• Data terbuka dan penggubalan dasar di Malaysia

    (Artikel ini boleh dibaca di Kolumn Penang Institute in KL dalam Malaysian Insight, 26 Jun 2017)

    Semasa di pelancaran Malaysia Economic Monitor edisi Jun[1] awal bulan ini, Pengarah Negara Bank Dunia bagi Asia Tenggara, Ulrich Zachau, telah menggesa agar lebih data didedahkan supaya ianya boleh digunakan bagi menggubal dasar yang lebih baik.[2] Beliau telah menyebut contoh di mana GRAB, sebuah penyedia perkhidmatan e-hailing, berkongsi datanya dengan kerajaan demi mencari jalan untuk menguruskan keadaan lalu lintas dengan lebih cekap.

    Dengan kemunculan ‘big data’ ditambah dengan bidang ekonomi perilaku (‘behavioural economics’), ‘nudge unit’ (unit pendorong) telah ditubuhkan oleh kerajaan-kerajaan di seluruh dunia khususnya untuk menggunakan insentif dasar bagi mengubah tingkah laku dan menggunakan pendekatan berasaskan data bagi menganalisis keberkesanan dasar-dasar ini[3]. Cass Sunstein, pengarang bersama buku “Nudge” yang amat laris jualannya, telah direkrut oleh Presiden Obama untuk menjalankan sebuah ‘nudge unit’ di bawah pentadbirannya, dan mungkin adalah penyokong pendekatan dasar ini yang paling dikenali ramai.

    Walaupun istilah ‘big data’ seringkali digunakan sebagai istilah popular oleh penggubal dasar dan ahli politik, namun ramai tidak mengetahui apa sebenarnya ‘big data’ dan bagaimana ia boleh digunakan. Hakikatnya, ramai penggubal dasar sendiri tidak sedar bahawa ekosistem data di Malaysia, terutamanya berkenaan analisa data, sungguh kurang maju.

    Walaupun terdapat pelbagai agensi kerajaan yang mengumpul banyak data dan maklumat, namun tidak semua data tersebut diterbitkan. Satu kajian oleh Bank Dunia telah mendapati bahawa prestasi tahap keterbukaan data Malaysia berhubung dengan KDNKnya adalah kurang memuaskan.[4] Kajian yang sama juga menunjukkan hubungkait antara skor keterbukaan data sesebuah negara dengan nisbah penerbitan dan pemetikannya. Semakin tinggi skor keterbukaan data sesebuah negara, maka semakin tinggi bilangan penerbitan akademiknya (lihat Rajah 4 di bawah).

    Ini bertepatan dengan pengalaman ahli akademik di Malaysia dalam mengakses data terutamanya pada peringkat data yang lebih terperinci. Sebagai contoh, walaupun Jabatan Perangkaan mempunyai data tahap individu dalam Penyiasatan Pendapatan Isi Rumah, namun data tersebut tidak diterbitkan kepada awam yang akan membolehkan ahli-ahli akademik mengkaji angka-angka tersebut dengan lebih teliti lalu menerbitkan penemuan mereka. Kebimbangan tentang privasi data yang dikeluarkan dapat diatasi dengan mudah dengan menyembunyikan identiti individu data ini.

    Dalam kes di mana sesetengah data boleh didedahkan kepada awam, data ini biasanya dijual dengan harga yang mahal. Sebaliknya, data tahap individu daripada banci sepuluh tahunan Amerika Syarikat dikeluarkan kepada orang awam dan merupakan alat yang sangat berguna bagi saintis sosial yang boleh digunakan dalam penulisan dan analisa akademik mereka.

    Kebelakangan ini, terdapat beberapa usaha yang dilakukan bagi mempertingkatkan ekosistem data di Malaysia. Malaysia Digital Economy Corporation (MDEC) berada di barisan hadapan dalam memperjuangkan penggunaan ‘big data’ terutamanya di sektor swasta. Unit Pemodenan Tadbiran dan Perancangan Pengurusan Malaysia (MAMPU) sedang mempelopori inisiatif bagi mengumpulkan penerbitan data kerajaan secara berpusat di www.data.gov.my. Di acara Bank Dunia baru-baru ini, Rahman Dahlan, Menteri yang bertanggungjawab terhadap Unit Perancang Ekonomi. telah menyeru supaya data dikumpulkan di tahap yang lebih terperinci dan bersifat setempat termasuk mengikut kawasan Parlimen.

    Kerajaan Pulau Pinang sedang menyumbang usahanya dengan mengeluarkan maklumat terperinci mengikut peringkat negeri di data.gov.my termasuk menyenaraikan kesemua 201 kedai nasi kandar di negeri tersebut![5] Penang GIS Cemter (PEGIS) juga ditubuhkan bagi memudahkan akses GIS dan pemetaan untuk pengguna-pengguna, termasuklah perniagaan yang mahu ‘tag’ lokasi mereka pada peta PEGIS serta penggemar sukan berbasikal yang mahu ‘tag’ laluan basikal kegemaran mereka[6].

