• Pakatan Harapan (PH) memberi tawaran yang lebih adil dan lebih mampan kepada KTMB dan pekerjanya

    Kenyataan Media oleh Pakatan Harapan pada 9 Ogos, 2017

    Pakatan Harapan (PH) memberi tawaran yang lebih adil dan lebih mampan kepada KTMB dan pekerjanya

    Perjanjian Akses Rangkaian Kereta Api (RNAA) adalah perjanjian antara KTMB dan Perbadanan Aset Keretapi (RAC) di mana semua aset tanah dan ‘rolling stock’ KTMB akan dipindahkan ke RAC. Proses perjanjian ini sepatutnya diselesaikan pada tahun 2018.[1]

    Pakatan Harapan menentang RNAA atas sebab-sebab berikut:

    (i) Ini merupakan pintu belakang bagi kerajaan untuk memberi akses kepada syarikat kroni yang akan menggunakan rangkaian rel untuk mengambil alih perkhidmatan KTMB termasuk dalam perkhidmatan ‘freight and haulage’ yang terdiri daripada 42% jumlah hasil KTMB (RM216 daripada RM516 juta dalam Tahun Kewangan 2015).

    (ii) Ini akan meningkatkan kos operasi untuk KTMB kerana RAC akan mengenakan caj kepada KTMB untuk penggunaan ‘rolling stock’.

    (iii) RAC, dengan hanya 38 pekerja, tidak berkeupayaan untuk mengurus asetnya dengan baik termasuk penyelenggaraan stok dan trek. Kemungkinan besar tanggungjawab ini akan dikontrakkan kepada syarikat kroni lain.

    KTMB telah mengalami kerugian terkumpul sebanyak RM855 juta dari tahun 2009 hingga 2015 kerana harga tiket yang rendah dan kontrak perolehan yang mahal. Sebagai contoh, KTMB membazirkan RM85 juta untuk kontrak sistem ‘Automatik Fare Collection’ (AFC) yang tidak dapat dilaksanakan. Pada awal tahun ini, Presiden KTM ketika itu, Datuk Sarbini Tijan, diminta ambil cuti sambil menunggu siasatan dalaman mengenai tawaran perolehan yang bernilai berjuta-juta ringgit.[2]

    RAC juga gagal memperolehi keuntungan. Ia telah mengalami kerugian terkumpul sebanyak RM372 juta dari tahun 2009 hingga 2015. RAC tidak mempunyai kakitangan yang mencukupi untuk mengurus asetnya yang bernilai RM36 bilion (termasuk tanah) dengan baik. Kesilapan pengurusan pembayaran kontrak penyelenggaraan keretapi dilaporkan dalam laporan Ketua Audit Negara pada tahun 2013.[3]

    Pakatan Harapan menawarkan perjanjian yang lebih adil kepada KTMB dan 6000 pekerjanya termasuk:

    1) Membatalkan RNAA antara RAC dan KTMB

    2) Memindahkan aset di RAC ke KTMB sebagai cara untuk memaksimumkan nilai aset tersebut. Saiz kecil RAC menghalangnya daripada menambahkan pendapatannya daripada sumber seperti ‘Transit-Oriented Development (TOD)’, pengiklanan serta penjualan barangan (‘retail’). Aset-aset ini perlu dipindahkan ke KTMB dan KTMB mesti dibenarkan untuk menambahkan kepakarannya dalam bidang-bidang ini. Ini akan membolehkan KTMB untuk mencapai keuntungan dan juga untuk mengurangkan keperluan untuk meningkatkan harga tiket.[4]

    3) Mengkaji semula kos dan kesesuaian projek East Coast Rail Link (ECRL). Aset-aset di bawah ECRL iaitu ‘rolling stock’, trek, tanah dan stesen, tidak akan dimiliki oleh RAC ataupun KTM. Sebaliknya, ia akan dimiliki oleh sebuah syarikat yang baru diwujudkan, Malaysia Rail Line (MRL) Sdn Bhd, yang 100% dimiliki oleh Kementerian Kewangan. Ia telah dilaporkan bahawa perkhidmatan ECRL akan dijalankan oleh operator lain yang belum dinamakan lagi. Kos ECRL bukan sahaja sangat tinggi malahan kemungkinan besar operasinya akan diberikan melalui rundingan terus (‘direct negotiation’).

