• Malaysia antara negara di dunia yang mempunyai kadar kegagalan pengagihan kawasan pilihan raya (‘malapportionment’) yang amat tinggi

    Kenyataan Media Dr Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang di Kuala Lumpur pada 19 Julai 2013.

    Malaysia antara negara di dunia yang mempunyai kadar kegagalan pengagihan kawasan pilihan raya (‘malapportionment’) yang amat tinggi

    Perdana Menteri Malaysia, Dato’ Seri Najib Razak dulu berkata bahawa beliau berhasrat untuk mewujudkan di Malaysia sistem demokrasi yang terbaik seiring dengan Program Transformasi Politik beliau. Namun seandainya beliau benar-benar pandang serius perkara ini, beliau seharusnya komited terhadap prinsip “satu-orang-satu-undi” (“one-man-one-vote”) dan memastikan bahawa Malaysia tidak terus kekal sebagai antara negara di dunia yang mempunyai kadar kegagalan pengagihan kawasan pilihan raya (‘malapportionment’) yang amat tinggi.

    Istilah ‘kegagalan pengagihan’, ‘ketidakseimbangan pembahagian’ dan lain-lain sebenarnya merujuk kepada istilah ‘malapportionment’ (dalam Bahasa Inggeris) yang mencerminkan situasi di mana bilangan pengundi dalam setiap kawasan pilihan raya sesebuah negara ditetapkan secara tidak sama rata.  Pakar-pakar sains politik telah pun merumuskan satu formula matematik untuk mengkaji sejauh mana pembahagian kawasan pilihan raya di sesebuah negara itu tidak seimbang.[1] Menurut formula yang dihasilkan, hasil kiraan jika bernilai sifar (‘0’) bermaksud bahawa pembahagian kawasan pilihan raya di sesebuah negara adalah penuh seimbang.

    Jadual 1 menunjukkan tahap kegagalan pengagihan kawasan pilihan raya di 25 buah negara yang menggunakan sistem pilihan raya “First Past the Post”. Kedudukan Malaysia adalah di tangga ke-21 daripada 25 buah negara, dengan kadar ketidakseimbangan yang bernilai 0.173.

    Jadual 1: Penilaian Kegagalan Pengagihan Kawasan Pilihan Raya di 25 Buah Negara Yang Menggunakan Sistem Pilihan Raya “First Past the Post”

    Didapati bahawa negara-negara demokrasi yang maju seperti Amerika Syarikat (0.014), Australia (0.03), United Kingdom (0.041) dan Kanada (0.083) mempunyai kadar kegagalan pengagihan yang amat rendah berbanding dengan Malaysia. Malah, Malaysia mempunyai kadar kegagalan pengagihan yang lebih tinggi daripada Bangladesh (0.083), Pakistan (0.085) dan India (0.129).

    Sebenarnya, sebab utama Amerika Syarikat, United Kingdom, Australia dan Kanada mempunyai kadar ketidakseimbangan kawasan pilihan raya yang lebih rendah berbanding dengan Malaysia adalah disebabkan kewujudan undang-undang di negara-negara tersebut yang mengehadkan kadar penyimpangan yang dibenarkan untuk setiap kawasan parlimen.

    Di United Kingdom, Akta Sistem Pilihanraya Parlimen dan Kawasan Pilihanraya 2011 (‘Parliamentary Voting System and Constituencies Act 2011’) telah menetapkan kadar penyimpangan sebanyak 5% lebih atau kurang daripada kuota nasional.[2]

    Di Australia, Akta Pilihanraya Komanwel 1918 (‘Commonwealth Electoral Act 1918’) telah menetapkan kadar penyimpangan sebanyak 3.5% lebih atau kurang daripada kuota negeri.[3]

    Di Kanada pula, Akta Persempadanan Semula Seksyen 15(2) (‘Electoral Boundaries Readjustment Act, Section 15(2)’) telah menetapkan kadar penyimpangan sebanyak 25% lebih atau kurang daripada kuota wilayah.[4]

    Di Amerika Syarikat, beberapa keputusan Mahkamah Agung mewajibkan setiap daerah kongres mempunyai bilangan penduduk yang hampir sama demi mengekalkan prinsip satu-orang-satu-undi.[5]

    Andai kata Perdana Menteri Dato Seri Najib ikhlas berhasrat mewujudkan sistem demokrasi di Malaysia yang paling baik di dunia, beliau harus bermula dengan mengikuti contoh negara-negara demokrasi maju dan menghormati prinsip satu-orang-satu-undi. Beliau boleh merujuk kepada cadangan Suruhanjaya Reid yang menetapkan kadar penyimpangan setiap kuota negeri sebanyak 15% daripada kuota nasional.