    Selain daripada isu pengaksesan data, Malaysia juga ketinggalan dari segi tenaga kerja iaitu jumlah pakar berpengetahuan yang dapat memahami dan menganalisis ‘big data’ dengan secukupnya. Analisa oleh Bank Dunia menunjukkan bahawa di Malaysia hanya 13.4% daripada tenaga kerja dalam bidang statistik berada di peringkat ‘pengurusan’ berbanding dengan 67.5% di negara-negara maju (lihat rajah di bawah).

    Bagi membina ekosistem data yang lebih kondusif, kita bukan sahaja memerlukan data yang lebih. Kita juga memerlukan tenaga kerja yang mampu menggunakan data ini dengan sepenuhnya dan menggubal dasar-dasar yang lebih baik. Sebagai contoh, sepasukan saintis data, ahli akademik dan pekerja sosial boleh bekerjasama untuk menilai keberkesanan pembayaran BR1M sepanjang tempoh 5 tahun lepas dan bagaimana ia dapat ditambah baik. Pihak Berkuasa Tempatan boleh menggunakan data daripada WAZE untuk membaiki lubang jalan dalam tempoh yang lebih singkat[7].  Dengan itu, apabila ahli politik atau penggubal dasar bercakap mengena ‘big data’, tanyalah kepada beliau bagaimana data ini boleh dianalisa dan digunakan untuk menambah baik dasar-dasar awam.

    Dr. Ong Kian Ming merupakan Pengurus Besar Penang Institute di KL. Beliau boleh dihubungi melalui im.ok.man@gmail.com

    [1] http://documents.worldbank.org/curated/en/993771497248234713/Malaysia-economic-monitor-data-for-development

    [2] http://www.theedgemarkets.com/article/agencies-be-compelled-share-data-after-statistics-law-review

    [3] http://www.economist.com/news/international/21722163-experimental-iterative-data-driven-approach-gaining-ground-policymakers-around

    [4] http://documents.worldbank.org/curated/en/886041494335634817/Open-data-differences-and-implications-across-countries

    [5] http://www.data.gov.my/data/ms_MY/organization/penang-state-government

    [6] http://pegis.penang.gov.my/story_map/sm_bicycletrails/

    [7] https://selangorkini.my/en/2016/10/smart-road-maintenance-report-using-waze/

  • Analisis Pilihan Raya Kecil: Bagaimana pembangkang Malaysia dapat mewujudkan satu lagi Ijok?

    Bagaimana untuk mewujudkan satu lagi Ijok?

    Artikel oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang, 27 Jun 2016

    Seminggu telah berlalu sejak Pilihan Raya Kecil (PRK) Sungai Besar dan Kuala Kangsar yang telah diadakan pada 18 Jun 2016. Pelbagai komen dan analisis telah dikupas mengenai keputusan PRK tersebut. Memandangkan saya telah membaca hampir kesemuanya, saya ingin membincangkan keputusan ini dalam konteks yang lebih besar iaitu PRK-PRK yang telah berlangsung sejak Pilihan Raya Umum (PRU) 1999. Dengan itu, saya berharap kita dapat mengenal pasti faktor penting untuk diambil kira oleh Pakatan Harapan dalam menuju ke hadapan di samping isu-isu lain yang mungkin tidak begitu penting.

    Terdapat 42 kali PRK sejak PRU 1999, iaitu 8 kali antara 1999 hingga 2004, 6 kali antara 2004 hingga 2008, 16 kali antara 2008 hingga 2013 dan 12 kali sejak PRU 2013. (Lihat Jadual 1 di bawah.) Parti penyandang telah memenangi 34 daripda 42 PRK tersebut (81%). Daripada 34 PRK, 22 telah berlaku untuk kerusi yang disandang oleh BN dan 12 untuk kerusi pembangkang. Dalam erti kata lain, melainkan jika adanya keadaan yang unik, penyandang yang kebanyakannya adalah BN akan memenangi PRK tersebut.

    Baki 8 PRK telah melihat kekalahan parti penyandang, iaitu di mana BN memenangi 5 kerusi (Kerusi Parlimen Pendang pada 2002 selepas Presiden PAS, Fadzil Noor meninggal dunia, kerusi DUN Pengkalan Pasir di Kelantan pada 2005, kerusi Parlimen Hulu Selangor pada 2010, kerusi Dun Galas di Kelantan pada 2010 dan yang terbaru, kerusi Parlimen Teluk Intan pada 2014).

