• Dedahkan tender Laluan 3 MRT kepada awam

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang pada 15 November 2017

    Dedahkan tender Laluan 3 MRT kepada awam

    Saya terkejut membaca tajuk utama Edge Financial daily semalam (14 November 2017) yang bertajuk “Jangan politikkan garis masa tender – MRT Corp” memetik kata CEO MRT Corp, Datuk Seri Shahril Mokhtar. Sepanjang saya berurusan dengan pihak MRT Corp berkenaan Laluan 2 MRT yang melalui kawasan Serdang, saya mendapati Shahril dan staf beliau di MRT Corp bersikap profesional dan responsif terhadap maklum balas awam. Oleh itu, beliau sepatutnya menjangkakan perhatian daripada orang awam terhadap projek Laluan 3 MRT – yang akan menelan belanja antara RM35 hingga RM40 bilion – apabila model Rakan Projek Pelaksana (PDP) diubah kepada model kontraktor tunggal (turnkey).

    MRT Corp dan SPAD telah pun banyak memuji model PDP seawal 2011.[1] Mantan CEO SPAD, Mohd Nur Kamal telah menulis bahawa “Dalam kes PDP, risiko kelewatan dan kos berlebihan akan ditanggung oleh PDP. PDP menjadi titik akauntabiliti tunggal untuk menyempurnakan keseluruhan projek mengikut jangka masa dan target kos yang dipersetujui, atau perlu menghadapi penalti kewangan, yang tidak mampu ditanggung sama ada dari segi keupayaan kewangan mahupun keupayaan pengurusan oleh sebuah perunding kejuruteraan.”

    Dalam sidang media semalam, Shahril juga menjelaskan bahawa memandangkan MRT Corp bertindak sebagai PDP bagi bahagian bawah tanah Laluan 2, mereka juga boleh menguruskan kontraktor tunggal bagi Laluan 3 dengan cara yang sama. Kata beliau, “Memandangkan kami mempunyai pengalaman untuk menguruskan bahagian bawah tanah, saya fikir bahawa soalan berhubung tidak meneruskan model PDP sepatutnya tidak wujud, kerana kami berkemampuan untuk menguruskan kontraktor tunggal seperti yang kami lakukan sebelum ini”. Namun memandangkan kontraktor tunggal ini akan bertanggungjawab terhadap 90% pembiayaan projek Laluan 3 MRT, adakah insentif dan denda yang telah digunakan bagi model PDP untuk Laluan 1 dan 2 MRT akan turut digunapakai?

    Shahril turut menyatakan bahawa jajaran laluan MRT 3 masih belum ditentukan dan hanya akan ditetapkan pada penghujung 2018. Jika jajaran laluan masih belum ditetapkan, bagaimana pembida boleh menentukan secara tepat kos keseluruhan bagi pembinaan Laluan 3 tersebut? Sebagai perbandingan, jajaran MRT 2 menjalani paparan awam pada Mei 2015[2] dan tender pertama bagi kerja-kerja awalan projek hanya mula diterima pada November 2015. Pakej bagi bahagian bawah tanah dan pakej jejambat pertama hanya dianugerahkan pada Mac 2016, iaitu hampir setahun selepas paparan awam jajaran laluan tersebut.[3] Kini, syarikat pembida bukan sahaja perlu menyediakan kertas kerja dengan pantas, tetapi spesifikasi penuh projek termasuk jajaran laluan hanya akan diketahui selepas tender ditutup.

    Dokumen tender bagi projek sebesar dan serumit MRT kebiasaanya akan dijual kepada pemida berpotensi dan tidak dibuka untuk penelitian awam. Namun disebabkan kos projek ini, perubahan terma pembinaan dan pembiayaan, serta tahap kepentingan awam yang tinggi, saya menggesa supaya spesifikasi tender Laluan 3 MRT ini didedahkan kepada awam untuk menjawab pelbagai persoalan yang diutarakan oleh wartawan, penganalisis kewangan dan Ahli Parlimen.

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

    [1] http://www.mymrt.com.my/cms/upload_files/mediarelease/mediarelease_download_000005.pdf

    [2] https://www.thestar.com.my/business/business-news/2015/05/14/details-of-mrt2-project-on-public-display-tomorrow/

    [3] http://www.mymrt.com.my/en/awarded-contracts-ssp

  • Jawapan balas terhadap kritikan Bajet Alternatif Pakatan Harapan 2018 (Bahagian 2) – Pemansuhan Tol Lebuh Raya

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang pada 10 November 2017

    Jawapan balas terhadap kritikan Bajet Alternatif Pakatan Harapan 2018 (Bahagian 2) – Pemansuhan Tol Lebuh Raya

    Minggu lepas, saya telah memberi jawapan terhadap kritikan cadangan Pakatan Harapan untuk memansuhkan GST.[1] Hari ni, saya ingin memberi penerangan kepada mereka yang meragui cadangan kami untuk memansuhkan tol lebuh raya.