    Malah, bagi membetulkan masalah kegagalan pengagihan kawasan pilihanraya di Malaysia, Perdana Menteri Dato Seri Najib, harus menubuhkan Jawatankuasa Parlimen khususnya untuk meneliti proses persempadanan semula yang akan bermula pada akhir tahun ini sepertimana yang telah dilaporkan oleh Suruhanjaya Pilihan Raya. Demi memastikan bahawa Jawatankuasa Parlimen ini akan mematuhi prinsip satu-orang-satu-undi, Perdana Menteri Dato Seri Najib juga harus melantik Ahli Parlimen daripada parti pembangkang sebagai Pengerusi Jawatankuasa tersebut.

    Seandainya beliau gagal memastikan proses persempadanan semula kawasan parlimen dijalankan dengan adil dan saksama, ia akan membuktikan bahawa janji beliau untuk mentransformasikan politik Malaysia dan menjadikan Malaysia demokrasi terbaik hanyalah kata-kata kosong tanpa sebarang tindakan kukuh. Hakikatnya, hampir semua cadangan Jawatankuasa Parlimen tentang Reformasi Pilihan Raya masih belum dilaksanakan lagi, dan ini menunjukkan kurangnya komitmen Perdana Menteri Dato Seri Najib untuk mereformasikan sistem pilihan raya di negara ini.

    Dr. Ong Kian Ming

    Ahli Parlimen Serdang

    Nota: Kuota nasional dikira dengan membahagikan jumlah bilangan pengundi berdaftar di peringkat nasional dengan jumlah kerusi – dalam kata lain, bilangan purata pengundi bagi setiap kerusi. Kuota negeri pula adalah bilangan purata pengundi bagi setiap kerusi dalam sebuah negeri.

    Nota: Kadar ketidakseimbangan pembahagian kawasan pilihan raya (‘Malapportionment Measure’) menunjukkan % daripada pengundi yang perlu dipindahkan bagi mencapai kadar ketidakseimbangan yang bernilai sifar. Sebagai contoh, kadar Malaysia iaitu sebanyak 0.173 bermaksud bahawa 17.3% daripada bilangan pengundi perlu dipindahkan untuk memastikan bahawa semua kerusi parlimen mempunyai jumlah pengundi yang sama.


    [1] http://www.polisci.umn.edu/~dsamuels/BJPS2001.pdf David Samuels and Richard Snyder, ‘The Value of a Vote: Malapportionment in Comparative Perspective’, British Journal of Political Science 31, 2011, pp.651-671, Cambridge University Press, United Kingdom

    [3] http://www.comlaw.gov.au/Details/C2013C00165/Html/Text#_Toc355768167

  • Menteri Pendidikan, Tan Sri Muhyiddin Yassin, perlu memberi jaminan kepada orang ramai bahawa beliau telah mengambil kira kritikan serius oleh Panel Penilai Bebas terhadap Pelan Pembangunan Pendidikan 2013-2025

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, MP Serdang, di Parlimen, 4hb Julai 2013

    Menteri Pendidikan, Tan Sri Muhyiddin Yassin, perlu memberi jaminan kepada orang ramai bahawa beliau telah mengambil kira kritikan serius oleh Panel Penilai Bebas terhadap Pelan Pembangunan Pendidikan 2013-2025

    Pelan Pembangunan Pendidikan (PPP) 2013-2025 telah dilancarkan pada 11hb September 2012. Sebelum itu, Panel Penilai Bebas (PPB) telah ditubuhkan sebagai salah satu daripada panel ‘peringkat tinggi’ (‘high-level’) yang bertujuan memberi pendapat (‘feedback’) kepada Menteri Pendidikan. Panel Penilai Bebas (PPB) ini terdiri daripada ramai tokoh yang terkenal (lihat Lampiran 1) dan dipengerusikan oleh Profesor Tan Sri Dato’ Dzulkifli Abdul Razak, iaitu bekas Naib Canselor USM dan kini merupakan Naib Canselor Albukhary International University.