    Pembangkang hanya berjaya mengubah arus sebanyak 3 kali, iaitu di kerusi DUN Lunas Kedah pada 2000, kerusi Parlimen Kuala Terengganu pada 2009 dan kerusi Parlimen Sibu pada 2010.

    Dalam erti kata lain, apabila merujuk kembali sejarah PRK sejak 1999, adalah amat tidak mungkin untuk pembangkang membuat kejutan sama ada di Sungai Besar mahupun Kuala Kangsar.

    Namun, sudah tentu bahawa persaingan tiga penjuru untuk kedua-dua kerusi tersebut telah menyukarkan pembangkang untuk memenangi undi penyokong pembangkang yang terpecah antara PAS dan AMANAH.

    Pertandingan 3 penjuru di kedua-dua kerusi tersebut yang telah meningkatkan peratus undi majoriti BN sebenarnya menyembunyikan hakitat bahawa undi majoriti BN hanya bertambah sebanyak 3.5% di Sungai Besar dan 3.6% di Kuala Kangsar. Melihat kepada pertambahan undi untuk BN, ini bukanlah sesuatu yang asing dalam PRK kerana janji-jani BN kepada pengundi dalam kawasan tertentu, sama ada dalam bentuk Pusat Komuniti baru (di Jerlun, Kuala Kangsar) ataupun janji kepada nelayan di Sungai Besar bahawa kelak mereka boleh mengambil lebih ramai pekerja asing. Malahan, dalam 22 PRK yang dimenangi oleh penyandang BN, undi BN telah meningkat sebanyak 5.5% secara purata. Undi BN telah meningkat dalam 18 buah PRK (berbanding dengan PRU) dan hanya berkurangan dalam 3 buah PRK (dengan salah sebuah kerusi tidak dipertandingi di dalam PRU sebelum itu).

    Ini tidak bermaksud pembangkang langsung tidak berpeluang untuk memenangi kerusi-kerusi ini dalam PRU akan datang atau memenangi kerusi lain yang kini disandang oleh BN. Kita boleh merujuk kepada contoh PRK Ijok pada 28 April 2007. Dalam PRK ini, calon MIC memenangi kerusi ini dengan peningkatan undian daripada 55.8% kepada 57.6% (iaitu sebanyak 2.8%). Namun kurang daripada setahun selepas itu, dalam PRU 2008, keputusan ini dinafikan oleh calon PRK, Khalid Ibrahim (Mantan Menteri Besar) yang memenangi kerusi ini dengan 56.8% undian. Persoalan dan cabaran untuk Pakatan Harapan adalah: Bagaimana kita dapat mewujudkan keadaan bagi mengulangi pengalaman Ijok di seluruh Malaysia pada PRU akan datang?

    Saya akui bahawa cabaran yang dihadapi oleh Pakatan Harapan dalam menghadapi PRU14 adalah lebih serius berbanding ketika pembangkang memberi BM kejutan besar dalam PRU12. Objektif PRU14 adalah untuk menawan Putrajaya berbanding PRU12 ketika pembangkan hanya berharap untuk menafikan hak dua pertiga BN dalam Parlimen. Pembangkang kini terpecah secara luaran (PH dan PAS) serta dalaman. Namun saya percaya bahawa jika kita berjaya menangani 3 cabaran utama, ini akan memungkinkan penawanan Putrajaya jika dibandingkan dengan situasi semasa di mana ramai menganggap bahawa ia agak mustahil berlaku.

    Pertama, Pakatan Harapan perlu diperkukuhkan sebagai sebuah pakatan pembangkang. Ini bermakna bahawa pertandingan 3 penjuru tidak boleh berlaku antara parti komponen PH seperti yang berlaku di PRN Sarawak. Kebanyakan penyokong mengkritik keputusan PKR dan DAP yang meletakkan calon dalam 5 kerusi DUN yang sama di Sarawak. Ramai pengundi tidak berminat dengan dinamik dalaman yang membawa kepada keputusan tersebut mahupun hakikat bahawa pertembungan banyak penjuru telah dielakkan dalam 77 buah kerusi DUN yang lain. Apa yang mereka mahukan adalah untuk melihat PH bersatu menentang BN. Walaupun pengundi pro-PH lebih menerima pertandingan 3 penjuru di Sungai Besar dan Kuala Kangsar (keranaa ianya melibatkan PAS yang bukan merupakan parti komponen PH), masih terdapat kritik berkata bahawa PH tidak memberi gambaran yang semua parti komponen PH melakukan kempen bersama. Tanggapan ini perlu dinyahkan dan semangat baru PH perlu dibentuk bagi menghadapi PRU14 jika kita ingin mempunyai sebarang peluang untuk menewaskan BN.

