• Kementerian Pengajian Tinggi (KPT) tidak seharusnya terlalu obses dengan ranking (penarafan) universiti dunia, sebaliknya ia harus fokus terhadap penunjuk yang dibangunkan dalam negara bagi memperbaiki universiti kita

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ketua Penang Institute Kuala Lumpur pada 8 September 2017

    Kementerian Pengajian Tinggi (KPT) tidak seharusnya terlalu obses dengan ranking (penarafan) universiti dunia, sebaliknya ia harus fokus terhadap penunjuk yang dibangunkan dalam negara bagi memperbaiki universiti kita

    Times Higher Education World University Rankings 2018 telah diterbitkan pada awal minggu ini. Tajuk utama yang menonjol di akhbar adalah tentang dua buah universiti di United Kingdom yang telah berjaya mengungguli carta di tempat pertama dan kedua, iaitu University of Oxford dan University of Cambridge masing-masing.

    Bagaimanapun, pencapaian universiti di Malaysia adalah tidak begitu baik. Universiti Malaya berada di tangga tertinggi dalam kelompok universiti di Malaysia, iaitu antara kedudukan 351 hingga 400. Universiti Tunku Abdul Rahman (UTAR) pula di tangga kedua iaitu antara kedudukan 501 hingga 600. Universiti Kebangsaan Malaysia (UKM), Universiti Putra Malaysia (UPM), Universiti Sains Malaysia (USM), Universiti Teknologi Malaysia (UTM), dan Universiti Teknologi Petronas (UTP) semuanya berada di kedudukan 601-800, diikuti oleh Universiti Tenaga Nasional (UniTen) di kedudukan 801-1000 serta Universiti Utara Malaysia (UUM) di kedudukan 1001+ (Lihat Jadual 1 di bawah).

    Jadual 1: Kedudukan Universiti Malaysia di Times Higher Education (THE) World University Rankings 2018

    Kedudukan Nama Universiti
    351–400 University of Malaya
    501–600 Universiti Tunku Abdul Rahman (UTAR)
    601–800 Universiti Kebangsaan Malaysia
    601–800 Universiti Putra Malaysia
    601–800 Universiti Sains Malaysia
    601–800 Universiti Teknologi Malaysia
    601–800 Universiti Teknologi Petronas
    801–1000 Universiti Tenaga Nasional (UNITEN)
    1001+ Universiti Utara Malaysia

    Kedudukan universiti Malaysia dalam ranking THE adalah amat berkontras dengan 2018 QS World University Rankings di mana 5 buah universiti di Malaysia tersenarai dalam kedudukan 300 teratas yang diungguli oleh UM di kedudukan ke-114 (dengan UPM di 229, UKM di 230, UTM di 253 dan USM di 264).

    Jika kita mengkaji dua lagi carta kedudukan universiti dunia yang terkenal, iaitu Shanghai Jiao Tong Academic Ranking of World Universities (ARWU) dan US News and World Report’s Best Global University Rankings, kita akan mendapati bahawa universiti-universiti di Malaysia berada di luar senarai 300 teratas. Sebagai contoh, bagi carta ARWU 2017, UM dan USM berada di tangga 401-500 manakala UKM dan UPM di tangga 501-600 dan UTM pula berada antara 701-800.

    Dalam kedudukan US News 2017, UM berada di tangga tertinggi bagi universiti tempatan, iaitu 356, dan diikuti oleh USM (576), UTM (639), UPM (670) dan UKM (783).

    Rajah 1 di bawah menunjukkan perbezaan dalam kedudukan universiti-universiti di Malaysia bagi carta QS World University Rankings berbanding dengan tiga carta lain – THE, ARWU dan US News.

    Rajah 1: Carta Ranking Universiti Dunia Terbaru untuk 5 Universiti Penyelidikan Utama di Malaysia bagi Tahun 2017/ 2018

    Apakah yang dapat menjelaskan perbezaan prestasi universiti Malaysia dalam ranking QS berbanding ranking universiti dunia yang lain? Salah satu sebab yang mungkin adalah kerana ranking QS memperuntukkan peratusan terendah daripada markah keseluruhan kepada kaedah berasaskan penyelidikan dan petikan (citation). Jadual 2 di bawah meringkaskan komponen dalam keempat-empat carta ranking universiti dunia ini dan mengira pemberat keseluruhan yang diberi kepada kaedah berasaskan penyelidikan dan petikan (iaitu hasil penerbitan universiti). Ranking QS hanya memperuntukkan 20% daripada skor keseluruhan kepada kaedah penyelidikan dan petikan. Ini berbeza dengan peratusan carta lain, iaitu 60% bagi THE, 70% bagi Shanghai AWRU dan 75% bagi US News yang diperuntukkkan kepada kaedah berasaskan penyelidikan dan petikan.