    Tidak lama selepas draf PPP telah diterbitkan, didapati bahawa Panel Penilai Bebas (PPB) telah menghantar satu memo kepada Menteri Pendidikan, Tan Sri Muhyiddin Yassin, yang menyenaraikan beberapa kritikan yang amat serius terhadap draf PPP tersebut. Kritikan yang tersenarai termasuk:

    (1)    ‘Bahawa cadangan-cadangan yang disenaraikan sebagai ‘Shift’ ataupun ‘Anjakan’ bukanlah perubahan yang mewajarkan penggunaan istilah ‘shift’ atau ‘anjakan’ tetapi sebenarnya adalah usaha-usaha pemurnian, pangayaan dan penambahbaikan (refinement, enhancement, improvement and enrichment) kepada apa yang telah dan sedang dilakukan oleh Kementerian Pendidikan (KPM) seperti yang terdapat dalam dokumen Pelan Induk Pembagunan Pendidikan 2006-2010.’ Hanya lima daripada sebelas perkara yang disenaraikan itu perlu dan wajar dijadikan paksi utama untuk penambahbaikan sistem pendidikan kebangsaan di Malaysia. (lihat Lampiran 2)

    (2)    ‘Dokumen PPP itu kurang memberi impak dalam membawa satu perubahan atau anjakan besar yang diharap-harapkan’

    (3)    ‘PPP adalah sebuah dokumen yang cantik dan boleh dijadikan panduan dalaman bagi pegawai-pegawai di Kementerian Pendidikan. Sebagai dokumen untuk orang awam PPP kurang berjaya menimbulkan kejutan professional yang diharap-harapkan. Jangkaan dan harapan tinggi orang ramai terhadap perubahan dan pembaharuan yang dijanjikan tidak nampak dengan jelas. Dokumen ini adalah incremental change yang memang sudah biasa dan selalu dilakukan oleh KPM.’

    Dengan itu, ayat-ayat dan istilah-istilah yang terkandung dalam memo PPB memang menunjukkan ketidakyakinan PPB terhadap PPP. Jelaslah bahawa PPB bukan dianggap sebagai satu dokumen yang ‘ground-breaking’ (inovatif) tetapi hanya ‘run-of-the-mill’ (biasa dan mudah dilupakan).

    Namun, pada 27hb Jun 2013 Menteri Pendidikan telah menjawab di Parliamen bahawa PPP akan dimuktamadkan pada bulan Julai 2013 ini.

    Di sini saya ingin menyeru Menteri Pendidikan untuk memberi jaminan kepada orang ramai bahawa beliau telahpun mengambil kira pandangan yang disuarakan oleh Panel Penilai Bebas yang meragui kredibiliti PPP sebagai pelan pendidikan yang benar-benar bersifat transformasi. Yang saya bimbang adalah versi muktamad PPP akan hanya memperkenalkan perubahan yang bersifat luaran sahaja (‘superficial’) kepada draf PPP yang asal. Jika didapati berlaku, ini akan mengesahkan pandangan PPB terhadap draf PPP bahawa ini adalah satu dokumen yang ‘baik’ digunakan sebagai rujukan pegawai-pegawai KPM sahaja tetapi akan gagal mentransformasikan sistem pendidikan di negara kita.

    Lampiran 1: Ahli-Ahli Panel Penilai Bebas (PPB) Pelan Pembangunan Pendidikan (PPP)

    1. Profesor Tan Sri Dato’ Dzulkifli Abdul Razak, Naib Canselor Albukhary International University dan juga Pengerusi Panel
    2. Tan Sri Anthony Francis Fernandes, Pengasas dan CEO Air Asia Berhad
    3. Tan Sri Dato’ Azman  Hj Moktar, Pengarah Urusan Khazanah Nasional Berhad
    4. Tan Sri’ Dato Seri Dr. Jeffrey Cheah , Pengasas dan Pengerusi Sunway Group
    5. Profesor Tan Sri Dato’ Dr. Sharifah Hapsah Syed Hasan Shahabudin, Naib Canselor Universiti Kebangsaan Malaysia
    6. Tan Sri Zarinah Anwar, Bekas Pengerusi Securities Commission
    7. Prof. Dato Dr Ab Rahim Selamat, Tokoh Guru, Bekas Dekan Fakulti Pendidikan, University Selangor, Bekas Pengarah Institut Aminuddin Baki
    8. Prof. Tan Sri Dr. Mohd Kamal Hassan, ‘Distinguished Professor’ di International Islamic University
    9. Dr. Haji Adi Badiozaman Tuah, Pengarah Biro Perkhidmatan Pendidikan, Sarawak Islamic Council
    10. Prof. Dato’ Dr Chuah Hean Teik, Presiden Universiti Tunku Abdul Rahman
    11. Prof. Dr. Rajendran A/L Nagappan, Profesor di Universiti Pendididkan Sultan Idris, Penyelaras Pelan Tindakan untuk Masa Depan Sekolah-Sekolah Tamil
    12. Dr. Hj Abdul Kadir Hj. Rosline, Rektor Universiti Teknologi Mara, Sabah