    Kedua, PH perlu mewujudkan naratif alternatif untuk pengundi yang mahukan perubahan. Beberapa pengulas berpendapat kempen di Sungai Besar dan Kuala Kangsar terlalu memberi fokus kepada isu nasional seperti 1MDB dan GST hinggakan kurang perhatian diberikan terhadap isu tempatan. Tambahan lagi, terdapat pengulas yang juga berpendapat PH perlu memberi dasar alternatif kepada BN dan bukannya hanya mengkritik BN atas isu rasuah dan salah guna kuasa. Selepas berada di Sungai Besar untuk berkempen selama seminggu, saya akui bahawa isu tempatan seperti subsidi dan pengeluaran padi serta isu nelayan telah dibangkitkan oleh calon AMANAH dan juga pemimpin-peminpin Pakatan Harapan yang lain melalui ceramah, sidang media dan juga mesej telefon. Sebagai ahli pasukan penggubal dasar Pakatan Rakyat dulu dan kini Pakatan Harapan, saya akui kebanyakan pengundi berasa bosan apabila isu dasar dibangkitkan dalam ceramah mahupun sidang media. Apa yang dikehendaki oleh pengundi adalah keyakinan bahawa Pakatan Harapan mampu untuk mentadbir dengan baik sebagai sebuah pakatan. Sementara itu, isu dasar perlu dibincangkan dan diumumkan berterusan dalam suatu tempoh bagi membentuk keyakinan bahawa PH merupakan sebuah pakatan yang mampu mengatasi perbezaan dalaman untuk memerintah bersama-sama. Dasar ini kemudian akan membantu membentuk naratif alternatif kepada BN. Saya menggunakan istilah naratif kerana kita perlu ada mesej dan pendirian yang disasarkan khusus kepada masyarakat luar bandar dan bandar, kepada pengundi di Semenanjung Malaysia mahupun di Sabah Sarawak.

    Ini membawa saya ke perkara yang ketiga dan juga terakhir – iaitu PH perlu melihat Pulau Pinang dan Selangor sebagai contoh bagaimana PH boleh bekerjasama dan mentadbir urus dengan baik. Tanggapan bahawa kerajaan Pulau Pinang merupakan kerajaan DAP dan Selangor merupakan kerajaan PKR perlu ditangani. Dasar-dasar yang mencerminkan aspirasi rakyat di peringkat nasional perlu dihasilkan dan dilonjakkan sebagai contoh kukuh bahawa kerajaan PH mampu mentadbir dengan lebih baik di peringkat persekutuan berbanding BN.

    3 cabaran ini perlu diatasi namun ini tidak mencukupi bagi PH untuk mencapai sasarannya untuk menawan Putrajaya. Kita masih perlu berhadapan dengan cabaran yang amat besar iaitu menyelesaikan isu PAS. Namun perkara ini memerlukan perbincangan berasingan dan mungkin PH tidak mempunyai kawalan sepenuhnya ke atas perkara tersebut. Walaubagaimanapun, fokus utama masa ini perlu diberikan kepada rumah sendiri dahulu. Hanyalah dengan itu dapat kita berharap untuk mewujudkan sebuah lagi Ijok pada PRU14.

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

  • 7828 individu yang tidak akan meraikan Tahun Baru Cina sebagai warganegara Malaysia

    Rencana oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang pada 5 Februari 2016

    7828 individu yang tidak akan meraikan Tahun Baru Cina sebagai warganegara Malaysia

    Ramai warga kota telah mula berpusu-pusu balik ke kampung halaman bagi menyambut perayaan Tahun Baru Cina, namun saya pula akan tinggal di Selangor sambil menikmati kelengangan trafik. Akan tetapi, Tahun Baru Cina pada kali ini akan disambut dengan hati yang berat. Telah menjadi kebiasaan saya untuk memeriksa senarai daftar pemilih bagi setiap suku tahun setiap 3 bulan, yang termasuklah bilangan pendaftaran pemilih baru, pendaftaran tukar alamat dan pemilih yang terkeluar senarai. Baru-baru ini, saya telah diberitahu oleh rakan sejawat tentang sebilangan warganegara yang terkeluar dari senarai SPR kerana dilucutan kewarganegaraan. Rasa ingin tahu saya muncul. Adakah individu-individu tersebut merupakan pengganas dalam senarai pemerhatian yang memerlukan taraf kewarganegaraan mereka dilucutkan? Adakah mereka telah melakukan jenayah besar, seperti khianat? Saya terdorong untuk melakukan siasatan lanjut.