    Di dalam ranking QS, reputasi akademik dan majikan mempengaruhi 50% daripada jumlah markah keseluruhan. Pengiraan ini adalah subjektif dan boleh kuat dipengaruhi oleh sampel responden yang ditinjau. Sebagai contoh, dalam ranking QS 2018 terbaru, ahli akademik Malaysia mempunyai perwakilan yang tinggi iaitu 3.7%, walaupun populasi Malaysia hanya 0.41% daripada populasi seluruh dunia. Peratusan responden Malaysia dalam kaji selidik akademik ini adalah jauh lebih tinggi berbanding China (1.7%), Jerman (2.9%) dan Jepun (3.2%).

    Peratusan ahli akademik dan pelajar antarabangsa adalah 10% daripada skor keseluruhan QS dan jika sesebuah universiti itu bijak, ianya hanya perlu meningkatkan angka ini bagi mempertingkatkan ranking QSnya tanpa menambah baik kualiti pendidikan, kualiti kajian akademik atau kualiti pelajar. Malahan, kita tidak patut lupa bahawa pada tahun 2004, ranking QS[1] meletakkan UM di tangga ke-89 dalam dunia kerana pelajar-pelajar dan pengajar-pengajar kaum Cina dan India telah disalah klasifikasi sebagai warga asing, dan ini telah secara palsu menaikkan skor UM bagi komponen Fakulti dan Pelajar Antarabangsa.[2]

    Jadual 2: Kompenen dan Pemberat bagi Carta Ranking QS, THE, Shanghai ARWU dan US News

    Ranking Komponen Pemberat Pemberat Berasaskan Penyelidikan & Petikan (Citation)
    QS Reputasi akademik 40% 20%
    Reputasi majikan 10%
    Nisbah pelajar fakulti 20%
    Citations (Petikan) per fakulti 20%
    Fakulti antarabangsa 5%
    Pelajar antarabangsa 5%
    THE Pengajaran: persekitaran pembelajaran 30% 60%
    Penyelidikan: jumlah, pendapatan dan reputasi 30%
    Citations: pengaruh penyelidikan 30%
    Pendapatan industri: inovasi 2.5%
    Pandangan antarabangsa: staf, pelajar dan penyelidikan 7.5%
    Shanghai ARWU Alumni dari institusi yang memenangi Hadiah Nobel dan Pingat Fields 10% 70%
    Kakitangan dari institusi yang memenangi Hadiah Nobel dan Pingat Fields 20%
    Penyelidik-penyelidik yang banyak dipetik dalam 21 kategori subjek yang luas 20%
    Kertas-kertas kajian yang diterbitkan dalam Nature and Science* 20%
    Kertas-kertas kajian yang diindeks dalam Science Citation Index-expanded dan Social Science Citation Index 20%
    Prestasi akademik per kapita sebuah institusi 10%
    US News Reputasi penyelidikan antarabangsa 12.5% 75.0%
    Reputasi penyelidikan serantau 12.5%
    Penerbitan 10.0%
    Buku 2.5%
    Persidangan 2.5%
    Impak citations ternormal 10.0%
    Jumlah citations 7.5%
    Jumlah penerbitan yang antara 10% paling dipetik 12.5%
    Peratusan jumlah penerbitan yang antara 10% paling dipetik 10.0%
    Kerjasama antarabangsa 10.0%
    Bilangan kertas-kertas kajian yang kerap dipetik yang antara 1% paling dipetik dalam bidang masing-masing 5.0%
    Peratusan jumlah penerbitan yang antara 1% kertas-kertas kajian yang paling dipetik 5.0%

    Keputusan Kementerian Pengajian Tinggi (KPT) untuk menanda aras universiti Malaysia berdasarkan QS World University Rankings boleh dilihat sebagai berpandangan pendek dan silap memandangkan ranking QS tidak banyak menitikberatkan penyelidikan. KPT akan memperbodohkan diri dan masyarakat awam jika ia berterusan menggunakan ranking QS sebagai penunjuk bahawa qualiti universiti-universiti kita sedang bertambah baik, terutamanya dari segi aktiviti penyelidikan.