    Jawapan 1: Kerajaan telah membelanjakan berbilion ringgit untuk pampasan kepada syarikat-syarikat konsesi tol dan akan terus membayar pampasan untuk menangguhkan peningkatan kadar tol

    Golongan pewaham yang mempersoalkan cadangan kami untuk membeli konsesi tol, yakni dari segi kebolehlaksanaan kewangan, seharusnya mengkaji semula polisi kerajaan BN yang (i) memberi pampasan kepada syarikat tol untuk menangguhkan peningkatan kadar tol (ii) memanjangkan jangka masa konsesi sebagai ganti pampasan (iii) membenarkan kenaikan kadar tol yang tidak munasabah.

    Formula pengiraan pampasan untuk menangguhkan kenaikan kadar tol adalah berdasarkan jumlah trafik semasa dan jumlah kenaikan kadar tol yang terdapat dalam perjanjian konsesi. Pampasan yang dibayar oleh kerajaan persekutuan adalah jauh lebih menguntungkan bagi pihak konsesi tol berbanding dengan alternatif untuk membeli balik tol memandangkan ia adalah berdasarkan kos pembinaan lebuh raya (maklumat lanjut di bawah).

    Sebagai contoh, jika kadar tol sepatutnya dinaikkan daripada RM2 kepada RM4 pada tahun 2018, dan jika kerajaan tidak membenarkan peningkatan kadar tol tersebut, kerajaan perlu membayar pampasan kepada syarikat konsesi iaitu RM2 didarab dengan jumlah kenderaan yang akan menggunakan tol pada tahun 2018. Semakin tinggi peningkatan tol dalam perjanjian konsesi, semakin tinggi pampasan yang perlu dibayar oleh kerajaan. (Lihat contoh Jumlah Pampasan di Lampiran 1)

    Kos pampasan yang dibayar oleh kerajaan (jika kadar tol tidak ditingkatkan) adalah JAUH MELEBIHI kos untuk pembelian balik lebuh raya bertol daripada pihak konsesi! Sememangnya, seperti yang dinyatakan dalam jawapan balas Parlimen, kerajaan telah membelanjakan sebanyak RM4 bilion daripada tahun 1990 hingga 2015 untuk membayar pampasan kepada syarikat tol, termasuklah RM1.05 bilion untuk LDP dan RM443 juta untuk SPRINT, iaitu dua daripada perjanjian konsesi tol yang terawal dan paling berat sebelah! (Lihat Lampiran 2)

    Jawapan 2: Kerajaan telah dan terus memberi subsidi kepada pembinaan lebuh raya bertol melalui perjanjian yang berat sebelah kepada syarikat konsesi tol

    Pampasan yang dinyatakan di atas tidak termasuk jutaan malahan bilion ringgit yang telah diberi dan dipinjam kepada syarikat konsesi tol bagi pembinaan dan / atau penaiktarafan tol.

    Sebagai contoh, pada tahun 2012, rakan sejawat saya Tony Pua telah mendedahkan bahawa kerajaan telah memberi geran bernilai hampir RM1 bilion kepada pemegang konsesi Lebuhraya MEX, iaitu 74% daripada kos keseluruhan pembinaan projek ini.[2] Di kawasan Parlimen saya sendiri iaitu Serdang, persimpangan baru telah dibina di Lebuhraya MEX bagi jalan masuk keluar Seri Kembangan dengan kos RM90 juta di mana RM20 juta daripada jumlah itu disediakan oleh kerajaan sebagai kos pengambilan tanah. Namun, hasil dan keuntungan daripada kutipan tol RM2.20 bagi setiap kereta untuk jalan masuk keluar ini hanya menguntungkan syarikat konsesi tol.

    Daripada terus memberi subsidi kepada syarikat-syarikat konsesi tol ini, adalah lebih masuk akal jika kerajaan membeli balik tol-tol ini dan membiayai pembinaan lebuh raya baru atau menaik taraf lebuh raya dengan menggunakan perbelanjaan pembangunannya.

    Jawapan 3: Kos untuk mengambil alih syarikat-syarikat konsesi tol adalah lebih murah daripada kos bayaran pampasan dan kos ke atas pemandu-pemandu

    Dalam setiap perjanjian konsesi lebuh raya, pasti akan ada satu klausa yang membolehkan kerajaan membeli balik konsesi tol melalui struktur harga tertentu berdasarkan ‘kepentingan nasional’.

    Terma dan syarat pembelian balik biasanya merupakan penggabungan daripada butiran berikut:

    (i) Kos pembinaan, dengan menolak liabiliti dan kewajiban pemegang konsesi dan geran kerajaan, jika ada.

    (ii) Kerajaan selanjutnya diwajibkan untuk membayar pampasan kepada syarikat konsesi iaitu Kadar Pulangan Dalaman (IRR) antara 8% hingga 12% ke atas saham modal hanya untuk tahun-tahun ianya beroperasi. Jika pengendali telah pun menikmati pulangan yang jauh melebihi kadar pulangan yang ditetapkan di atas, kerajaan tidak perlu membayar pampasan Kadar Pulangan Dalaman ini.