    Namun, dapatan saya amatlah mengejutkan lagi menyedihkan. Pertama, saya mendapati bahawa seramai 7,828 individu telah hilang kelayakan mengundi dan dikeluarkan dari senarai pemilih pada tahun 2014 dan 2015 kerana dilucutkan kewarganegaraan. Melalui Program Kepulangan Pakar (REP) di bawah Talent Corporation Malaysia, seramai 3,600 warganegara Malaysia telah balik berkhidmat di negara ini dalam tempoh 4 tahun yang lalu. Angka ini adalah sungguh kecil jika dibandingkan dengan bilangan warganegara yang telah melepaskan kerakyatan mereka dalam tempoh 2 tahun kebelakangan ini. Ini tidak termasuk mereka yang telah melepaskan kerakyatan mereka tetapi tidak pernah mendaftar sebagai pengundi. Malah, ini sudah tentu tidak termasuk mereka yang melepaskan kerakyatan dengan mengambil kerakyatan negara lain seperti United Kingdom, Amerika Syarikat, Australia, New Zealand, Kanada dan negara lain yang menjadi kebiasaan bagi rakyat Malaysia untuk berhijrah. Sebenarnya, mereka yang tersenarai dalam senarai nama ini hampir pasti merupakan rakyat Malaysia yang melepaskan kerakyatan negara ini untuk kerakyatan Singapura, disebabkan oleh syarat bahawa rakyat Malaysia yang mengambil kerakyatan Singapura perlu secara rasmi melepaskan kerakyatan mereka dalam tempoh yang ditetapkan.

    Memandangkan destinasi mereka, tidak memeranjatkan apabila didapati bahawa majoriti daripada 7,828 individu tersebut berbangsa Cina (96.7%), manakala selebihnya berbangsa India (2.7%), Melayu (0.4%) dan lain-lain (0.2%). Bilangan terbesar bekas rakyat Malaysia adalah berasal dari Johor (36.6%), diikuti oleh Perak (19.5%), Selangor (9.4%), Kuala Lumpur (6.7%), Melaka (5.6%), Pulau Pinang (5.4%) dan Negeri Sembilan (5.3%). (Rujuk Jadual 1 di bawah)

    Jadual 1: Bilangan pemilih yang melepaskan kerakyatan Malaysia untuk kerakyatan Singapura (mengikut negeri asal dan kaum)


    Sumber: Maklumat daftar pemilih suku tahun pertama 2014 hingga suku tahun keempat 2015 yang dibekalkan oleh SPR

    Apa yang menyedihkan adalah mereka ini merupakan bekas rakyat Malaysia yang dulunya menunjukkan keprihatinan terhadap negara ini dengan mendaftar diri sebagai pemilih, namun disebabkan pelbagai faktor, mereka telah memilih untuk melepaskan kerakyatan demi masa depan yang lebih cerah di seberang laut. Majoriti daripada mereka berada dalam lingkungan umur 30 hingga 50 (80.5%), iaitu berada pada tahap produktiviti kerja yang paling tinggi. (Lihat Jadual 2).

    Jadual 2: Pemilih yang melepaskan kerakyatan Malaysia untuk kerakyatan Singapura (mengikut pecahan umur)


    Sumber: Maklumat daftar pemilih suku tahun pertama 2014 hingga suku tahun keempat 2015 yang dibekalkan oleh SPR

    56% daripada mereka merupakan wanita manakala 44% adalah lelaki. Tanpa sebarang maklumat tambahan, adalah sukar untuk mengenal pasti punca perbezaan peratusan jantina ini, contohnya seperti kelayakan dan pekerjaan, sama ada pelepasan kerakyatan mereka disebabkan oleh perkahwinan, dan sebagainya.

    Selain daripada statistik ini, amat menyedihkan apabila saya terserempak sebuah nama dalam senarai tersebut yang tidak asing bagi saya. Saya agak pasti bahawa beliau merupakan penerima ASEAN Scholarship pada tahun yang sama dengan saya. Beliau berasal dari Klang dan kini merupakan seorang pakar perubatan dalam penyakit berjangkit yang kini bekerja di hospital kerajaan di Singapura. Ini merupakan hanya sebahagian kecil daripada kes bekas warganegara yang berbakat tetapi telah meninggalkan negara ini dan berjaya di negara lain. Realiti ini telah menjadi lebih ‘benar’ dan mendukacitakan apabila saya terserempak nama tersebut.

    Jika adanya bekas warganegara Malaysia yang membaca artikel ini, saya berharap anda masih belum berputus asa sepenuhnya terhadap negara ini. Diharap pada masa hadapan, jika berlaku pertukaran tampuk pentadbiran di Malaysia, anda akan terdorong untuk kembali dan menyumbang kepada negara ini. Dan jika anda merancang untuk kembali ke Malaysia bagi menyambut perayaan Tahun Baru Cina, selamat perjalanan dan selamat makan!

