• Bilahari Kausikan, Diplomat Kanan Singapura, perlu mentafsirkan perkembangan politik Malaysia sebagai sebahagian daripada tren perubahan regim global di kalangan regim pemerintahan parti dominan

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang pada 8 Oktober 2015

    Bilahari Kausikan, Diplomat Kanan Singapura, perlu mentafsirkan perkembangan politik Malaysia sebagai sebahagian daripada tren perubahan regim global di kalangan regim pemerintahan parti dominan

    Dalam artikel oleh Bilahari Kausikan, Diplomat Kanan Singapura yang juga merupakan felo R Nathan di Lee Kuan Yew School of Public Policy, yang bertajuk “Singapore is not an Island”,[1] beliau telah dengan pantas mentafsir perjuangan politik semasa di Malaysia sebagai perjuangan antara orang Islam dan bukan Islam serta antara Melayu dan bukan Melayu, terutamanya kaum Cina.

    Saya hairan dengan pilihan beliau untuk mentafsirkan peristiwa politik di Malaysia dengan begitu sempit, terutamanya memandangkan beliau mempunyai pengalaman luas dalam bidang diplomatik. Adalah lebih sesuai jika beliau meneliti kuasa politik di Malaysia sebagai sebahagian daripada tren global di mana regim yang suatu ketika dahulu dilihat sebagai kebal akhirnya ditumbangkan melalui proses pilihan raya yang aman. Ini adalah laluan yang dipilih dan komited dilalui oleh pembangkang di Malaysia.

    Barisan Nasional (BN) di Malaysia merupakan kerajaan yang memerintah melalui undi popular untuk tempoh paling lama dalam sejarah politik semasa. Namun, ia bukanlah parti yang bertahan paling lama dalam sejarah. Parti Revolusi Berinstitusi (PRI), yang telah memerintah Mexico pada 1929 hingga 2000, tidak tergugat untuk begitu lama walaupun adanya pilihan raya kerap pada peringkat presiden, gabenor, perundangan dan perbandaran. Mereka seakan-akan kebal dengan mendominasi institusi kerajaan, perundangan dan gabenor setiap negeri. Namun pada pilihan raya Presiden tahun 2000, Franciso Labastida Ochoa yang merupakan calon PRI telah kalah kepada Vicente Fox Quesada, calon PAN yang juga merupakan bekas eksekutif Coca-Cola dan gabenor Guanajuato, dalam pertandingan tiga penjuru.

    Pada tahun 2000, parti Kuomintang (KMT) di Taiwan juga telah tewas dalam pertandingan tiga penjuru, dengan kekalahan kepada Democratic Progressive Party (DPP) di bawah Chen Shui Bian. Baru-baru ini, Liberal Democratic Party (LDP) yang telah menguasai politik Jepun sejak selepas Perang Dunia Kedua untuk selama lebih daripada setengah abad, telah kalah kepada Democratic Party of Japan (DP).

    Regim dominan lain yang kurang terkenal dan telah kehilangan kuasa melalui pilihan raya termasuklah Socialist Party di Senegal (1960 hingga 2000) dan Colorado Party di Uruguay (1947 hingga 2008).

    Apakah persamaan antara regim-regim ini? Jawapannya, dominasi politik yang terlalu lama menyebabkan peningkatan rasuah yang tidak terkawal. Perpecahan dalaman di kalangan pakatan pemerintah telah makin melemahkan pentadbiran mereka. Pada masa yang sama, pembangkang telah memperkukuh dan mengumpulkan kekuatan mereka sendiri untuk mengalahkan regim pemerintah yang telah lama berkuasa.

    Ini merupakan konteks yang sedang dialami Malaysia pada masa ini. Memandangkan sistem di Malaysia merupakan sistem Parlimen dan bukannya sistem Presiden, maka pihak pembangkang tidak boleh bergantung kepada perpecahan kuasa elit dalam pemilihan Presiden untuk menang. Tambahan pula, dengan adanya pembahagian tidak sekata (malapportioned) dalam sistem pilihan raya, satu-satunya cara untuk pihak pembangkang memenangi kerusi majoriti dalam pilihan raya adalah dengan memenangi sekurang-kurangnya beberapa daripada kerusi separa bandar dan luar bandar berbanding dengan hanya memenangi kerusi bandar sahaja seperti yang dimenangi pada PRU 2013. Dengan mengambil kira hakikat bahawa kerusi separa bandar dan kerusi luar bandar ini didominasi oleh Melayu atau Bumiputera (Sabah dan Sarawak), ini bermaksud pembangkang perlu memenangi peratusan undi yang besar daripada Melayu dan Bumiputera. Tiada siapa dalam pembangkang berkhayal bahawa kita boleh menang kerusi majoriti dengan hanya memenangi undi majoriti bukan Melayu, terutamanya undi kaum Cina. Kita juga tidak mahu penyokong kita berfikir sedemikian rupa.