    4) Melaksanakan tender terbuka untuk semua pembelian aset dan perkhidmatan oleh KTMB; dan

    5) Tidak menswastakan KTMB

    Dengan tawaran dasar-dasar baru tersebut, maka kita dapat mensasarkan KTMB menjadi sebuah syarikat yang kedudukan kewangannya kukuh dan berkeuntungan, memastikan para penngguna perkkhidmatan KTMB tidak dibebani peningkatan harga tambang keretapi dan juga menjamin kebajikan dan keselamatan ribuan pekerja KTMB pada masa akan datang.

    Tan Sri Muhyidddin Yassin, Presiden BERSATU
    Liew Chin Tong, Ahli Parlimen Kluang
    Dato’ Abdullah Sani bin Abdul Hamid, Ahli Parlimen Kuala Langat
    Dr. Hatta Ramli, Ahli Parlimen Kuala Krai

    Gambar pemimpin Pakatan Harapan bersama dengan wakil Railwaymen Union Malaysia (RUM) termasuk Presiden RUM, Encik Abdul Razak

    [1] http://www.theedgemarkets.com/article/transport-ministry-says-agreement-will-not-cost-4000-job-losses-ktmb

    [2] http://tonypua.blogspot.my/2011/01/ktmb-rm85m-contract-to-company-without.html dan http://ongkianming.com/2015/08/22/press-statement-prime-minister-najib-should-look-at-the-failure-of-the-automatic-fare-collection-afc-system-rather-than-asking-for-new-ktm-ticket-counters-to-be-added/

    [3] http://www.thestar.com.my/business/business-news/2017/01/11/rail-controversy/

    [4] http://english.astroawani.com/business-news/highlights-auditor-generals-report-2013-series-2-37880

  • Menteri SPAD perlu menjawab kepada pemandu teksi dan pemandu e-panggilan (e-hailing) jika Tribunal Pemandu tidak ditubuhkan di bawah Akta Pangangkutan Awam Darat (Pindaan) 2010

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang pada 27 Julai 2017

    Menteri SPAD perlu menjawab kepada pemandu teksi dan pemandu e-panggilan (e-hailing) jika Tribunal Pemandu tidak ditubuhkan di bawah Akta Pangangkutan Awam Darat (Pindaan) 2010

    Pada awal bulan ini, semasa sesi dialog anjuran DAP bersama pemandu e-hailing, antara aduan utama yang dibangkitkan adalah tiada badan bebas atau pihak ketiga di mana pemandu boleh membuat rayuan jika mereka tidak bersetuju dengan keputusan yang dibuat oleh syarikat e-hailing mereka. Sebagai contoh, kami mendengar aduan daripada pemandu yang telah mendakwa mereka dihalang atau digantung oleh syarikat e-hailing tanpa sebab yang jelas. Ramai pemandu teksi juga membangkitkan rungutan terhadap syarikat e-hailing mereka. Mereka tiada badan bebas atau pihak ketiga yang boleh mendengar aduan mereka dan membuat keputusan.

    Akta Pengangkutan Awam Darat (Pindaan) 2010 yang kini sedang diperdebatkan di Parlimen tidak menangani masalah ini sama sekali. Oleh itu, saya telah mencadangkan usul untuk memasukkan seksyen baru dalam akta ini bagi mewujudkan ‘Tribunal Pemandu Teksi dan E-hailing’ (Lampiran 2). Tribunal ini menyerupai Tribunal Pengguna yang diwujudkan dalam Seksyen 85 hingga Seksyen 122 Akta Perlindungan Pengguna 1999. Sayangnya, usul saya untuk memperkenalkan tribunal ini ditolak oleh speaker Dewan Rakyat (Lampiran 1). Dalam jawapan balas Parlimen beliau, Menteri di Jabatan Perdana Menteri, Dato’ Sri Nancy Shukri menolak keperluan tribunal kerana menurut beliau SPAD kini mampu mengendalikan aduan pemandu teksi, dan pada masa hadapan pemandu e-hailing juga setelah e-hailing ‘dihalalkan’ beroperasi apabila rang undang-undang ini diwartakan dan lesen e-hailing diluluskan.

    Masalah dengan cadangan ini adalah SPAD mungkin tiada kuasa perundangan untuk memaksa syarikat e-hailing mematuhi keputusan dalam kes pertikaian antara pemandu dan syarikat. Sebagai contoh, SPAD mungkin mendapati syarikat e-hailing berhutang tambang ribuan ringgit kepada pemandu dan boleh melibatkan pertikaian. Adakah SPAD mampu memaksa syarikat untuk membayar tambang tersebut kepada pemandu? Atau adakah pemandu perlu ke mahkamah untuk mendapatkan bayaran tambang tersebut? Kelebihan tribunal ini adalah ia merupakan cara yang lebih kos efektif kepada pemandu untuk aduan mereka didengari tanpa perlu membayar kos guaman yang mahal. Persoalan lain adalah adakah SPAD mempunyai kapasiti untuk menyiasat dan mendengar kesemua kes berkenaan pemandu e-hailing selepas akta ini diluluskan dan diwartakan.