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

    [1] http://english.astroawani.com/malaysia-news/about-3-600-malaysians-overseas-have-returned-talentcorp-71312

    [1] http://www.kln.gov.my/web/sgp_singapore/other_information/-/asset_publisher/2TQe/content/renunciation-of-malaysian-citizenship?redirect=%2Fweb%2Fsgp_singapore%2Fother_information

  • Mengapa Ahli Parlimen memerlukan penyelidik parlimen yang bagus

    Mengapa Ahli Parlimen memerlukan penyelidik parlimen yang bagus

    Untuk pemerhati biasa, sidang Parlimen di Malaysia mungkin akan kelihatan seperti satu pembaziran masa. Gambaran mereka terhadap persidangan Parlimen mungkin termasuk adegan Ahli Parlimen daripada kedua-dua pihak menjerit kepada satu sama lain, Yang Dipertua Dewan mengarahkan Ahli Parlimen untuk keluar dewan kerana masalah disiplin di dalam dewan, dan Ahli Parlimen mengoyak kepingan kertas sebagai tanda protes dan bantahan.

    Namun di sebalik tadbir di luar perhatian liputan langsung perbahasan Parlimen ini, sebenarnya terdapat banyak lagi tugas yang perlu dilakukan oleh seorang Ahli Parlimen. Tetapi, bagi seseorang Ahli Parlimen untuk menjalankan tugas sebagai penggubal undang-undang yang efektif, kami memerlukan penyelidik parlimen yang berkebolehan dan berpengalaman.

    Di peringkat yang paling asas, penyelidik parlimen diperlukan untuk membantu dalam penyediaan soalan dan ucapan parlimen. Seorang penyelidik yang baik akan dapat menggunakan isu-isu harian untuk ditimbulkan sebagai perkara penting melalui soalan Parlimen (lisan dan bertulis) dan juga ketika tempoh perbahasan. Untuk soalan Parlimen sebanyak 10 soalan lisan dan 5 soalan bertulis, Ahli Parlimen perlu mencari keseimbangan yang baik antara untuk bertanyakan soalan mengenai isu-isu nasional, untuk mendapatkan maklumat yang tepat atau sebaliknya tidak akan diberikan perhatian dan juga tindakan susulan ke atas pelbagai isu yang berkaitan dengan kawasan pilihan raya masing-masing. Untuk membantu Ahli Parlimen mencapai keseimbangan ini, seorang penyelidik yang baik bukan sahaja perlu tahu tentang isu-isu penting di peringkat kebangsaan, tetapi juga perlu mengetahui tentang selok-belok dan perkara berbangkit di peringkat kawasan pilihan raya. Untuk perbahasan parlimen, penyelidik mesti berupaya untuk memproses bil perundangan dan boleh mengekstrak perkara penting untuk dibahaskan. Seorang Ahli Parlimen dengan penyelidik berpengalaman akan dapat menggunakan apa sahaja yang dipersoalkan dan diperkatakan di Parlimen sebagai kenyataan akhbar dan publisiti di luar Parlimen. Dalam dunia yang sempurna, seperti yang diperkatakan oleh rakan sejawat saya, Tony Pua, Ahli Parlimen akan menemukan bahawa kenyataan akhbar dan ucapan parlimen beliau telah disediakan sejurus selepas bangun pagi.

    Selain sidang Parlimen sebenar, seorang Ahli Parlimen akan menerima banyak dokumen penting sewaktu sesi. Sebagai contoh, semasa sesi bajet akhir tahun baru-baru ini, saya menerima 100 Laporan Tahunan, 7 Laporan Jawatankuasa Kira-kira (PAC) Parlimen, 21 Akta Parlimen, 5 Laporan Ketua Audit Negara (Kerajaan Persekutuan), 26 Laporan Ketua Audit Negara (Kerajaan Negeri), jawapan balas soalan lisan Parlimen, penyata rasmi (Hansard) untuk persidangan selama 28 hari dan juga 5 laporan berkaitan bajet (Lihat gambar di bawah). Dokumen seterusnya adalah berupa jawapan balas kepada hampir 1000 soalan Parlimen bertulis.

    Gambar: Dokumen yang diterima ketika sesi pembentangan bajet 2014 (Oktober hingga November 2014)

    Ahli Parlimen tidak akan mempunyai masa untuk meneliti semua dokumen ini satu persatu. Lantaran itu, penyelidik parlimen diperlukan untuk tugas ini. Penyelidik Parlimen perlu menapis segala maklumat ini untuk diberikan kepada Ahli Parlimen supaya ia dapat diketengahkan. Peranan penyelidik adalah amat besar kerana kebanyakan dokumen yang diberikan adalah tidak akan didapati dalam talian untuk kegunaan awam. Di samping itu, kebanyakan wartawan tidak mempunyai masa dan minat untuk menyelidik satu persatu dokumen berkenaan. Oleh itu, ia menjadi tugas seorang Ahli Parlimen untuk menimbulkan isu penting yang ditemui dalam laporan-laporan tersebut dan juga jawapan balas Parlimen. Ahli Parlimen banyak bergantung kepada penyelidik atau pembantu untuk melakukan kerja-kerja awal meneliti dan menapis laporan-laporan itu.