    (iii) Terma dan syarat pembelian balik TIDAK memberi pampasan kepada syarikat konsesi berdasarkan keuntungan masa hadapan.[3]

    Dalam tulisan beliau pada tahun 2009, rakan sejawat saya Tony Pua telah menganggarkan bahawa kerajaan perlu membelanjakan RM1.4 bilion untuk membeli balik konsesi Lebuhraya LDP.[4] Pada penghujung 2008, kerajaan telah pun membayar RM628 juta kepada LITRAK, iaitu pemilik konsesi LDP.[5] Jumlah ini berganda menjadi RM1.05 bilion pada penghujung 2015. Jika kerajaan tidak mahu terus membayar pampasan ini, kerajaan perlu membenarkan peningkatan kadar tol kepada RM3.10 (bagi kereta), di mana jumlah ini adalah tidak masuk akal untuk membolehkan pengguna terkandas dalam kesesakan trafik LDP yang teruk sekali pada waktu puncak!

    Daripada mempersoalkan cadangan PH supaya kerajaan membeli balik konsesi tol, golongan pewaham sepatutnya bertanya mengapa kerajaan TIDAK membuat pembelian balik ini dengan segera, memandangkan terdapat faedah jangka masa panjang yang akan dinikmati oleh kerajaan dan juga pengguna jalan raya.

    Jawapan 4: Kerajaan tiada kemahuan politik untuk menguatkuasakan perjanjian tol dengan syarikat-syarikat konsesi, yang menjelaskan mengapa kerajaan keberatan untuk membeli balik konsesi tol

    Kekecewaan yang biasa disuarakan oleh pengguna lebuh raya adalah bahawa mereka seringkali tersangkut dalam kesesakan trafik sebelum dan selepas tol. Dalam erti kata lain, mereka membayar tol untuk terkandas dalam kesesakan trafik! Sebagai contoh, di kawasan Parlimen saya iaitu Serdang, kesesakan trafik pada waktu puncak bermula di The Mines sehinggalah ke tol BESRAYA Sungai Besi dengan jarak sepanjang 3 km.

    Ramai pemandu yang tidak tahu bahawa terdapat klausa dalam perjanjian konsesi BESRAYA di mana syarikat konsesi perlu mengambil tindakan mitigasi bagi menyelesaikan masalah kesesakan trafik atau mereka akan berhadapan dengan tindakan. Sebagai contoh, jika syarikat konsesi gagal mengekalkan Tahap Perkhidmatan (LOS) pada gred “C” dari segi aliran trafik di lebuh raya, syarikat perlu memperkenalkan kadar tol luar waktu puncak yang lebih rendah daripada kadar tol waktu puncak (sekurang-kurangnya 10% lebih rendah), sebagai alternatif untuk mengalihkan trafik ke luar waktu puncak. (LOS BESARAYA pada waktu puncak petang kini adalah di tahap “F”.) Jika alternatif ini masih tidak berjaya, syarikat konsesi perlu menaiktaraf plaza tol dan lebuh raya untuk mencapai tahap “C” LOS. Semasa kerja naik taraf dijalankan, syarikat konsesi perlu membayar kerajaan sejumlah wang iaitu 10% daripada anggaran kos naik taraf setiap bulan sebagai pampasan untuk kesulitan yang dialami daripada kerja tersebut, sehinggalah kerja selesai. Walaupun syarat-syarat ini terdapat dalam perjanjian konsesi BESRAYA, namun ia tidak pernah dikuatkuasakan meskipun keadaan trafik di Lebuhraya BESRAYA selepas Tol Sungai Besi menjadi semakin teruk sejak tahun 2014 (tahun perjanjian tambahan yang terbaru).

    Contoh ini jelas menunjukkan bahawa kerajaan tiada kemahuan politik untuk menguatkuasakan syarat-syarat yang jelas terdapat dalam perjanjian-perjanjian konsesi tol tersebut. Syarikat-syarikat konsesi tol mempunyai kuasa melobi yang kuat dan mereka pasti telah menggunakannya bagi ‘memaksa’ kerajaan untuk tidak membeli balik tol supaya pampasan berlebihan terus diberi oleh kerajaan, dan untuk tidak menguatkuasakan syarat-syarat yang dinyatakan dalam perjanjian.

    Namun, boleh dilihat bahawa kerajaan tidak mempunyai masalah untuk ‘meyakinkan’ syarikat-syarikat konsesi tol yang mengalami kerugian bagi membenarkan kerajaan membuat pembelian balik. Contohnya, Lebuhraya Penyuraian Trafik Johor Timur (EDL) telah menghadapi masalah kewangan sejak awal lagi dan hampir membuat pengisytiharan muflis.[6] Ini merupakan salah satu lebuh raya bertol yang akan dimansuhkan kutipannya seperti yang diumumkan dalam Bajet 2018. Pemansuhan kutipan ini dilakukan menerusi pembelian balik EDL oleh kerajaan. Jumlah kos masih belum diumumkan. Contoh ini jelas menunjukkan bahawa jika kerajaan mempunyai kemahuan politik, maka pembelian balik tol boleh dilaksanakan dengan mampan dari segi kewangan.