    Lampiran 2: 5 daripada 11 Anjakan yang dianggap PPB wajar dijadikan paksi utama

    Anjakan 1: Memastikan Kesamarataan Akses Kepada Pendidikan Berkualiti Bertaraf Antarabangsa
    Anjakan 2: Memastikan Setiap Murid Profisen Dalam Bahasa Malaysia dan Bahasa Inggeris
    Anjakan 3: Melahirkan Rakyat Malaysia Dengan Penghayatan Nilai*
    Anjakan 4: Transformasi Keguruan Sebagai Profesion Pilihan*
    Anjakan 5: Memastikan Kepimpinan Berprestasi Tinggi Ditempatkan Setiap Sekolah*
    Anjakan 6: Mengupaya JPN, PPD dan Sekolah untuk Menyediakan Penyelesaian Khusus Berasaskan Keperluan*
    Anjakan 7: Memanfaatkan ICT bagi meningkatkan Kualiti Pembelajaran di Malaysia
    Anjakan 8: Mentransformasi Kebolehupayaan dan Kapasiti Penyampaian Kementerian
    Anjakan 9: Bekerjasama dengan Ibu Bapa, Komuniti dan Sektor Swasta Secara Meluas*
    Anjakan 10: Memaksimumkan Keberhasilan Murid bagi Setiap Ringgit
    Anjakan 11: Meningkatkan Ketelusan untuk Akauntabiliti Awam Secara Langsung

    (*) Yang dianggap oleh PPB sebagai ‘perlu dan wajar dijadikan paksi utama’

  • Menteri Pendidikan, Tan Sri Muhyiddin Yassin perlu menjelaskan sebab-sebab beliau telah meluluskan program berkos RM27 juta untuk melatih 1,000 guru dalam bidang Pendidikan Jasmani (PE) dengan kos sebanyak RM27, 000 untuk setiap ‘diploma’ yang sebenarnya merupakan program tahap bersijil selama 6 bulan sahaja

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang, di Parlimen pada 27 June 2013

    Menteri Pendidikan, Tan Sri Muhyiddin Yassin perlu menjelaskan sebab-sebab beliau telah meluluskan program berkos RM27 juta untuk melatih 1,000 guru dalam bidang Pendidikan Jasmani (PE) dengan kos sebanyak RM27, 000 untuk setiap ‘diploma’ yang sebenarnya merupakan program tahap bersijil selama 6 bulan sahaja

    Semalam (26 Jun 2013) saya telah menerima jawapan bertulis daripada Menteri Pendidikan mengenai jumlah kos Program Diploma Antarabangsa Pendidikan Jasmani dan Kejurulatihan Sukan (DAPJKS) yang sedang dikelolakan oleh Akademi Sukan Amerika Syarikat (USSA). Akan tetapi, jawapan yang telah saya terima (Lampiran 1) mengandungi butir-butir yang amat mencurigakan maka saya ingin memohon penjelasan yang lebih lanjut daripda Menteri Pendidikan, Tan Sri Muhyiddin Yassin.

    Yang pertama sekali, Menteri perlu menjelaskan sama ada terdapat apa-apa ‘conflict of interest’ dalam pemberian kontrak ini kepada KH Sukan World Sdn Bhd yang juga merupakan ejen bagi Akademi Sukan Amerika Syarikat yang dilantik melalui rundingan terus (Lampiran 2). KH Sports World Sdn Bhd adalah sebuah syarikat yang menjual peralatan sukan dan pengerusinya iaitu Hisham Suhaili Othman [1], yang juga merupakan Timbalan Ketua Puteri UMNO di Kedah dan Ketua Puteri UMNO Bahagian di Langkawi.