    Ini tidak bermakna bahawa kita perlu bergantung kepada ranking universiti dunia yang memberi lebih pemberat kepada bidang penyelidikan. Carta lain juga mempunyai kelemahan masing-masing. Sebagai contoh, ranking ARWU Shanghai memberi pemberat yang terlalu tinggi kepada subjek-subjek sains dan penerbitan dan juga kepada universiti yang pernah memenangi Hadiah Nobel dan Fields Medal. Universiti Malaysia boleh meningkatkan kedudukan ARWUnya dengan memberi tempat kepada pemenang Nobel dan Fields Medals untuk jangka masa pendek namun ini mungkin tidak cukup untuk meningkatkan hasil penyelidikan universiti secara keseluruhan.

    Daripada obses dengan permainan ranking, KPT seharusnya berusaha menambah baik penunjuk dan kaedah akademik yang dibangunkan oleh Kementerian dan Agensi Kelayakan Malaysia (MQA) bagi mengukur kualiti universiti awam dan swasta tempatan, seperti Instrumen Penilaian Penyelidikan Malaysia (MyRA), Sistem Penarafan Institusi Pengajian Tinggi Malaysia (SETARA) dan Sistem Penarafan Berasaskan Disiplin Pengajian (D-SETARA). Pada masa ini, tahap ketelusan dan pendedahan tentang bagaimana data ini dikumpul adalah amat kurang dan terlalu sedikit perbincangan untuk memperbaiki langkah-langkah ini supaya ia boleh digunakan oleh orang awam untuk menilai kualiti institusi dan juga institusi-institusi untuk menanda aras prestasi mereka. Sebagai contoh, MySetara kurang bernilai jika majoriti universiti awam dan swasta diberi penarafan lima bintang (daripada enam bintang kesemuanya). Bagaimana untuk kita membezakan antara universiti-universiti ini dari segi kualiti hasil penyelidikan atau kualiti pengajaran, sebagai contoh?

    Penang Institute di Kuala Lumpur telah menerbitkan satu laporan bertajuk “Obesesi kurang sihat terhadap Ranking Universiti Dunia?”[3] sebagai salah satu usaha meningkatkan kesedaran terhadap kekuatan dan kelemahan setiap sistem ranking universiti dunia dan sebagai hujah bahawa KPT tidak patut terlalu obses dengan prestasi Malaysia dalam carta-carta tersebut tetapi seharusnya fokus terhadap menambah baik kaedah pengukuran yang dibangunkan oleh KPT dan MQA. Jika kita fokus kepada menambah baik universiti mengikut penunjuk yang lebih sesuai dan dibangunkan di peringkat tempatan, maka hasil universiti dari segi kualiti penyelidikan, kualiti pengajaran dan kualiti graduan juga akan meningkat. Dan jika penambahbaikan ini secara tidak langsung membantu meningkatkan kedudukan kita dalam sistem ranking universiti dunia, maka ia adalah satu bonus bagi kita.

    [1] Ini adalah ketika ranking diterbitkan bersama oleh QS dan THE. Bermula 2010, ranking ini diterbitkan secara berasingan.

    [2] http://rankingwatch.blogspot.my/2012/08/universiti-malaya-again-in-many.html#links

    [3] Ditulis oleh Lee Zi-Sheng, pelatih di Penang Institute di KL dan Dr. Ong Kian Ming, Ketua Penang Institute di KL. Salinan laporan ini boleh didapati di laman web: http://penanginstitute.org/v3/research/penang-institute-in-kuala-lumpur

  • Mesej kepada Datuk Seri Panglima Said Salleh Keruak: 2017 bukan 1990

    Kenyataan Media Ahli Parlimen Serdang, Dr. Ong Kian Ming, pada 28hb Ogos, 2017

    Mesej kepada Datuk Seri Panglima Said Salleh Keruak: 2017 bukan 1990

    Saya sedikit terkejut apabila membaca respons dari Menteri Komunikasi, Datuk Seri Panglima Said Salleh Keruak, kepada kenyataan media saya mengenai kemungkinannya berlaku peralihan undi Melayu sebanyak 15% dari BN ke pembangkang pada PRU 14 nanti. Biasanya, Menteri Barisan Nasional (BN) tidak begitu suka memberi balasan kepada kenyataan media saya yang mengandungi angka dan fakta. Saya ucapkan tahniah kepada Menteri Komunikasi atas kepekaan beliau terhadap peralihan undi Melayu di PRU 14.