    Sesungguhnya, Kausikan patut diingatkan bahawa terdapat 40 orang Ahli Parlimen dari pakatan pembangkang (39 Melayu dan 1 Kadazan) yang dilantik menerusi PRU 2013, berbanding dengan hanya 32 orang Ahli Parlimen Melayu pada PRU 1999 yang menyaksikan PAS muncul sebagai parti pembangkang terbesar.

    Sebenarnya, apa yang kita hendak dan perlu lakukan adalah untuk membina sebuah gabungan yang boleh memenangi 60% undi popular (ini bermakna memenangi peratusan besar undi Melayu dan Bumiputera). Kita boleh mencapai matlamat ini dengan bukan sahaja membongkarkan salah guna kuasa dan rasuah oleh parti pemerintah, peningkatan kos hidup berikutan ketidakcekapan pelaksanaan Cukai Barang dan Perkhidmatan (GST) dan juga cubaan parti pemerintah untuk meningkatkan masalah ketegangan antara kaum, tetapi kita juga perlu mengemukakan polisi alternatif yang jelas menunjukkan bagaimana pakatan pembangkang baru boleh mentadbir dengan lebih baik berbanding dengan regim pemerintah.

    Kausikan betul apabila beliau menyatakan Singapura “tiada pilihan selain bekerjasama dengan apa sahaja sistem mahupun pemimpin yang muncul di Malaysia.” Namun kita juga tidak boleh mengelak dari tertanya-tanya jika kebimbangan beliau tentang peralihan kuasa yang mungkin terjadi di Malaysia, terutamanya dalam keadaan aman dan teratur, didorong oleh kebimbangan beliau terhadap kemungkinan perkara yang sama berlaku di Singapura pada masa hadapan dan bukannya kerana beliau mengambil berat terhadap situasi Malaysia.

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

    [1] http://www.straitstimes.com/opinion/singapore-is-not-an-island

  • Mengapakah Menteri Sumber Asli dan Alam Sekitar seakan-akan gagal memahami Akta Pencemaran Jerebu Rentas Sempadan Singapura?

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang pada 6 Oktober 2015

    Mengapakah Menteri Sumber Asli dan Alam Sekitar seakan-akan gagal memahami Akta Pencemaran Jerebu Rentas Sempadan Singapura?

    Saya terkejut membaca laporan oleh Bernama semalam yang memetik Datuk Seri Wan Junaidi Tuanku Jaafar, Menteri Sumber Asli dan Alam Sekitar sebagai berkata:

    “Singapura baru sahaja gazetkan Akta Pencemaran Jerebu Rentas Sempadan 2014 (Transboundary Haze Pollution Act) yang digunapakai pada tahun ini, justeru membolehkan mereka mengambil tindakan seperti menyaman syarikat milik mereka yang telah menyebabkan jerebu.

    “Jika (kita ada) bidang kuasa melalui undang-undang yang sedang dirangka, kita boleh ambil tindakan kepada semua pihak sama ada pihak dari Malaysia, Indonesia atau Singapura.”[1]

    Beliau juga dilaporkan berkata bahawa undang-undang yang dicadangkan oleh Malaysia berbeza dengan undang-undang Singapura yang membenarkan tindakan diambil terhadap syarikat milik Singapura sahaja.

    Sebelum ini, saya telah berharap beliau yang merupakan Menteri baru di Kementerian Sumber Asli dan Alam Sekitar akan terbukti lebih berkeupayaan berbanding menteri terdahulu, namun jelas bahawa saya telah silap.