    Kedua, Menteri perlu menjelaskan sama ada keputusan untuk memperbaharui kontrak program ini untuk tahun kedua (iatiu 2013) mempunyai apa-apa kaitan dengan penganugerahan Ijazah Doktor Kehormat oleh Amerika Syarikat Akademi Sukan (USSA) kepada beliau sendiri pada Januari 2013.[2]

    Yang ketiga, Menteri perlu menjelaskan keputusan untuk melantik sebuah kolej Amerika Syarikat yang hampir secara eksklusifnya berasaskan kaedah pengajaran ‘distance and online learning’. Pastinya institusi sebegini tidak mempunyai fakulti pengajaran yang cukup untuk menyampaikan program pengajaran secara ‘face to face’, terutamanya bagi 1000 guru yang dianggarkan telah  mendaftar untuk program ini. Sebagai perbandingan, bilangan pelajar di USSA pada masa ini dianggarkan kurang daripada 600![3]

    Keempat, Menteri perlu menjelaskan mengapa perlunya RM27 juta dibelanjakan begitu sahaja untuk melatih 1,000 guru (ataupun RM27, 000 untuk ‘diploma’ selama enam bulan bagi guru seseorang) sedangkan kursus Diploma dalam Pengajian Sukan daripada UiTM hanya memakan kos sebanyak RM6, 000 untuk 2 ½ tahun.[4]

    Kelima, dan yang paling penting, Menteri perlu menjelaskan jika program ini benar-benar akan menganugerahkan kelayakan peringkat diploma kepada semua peserta atau tidak. Ini kerana pekeliling daripada Agensi Kelayakan Malaysia (MQA) yang bertarikh 30 Disember 2011 telah jelas menyatakan bahawa ‘Program Diploma Antarabangsa Pendidikan Jasmani dan Kejurulatihan Sukan (DAPJKS) adalah sama tahap dengan Sijil Kemahiran 3 dalam Kerangka Kelayakan Malaysia’ (Lampiran 3). Menurut Kerangka Kelayakan Malaysia, Sijil Tahap 3 adalah satu tahap di bawah tahap Diploma, yang bermaksud bahawa kualiti dan skop program ini tidak sama seperti program diploma yang sebenar malah guru-guru yang menjalani latihan ini tidak akan menerima apa-apa manfaat atau pampasan yang biasanya diberi kepada pemegang-pemegang diploma yang sebenar.[5] Jika ini disahkan benar, maka Kementerian Pendidikan bersalah kerana telah mengelirukan guru-guru yang telah menyertai program ini dan juga pembayar cukai Malaysia dengan memberi gambaran bahawa program ini bertaraf ‘diploma’ sungguhpun ia sebenarnya hanya satu kursus bersijil biasa sahaja! Ini juga bermakna bahawa pihak Kementerian telah membelanjakan lebih daripada RM50 juta sepanjang 2 tahun untuk melatih 2000 guru supaya mereka boleh memperolehi sijil ini! Ini jauh menyimpang daripada jawapan Menteri bahawa niat program ini adalah untuk membolehkan Kementerian ‘mempunyai seramai 2000 guru-guru yang mempunyai kelayakan dan kemahiran yang tinggi dalam bidang Pendidikan Jasmani dan Kejurulatihan Sukan untuk membantu menjaya dan memperkukuh pelaksanaan dasar 1Murid1Sukan.’

    Lampiran 1: Jawapan daripada Menteri

    Lampiran 2: Kontrak dengan KH Sports untuk tahun 2012 

    Lampiran 3: Surat MQA yang menyatakan bahawa ini program ini umpama Sijil Kemahiran 3 sahaja


  • Menteri Sumber Manusia, Richard Riot, perlu menjelaskan perincian ijazah-ijazah beliau

    Kenyataan Media oleh Ahli Parlimen Serdang Dr. Ong Kian Ming dan Ahli Parlimen Bukit Bendera Zairil Khir Johari di Parlimen pada 27 Jun 2013

    Menteri Sumber Manusia, Richard Riot, perlu menjelaskan perincian ijazah-ijazah beliau