    Sebagai contoh, tiga daripada laporan tahunan yang ada pada saya dan akan saya teliti adalah Laporan Tahunan Lembaga Pelabuhan Kelang 2013 untuk mengetahui kerugian akibat skandal Zon Bebas Pelabuhan Kelang (PKFZ), Laporan Tahunan PTPTN 2013 untuk menganalisa pertumbuhan dalam pinjaman keseluruhan pelajar dan memastikan kemampanannya, serta Laporan Tahunan Pihak Berkuasa Pembangunan Tenaga Lestari Malaysia (SEDA) 2013 untuk memeriksa kemajuan tenaga boleh diperbaharui di negara ini. Salah satu laporan oleh Jawatankuasa Kira-kira Wang Negara yang saya rujuk dengan sungguh teliti adalah berkenaan pemberian kontrak membina insinerator berskala kecil di Pangkor, Langkawi, Cameron Highlands dan Tioman, kerana saya sedang membantu penduduk Taman Beringin, Kepong membantah pembinaan insinerator dengan kapasiti 1000 tan sehari.

    Dengan dibantu keupayaan dan kebolehan seorang penyelidik parlimen yang berpengalaman, saya mampu melakukan kerja dengan lebih efektif dan lebih berkesan dengan meringkaskan pelbagai isu penting yang mungkin akan terlepas dari perhatian media.

    Kerja seorang Ahli Parlimen tetap perlu diteruskan walaupun ketika Parlimen tidak bersidang. Terdapat pelbagai isu dan polisi baru yang perlu diberi maklum balas yang sudah pastinya memerlukan kajian, pembentangan bagi mendapatkan penglibatan awam, kenyataan media yang akan diterbitkan berkenaan hal nasional dan setempat, laporan baru dan analisa untuk dicerna, ditapis dan sebagainya.

    Nilai seorang penyelidik parlimen yang berpengalaman dan efektif adalah sangat signifikan. Penyelidik boleh bertindak sebagai ketua strategis kepada Ahli Parlimen. Beliau boleh mengutamakan kawasan di mana tumpuan boleh diberi oleh Ahli Parlimen tersebut dan menyediakan bahan yang perlu untuk menyokong kerja Ahli Parlimen. Penyelidik bukan sahaja merupakan aset yang amat bernilai bagi seorang Ahli Parlimen secara individu, tetapi juga kepada pejabat Ahli Parlimen atau kawasan beliau mahupun parti.

    Oleh itu, pada masa hadapan jika anda bertanyakan bahawa seseorang Ahli Parlimen itu berhak mendapat kenaikan gaji atau tidak, mungkin soalan yang lebih relevan yang boleh ditanyakan adalah “Adakah Ahli Parlimen layak untuk mempunyai penyelidik parlimen yang bagus?” Hakikatnya, seorang penyelidik parlimen yang bagus adalah lebih berharga daripada emas.

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

  • Agak lama sebelum hudud boleh dibahaskan sebagai Rang Undang-undang Ahli Persendirian

    Banyak kata-kata yang telah diluahkan dan juga banyak spekulasi yang telah timbul mengenai Rang Undang-undang Ahli Persendirian yang mungkin dibawa ke Parlimen oleh Ahli Parlimen PAS bagi membolehkan undang-undang hudud diperkenalkan di negara ini. Namun, terdapat ramai yang kurang sedar bahawa proses untuk meletakkan kertas Rang Undang-undang Ahli Persendirian ke atas meja setiap Ahli Parlimen sememangnya panjang dan sukar sekali.

    Sebelum sesi Parlimen baru-baru ini, Ahli Parlimen Sungai Siput iaitu Dr Jeyakumar telah cuba mengemukakan Rang Undang-undang Ahli Persendirian yang bertajuk Akta Keterangkuman Sosial. Saya telah menyokong bil tersebut sebagai Ahli Parlimen Serdang. Kami telah menghantar draf Rang Undang-undang tersebut dan dokumen-dokumen yang berkaitan beberapa minggu sebelum bermulanya sesi Parlimen bagi bulan Mac. Namun, Rang Undang-undang itu langsung tidak dimasukkan ke dalam kertas perintah yang menyenaraikan semua undang-undang yang akan dibahaskan dan diluluskan serta usul-usul oleh Ahli Parlimen yang individu.

    Ramai yang mungkin tertanya – apa sebenarnya intipati Akta Keterangkuman Sosial? Pendek kata, akta ini mencadangkan penubuhan satu Suruhanjaya Keterangkuman Sosial yang terdiri daripada ahli-ahli yang dicalonkan oleh Parlimen untuk mengawasi serta memberi input mengenai isu-isu dan dasar-dasar ketidaksamaan sosial dan kemiskinan.