    Jawapan 5: PH akan membayar pampasan sewajarnya seperti yang dinyatakan dalam perjanjian konsesi bagi proses pengambilalihan tol, namun PH memerlukan akses penuh kepada SEMUA perjanjian konsesi tol

    Sesetengah pihak risau bahawa cadangan PH untuk membeli balik konsesi tol akan menyebabkan ketidaktentuan pasaran memandangkan kebanyakan konsesi ini dimiliki oleh entiti tersenarai dalam bursa saham atau oleh Syarikat Berkaitan Kerajaan (GLIC) seperti KWSP, Khazanah dan PNB. PH akan mematuhi terma dan syarat dalam perjanjian konsesi bagi pembelian balik tol. Pemegang konsesi tol akan memperoleh pulangan yang wajar untuk pelaburan mereka untuk lebuh raya terlibat (namun bukannya keuntungan luar jangka).

    Untuk membolehkan PH menilai jumlah kos pengambilalihan kesemua lebuh raya bertol, kami perlu mendapat akses kepada SEMUA perjanjian konsesi tol. Walaupun sesetengah daripada mereka telah pun didedahkan, namun perjanjian tol seperti MEX dan PLUS masih di bawah Akta Rahsia Rasmi (OSA). Pembelian balik tol hanya akan berlaku setelah kajian teliti dijalankan terhadap segala terma dan syarat dalam perjanjian dan dengan cara yang bertanggungjawab dan adil kepada kerajaan, kepada pembayar cukai, kepada pengguna lebuh raya dan juga kepada syarikat konsesi.

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

    Lampiran 1: Contoh Jumlah Pampasan Konsesi Tol

    CA = Σ[AT x (2 x TV)] – TA; di mana:-

    CA: Jumlah bayaran pampasan mengikut tahun operasi yang berkaitan

    Σ: Jumlah bagi semua kelas kenderaan

    AT: Tol yang dipersetujui yang sepatutnya dilaksanakan bagi tahun operasi berkaitan bagi kelas kenderaan berkaitan

    TV: Jumlah sebenar trafik bagi kelas kenderaan tertentu dalam tempoh enam (6) bulan yang lepas

    TA: Jumlah kutipan tol oleh syarikat konsesi bagi tahun operasi berkaitan

     Lampiran 2: Jumlah pampasan yang dibayar kepada syarikat konsesi tol pada 1990 hingga 2015

    [1] http://ongkianming.com/2017/11/02/media-statement-pakatan-harapans-alternative-budget-responding-to-the-critiques-part-1/

    [2] https://dapmalaysia.org/english/2012/mar12/bul/bul4907.htm

    [3] Pengecualian Lebuhraya PLUS kerana perjanjian baru dilakukan selepas penswastaan PLUS pada 2011. Syarat dan terma perjanjian konsesi baru masih bekum didedahkan semasa penulisan ini.

    [4] http://www.thenutgraph.com/buy-back-of-privatised-highway-concessions-more-cost-effective/

    [5] http://tonypua.blogspot.my/2009/01/lets-take-our-highways-back.html

    [6] https://www.nst.com.my/news/nation/2017/06/249424/two-highway-companies-risk-bankruptcy

  • Bajet Alternatif Pakatan Harapan: Jawapan balas kepada kritikan (Bahagian 1)

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang pada 2 November 2017

    Bajet Alternatif Pakatan Harapan: Jawapan balas kepada kritikan (Bahagian 1)

    Saya telah meneliti pelbagai komen dan ulasan terhadap Bajet 2018 yang diumumkan oleh Perdana Menteri pada Jumaat lepas, serta Bajet Alternatif Pakatan Harapan 2018. Saya ingin mengambil peluang ini untuk membalas beberapa kritikan yang ditujukan kepada Bajet Alternatif Pakatan Harapan bermula dengan cadangan kami untuk menghapuskan GST.

    Salah satu kritikan utama terhadap Bajet Alternatif Pakatan Harapan adalah ia tidak realistik atau bertanggungjawab kerana mencadangkan penghapusan GST. Berikut merupakan maklum balas saya terhadap beberapa kritikan tersebut:

    1) Kritikan: Syarikat-syarikat telah membelanjakan jutaan ringgit bagi melaksanakan sistem GST. Bukankah duit tersebut dibazirkan jika GST dimansuhkan begitu sahaja?

    Jawapan: Kita tidak akan memansuhkan sistem GST. Kesemua barangan yang tidak dikenakan cukai semasa perlaksanaan SST akan dijadikan barangan ‘sifar GST’. Kesemua barangan yang dikenakan cukai pada titik pengeluaran semasa perlaksanaan SST akan dikenakan kadar cukai yang sama pada titik pengeluaran. Kita akan menggunakan sistem GST yang sedia ada untuk mengutip cukai SST ini.

    2) Kritikan: Mengapa anda menyatakan akan menghapuskan GST, sedangkan sebenarnya GST hanya ditukar ke kadar sifar?