    Apabila didedahkan bahawa Datuk Richard Riot telah mendapat ijazah sarjana muda dan Ijazah Sarjana daripada kilang ijazah, Menteri menjawab dengan mengatakan bahawa beliau telah memperolehi Ijazah Sarjana Muda dan Ijazah Sarjana dalam Pengurusan Sumber Manusia daripada University of Hertfordshire, London.[1]

    Menteri juga dilaporkan telah berkata bahawa “beliau tidak tahu di mana Ong mendapat maklumat mengenai ‘ijazah palsu’ dan bahawa sumber maklumat itu tidak penting.”[2] Lampiran 1 di bawah menunjukkan bahawa ia adalah laman web Kementerian Luar Negeri yang menyenaraikan Richard Riot sebagai telah “memperolehi Ijazah Sarjana Muda Pentadbiran Perniagaan dari Chartered Institute of Business Administration (Ireland), Teoranta pada tahun 1994 dan Ijazah Sarjana Pentadbiran Perniagaan dari Preston University, Amerika Syarikat.” [3] Pada 11:52, 26 Jun 2013, laman web Kementerian Luar Negeri masih menunjukkan biodata Richard Riot ini walaupun beliau tidak lagi Timbalan Menteri Luar Negeri.

    Kami menyeru Menteri untuk menjelaskan mengapa Kementerian Luar Negeri, di mana beliau telah berkhidmat sebagai Timbalan Menteri dalam penggal Parlimen sebelum ini, menyenaraikan kelayakan beliau sebagai sedemikian dan bukannya apa yang Menteri sebut bahawa beliau telah mendapat Ijazah Sarjana dan Ijazah Sarjana Muda dari University of Hertfordshire sepertimana yang dilaporkan dalam pelbagai laman online semalam (26 Jun 2013).

    Jika Menteri memang memperolehi Ijazah Sarjana Muda dan Ijazah Sarjana dalam bidang sumber manusia daripada University of Hertfordshire, maka kami menyeru kepada Menteri untuk menunjukkan kedua-dua Ijazah itu secara umum untuk menghapuskan apa-apa keraguan tentang kelayakan akademik beliau.

    Kami juga ingin menyatakan bahawa laman web Menteri Sains, Teknologi dan Inovasi tidak lagi menunjukkan butir-butir Menteri sekarang, Datuk ‘Dr’ Ewon Ebin pada 12.01, 27 Jun 2013.[4]

    Kami melampirkan ‘Screenshot’ yang diambil daripada laman web MoSTI sebelum butir-butir ini dikeluarkan yang menunjukkan bahawa Menteri mendapat ijazah daripada Golden State University, Wyoming, Amerika Syarikat.

    Kami menyeru Menteri, Datuk ‘Dr’ Ewon Ebin untuk menjelaskan sama ada beliau memperolehi Ijazah Sarjana dalam Pentadbiran Perniagaan (MBA) daripada Commonwealth Open University dan Doktor Falsafah dalam Pentadbiran Perniagaan (DBA) daripada Golden State University, Wyoming, Amerika Syarikat.

    Akhir sekali, kami menyeru Perdana Menteri, Datuk Seri Najib Tun Razak, untuk meminta perletakan jawatan serta-merta salah seorang atau kedua-dua Menteri tersebut sekiranya mereka tidak ikhlas mengenai kelayakan pendidikan mereka, atau telah memperolehi ijazah ‘ragu’ daripada kilang ijazah.

    Dr. Ong Kian Ming

    Zairil Khir Johari

    Lampiran 1: Screenshot latar belakang Richard Riot daripada laman web Kementerian Luar Negeri 

    http://www.kln.gov.my/web/guest/deputy02 (Pada 11:43 malam, 26 Jun 2013)

    Lampiran 2: Screenshot Latar Belakang Pendidikan Datuk ‘Dr’ Ewon Ebin, Menteri Sains, Teknologi dan Informasi (Sekarang Tidak Dijumpai)

  • Inikah transformasi apabila dua orang Menteri yang memegang ijazah palsu juga bertanggungjawab ke atas pembangunan sumber manusia di Malaysia?

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang dan Zairil Khir Johari, Ahli Parlimen Bukit Bendera serta Julian Tan Kok Ping, Ahli Parlimen Stampin di Parlimen pada 26hb Jun 2013

    Inikah transformasi apabila dua orang Menteri yang memegang ijazah palsu juga bertanggungjawab ke atas pembangunan sumber manusia di Malaysia? Ianya sungguh mengecewakan apabila pada hari pertama sesi untuk jawapan Menteri-Menteri dalam siding Parlimen pertama selepas berlangsungnya Pilihanraya Umum ke-13, didapati bahawa Perdana Menteri Dato’ Sri Najib Razak telah melantik dua orang Menteri yang memegang ijazah yang disyaki palsu dan yang diperolehi daripada ‘kilang ijazah.’