    Jika beliau membaca berita, terutamanya dari media Singapura, beliau seharusnya sedar bahawa Akta Pencemaran Jerebu Rentas Sempadan oleh Singapura membenarkan pihak berkuasa Singapura untuk mengambil tindakan terhadap sebarang syarikat yang menyumbang kepada masalah jerebu, termasuklah syarikat yang bukan berasal dari Singapura.

    Saya memetik kenyataan media oleh Kementerian Alam Sekitar dan Sumber Air (MEWR) pada 25 September yang berkata:[2]

    “Kerajaan Singapura telah menulis kepada empat syarikat Indonesia yang menyumbang kepada pencemaran jerebu seperti yang diperuntukkan di bawah Akta Pencemaran Jerebu Rentas Sempadan (THPA). Di bawah THPA, pencemaran jerebu dikatakan telah berlaku jika PSI 24-jam kekal pada 101 atau lebih tinggi untuk 24 jam secara berterusan atau lebih lama. Pencemaran jerebu seperti yang ditetapkan di bawah THPA telah berlaku untuk empat tempoh sejak 10 September 2015.

    Berdasarkan siasatan setakat ini, terdapat petunjuk bahawa jerebu mungkin telah disebabkan oleh kebakaran tanah yang dipegang melalui konsesi oleh empat buah syarikat Indonesia, iaitu:

    1. PT Rimba Hutani Mas
    2. PT Industri Kayu Sebangun Bumi Andalas
    3. PT Bumi Sriwijaya Sentosa
    4. PT Wachyuni Mandira.”

    Walaupun beberapa kelemahan THPA telah diketengahkan termasuklah denda berjumlah SGD 2juta yang dianggap rendah bagi syarikat-syarikat yang menjana keuntungan berbilion dolar, namun pada hakikatnya undang-undang ini tetap membenarkan pihak berkuasa Singapura untuk mengambil tindakan ke atas syarikat di Indonesia yang menyebabkan masalah jerebu.[3]

    Jika Menteri bersikap jahil dan tidak mengambil tahu tentang had bidang kuasa akta pencemaran jerebu Singapura, agaknya apa jenis kekurangan yang akan ternampak dalam akta pencemaran jerebu oleh Malaysia sendiri bila ia dibentangkan di Parlimen?

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

    [1] http://www.bernama.com/bernama/v8/ge/newsgeneral.php?id=1176890

    [2] http://www.gov.sg/news/content/singapore-sends-notices-to-four-indonesian-companies-and-seeks-information-from-singapore-listed-app#sthash.7Hymm1yS.dpuf

    [3] http://www.themalaysianinsider.com/sideviews/article/going-beyond-the-law-to-fight-transboundary-air-pollution-eugene-k.b.-tan

  • Malaysia menunjukkan bahawa ia lemah kepimpinan dalam mendepani isu perubahan iklim dengan menjadi 1 daripada 2 negara ASEAN yang tidak mengemukakan Intended Nationally Determined Contributions (INDCs) setakat 1 Oktober 2015

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang pada 5 Oktober 2015

    Malaysia menunjukkan bahawa ia lemah kepimpinan dalam mendepani isu perubahan iklim dengan menjadi 1 daripada 2 negara ASEAN yang tidak mengemukakan Intended Nationally Determined Contributions (INDCs) setakat 1 Oktober 2015

    Pada 23 September 2014, dalam ucapan Perdana Menteri Najib Razak di Persidangan Iklim PBB di New York, beliau menekankan sekali lagi janjinya yang dibuat pada 2009 di Copenhagen untuk mengurangkan pelepasan karbon Malaysia sebanyak 40% menjelang 2020, malahan beliau turut menyatakan bahawa Malaysia telah mencapai pengurangan sebanyak 33% dalam intensiti pelepasan.[1]

    Malangnya, kita tidak pernah diberitahu dari mana pengurangan pelepasan ini berpunca. Keraguan berkenaan kesahihan fakta ini dan komitmen Malaysia dalam mengurangkan pelepasan karbon juga timbul memandangkan kita masih bergantung terhadap loji janakuasa elektrik berasaskan arang batu. Mengikut jawapan balas Parlimen yang diterima daripada Kementerian Tenaga, Teknologi Hijau dan Air (KeTTHa), unjuran permintaan elektrik dan rancangan pembekalan sumber jana kuasa dari loji janakuasa arang batu (yang menyumbang jauh lebih kepada pelepasan karbon jika dibandingkan dengan loji janakuasa gas) dijangka meningkat daripada 50% (2015) kepada 65% (2022). Peratusan penjanaan elektrik daripada sumber boleh diperbaharui dijangka mencapai hanya 3% menjelang 2020 (lihat jawapan Parlimen di bawah).