    Tribunal ini bukan sahaja untuk pemandu e-hailing. Ia juga boleh digunakan oleh pemandu teksi yang mempunyai rungutan terhadap syarikat masing-masing.

    Memandangkan tribunal ini tidak mungkin ditubuhkan di bawah akta ini, saya menyeru semua pemandu e-hailing dan pemandu teksi yang mempunyai sebarang aduan terhadap syarikat masing-masing untuk menghubungi talian SPAD (1800-88-7723), SMS SPAD di 15888 atau menghantar emel ke aduan@spad.gov.my untuk menyalurkan aduan mereka, jika ada, terhadap syarikat masing-masing, bagi menunjukkan kepada SPAD akan keperluan mendesak untuk menubuhkan Tribunal Pemandu bagi mendengar dan membuat keputusan terhadap aduan-aduan ini.

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

    Lampiran 1: Surat daripada pejabat Speaker yang menolak usul saya bagi memperkenalkan Tribunal Pemandu Teksi dan Pemandu E-Hailing dalam Akta Pengangkutan Awam Darat (Pindaan) 2010

    Lampiran 2: Usul untuk memperkenalkan Tribunal Pemandu Teksi dan E-Hailing dalam Akta Pengangkutan Awam Darat (Pindaan) 2010

  • SPAD perlu memastikan pentas sama rata bagi pemandu teksi dan pemandu perkhidmatan e-hailing dan juga menyediakan langkah perlindungan yang sewajarnya untuk mereka

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang dan Liew Chin Tong, Ahli Parlimen Kluang pada 6hb Julai 2017

    SPAD perlu memastikan pentas sama rata bagi pemandu teksi dan pemandu perkhidmatan e-hailing dan juga menyediakan langkah perlindungan yang sewajarnya untuk mereka

    Dengan anggaran seramai 37,000 pemandu teksi dan 60,000 pemandu Uber dan Grab di Lembah Klang, jenis pengangkutan awam ini bukan sahaja menawarkan perkhidmatan yang penting kepada pengguna, malahan ia juga merupakan sumber pendapatan yang penting bagi pemandu-pemandu. Memandangkan semakin ramai rakyat Malaysia yang kini menjadi pemandu perkhidmatan e-hailing (GRAB dan UBER), sama ada secara separuh masa mahupun sepenuh masa, adalah perlu untuk SPAD memastikan pentas sama rata dinikmati oleh pemandu-pemandu teksi serta perkhidmatan e-hailing. SPAD juga harus memastikan bahawa pemandu-pemandu teksi serta perkhidmatan e-hailing diberi perlindungan yang sewajarnya.

    Melalui sebuah kajian dalam BM dan BC melalui laman web yang dikendalikan oleh pasukan penyelidik DAP di mana hampir 300 jawapan diterima, kami mendapati bahawa 40% daripada pemandu UBER dan GRAB memandu sepenuh masa menggunakan kenderaan sendiri dan 53% yang lain memandu separuh masa bukannya sebagai hobi tetapi pekerjaan. Dengan erti kata lain, kebanyakan pemandu UBER dan GRAB yang menjawab kaji selidik itu bergantung besar kepada pendapatan mereka sebagai pemandu. Sebahagian besar pemandu yang dikaji mempunyai sekurang-kurangnya diploma, yang menunjukkan bahawa ramai yang berpendidikan tinggi melihat perkhidmatan e-hailing sebagai peluang pekerjaan yang berdaya maju. Tambahan pula, kajian ini mendapati bahawa 34%, iaitu satu pertiga daripada keseluruhan pemandu e-hailing, berada di luar Lembah Klang. Jumlah ini akan meningkat lagi apabila UBER dan GRAB dilanjutkan ke bandar dan pekan di luar KL dan Selangor.

    Pendapatan purata bagi para pemandu sepenuh masa dianggarkan hampir RM3200. Walaupun jumlah ini nampak berpatutan, namun ia belum mengambil kira kos penyelenggaraan kenderaan yang boleh mencecah hampir RM1000 sebulan. Walaupun syarikat e-hailing menyediakan insuran kemalangan peribadi kepada pemandu-pemandu dan penumpang-penumpang, namun kos insuran kenderaan dan pembaikan adalah ditanggung sepenuhnya oleh pemandu sendiri. 