    Jawapan: Majoriti rakyat Malaysia tidak mengetahui makna ‘mengsifarkan’ GST atau perbezaan antara barangan ‘sifar GST’ dan barangan yang dikecualikan. Namun, kesan cadangan kita adalah pengguna tidak perlu membayar GST yang bermakna kita memang telah menghapuskannya.

    3) Kritikan: Adakah harga barangan dan perkhidmatan akan turun akibat daripada penghapusan GST? Bukankah semasa perlaksanaan GST pada 2015 dan 2016, cukai GST telah diserap masuk ke dalam harga barangan dan perkhidmatan? Bukankah harga barangan dan perkhidmatan sebenarnya ‘kaku’ (lambat bergerak) untuk menurun?

    Jawapan: Apabila kita memansuhkan GST, pengguna akan menjangkakan penurunan harga. Walau pun peruncit-peruncit tidak menurunkan harga sebanyak 6%, persaingan tetap akan timbul antara peruncit-peruncit untuk memberi diskaun bagi menarik pembeli. Penghapusan GST akan memberi tekanan untuk mengurangkan harga secara keseluruhannya.

    Selain itu, dengan mengutip cukai yang sedikit (dengan berbalik ke sistem SST), kita secara langsung mahupun tidak langsung memulangkan semula duit tersebut kepada para pengguna dan peniaga, dan ini akan memberi kesan pengganda (multiplier) yang sihat terhadap ekonomi.

    4) Kritikan: GST bukanlah begitu regresif memandangkan ada banyak barangan yang dikecualikan cukai dan / atau berkadar sifar!

    Jawapan: Pertama, tanggapan bahawa banyak barangan asas dan perkhidmatan tidak dikenakan GST adalah tidak berapa tepat. Sebagai contoh, kerajaan mengatakan bahawa perkhidmatan perbankan dikecualikan dari GST. Namun pada hakikatnya, apabila anda melakukan transaksi atas talian semasa menghantar duit kepada kawan atau pekerja, anda perlu membayar 6% GST ke atas kos transaksi itu. Jika anda dicaj untuk mengeluarkan duit melalui mesin MEPS ATM, anda juga perlu menanggung 6% GST atas caj tersebut. Sebenarnya, ada banyak barangan dan perkhidmatan yang dikenakan GST sedangkan ramai yang beranggapan bahawa tiada GST terhadap barangan dan perkhidmatan tersebut.

    Kedua, walau pun sesuatu barangan dikecualikan GST, ia tidak bermakna bahawa harganya tidak akan meningkat selepas GST diperkenalkan. Sebagai contoh, walaupun harta kediaman dikecualikan GST, ini hanya bermakna bahawa pemaju tidak boleh mengenakan cukai 6% ke atas harga jualan akhir harta itu. Bahan binaan dan kos pakar yang digunakan untuk pembinaan masih tertakluk kepada GST. Ini bermakna kos GST sebenarnya telah dimasukkan ke dalam harga jualan akhir harta tersebut.

    Dalam kes di mana kos GST tidak boleh dikenakan terhadap pengguna seperti mengikut pekeliling harga, maka pihak lain yang akan terpaksa menanggung kos tersebut. Sebagai contoh, pengangkutan awam seperti tambang teksi tidak dikenakan GST. Namun kos penyelenggaraan teksi dan polisi insuran adalah tertakluk kepada GST. Ini bermakna pemandu teksi atau syarikat teksi (kurang mungkin) yang perlu menyerap kos tersebut.

    5) Kritikan: Penghapusan GST memudahkan individu dan syarikat untuk mengelak cukai

    Jawapan: Kita masih akan menggunakan sistem GST untuk mengutip cukai berdasarkan sistem SST. Maka, sistem laporan sama yang sepatutnya meningkatkan ketelusan cukai masih akan diguna pakai.

    Pada masa yang sama, GST bukanlah satu jaminan bahawa aliran wang haram ke luar negara  (salah satu cara mengelak cukai) akan berkurangan. Malaysia disenaraikan di tangga lima teratas dunia dari segi aliran wang haram oleh badan penyelidik Global Financial Integrity (GFI).[1] Tiga daripada negara lain adalah Russia, Mexico dan China yang juga mempunyai sistem GST atau cukai tambah nilai ketika kajian dijalankan. Apa yang diperlukan untuk mengurangkan aliran wang haram ini adalah sebuah kerajaan yang komited terhadap ketelusan dan tidak dipengaruhi oleh agenda dan kepentingan sendiri terutamanya jika melibatkan berbilion Ringgit haram yang masuk keluar dari akaun peribadi.