    Ini sungguh berbeza dengan Amerika Syarikat, di mana Presiden Obama baru-baru ini telah mengumumkan Clean Power Plan yang menggariskan peraturan kukuh dan insentif dalam usaha mengurangkan kebergantungan AS kepada loji janakuasa intensif karbon (terutamanya loji janakuasa arang) dan melangkah ke sumber tenaga boleh diperbaharui.[2] Sungguhpun Malaysia dan AS berada pada tahap pembangunan ekonomi yang berbeza, ia tetap mengejutkan apabila melihat kurangnya kepimpinan Malaysia dalam mendepani isu perubahan iklim.

    Contoh terbaru adalah apabila Malaysia dan Brunei menjadi 2 buah negara ASEAN yang gagal mengemukakan Intended Nationally Determined Contributions (INDCs) kepada United Nations Framework Convention for Climate Change (UNFCCC) setakat 1 Oktober 2015.[3] INDCs merupakan komponen penting dalam proses ke arah Conference of Parties 21 (COP 21) yang dijadualkan berlangsung di Paris pada Disember 2015, di mana agenda untuk menangani perubahan iklim akan dirundingkan.

    Setakat 1 Oktober 2015, 119 buah negara (daripada 167) telah menghantar dokumen INDCs termasuklah negara-negara besar yang membangun seperti China, India, Brazil, Indonesia dan juga negara-negara membangun yang lebih kecil seperti Liberia, Zimbabwe, Kazakhstan dan Mongolia. Malaysia pula berada dalam kelompok negara yang tidak mengemukakan dokumen INDCs, yang termasuk Afghanistan, Korea Utara, Nigeria, Pakistan dan Venezuela.

    Ini bukan sahaja memburukkan imej Malaysia terutamanya apabila kita merupakan pengerusi ASEAN untuk tahun 2015, ia juga turut mempersoalkan kesediaan Malaysia dalam menuju ke COP21. Ini juga merupakan sebahagian daripada masalah kekurangan kepimpinan dalam menangani masalah utama alam sekitar yang kini dihadapi oleh Malaysia, iaitu isu jerebu. Dalam usaha untuk menyelesaikan masalah ini, Malaysia perlu menunjukkan kepimpinan yang kukuh terutamanya apabila berurusan dengan Indonesia dan bagaimana kita memanfaatkan kerangka ASEAN dalam perkara ini. Saya menyeru Datuk Wan Junaidi yang merupakan menteri baru di Kementerian Sumber Asli dan Alam Sekitar (NRE) untuk memberi penjelasan mengenai isu kelemahan kepimpinan dari pihak Malaysia yang memalukan ini.

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

    Jawapan Parlimen daripada KeTTHA berkenaan permintaan elektrik dan rancangan pembekalan sumber jana kuasa elektrik daripada 2015 hingga 2030

    [1] http://www.pmo.gov.my/home.php?menu=speech&page=1676&news_id=736&speech_cat=2

    [2] https://www.whitehouse.gov/climate-change#section-clean-power-plan

    [3] http://newsroom.unfccc.int/

  • Cabaran kepada Pakatan Harapan (Bahagian 1)

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming pada 23hb September 2015

    Cabaran kepada Pakatan Harapan – Bahagian 1

    Bagaimanakah sejarah akan menghakimi percubaan kali ketiga dalam usaha membentuk pakatan pembangkang di Malaysia? Hanya masa yang akan menentukan. Namun Pakatan Harapan yang baru dibentuk ini menghadapi cabaran besar dalam membuat persediaan bagi menentang Barisan Nasional demi masa hadapan negara pada PRU akan datang. Pada masa yang sama, terdapat juga peluang yang harus dicapai dalam membentuk identiti dan pentas untuk gabungan baru ini.