    75% daripada pemandu yang dikaji menganggap kadar komisyen 20-25% yang dikenakan oleh UBER/ GRAB adalah tidak adil, dan lebih daripada 60% daripada pemandu mahukan kerajaan untuk mengawal jumlah komisyen yang boleh diambil oleh syarikat e-hailing. Tambahan lagi, sebilangan pemandu merasakan mereka tiada saluran untuk membuat aduan jika mereka digantung atau diharamkan oleh UBER/GRAB disebabkan oleh aduan penumpang yang tidak berasas. Isu kes penggantungan secara tidak adil ini akan bertambah serius dengan bertambahnya bilangan pemandu sepenuh masa UBER / GRAB, termasuklah mereka yang telah membeli kenderaan baru bagi tujuan menjadi pemandu e-hailing sepenuh masa.

    Walaupun pindaan yang dicadangkan terhadap Akta Suruhanjaya Pengangkutan Awam Darat 2010 dan Akta Lembaga Pelesenan Kenderaan Perdagangan 1987 adalah langkah yang baik, banyak lagi yang perlu dilakukan termasuk:

    1. Meningkatkan kesedaran pemandu e-hailing berkenaan maklumat pindaan akta-akta tersebut
    2. Memastikan pasaran e-hailing tidak dijadikan monopoli/ oligopoli hingga menjejaskan pemandu dan penumpang
    3. Mengawal kadar komisyen yang boleh dicaj oleh syarikat e-hailing terhadap pemandu
    4. Menubuhkan tribunal untuk mendengar rayuan pemandu e-hailing yang merasakan mereka telah dihalang / digantung oleh syarikat e-hailing secara tidak adil
    5. Memastikan pentas yang adil bagi pemandu teksi dan pemandu e-hailing dari segi tambang dan gaji

    Matlamat akhir seharusnya adalah pasaran di mana pemandu teksi dan juga pemandu e-hailing menerima pampasan sewajarnya dan syarikat teksi serta e-hailing tidak boleh menyalahgunakan kedudukan oligopolistik dan monopoli mereka untuk menganiaya pemandu dan memberi pengalaman perkhidmatan yang buruk kepada penumpang.

    Muat turun: Self-Employed E-Hailing Services Drivers (SEEDs) Survey Findings (5 July 2017)

  • Adakah Suruhanjaya Pilihanraya (SPR) sedang cuba untuk menambahkan pengundi melalui ‘pintu belakang’ untuk membantu BN memenangi PRU yang akan datang?

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang, pada 31 Mei, 2017

    Adakah Suruhanjaya Pilihanraya (SPR) sedang cuba untuk menambahkan pengundi melalui ‘pintu belakang’ untuk membantu BN memenangi PRU yang akan datang?

    Semalam, saya terkejut apabila menerima satu foto pameran pemilih (pengundi) baru untuk Suku 1, 2017 di pejabat SPR Selangor di Shah Alam. Dalam foto itu, amat jelas bahawa senarai pemilih yang dipaparkan adalah “Pameran Senarai Tuntutan” untuk Suku Pertama, Tahun 2017 (rujuk Rajah 1 di bawah).

    Rajah 1: Pameran Senarai Tuntutan Suku Pertama Tahun 2017 di pejabat SPR Selangor di Shah Alam

    Setahu saya, ini adalah kali pertama di mana “Pameran Senarai Tuntutan” di pejabat SPR diadakan. Tidak sama seperti prosedur untuk pameran Rang Daftar Pemilih Tambahan (RDPT), SPR tidak membuat sebarang kenyataan media untuk memaklumkan orang ramai bahawa nama-nama tambahan yang akan dimasukkan ke dalam daftar pemilih sedang dipamerkan, malahan SPR tidak mempamerkan Pameran Senarai Tuntutan ini di setiap kawasan parlimen di Selangor.

    SPR sedang menggunakan satu peraturan pilihanraya yang kurang dikenali dan jarang digunakan iaitu Sekysen 14, Peraturan-Peraturan Pilihan Raya (Pendaftaran Pemilih) 2002 yang menyatakan:

    Seksyen 14 Peraturan-Peraturan Pendaftaran sepatutnya digunakan untuk menangani masalah kesilapan oleh pihak SPR, umpamanya dalam kes di mana seorang kakitangan SPR lupa memasukkan nama seorang pemilih ke dalam RDPT terkini atau kerana sebab-sebab tertentu, maklumat pemilih yang mendaftar di pejabat pos gagal untuk dimasukkan ke dalam RDPT terkini.