    Salah seorang pengulas telah mendakwa bahawa GST akan mengurangkan kemungkinan syarikat untuk mengelak pembayaran cukai dengan memindahkan keuntungan mereka ke negara yang rendah kadar cukai.[2] Walau pun Ireland mempunyai kadar cukai tambah nilai 23%, namun kadar cukai korporatnya yang rendah pada tahap 12.5% tetap menarik syarikat-syarikat multinasional untuk menindahkan keuntungan ke negara tersebut. Kesatuan Eropah (EU) telah cuba untuk mengurangkan amalan sebegini di mana syarikat-syarikat mendapatkan pengurangan cukai daripada negara-negara di mana cukai korporat rendah[3], namun ini hanya dapat dilakukan kerana terdapat rangka institusi di EU yang mempunyai kuasa undang-undang, dan bukan disebabkan oleh GST. Tiada rangka sebegini di ASEAN, maka jika kerajaan hendak mengejar syarikat yang menyimpan keuntungan mereka di Singapura kerana kadar cukai korporatnya yang rendah, iaitu 17%, saya sudah pasti teruja untuk mengetahui hal ini.

    6) Kritikan: GST memperluaskan asas pencukaian. Jika GST dihapuskan, asas pencukaian akan dikecilkan

    Jawapan: Adalah benar bahawa GST memperluaskan asas pencukaian negara dengan mengenakan cukai terhadap lebih ramai individu berbanding dengan cukai pendapatan peribadi. Hanya 15% hingga 20% golongan pekerja yang membayar cukai pendapatan peribadi sedangkan GST dikenakan kepada semua orang melalui semua barangan dan perkhidmatan yang digunakan. Namun, ini adalah sebab mengapa GST dikatakan sebagai cukai regresif kerana ia mengalihkan beban bayaran cukai daripada golongan yang mampu kepada semua lapisan masyarakat, di mana majoriti daripada mereka tidak meraih pendapatan yang mencukupi untuk dikenakan cukai pendapatan. 

    Walaupun begitu, hujah bahawa perlaksanaan GST memperluaskan asas cukai tidak semestinya tepat dalam konteks Malaysia. Secara teori, perlaksanaan GST dan pengurangan cukai pendapatan peribadi sepatutnya mengurangkan peratusan keseluruhan hasil yang dikumpul melalui cukai pendapatan. Namun, apa yang berlaku adalah peratusan keuntungan yang dikumpul melalui cukai pendapatan telah meningkat daripada 11.1% pada 2014 (sebelum GST) kepada 13.4% keseluruhan hasil pada 2018. Ini berlaku walaupun adanya pengurangan 2% cukai pendapatan di kalangan golongan berpendapatan antara RM 20,000 dan RM 70,000. Jumlah keseluruhan cukai pendapatan yang dikumpul dijangka akan meningkat sebanyak 7%, iaitu daripada RM 30.1 bilion pada 2017 kepada RM 32.2 bilion pada 2018. Walaupun sebahagian daripada kenaikan ini mungkin disebabkan oleh peningkatan gaji dan bonus pada 2018, kita tidak boleh menolak kemungkinan bahawa LHDN mungkin akan menggunakan strategi yang lebih agresif untuk mendapatkan bayaran cukai tertangguk seperti yang dilaporkan oleh Edge Financial Daily pada 30 Oktober 2017 (Lihat Rajah 1).

    Rajah 1: “Pegawai cukai memburu lebih ramai pengelak cukai”, The Edge Financial Daily, 30 Oktober 2017

    Seorang pengkritik telah mendakwa bahawa GST akan membolehkan kita mengenakan cukai lebih terhadap mereka yang berbelanja mewah. Beliau memberi contoh bahawa dengan adanya GST, lebih daripada RM6 juta boleh diperoleh daripada hasil jualan cincin permata berharga lebih daripada RM100 juta. Mungkin beliau terlupa bahawa jika cincin tersebut (atau barangan mewah lain) dibeli di luar negara, Malaysia tidak boleh mengenakan GST terhadap cincin tersebut.

    7) Kritikan: GST merupakan cara paling berkesan untuk meningkatkan pendapatan kerajaan.

    Jawapan: Ini memanglah sebab mengapa Pakatan Harapan begitu komited untuk menghapuskan GST. Dalam keadaan kepayahan ekonomi atau jika kerajaan terpaksa meningkatkan pendapatan tambahan untuk ‘bailout’ dan belanjawan mega bagi projek infrastruktur, cara paling mudah adalah dengan meningkatkan GST berbanding memotong perbelanjaan lain. Meningkatkan GST sebagai pendapatan tambahan negara akan mengenakan kesan buruk terhadap golongan kurang berkemampuan memandangkan golongan inilah yang paling terjejas oleh peningkatan harga. Adakah akan ada sesiapa yang terkejut jika BN terpaksa meningkatkan kadar GST jika mereka memenangi PRU ke-14 dan memerlukan wang tambahan bagi membayar kos 1MDB atau ECRL?

    8) Kritikan: Bagaimana dengan lebih dari 100 negara lain yang telak melaksanakan GST?

    Jawapan: Negara-negara yang telah melaksanakan pencukaian GST boleh dikategorikan kepada dua. Kategori pertama adalah negara maju di mana majoriti golongan pekerja memperoleh pendapatan yang mencukupi untuk membayar cukai pendapatan. Pengalihan beban cukai daripada pembayar cukai pendapatan kepada pengguna tidak mempuyai kesan besar terhadap mereka, memandangkan majoriti daripada penduduk cukup kaya untuk menyerap cukai nilai tambah.