    Dalam bahagian pertama ini, saya akan menyelusuri beberapa cabaran bagi pembentukan pakatan pembangkang baru ini dan memberi hujah bahawa ini merupakan masa yang sesuai untuk melancarkan Pakatan Harapan. Dalam bahagian kedua, saya akan menggariskan beberapa cabaran dan peluang untuk Pakatan Harapan dalam persediaan menghadapi PRU akan datang.

    Walaupun pengumuman pembentukan Pakatan Harapan oleh Ketua Pembangkang merangkap Presiden PKR, Dr Wan Azizah, bersama-sama dengan Ketua Parlimen DAP, Lim Kit Siang dan Pengerusi Parti Amanah Negara, Mat Sabu, seolah-olah seperti sebuah perjanjian kukuh yang termeterai, terdapat beberapa kuasa yang bergerak di belakang tabir untuk melambatkan atau menggagalkan pembentukan pakatan pembangkang yang baru ini. Sebahagian daripada ini didorong oleh motivasi yang tulen, terdapat juga yang bukan.

    Cabaran pembentukan Pakatan Harapan

    Hujah-hujah yang dibuat terhadap pembentukan pakatan pembangkang yang baru ini boleh dikategorikan kepada 3 kategori dengan terdapat pertindihan diantaranya.

    Hujah pertama berkisar kepada tanggapan bahawa BN-Najib akan menjadi tidak begitu popular menjelang PRU akan datang, dan sebab itu kesemua parti pembangkang perlu mengelak pertandingan tiga penjuru bagi mencapai matlamat ke Putrajaya. Kemasukan PAN dengan pengecualian PAS memungkinkan pertandingan 3 penjuru yang akan menjejaskan matlamat utama ini. Oleh itu, parti-parti pembangkang perlu mengekalkan keadaan sedia ada dan tidak melakukan sesuatu yang boleh menggangu gugat keadaan.

    Masalah berkenaan hujah ini adalah, PRU 2018 adalah berbeza dengan PRU 2008. Memenangi majoriti kerusi Dewan Rakyat adalah berbeza dengan menafikan BN majoriti dua pertiga. Jangkaan dan harapan rakyat adalah berubah-ubah mengikut landskap politik negara. Jika tiada pakatan pembangkang rasmi yang mempunyai platform dan manifesto yang gah dan kuat, pemilih mungkin hanya akan berpegang kepada kebiasaan, iaitu mengundi BN. Perkara ini cukup untuk menafikan kemenangan bagi pihak pembangkang. Kita juga tidak boleh menolak kemungkinan bahawa peratusan keluar pengundi akan lebih rendah berbanding PRU 2013 jika pengundi tidak dapat melihat keupayaan pakatan baru untuk mengambil alih tampuk BN.

    Tambahan pula, hujah ini adalah berlandaskan pengekalan Najib sebagai Perdana Menteri. Bagaimana sekiranya Najib digantikan oleh Muhyiddin, nafas baru yang lebih menyegarkan sebelum PRU 2018? BN yang diketuai oleh Muhyiddin akan meraih manfaat seperti kemenangan besar Pak Lah pada PRU 2004 yang disebabkan populariti beliau. Parti-parti pembangkang pula perlu berebut dan berhempas pulas, dalam cubaan untuk mengatasi perkara ini. Dengan adanya pakatan baru, kita berada pada kedudukan yang lebih selesa untuk membuat rancangan dan bersedia menghadapi kemungkinan sebegitu, dan menunjukkan bagaimana kita boleh mengatasi BN, tidak kira sama ada BN diterajui oleh Najib, Muhyiddin, Zahid Hamidi mahupun Khairy.

    Hujah kedua berpaksi kegusaran bahawa pengasingan PAS akan menyebabkan kehilangan undi Melayu. Anggapan di sini adalah bahawa PAS merupakan satu-satunya parti yang mampu mendekati Melayu dari luar bandar dan jika mereka dikecualikan daripada pakatan pembangkang, pengundi-pengundi tidak akan mengundi pakatan baru tanpa PAS. Lanjutan hujah ini adalah bahawa pengecualian PAS daripada pakatan baru akan menjadikan PAS lebih cenderung untuk bekerjasama dengan UMNO, dan dengan itu akan mengurangkan peluang kemenangan bagi pihak pembangkang pada PRU akan datang.