    Akan tetapi, menurut angka yang dikutip oleh PEMUDA AMANAH, dalam Pameran Senarai Tuntutan ini seramai 28,416 pemilih telah ditambah menggunakan Seksyen 14 termasuk 1,170 pemilih di Selangor (rujuk Rajah 2 di bawah). Adakah pihak SPR menganggap bahawa rakyat akan percaya bahawa ia ‘terlupa’ untuk memasukkan nama 28,416 pemilih ini ke dalam RDPT Suku 1, 2017? Tambahan pula, mengapa pihak SPR perlu menambahkan pemilih-pemilih ini secara tergesa-gesa dan tidak menunggu sehingga pameran awam RDPT Suku 2 2017? Adakah pihak SPR berniat untuk memasukkan pemilih-pemilih ini ke dalam Daftar Pemilih Induk (DPI) untuk membolehkan mereka mengundi jikalau pilihanraya diadakan pada bulan September tahun ini?

    Rajah 2: Jumlah pemilih yang ditambah menggunakan Seksyen 14, Peraturan-Peraturan Pilihan Raya (Pendaftaran Pemilih) 2002

    Sumber: PEMUDA AMANAH

    Analisis pemilih yang ditambah di Selangor menunjukkan bahawa semua pemilih yang ditambah berada di lokaliti kem-kem tentera dan / atau mereka adalah pengundi tentera dan pasangan mereka (Lihat contoh dalam Rajah 3 di bawah). Di sini saya ingin menegaskan bahawa saya bukan membantah penambahan pemilih-pemilih tentera ke dalam daftar pemilih. Apa yang saya sedang persoalkan adalah prosedur yang digunakan untuk menambahkan pemilih-pemilih ini.

    Saya telah menulis surat rasmi kepada Pengarah SPR Selangor untuk mendapatkan penjelasan tentang penambahan pemilih-pemilih ini dan mengapa mereka tidak dimasukkan ke dalam RDPT Suku 1 2017. Kegagalan pihak SPR untuk memberi penjelasan yang memuaskan akan menjejaskan kepercayaan awam terhadap integriti daftar pemilih.

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

    Rajah 3: Sampel Pemilih Tentera yang ditambahkan melalui Seksyen 14, Peraturan-Peraturan Pilihan Raya (Pendaftaran Pemilih) 2002

  • 10 Soalan Mengenai Skim Insurans Pekerjaan (SIP)

    Kenyataan Media oleh Pakatan Harapan pada April 28, 2017 mengenai Skim Insurans Pekerjaan (SIP)

    10 Soalan Mengenai Skim Insurans Pekerjaan (SIP)

    Menjelang Hari Pekerja yang berlangsung pada 1 Mei, kami mengiktiraf sumbangan golongan pekerja di Malaysia terhadap negara. Skim Insurans Pekerjaan (SIP) yang dicadangkan oleh Perdana Menteri, yang dijangka akan dibentangkan di Parlimen pada sidang Julai / Ogos 2017, mempunyai potensi untuk membantu golongan pekerja Malaysia melalui proses peralihan apabila mereka hilang pekerjaan. Namun memandangkan butiran skim ini belum didedahkan dan tiada jawatankuasa parlimen yang ditubuhkan untuk meneliti isu pekerjaan, tenaga kerja dan ekonomi, masih tinggal banyak soalan yang perlu ditanya mengenai SIP.

    Di sini, kami membangkitkan 10 soalan untuk dijawab agar kami boleh lebih yakin bahawa SIP akan menjadi satu program yang berkesan dalam membantu pekerja di negara kita.

    1)                  Pampasan pemberhentian telah pun dinyatakan dalam Akta Kerja 1955 dan Peraturan Kerja (Faedah-faedah Penamatan dan Rentikerja Sentara) 1980. Adakah pampasan pemberhentian masih terus dibayar oleh majikan selepas SIP diperkenalkan? Adakah kebajikan pekerja-pekerja akan lebih merosot dalam jangka masa panjang jika faedah pemberhentian dipotong / dihapuskan sebagai sebahagian daripada pakej untuk memperkenalkan SIP?