    Bagi kebanyakan negera membangun, sistem kutipan cukai masih lemah untuk mengutip jumlah keuntungan yang mencukupi daripada cukai pendapatan dan cukai korporat. Oleh itu, perlaksanaan GST merupakan satu cara untuk mempertingkatkan sistem kutipan cukai mereka dan juga merupakan cara untuk memperoleh pendapatan tambahan.

    Malaysia masih belum cukup kaya untuk dikategorikan dalam negara maju terutamanya dari segi peratusan penduduk yang cukup pendapatan bagi membayar cukai pendapatan. Namun kita bernasib baik kerana adanya sistem kutipan cukai yang cukup cekap melalui Lembaga Hasil Dalam Negeri (LHDN) dan Jabatan Kastam. Dengan ini, Malaysia mempunyai pilihan untuk menangguhkan perlaksanaan GST sehingga status negara maju dicapai. Kewangan kerajaan masih utuh sebelum GST, dan tiada sebab untuk berfikir kita tidak dapat bertahan tanpa GST di bawah kerajaan baru dengan adanya mandat untuk mengurangkan pembaziran serta amalan rasuah.

    9) Kritikan: Kebanyakan pakar ekonomi dan pencukaian bersetuju bahawa perlaksanaan GST merupakan sesuatu yang bagus. Adakah mereka silap?

    Jawapan: Kebanyakan pakar pencukaian bekerja dengan firma audit seperti PwC dan Ernst & Young. Mereka akan mendapat manfaat daripada perlaksanaan GST dari kerana akan dicari ramai untuk nasihat pencukaian dan perkhidmatan pengauditan mereka. Kurang kemungkinan untuk mereka bersuara menentang perlaksanaan sebuah dasar yang boleh menguntungkan mereka.

    Majoriti pakar ekonomi mengikut teori konvensional berhubung pencukaian yang telah disebut di atas. GST merupakan cukai asas-luas yang lebih efisien berbanding jenis cukai lain. Namun majoriti pakar ekonomi kurang bercakap tentang kesan rasuah terhadap kewangan kerajaan. Kurang teori ekonomi konvensional berhubung perkara ini  kecuali untuk menyatakan bahawa rasuah memberi kesan buruk kepada ekonomi dan kewangan kerajaan. Soalannya, berapa banyak? Adakah ahli ekonomi telah menganggarkan berapa banyak penjimatan yang dapat diperoleh melalui pengurangan rasuah dan pembaziran dalam kerajaan? Pada pengetahuan saya, data sebegini masih belum ada di Malaysia. 

    Perlu diingat bahawa kebanyakan pakar pencukaian dan ahli ekonomi berada di peratusan 20 teratas dari segi pendapatan dan golongan ini kurang merasai beban daripada perlaksanaan GST berbanding golongan pendapatan bawah 40 (B40).

    10) Kritikan: Kita tidak berdaya menyingkirkan GST kerana jurang kewangan yang terlalu besar untuk dirapatkan.

    Jawapan: Kami telah menunjukkan dalam Bajet PH bahawa pembaziran dan rasuah dapat dipotong sebanyak RM20 bilion yang hampir dapat menutup jurang kewangan RM25 bilion akibat daripada penghapusan GST dan penukaran semula ke cukai SST.

    Namun memandangkan ini merupakan topik penting, saya akan menerangkan maklumat ini dalam kenyataan media yang lebih lanjut.

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

    [1] http://www.gfintegrity.org/issues/data-by-country/

    [2] https://www.malaysiakini.com/columns/400124

    [3] https://www.cnbc.com/2016/08/30/european-union-orders-ireland-to-recover-up-to-14-billion-in-back-taxes-from-apple.html

  • Ekonomi Pulau Pinang sihat dan kukuh dengan adanya peningkatan pendapatan serta penurunan ketidaksamaan

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ketua Penang Institute di Kuala Lumpur merangkap Ahli Parlimen Serdang pada 13 Oktober 2017

    Ekonomi Pulau Pinang sihat dan kukuh dengan adanya peningkatan pendapatan serta penurunan ketidaksamaan[1]

    Data yang dikeluarkan oleh Jabatan Perangkaan Malaysia pada baru-baru ini menunjukkan sebuah realiti yang sudah pun diketahui oleh rakyat Pulau Pinang. Ekonomi Pulau Pinang sedang kuat berkembang dan mengalami kadar pengangguran yang rendah, peningkatan pendapatan secara keseluruhannya, dan juga penurunan ketidaksamaan. Kajian menyeluruh terhadap data ekonomi Pulau Pinang mendapati bahawa negeri tersebut merupakan antara negeri berprestasi tinggi dalam hampir semua indikator ekonomi yang penting.  