    Saya setuju dengan beberapa perkara yang dibangkitkan oleh Said Salleh.[1]

    Pertama, saya setuju bahawa Pakatan Harapan tidak boleh menganggap bahawa pengundi muda akan lebih cenderung kepada pihak pembangkang walaupun di PRU 2008 dan 2013, berdasarkan kajian undi mengikut saluran, kadar sokongan untuk pembangkang di saluran pengundi muda lebih tinggi berbanding dengan saluran pengundi tua. Tidak boleh dinafikan bahawa senjata utama BN untuk menarik pengundi muda, iaitu Menteri Belia dan Sukan Khairy Jamaluddin, mendapat sambutan yang baik di kalangan orang muda, terutamanya melalui media sosial. Pada pendapat saya, strategi media sosial beliau jauh lebih berkesan berbanding dengan Perdana Menteri kita. Populariti Khairy melonjak lagi kerana beliau bukan sahaja turun padang untuk memberi galakkan kepada para atlit sukan SEA kita tetapi juga turun padang untuk mewakili negara dalam sukan polo.

    Kedua, saya setuju bahawa negara kita tidak mengalami kegawatan ekonomi buat masa sekarang, bukan seperti situasi menjelang PRU 1999.

    Namun, saya rasa Said Salleh patut sedar bahawa 2017 bukan 1990.

    Menjelang PRU 1990, parti pembangkang hanya memegang 27 daripada 177 kerusi parlimen ataupun 15% daripada jumlah kerusi parlimen. Menjelang PRU 14, parti pembangkang (termasuk ahli parlimen bebas) memegang 89 daripada 222 kerusi parlimen ataupun 40%.

    Menjelang PRU 1990, parti pembangkang tidak menguasai mana-mana kerajaan negeri. Menjelang PRU 14, pihak pembangkang telah membentuk kerajaan di tiga negeri.

    Menjelang PRU 1990, semua media dikawal oleh kerajaan. Menjelang PRU 14, media atas talian (online) memberi persaingan yang hebat kepada media arus perdana dari segi jumlah pengguna. Media sosial memberi satu lagi arus kepada pihak pembangkang untuk menyampaikan maklumat kepada pengundi.

    Menjelang PRU 1990, pihak pembangkang diketuai oleh seorang bekas Menteri Kewangan yang keluar dari parti UMNO. Menjelang PRU 14, pihak pembangkang dipimpin oleh seorang bekas Perdana Menteri Malaysia, dua bekas Timbalan Perdana Menteri Malaysia, ketua pembangkang, seorang bekas Menteri Besar (Kedah), seorang Menteri Besar (Selangor) dan seorang Ketua Menteri (Pulau Pinang).

    Menjelang PRU 1990, pemimpin muda parti pembangkang tidak beberapa diketahui orang ramai. Menjelang PRU 14, pemimpin muda Pakatan Harapan yang berusia 40 tahun ke bawah termasuk Nurul Izzah, Syed Saddiq, Nik Nazmi, Wong Kah Woh, Hannah Yeoh, Zairil Khir Johari, Steven Sim, Yeo Bee Yin, Kasturi Patto dan ramai lagi. Selain daripada Khairy Jamaluddin, pemimpin muda Barisan Nasional yang dikenali orang ramai adalah Jamal Yunos yang berminat untuk bertanding jawatan ketua Pemuda UMNO.

    Menjelang PRU 1990, GST tak wujud dan subsidi minyak, gula, minyak masak dan sebagainya masih wujud. Menjelang PRU 14, pelaksanaan GST dan penarikan balik subsidi-subsidi mengurangkan pendapatan orang ramai dan meningkatkan kos kehidupan dari bandar hingga ke kampung.

    Menjelang PRU 1990, Perdana Menteri masa itu tidak terlibat dalam skandal mega yang memburukkan nama negara di seluruh dunia. Menjelang PRU 14, Malaysia lebih dikenali sebagai negara ‘kleptokrat’ akibat daripada skandal 1MDB di mana duit berbilion-bilion disyaki dicuri daripada rakyat Malaysia dan digunakan untuk membeli permata, rumah mewah, karya lukisan dan poster, kapal layar dan sebagainya.