    2)                  Anggaran jumlah yang dikumpul adalah antara RM700 juta hingga RM800 juta setahun (berdasarkan sumbangan 0.25% daripada majikan dan pekerja, 6.5 juta pekerja, gaji RM2000). Berapa banyak kos pentadbiran? Adakah ianya akan setinggi 25% daripada jumlah yang dikumpul, seperti yang diagak oleh beberapa laporan?

    3)                  Memandangakan SIP adalah skim insurans seperti PERKESO, adakah ini bermakna bahawa pekerja-pekerja tidak akan mendapatkan kembali dana ini jika mereka tidak diberhentikan dalam seumur hidup mereka? Berapa banyak pendapatan boleh guna yang akan diambil skim SIP daripada seseorang pekerja dalam sepanjang hayat mereka?

    4)                  Bagaimanakah dana SIP akan diuruskan? Adakah ia akan diuruskan dengan cara yang sama seperti dana PERKESO yang telah menghasilkan pulangan yang, secara purata, lebih rendah daripada pulangan KWSP?

    5)                  Salah satu tujuan SIP adalah untuk membantu memberi latihan semula dan latihan kemahiran kepada pekerja yang hilang pekerjaan. Bagaimanakah program-program latihan semula dan kemahiran ini akan berbeza daripada program-program kerajaan yang sedia seperti Skim Latihan 1 Malaysia (SKIM) dan lain-lain? Kerajaan perlu menyediakan hujah yang meyakinkan bahawa peruntukan skim latihan semula di bawah SIP akan lebih berkesan daripada program-program semasa.

    6)                  Terdapat skim latihan sedia ada yang disediakan dan dibayar oleh jumlah dana yang dipungut daripada majikan dan diuruskan oleh Kumpulan Wang Pembangunan Sumber Manusia (HRDF). Terdapat banyak laporan bahawa lebih daripada RM100 juta dana ini masih belum digunakan oleh majikan bagi tujuan latihan semula. Bolehkah skim HRDF yang sedia ada digunakan dengan lebih baik untuk tujuan latihan semula? Apakah jaminan bahawa skim SIP yang dicadangkan ini tidak akan menjadi seperti skim HRDF di mana adanya banyak dana yang tidak digunakan yang tidak dimasukkan ke dalam skim latihan semula?

    7)                  Laporan awal menunjukkan bahawa hanya pekerja-pekerja yang sedang dilindungi oleh PERKESO iaitu mereka yang berpendapatan kurang daripada RM4000 sebulan akan layak untuk skim SIP ini. Namun kini ramai pekerja berpendapatan sederhana juga diberhentikan kerja termasuk di industri kewangan dan industri minyak dan gas. Apakah jenis rancangan dan program yang dipakai oleh kerajaan untuk membantu pekerja-pekerja ini yang berada dalam kategori M40?

    8)                  Anggaran oleh kesatuan sekerja-kesatuan sekerja Malaysia menunjukkan bahawa pekerja-pekerja hilang antara RM50 juta hingga RM100 juta setahun disebabkan oleh pampasan hilang apabila syarikat bankrap. Namun RM700 juta hingga RM800 juta akan dikutip daripada skim SIP, di mana separuhnya datang daripada pekerja-pekerja. Adakah pendekatan ini berkesan dalam menyelesaikan isu pampasan hilang ini?

    9)                  Salah satu sebab utama mengapa pekerja di peringkat bawahan spektrum ekonomi hilang pekerjaan mereka adalah kerana majikan memberi keutamaan kepada pekerja asing. Jika kerajaan tidak mempunyai pelan yang komprehensif untuk mengurangkan kebergantungan kepada pekerja-pekerja asing, sejauh mana keberkesanan skim SIP? Semudah mana pekerja-pekerja yang telah hilang pekerjaan mereka untuk mencari pekerjaan baru, terutamanya apabila mereka perlu bersaing dengan pekerja-pekerja asing yang dibayar lebih rendah?

    10)              Beberapa negara di Asia yang mempunyai skim insurans pekerjaan juga menggunakan sumbangan kerajaan untuk skim ini (Thailand – 0.25%, Taiwan – 0.1%, Vietnam – 1%). Adakah kerajaan telah mempertimbangkan untuk turut memberi sumbangan sendiri kepada skim ini untuk mengurangkan beban kewangan ke atas para majikan serta pekerja?

    Dr. Ong Kian Ming, DAP

    Sim Tze Sin, PKR

    Dr Dzulkifli Ahmad, AMANAH

    Dr Rais Hussin, BERSATU

Page 2 of 4112345...102030...Last »