    Sekali lagi, hujah ini adalah bermasalah jika dilihat dari pelbagai sudut. Andaian bahawa hanya PAS yang mampu memenangi atau mempertahankan keperluan masyarakat luar bandar perlu dikaji semula. Daripada 15 kerusi parlimen yang dimenangi oleh pembangkang pada PRU 2008 namun gagal dipertahankan pada PRU 2013, 10 daripadanya merupakan kerusi kuat PAS di Kedah dan Kelantan. 7 daripada 10 kerusi ini hilang dari kubu kuat PAS di Kedah disebabkan oleh kegagalan Kerajaan Negeri PAS untuk melaksanakan tanggungjawabnya. Sebaliknya, Pakatan Rakyat di Pulau Pinang dan Selangor memperoleh peningkatan peratusan undian pada PRU 2013. Malah, besar kemungkinan kebimbangan PAS bahawa mereka mungkin tidak dapat mempertahankan Kelantan selepas berakhir era pemerintahan Tok Guru Nik Aziz menyebabkan mereka menegakkan hudud sebagai agenda utama pada pasca PRU 2013. Ketidakupayaan kerajaan PAS Kelantan untuk menghasilkan suatu rancangan pembinaan semula selepas banjir yang sistematik mungkin akan menghantui mereka pada PRU 2018.

    Tidak dapat dinafikan bahawa kemampuan PAN untuk menguasai undi Melayu masih diragui, tetapi itu telah dijangka memandangkan parti tersebut hanya baru berusia beberapa bulan sahaja. Namun terdapat tanda-tanda yang menggalakkan terutamanya pendaftaran lebih daripada 8000 ahli di Kelantan. PAN juga dijangka bertapak di Johor, Melaka dan Negeri Sembilan, di mana kehadiran PAS di negeri-negeri ini secara tradisinya dilihat lemah. Sokongan politik kaum Melayu adalah anjal, sama seperti kaum lain. Sebuah parti Islam baru progresif yang berjuang untuk komuniti Melayu merupakan sebuah pembangunan positif terutamanya selepas keengganan Presiden PAS, Tok Guru Hadi Awang untuk menyelar kelemahan demi kelemahan pentadbiran Najib.

    Akhirnya, kemungkinan PAS untuk bekerjasama dengan UMNO kini sudah jelas, sama ada dengan tertubuhnya pakatan pembangkang yang baru atau tidak. Kemungkinan besar Hadi Awang akan terus dimanipulasi oleh UMNO untuk terus mempercayai bahawa hudud di Kelantan boleh dilaksanakan dengan kerjasama UMNO. Dengan adanya kecenderungan seperti ini, bukankah lebih baik untuk meminta PAS menyatakan kedudukan politik mereka sebelum PRU akan datang dan bukannya selepas PRU? Apakah jaminan yang dimiliki oleh parti pembangkang lain bahawa Hadi Awang tidak akan membawa PAS untuk bekerjasama dengan UMNO dalam konteks pasca PRU14 walaupun tanpa kewujudan Pakatan Harapan?

    Hujah ketiga adalah bahawa pakatan sekutu ini dibentuk pada masa yang tidak sesuai. Perbincangan lanjut perlu diadakan dan polisi perlu dikukuhkan supaya masalah dan penyebab kepada perpecahan Pakatan Rakyat tidak akan berulang dan menyebabkan perpecahan kepada mana-mana pakatan pembangkang yang baru. Parti pembangkang perlu turun padang dalam usaha memahami pengundi luar bandar dan membentuk sebuah sekutu yang mampu memenangi hati dan minda mereka. Ini merupakan cadangan yang baik, namun tidak praktikal dari segi politik.

    Hakikatnya, kepincangan telah menimpa pembangkang sejak keputusan Hadi Awang untuk mendesak hudud dilaksanakan di Kelantan yang merupakan pelanggaran langsung terhadap Dasar Bersama Pakatan Rakyat. Keperluan untuk mengisi kekosongan kepimpinan yang ditinggalkan Najib adalah semakin terdesak dan tertekan memandangkan sesi pembentangan bajet yang kian hampir, situasi ekonomi negara yang semakin meruncing serta percubaan terang-terangan UMNO untuk menggalakkan dan menganjurkan program yang meningkatkan retorik perkauman.