    Semua faktor ini tidak bermakna peralihan undi Melayu sebanyak 15% daripada BN kepada pembangkang semestinya akan berlaku. Tetapi, adakah blogpost Said Salleh menunjukkan bahawa UMNO sendiri takut peralihan undi orang Melayu kepada pembangkang akan menjadi suatu realiti di PRU 14?

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

    [1] https://sskeruak.blogspot.my/2017/08/analisis-ong-kian-ming-menarik-tetapi.html?m=1

  • Andaian 15% pengundi Melayu beralih menentang BN pada PRU 14, adakah ia realistik?

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang pada 26 Ogos 2017

    Andaian 15% pengundi Melayu beralih menentang BN pada PRU 14, adakah ia realistik?

    Rakan sejawat saya merangkap Ahli Parlimen Kluang, Liew Chin Tong, telah membangkitkan kemungkinan tsunami Melayu pada PRU 14, yang bakal membolehkan Pakatan Harapan untuk mengambil alih kuasa di peringkat persekutuan.

    Ketua Parlimen DAP, Lim Kit Siang, juga telah menulis tentang formula 10 dan 5, di mana peralihan sokongan 10% pengundi Melayu dan 5% pengundi bukan Melayu kepada pembangkang akan membolehkan PH memenangi 113 daripada 165 kerusi Parlimen (atau 68% kerusi Parlimen) di Semenanjung lalu mara ke Putrajaya.

     Sebesar mana peralihan undi daripada pengundi Melayu yang diperlukan untuk memastikan PH menawan Putrajaya? Adakah andaian tsunami Melayu dalam bentuk 15% peralihan undi Melayu menentang BN suatu andaian yang realistik?

    Bagi menjawab persoalan sama ada peralihan sokongan 15% undi Melayu menentang BN merupakan satu andaian yang realistik untuk PRU 14, kita perlu meneliti pola perubahan undi dalam PRU di Malaysia sebelum ini.

    Jadual 1 di bawah menunjukkan anggaran sokongan untuk BN berdasarkan kaum, dan perubahan sokongan kaum untuk BN daripada tahun 1995 hingga 2013.

    Jadual 1: Anggaran sokongan untuk BN mengikut pecahan kaum di Semenanjung Malaysia, 1995 hingga 2013.

    1995 1999 2004 2008 2013
    Melayu 81% 54% (-27%) 65% (+11%) 59% (-6%) 64% (+5%)
    Cina 55% 65% (+10%) 75% (+10%) 35% (-40%) 14% (-21%)
    India >90% >90% (NA) >90% (NA) 48% (-42%) 38% (-10%)

    (Angka dalam kurungan merupakan perubahan pada setiap kali PRU) (NA = tiada)

    Sumber: Anggaran oleh Dr. Ong Kian Ming

    Dari Jadual 1, terdapat satu masa di mana lebih daripada 15% sokongan pengundi Melayu beralih menentang BN iaitu pada PRU 1999 ketika zaman Reformasi. Pada ketika itu, sokongan pengundi Melayu untuk BN merosot sebanyak 27%, iaitu daripada 81% (1995) jatuh kepada 54% (1999). PAS telah muncul sebagai parti pembangkang terbesar di Parlimen selepas berlakunya PRU 1999. Kehilangan sokongan terhadap BN dirasai terutamanya di Kedah, Terengganu dan Kelantan di mana PAS memenangi majoriti kerusi Parlimennya. Apa yang menjadi faktor ‘penyelamat’ BN pada PRU 1999 adakah sokongan tinggi daripada pengundi bukan Melayu. Dianggarkan bahawa sokongan Cina untuk BN meningkat 10%, iaitu daripada 55% (1995) kepada 65% (1999). Sokongan India untuk BN kekal tinggi, iaitu melebihi 90%.

    Pada PRU 2004, sokongan Melayu terhadap BN kembali meningkat sebanyak 11% iaitu daripada 54% kepada 65%. Sokongan pengundi Cina untuk BN turut meningkat sebanyak 10% hingga ke tahap 75% yang merupakan antara tahap tertinggi dalam sejarah Malaysia. Ini adalah kesan tsunami Pak Lah hingga membolehkan BN memegang 91% kerusi Parlimen.