    Menteri pertama yang kami maksudkan ialah Richard Riot, bekas Timbalan Menteri Luar Negeri dan kini menjawat jawatan sebagai Menteri Sumber Manusia (MoHR). Menurut tulisan lepas di laman web Menteri Luar Negeri, beliau telah memperolehi Ijazah Saujana Muda dalam Pengurusan Perniagaan daripada Chartered Institute of Business Administration (Ireland), Teoranta pada 1994 serta Ijazah dalam Pengurusan Perniagaan daripada Preston University di Amerika Syarikat.

    Namun kami gagal menemui sebarang laman web rasmi yang berkaitan dengan Chartered Institute of Business Administration (Ireland), Teoranta. Malah, mengikut laporan-laporan akhbar, Preston University merupakan universiti palsu yang sungguh ‘terkemuka’.[1]

    Menteri kedua ialah “Dr” Ewon Ebin, Menteri untuk Sains, Teknologi dan Inovasi (MoSTI) yang baru. Mengikut laman web MoSTI, Ewon Ebin telah memperolehi Ijazah Doktor Falsafah dalam Pengurusan Perniagaan (DBA) daripada Golden State University, Wyoming.[2] Walaupun tidak disebut dalam laman web MoSTI, kami diberitahu bahawa Menteri telah memperolehi Ijazah dalam Pengurusan Perniagaan (MBA) daripada Commonwealth Open University di British Virgin Islands. Kedua-dua ‘institut’ ini telah disenaraikan sebagai ‘sekolah yang tidak diiktiraf dan juga ijazah yang tidak sah’ oleh kerajaan negeri Oregon dan Maine di Amerika Syarikat.[3]

    Yang lebih ironinya, kedua-dua Menteri ini kini mengetuai kementerian masing-masing di mana pembangunan kapital manusia, akreditasi yang betul, persijilan dan pertarafan merupakan tanggungjawab utama. Sebagai contoh, Kementerian Pembangunan Sumber Manusia bertanggungjawab untuk “Mengkaji semula, mengemaskini dan membangunkan sukatan latihan kemahiran (NOSS), sistem pensijilan kemahiran (MOSQ) dan standard kemahiran bagi menyokong pelaksanaannya.”[4] Jabatan Pembangunan Kemahiran di bawah Kementerian Pembangunan Sumber Manusia bertanggungjawab mengurus jaminan kualiti dan akreditasi program Sijil Kemahiran Malaysia.[5]

    Untuk MosTI, kementerian ini bukan sahaja bertanggungjawab memberi geran-geran bernilai berjuta-juta ringgit (ScienceFund, TechnoFund, InnoFund, NanoFund) malah ia bertanggungjawab melindungi dan mempertahankan hak harta intelek (IP). Salah satu agensinya, Jabatan Standard Malaysia, juga bertanggungjawab terhadap proses akreditasi untuk banyak makmal di seluruh Malaysia.[6]

    Oleh itu, keputusan untuk mempertugaskan dua orang Menteri yang memegang ijazah palsu dengan tanggungjawab penting ke atas pembangunan kapital manusia dan pengurusan pensijilan dan pentarafan bukan sahaja perkara yang sungguh memalukan malah juga ironi bagi seorang Perdana Menteri yang melaungkan ‘transformasi’ dengan bangganya.

    Pada bulan Februari tahun ini, Menteri Pendidikan Jerman Annette Schavan terpaksa meletak jawatan disebabkan pendedahan bahawa sebahagian daripada tesis ijazah doktor falsafahnya telah diplagiat. [7] Memandangkan bahawa pendedahan ini jauh lebih serius, kami menggesa Perdana Menteri Najib untuk segera meminta dua Menteri ini untuk meletak jawatan seandainya beliau benar-benar ingin mempertahankan integriti dan kredibiliti Kabinetnya.

    Dr. Ong Kian Ming
    Zairil Khir Johari
    Julian Tan Kok Ping
    26 Jun 2013

Page 39 of 40« First...102030...3637383940