    Bayangkan Suruhanjaya Keterangkuman Sosial sebagai sesuatu yang mirip dengan Suruhanjaya Hak Asasi Manusia atau SUHAKAM tetapi di mana bidang tanggungjawab adalah berkaitan dengan kemiskinan dan bukan hak asasi manusia. Sejak penubuhannya, SUHAKAM telah mewujudkan kesedaran tentang pelbagai aspek pencabulan hak asasi manusia termasuk penyeludupan manusia, keganasan polis semasa perhimpunan Bersih dan hak tanah orang asli. Adalah menjadi harapan kami bahawa Suruhanjaya Keterangkuman Sosial boleh melakukan perkara yang sama untuk isu-isu kemiskinan.

    Memandangkan bahawa 80% daripada isi rumah Malaysia dilaporkan telah menerima bantuan BR1M 1.0 kerana pendapatan mereka terlalu rendah, penubuhan Suruhanjaya Rangkuman Sosial bukannya suatu cadangan yang tidak munasabah. Mengapakah pula Rang Undang-undang kami tidak diterima?

    Kami diberitahu bahawa Akta Keterangkuman Sosial tidak mengikut Seksyen 49 (2) Peraturan Mesyuarat kerana ia telah melanggar Perkara 38 Perlembagaan Persekutuan yang membincangkan peranan Majlis Raja-Raja termasuk keperluan untuk berunding dengan badan ini atas dasar-dasar yang menjejaskan Perkara 153 iaitu kedudukan istimewa orang Melayu dan penduduk asal Sabah dan Sarawak. Kami agak bingung kerana Rang Undang-undang kami jelas menyatakan bahawa Suruhanjaya Keterangkuman Sosial perlu dan akan mengambil kira Perkara 153.

    Namun, selepas membuat beberapa pindaan kecil, kami akan cuba untuk memperkenalkan akta ini sekali lagi sebagai Rang Undang-Undang Ahli Persendirian dalam sesi Parlimen akan datang pada bulan Jun.

    Jika Yang di-Pertua Dewan Rakyat boleh mencari alasan untuk menolak Akta Keterangkuman Sosial kerana ia tidak selaras dengan Perlembagaan, maka akan terdapat lebih sebab untuk menolak Rang Undang-undang Ahli Persendirian yang berkaitan dengan hudud kerana apa yang akan dicadangkan memerlukan pindaan Perlembagaan dan juga pindaan beberapa akta lain termasuk Kanun Keseksaan.

    Jika sesuatu Rang Undang-undang Ahli Persendirian – sama ada Akta Keterangkuman Sosial atau bil hudud – diterima oleh Yang di-Pertua Dewan Rakyat, ia akan diterbitkan sebagai salah satu perkara dalam Kertas Perintah yang menyatakan urusan Dewan dalam urutan keutamaan. Urusan kerajaan akan diberi keutamaan dan diterbitkan di bahagian atas kertas perintah itu. Ini termasuk belanjawan tambahan dan bil-bil yang perlu diluluskan. Hanya selepas urusan kerajaan itu selesai, barulah usul Ahli Parlimen yang individu dari kedua-dua belah pihak Dewan akan mendapat perhatian.

    Namun, oleh kerana urusan kerajaan selalunya tidak habis dibahas, ini menyebabkan urusan bukan kerajaan termasuk perbahasan Rang Undang-undang Ahli Persendirian hampir selalu tidak mendapat perhatian.

    Sudah tentu Yang di-Pertua Dewan Rakyat boleh menggunakan kuasanya untuk membolehkan rang undang-undang hudud untuk diberi keutamaan supaya ia boleh dibahaskan dalam Dewan. Namun, ini merupakan langkah yang berisiko atas dua sebab. Pertama, ia akan menetapkan satu duluan pada masa depan untuk Rang Undang-undang Ahli Persendirian atau usul oleh Ahli Parlimen yang individu untuk dibahaskan sebagai urusan kerajaan. Kedua, dan lebih penting lagi, undi untuk rang undang-undang ini boleh memecahkan Dewan mengikut agama dan kaum dan merupakan situasi yang sudah pasti ingin dielakkan oleh BN.

    Yang pastinya, jika rang undang-undang hudud ini dibahaskan, mendiang Karpal Singh akan menyampaikan pidato yang bersemangat dan tajam demi menyokong prinsip-prinsip Perlembagaan, hak-hak dan prinsip keadilan manusia, dan akan tegas menolak hudud. Walaupun beliau tidak bersama kita lagi, kami dalam DAP akan sentiasa membawa semangat dan pendirian tegas beliau untuk melindungi keluhuran Perlembagaan sekular dalam hati kita dan melalui undi kami di Parlimen.

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

    Rencana ini diterbitkan oleh The Star Online.

Page 1 of 212