    Pada PRU 2008, sokongan pengundi bukan Melayu untuk BN telah turun dengan mendadak. Sokongan dari pengundi Cina menjunam sebanyak 40% iaitu daripada 75% kepada 35%. Manakala sokongan pengundi India pula menurun sekurang-kurangnya 42% (daripada 90% kepada 48%) disebabkan oleh gerakan Hindraf pada ketika itu. Sokongan BN di kalangan pengundi Melayu hanya jatuh 6% sahaja, iaitu daripada 65% kepada 59%.

    Pada PRU 2013, sokongan BN di kalangan Melayu meningkat sedikit sebanyak 5%, daripada 59% kepada 64%, manakala bagi pengundi Cina dan India, ianya masing-masing jatuh sebanyak 21% dan 10%, sehingga mencapai tahap 14% dan 38% masing-masing.

    Berbalik kepada persoalan asal, berapakah peratusan peralihan undi Melayu yang boleh dianggarkan dalam PRU14? Peralihan 10% undi Melayu adalah mungkin jika mengambil kira impak Tun Dr. Mahathir dan pembentukan Parti Pribumi Bersatu Malaysia (PPBM) disusuli oleh pembentukan Pakatan Harapan yang termasuk PPBM.  Dengan adanya PM yang kurang popular, skandal 1MDB serta impak GST dan peningkatan kos sara hidup, undi Melayu mungkin akan beralih menentang BN pada PRU14. Peralihan 15% undi Melayu akan menyebabkan sokongan undi Melayu kepada BN tinggal 50% sahaja, yang akan menggoyahkan kedudukan BN. Sungguh pun perubahan 15% atau lebih dalam mana-mana blok undi jarang terjadi, namun kita sedang mengalami keadaan luar biasa. Ia pernah berlaku pada 1999 di kalangan pengundi Melayu dan 2008 di kalangan pengundi bukan Melayu. Jika pada 2013 saya diberitahu bahawa Dr. Mahathir dan Tan Sri Muhyiddin akan membentuk parti baru bagi menentang UMNO pada PRU14, sudah tentu saya menggangap anda mengarut. Namun, apa yang tidak dijangkakan pada ketika itu, kini telah menjadi realiti. Walau pun peralihan 15% ini kedengaran seperti sesuatu yang tidak mungkin, ia bukannya sesuatu yang mustahil berlaku.

    Sudah tentu jika terdapat 15% peralihan undi Melayu menentang BN, persoalan seterusnya adalah berapa daripada peratusan ini yang akan beralih ke PH dan berapa akan beralih ke PAS? Jawapan kepada persoalan memerlukan kenyataan media yang lain…

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

  • Pakatan Harapan (PH) memberi tawaran yang lebih adil dan lebih mampan kepada KTMB dan pekerjanya

    Kenyataan Media oleh Pakatan Harapan pada 9 Ogos, 2017

    Pakatan Harapan (PH) memberi tawaran yang lebih adil dan lebih mampan kepada KTMB dan pekerjanya

    Perjanjian Akses Rangkaian Kereta Api (RNAA) adalah perjanjian antara KTMB dan Perbadanan Aset Keretapi (RAC) di mana semua aset tanah dan ‘rolling stock’ KTMB akan dipindahkan ke RAC. Proses perjanjian ini sepatutnya diselesaikan pada tahun 2018.[1]

    Pakatan Harapan menentang RNAA atas sebab-sebab berikut:

    (i) Ini merupakan pintu belakang bagi kerajaan untuk memberi akses kepada syarikat kroni yang akan menggunakan rangkaian rel untuk mengambil alih perkhidmatan KTMB termasuk dalam perkhidmatan ‘freight and haulage’ yang terdiri daripada 42% jumlah hasil KTMB (RM216 daripada RM516 juta dalam Tahun Kewangan 2015).

    (ii) Ini akan meningkatkan kos operasi untuk KTMB kerana RAC akan mengenakan caj kepada KTMB untuk penggunaan ‘rolling stock’.

    (iii) RAC, dengan hanya 38 pekerja, tidak berkeupayaan untuk mengurus asetnya dengan baik termasuk penyelenggaraan stok dan trek. Kemungkinan besar tanggungjawab ini akan dikontrakkan kepada syarikat kroni lain.

