagikan jumlah bilangan pengundi berdaftar di peringkat nasional dengan jumlah kerusi – dalam kata lain, bilangan purata pengundi bagi setiap kerusi. Kuota negeri pula adalah bilangan purata pengundi bagi setiap kerusi dalam sebuah negeri.

    Nota: Kadar ketidakseimbangan pembahagian kawasan pilihan raya (‘Malapportionment Measure’) menunjukkan % daripada pengundi yang perlu dipindahkan bagi mencapai kadar ketidakseimbangan yang bernilai sifar. Sebagai contoh, kadar Malaysia iaitu sebanyak 0.173 bermaksud bahawa 17.3% daripada bilangan pengundi perlu dipindahkan untuk memastikan bahawa semua kerusi parlimen mempunyai jumlah pengundi yang sama.


    [1] http://www.polisci.umn.edu/~dsamuels/BJPS2001.pdf David Samuels and Richard Snyder, ‘The Value of a Vote: Malapportionment in Comparative Perspective’, British Journal of Political Science 31, 2011, pp.651-671, Cambridge University Press, United Kingdom

    [3] http://www.comlaw.gov.au/Details/C2013C00165/Html/Text#_Toc355768167

Page 44 of 46« First...102030...4243444546