    Adalah tidak adil untuk meninggalkan rakan-rakan PAN terkontang-kanting, selepas mereka membuat keputusan sukar untuk keluar daripada PAS setelah berjuang dalam parti sejak bertahun-tahun lamanya, demi menubuhkan parti Islam baru yang lebih progresif. Memang telah diharapkan bahawa PAN akan menyertai pakatan baru untuk memimpin negara dalam keadaan yang memerlukan. Membentuk pakatan baru pada masa ini akan memberi rangsangan kepada PAN dari segi kredibiliti dan menunjukkan komitmennya kepada perjuangan pembangkang, serta memperakukan komitmen parti pembangkang lain terhadap perjuangannya.

    Perbincangan boleh berlanjutan tanpa sebarang resolusi. Hakikatnya, Dasar Bersama Pakatan Rakyat telah tertubuh sebagai komitmen dasar bersama untuk pakatan pembangkang yang lepas. Oleh itu, Pakatan Harapan boleh menerima pakai rangka kerja yang sama namun boleh diubahsuai selaras dengan cabaran politik yang dihadapi menjelang PRU akan datang. Pembentukan pakatan baru ini juga membenarkan kita mewujudkan barisan yang lebih kukuh dan bersatu menjelang sesi Parlimen akan datang, termasuklah sesi pembentangan bajet alternatif, sesuatu yang tidak mungkin dapat dicapai tanpa kehadiran pakatan pembangkang rasmi.

    Adakah pembentukan Pakatan Harapan bermakna kita telah menjawab semua hujah yang menentang pakatan pembangkang yang baru? Adalah naif jika saya beranggapan demikian. Namun, ianya langkah pertama yang baik ke arah perjuangan besar dan lebih signifikan menjelang PRU akan datang. Dalam pada itu, Pakatan Harapan perlu menghadapi pelbagai cabaran dan cuba untuk menggengam peluang yang akan datang. Perkara tersebut akan diulas dengan lebih lanjut dalam Bahagian 2 kenyataan saya.

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang
    23 September 2015

  • SPR tidak seharusnya membenarkan bantahan tidak berasas terhadap penambahan pemilih ke dalam daftar pemilih

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang pada 18 September 2015

    SPR tidak seharusnya membenarkan bantahan tidak berasas terhadap penambahan pemilih ke dalam daftar pemilih

    Pada bulan lepas, ramai wakil DAP telah menerima aduan bahawa ramai pemilih baru dihalang daripada dimasukkan ke dalam Daftar Pemilih disebabkan bantahan daripada individu yang tidak dikenalpasti. Pengundi-pengundi tersebut diminta hadir ke pendengaran awam di Suruhanjaya Pilihan Raya Selangor, Wisma PKNS, Shah Alam. Saya turut menghadiri pendengaran tersebut pada 10 September dan saya mendapati bahawa ia tidak dapat diterima sama sekali.

    Saya mendapati pemilih-pemilih yang dibantah ini berdaftar di kerusi N38 Paya Jaras dan N55 Dengkil, di mana kedua-duanya ditandingi oleh UMNO pada PRU 2013. Kesemua 20 orang pemilih (pemilih baru dan juga pemilih yang menukar alamat) yang saya temui telah menetap di alamat seperti di kad pengenalan mereka untuk sekurang-kurangnya 3 tahun, malah ada yang telah menetap di alamat tersebut lebih daripada 10 tahun. Alasan yang diberi oleh pembantah adalah “Pemilih Tidak Dapat Dikesan” (Rujuk Lampiran 1 untuk contoh). Tiada sebarang bukti lanjut diberikan untuk menunjukkan bahawa pembantah telah berusaha mengesan pemilih yang dibantah. Jelas bahawa bantahan ini tidak berasas apabila kesemua pemilih yang saya temui telah berjaya menggagalkan bantahan terhadap diri mereka, iaitu nama mereka semua diluluskan dan dimasukkan ke dalam daftar pemilih.

    Walaupun hak untuk membantah kemasukan pemilih ke dalam Daftar Pemilih Tambahan diperuntukkan di bawah Seksyen 15 Peraturan-Peraturan Pilihan Raya (Pendaftaran Pemilih) 2002, peraturan ini juga menyatakan dengan jelas bahawa Pendaftar – yang biasanya merupakan ahli Suruhanjaya Pilihan Raya – mempunyai hak untuk meminta pembantah memberikan maklumat lanjut mengenai bantahan tersebut.