    KTMB telah mengalami kerugian terkumpul sebanyak RM855 juta dari tahun 2009 hingga 2015 kerana harga tiket yang rendah dan kontrak perolehan yang mahal. Sebagai contoh, KTMB membazirkan RM85 juta untuk kontrak sistem ‘Automatik Fare Collection’ (AFC) yang tidak dapat dilaksanakan. Pada awal tahun ini, Presiden KTM ketika itu, Datuk Sarbini Tijan, diminta ambil cuti sambil menunggu siasatan dalaman mengenai tawaran perolehan yang bernilai berjuta-juta ringgit.[2]

    RAC juga gagal memperolehi keuntungan. Ia telah mengalami kerugian terkumpul sebanyak RM372 juta dari tahun 2009 hingga 2015. RAC tidak mempunyai kakitangan yang mencukupi untuk mengurus asetnya yang bernilai RM36 bilion (termasuk tanah) dengan baik. Kesilapan pengurusan pembayaran kontrak penyelenggaraan keretapi dilaporkan dalam laporan Ketua Audit Negara pada tahun 2013.[3]

    Pakatan Harapan menawarkan perjanjian yang lebih adil kepada KTMB dan 6000 pekerjanya termasuk:

    1) Membatalkan RNAA antara RAC dan KTMB

    2) Memindahkan aset di RAC ke KTMB sebagai cara untuk memaksimumkan nilai aset tersebut. Saiz kecil RAC menghalangnya daripada menambahkan pendapatannya daripada sumber seperti ‘Transit-Oriented Development (TOD)’, pengiklanan serta penjualan barangan (‘retail’). Aset-aset ini perlu dipindahkan ke KTMB dan KTMB mesti dibenarkan untuk menambahkan kepakarannya dalam bidang-bidang ini. Ini akan membolehkan KTMB untuk mencapai keuntungan dan juga untuk mengurangkan keperluan untuk meningkatkan harga tiket.[4]

    3) Mengkaji semula kos dan kesesuaian projek East Coast Rail Link (ECRL). Aset-aset di bawah ECRL iaitu ‘rolling stock’, trek, tanah dan stesen, tidak akan dimiliki oleh RAC ataupun KTM. Sebaliknya, ia akan dimiliki oleh sebuah syarikat yang baru diwujudkan, Malaysia Rail Line (MRL) Sdn Bhd, yang 100% dimiliki oleh Kementerian Kewangan. Ia telah dilaporkan bahawa perkhidmatan ECRL akan dijalankan oleh operator lain yang belum dinamakan lagi. Kos ECRL bukan sahaja sangat tinggi malahan kemungkinan besar operasinya akan diberikan melalui rundingan terus (‘direct negotiation’).

    4) Melaksanakan tender terbuka untuk semua pembelian aset dan perkhidmatan oleh KTMB; dan

    5) Tidak menswastakan KTMB

    Dengan tawaran dasar-dasar baru tersebut, maka kita dapat mensasarkan KTMB menjadi sebuah syarikat yang kedudukan kewangannya kukuh dan berkeuntungan, memastikan para penngguna perkkhidmatan KTMB tidak dibebani peningkatan harga tambang keretapi dan juga menjamin kebajikan dan keselamatan ribuan pekerja KTMB pada masa akan datang.

    Tan Sri Muhyidddin Yassin, Presiden BERSATU
    Liew Chin Tong, Ahli Parlimen Kluang
    Dato’ Abdullah Sani bin Abdul Hamid, Ahli Parlimen Kuala Langat
    Dr. Hatta Ramli, Ahli Parlimen Kuala Krai

    Gambar pemimpin Pakatan Harapan bersama dengan wakil Railwaymen Union Malaysia (RUM) termasuk Presiden RUM, Encik Abdul Razak

    [1] http://www.theedgemarkets.com/article/transport-ministry-says-agreement-will-not-cost-4000-job-losses-ktmb

    [2] http://tonypua.blogspot.my/2011/01/ktmb-rm85m-contract-to-company-without.html dan http://ongkianming.com/2015/08/22/press-statement-prime-minister-najib-should-look-at-the-failure-of-the-automatic-fare-collection-afc-system-rather-than-asking-for-new-ktm-ticket-counters-to-be-added/

    [3] http://www.thestar.com.my/business/business-news/2017/01/11/rail-controversy/

    [4] http://english.astroawani.com/business-news/highlights-auditor-generals-report-2013-series-2-37880

  • Menteri SPAD perlu menjawab kepada pemandu teksi dan pemandu e-panggilan (e-hailing) jika Tribunal Pemandu tidak ditubuhkan di bawah Akta Pangangkutan Awam Darat (Pindaan) 2010