    Malah Artikel 15(5) menyatakan: “Apabila menerima bantahan di bawah peraturan ini, Pendaftar jika berpendapat bahawa butiran yang diberikan dalam bantahan tersebut adalah tidak mencukupi, boleh meminta maklumat lanjut daripada pembantah yang hendaklah memberikan maklumat dalam 7 hari dari tarikh dia menerima tuntutan tersebut.”

    SPR tidak harus membenarkan bantahan berlaku dengan hanya sedikit sahaja bukti yang dikemukakan oleh pembantah. Daripada membazirkan masa pemilih baru, SPR patut meminta lebih bukti daripada pembantah sebelum membenarkan bantahan dibawa ke fasa pendengaran awam.

    Saya juga terkejut melihat SPR tidak memerintahkan pembantah membayar jumlah maksimum RM200.00 kepada pihak yang dibantah sebagai pampasan bagi kehilangan masa atau kesulitan, selaras dengan Perkara 18 peraturan tersebut. Ramai pemilih yang terlibat terpaksa mengambil cuti dan pergi ke Shah Alam bagi sesi pendengaran awam ini. Salah seorang pemilih yang bekerja di hospital awam di Kuantan terpaksa memandu ulang-alik antara Kuantan dan Shah Alam semata-mata untuk membuktikan bahawa beliau merupakan pemilih sah di N55 Dengkil. Pemilih yang datang daripada Sabak Bernam dan Hulu Selangor, yang jauh daripada Shah Alam, mungkin tidak dapat menampung kerugian yang dialami dari segi masa dan perbelanjaan walaupun pampasan maksimum RM200.00 dibayar kepada mereka. Sebaliknya, SPR hanya meminta pembantah membayar RM100.00 bagi setiap bantahan yang gagal (Rujuk Lampiran 2).

    Tambahan pula, SPR gagal meminta pembantah untuk membayar pihak yang dibantah dengan serta merta. Sebaliknya, pihak yang dibantah diminta untuk mengisi maklumat mereka di atas kertas oleh pihak yang mewakili pembantah. Apabila saya bertanyakan kepada pegawai SPR yang bertugas mengapa pembantah tidak dapat membayar pihak yang dibantah dengan serta merta di tempat kejadian, beliau menjawab bahawa SPR tidak mempunyai kuasa untuk memaksa pembantah berbuat demikian. Ini adalah tidak adil kepada pihak yang dibantah kerana tiada jaminan mereka akan dibayar RM100.00 untuk kesulitan dan pembaziran masa yang dialami mereka.

    Apa yang perlu dilakukan oleh SPR adalah untuk meminda denda maksimum kepada jumlah yang lebih tinggi bagi menghalang individu dan kumpulan daripada membuat bantahan palsu terhadap pemilih di kawasan masing-masing, serta menetapkan bahawa pampasan ini perlu dibayar serta merta di tempat kejadian apabila pembantah tidak dapat memberikan alasan kukuh untuk membantah kemasukan pemilih ini ke dalam daftar pemilih utama.

    Adalah sukar untuk menahan spekulasi bahawa ini adalah sebahagian daripada keterdesakan UMNO untuk memenangi semula kerusi-kerusi DUN dengan membantah pengundi yang mereka rasa lebih cenderung untuk mengundi parti selain daripada BN. Ketika saya berada di pejabat SPR Selangor untuk sesi pendengaran awam, saya bertemu dengan 2 orang wakil UMNO – seorang daripada DUN Paya Jaras, seorang lagi daripada DUN Dengkil.

    SPR perlu menjalankan usaha yang wajar supaya bantahan tidak berasas sebegini tidak akan berlaku lagi pada masa akan datang. Mereka boleh mengelakkan perkara ini dengan meminta bukti daripada pembantah, dan meningkatkan jumlah maksimum pampasan untuk dibayar kepada pihak yang dibantah dengan serta merta di tempat kejadian jika didapati bantahan tersebut tidak berasas.

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

    Lampiran 1: Bantahan kepada Leong Yung Hong atas alasan “Pemilih Tidak Dapat Dikesan”

    Lampiran 2: Keputusan oleh SPR untuk meminta pembantah membayar hanya RM100 kepada Orang Kena Bantah

Page 10 of 44« First...89101112...203040...Last »