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang pada 27 Julai 2017

    Menteri SPAD perlu menjawab kepada pemandu teksi dan pemandu e-panggilan (e-hailing) jika Tribunal Pemandu tidak ditubuhkan di bawah Akta Pangangkutan Awam Darat (Pindaan) 2010

    Pada awal bulan ini, semasa sesi dialog anjuran DAP bersama pemandu e-hailing, antara aduan utama yang dibangkitkan adalah tiada badan bebas atau pihak ketiga di mana pemandu boleh membuat rayuan jika mereka tidak bersetuju dengan keputusan yang dibuat oleh syarikat e-hailing mereka. Sebagai contoh, kami mendengar aduan daripada pemandu yang telah mendakwa mereka dihalang atau digantung oleh syarikat e-hailing tanpa sebab yang jelas. Ramai pemandu teksi juga membangkitkan rungutan terhadap syarikat e-hailing mereka. Mereka tiada badan bebas atau pihak ketiga yang boleh mendengar aduan mereka dan membuat keputusan.

    Akta Pengangkutan Awam Darat (Pindaan) 2010 yang kini sedang diperdebatkan di Parlimen tidak menangani masalah ini sama sekali. Oleh itu, saya telah mencadangkan usul untuk memasukkan seksyen baru dalam akta ini bagi mewujudkan ‘Tribunal Pemandu Teksi dan E-hailing’ (Lampiran 2). Tribunal ini menyerupai Tribunal Pengguna yang diwujudkan dalam Seksyen 85 hingga Seksyen 122 Akta Perlindungan Pengguna 1999. Sayangnya, usul saya untuk memperkenalkan tribunal ini ditolak oleh speaker Dewan Rakyat (Lampiran 1). Dalam jawapan balas Parlimen beliau, Menteri di Jabatan Perdana Menteri, Dato’ Sri Nancy Shukri menolak keperluan tribunal kerana menurut beliau SPAD kini mampu mengendalikan aduan pemandu teksi, dan pada masa hadapan pemandu e-hailing juga setelah e-hailing ‘dihalalkan’ beroperasi apabila rang undang-undang ini diwartakan dan lesen e-hailing diluluskan.

    Masalah dengan cadangan ini adalah SPAD mungkin tiada kuasa perundangan untuk memaksa syarikat e-hailing mematuhi keputusan dalam kes pertikaian antara pemandu dan syarikat. Sebagai contoh, SPAD mungkin mendapati syarikat e-hailing berhutang tambang ribuan ringgit kepada pemandu dan boleh melibatkan pertikaian. Adakah SPAD mampu memaksa syarikat untuk membayar tambang tersebut kepada pemandu? Atau adakah pemandu perlu ke mahkamah untuk mendapatkan bayaran tambang tersebut? Kelebihan tribunal ini adalah ia merupakan cara yang lebih kos efektif kepada pemandu untuk aduan mereka didengari tanpa perlu membayar kos guaman yang mahal. Persoalan lain adalah adakah SPAD mempunyai kapasiti untuk menyiasat dan mendengar kesemua kes berkenaan pemandu e-hailing selepas akta ini diluluskan dan diwartakan.

    Tribunal ini bukan sahaja untuk pemandu e-hailing. Ia juga boleh digunakan oleh pemandu teksi yang mempunyai rungutan terhadap syarikat masing-masing.

    Memandangkan tribunal ini tidak mungkin ditubuhkan di bawah akta ini, saya menyeru semua pemandu e-hailing dan pemandu teksi yang mempunyai sebarang aduan terhadap syarikat masing-masing untuk menghubungi talian SPAD (1800-88-7723), SMS SPAD di 15888 atau menghantar emel ke aduan@spad.gov.my untuk menyalurkan aduan mereka, jika ada, terhadap syarikat masing-masing, bagi menunjukkan kepada SPAD akan keperluan mendesak untuk menubuhkan Tribunal Pemandu bagi mendengar dan membuat keputusan terhadap aduan-aduan ini.

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

    Lampiran 1: Surat daripada pejabat Speaker yang menolak usul saya bagi memperkenalkan Tribunal Pemandu Teksi dan Pemandu E-Hailing dalam Akta Pengangkutan Awam Darat (Pindaan) 2010

    Lampiran 2: Usul untuk memperkenalkan Tribunal Pemandu Teksi dan E-Hailing dalam Akta Pengangkutan Awam Darat (Pindaan) 2010

Page 2 of 4712345...102030...Last »