    KDNK Per Kapita bagi Pulau Pinang pada 2016 (harga semasa) adalah RM 47,322, iaitu kedua tertinggi selepas Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur dan lebih tinggi daripada Selangor (RM 44,616), Melaka (RM 41,363) dan Johor (RM 31,952). (Lihat Rajah 1 di bawah)

    Rajah 1: KDNK Per Kapita mengikut negeri pada 2016 (harga semasa) (Ringgit Malaysia)

    Pertumbuhan KDNK sebenar Pulau Pinang adalah 5.6% pada 2016, 5.5% pada 2015 dan 8% pada 2014 (Lihat Rajah 2). Pertumbuhan KDNK sebenar ini meletakkan negeri tersebut di tangga kedua pada 2014, kelima pada 2015 dan ketiga pada 2016. Pulau Pinang dan Selangor merupakan dua negeri yang berada dalam kedudukan lima teratas dari segi pertumbuhan KDNK sebenar dari 2014 hingga 2016.

    Rajah 2: Pertumbuhan KDNK sebenar mengikut negeri, 2014 hingga 2016

    Kadar pengangguran Pulau Pinang adalah 2.1% pada 2016 dan merupakan yang kedua terendah dalam negara selepas Melaka (0.9%) (Lihat Rajah 3). Ini menunjukkan bahawa walaupun terdapat sebilangan kilang yang telah menutup operasi baru-baru ini, pasaran pekerjaan di Pulau Pinang masih berdaya saing berikutan kemasukan pelaburan baru dan nilai tambah tinggi.

    Rajah 3: Kadar pengangguran (%) mengikut negeri pada 2016

    Bagi tahun 2016, pendapatan isi rumah Median dan Min bagi Pulau Pinang adalah RM 5,409 dan RM 6,771 yang memberikannya kedudukan tangga kelima di belakang KL, Selangor, Johor dan Melaka (lihat Rajah 4).

    Rajah 4: Min dan Median bagi pendapatan isi rumah mengikut negeri, 2016

    Jika kita mengkaji pendapatan isi rumah per kapita, iaitu pendapatan isi rumah dibahagikan dengan bilangan anggota dalam setiap rumahtangga, didapati bahawa Pulau Pinang berada pada kedudukan ketiga dengan angka median dan min per kapita bagi pendapatan isi rumah RM 1,595 dan RM 2,402 masing-masing (di belakang Selangor dan KL) (Lihat Rajah 5).

    Rajah 5: Min dan Median pendapatan per kapita isi rumah mengikut negeri, 2016 (RM)

    Pada masa yang sama, Pulau Pinang telah mengalami kejatuhan pekali Gini (ukuran ketidaksamaan pendapatan) yang kelima terbesar iaitu sebanyak 0.008, dari 0.364 (2014) ke 0.356 (2016) (Lihat Rajah 6 di bawah). Terdapat 5 buah negeri lain di mana pekali Gini mereka, yakni tahap ketidaksamaan di negeri-negeri tersebut, telah bertambah buruk dari 2014 hingga 2016, iaitu Sabah, Negeri Sembilan, Melaka, Kedah dan Johor (Lihat Jadual 1 di bawah). (Pekali Gini yang lebih tinggi menandakan tahap ketidaksamaan yang lebih tinggi.)

    Rajah 6: Pekali Gini 2014 hingga 2016 mengikut negeri

    Jadual 1: Pekali Gini dan perubahan dalam Pekali Gini pada 2014 hingga 2016

    Ringkasnya, dalam hampir kesemua laporan data ekonomi di atas, Pulau Pinang menduduki tangga ketiga teratas dan paling buruk adalah di tangga kelima. Asas ekonomi Pulau Pinang sememangnya adalah kukuh, mampan dan saksama.

    [1] Kesemua statistik yang dirujuk dalam kenyataan media ini adalah dari Jabatan Perangkaan Statistik Malaysia (DOSM)

  • Adakah Menteri Belia dan Sukan, Khairy Jamaluddin, memberi kelulusan untuk permohonan bagi mengadakan Malaysia Marathon yang telah dibatalkan pada baru-baru ini?

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang pada 9 September 2017

    Adakah Menteri Belia dan Sukan, Khairy Jamaluddin, memberi kelulusan untuk permohonan bagi mengadakan Malaysia Marathon yang telah dibatalkan pada baru-baru ini?

    Malaysia Marathon yang dijadualkan berlangsung pada 1 Oktober telah dibatalkan secara tiba-tiba kurang daripada sebulan sebelum tarikh perlangsungannya.  Pembatalan ini diumumkan di laman web dan laman Facebook Malaysia Marathon pada 5 September 2017.  Pada 7 September, Menteri Pelancongan Datuk Seri Nazri Abdul Aziz telah mengumumkan bahawa sebab pembatalan acara ini adalah kerana pihak penganjur tidak dapat memenuhi janji awalnya untuk membawa masuk 5,000 peserta China untuk menyertai program ini.[1]

    Tidak mengejutkan, pelari-pelari Malaysia telah menunjukkan kekecewaan mereka di Facebook termasuk laman Facebook Malaysia Marathon. Ketika artikel ini ditulis, posting Facebook berkenaan pembatalan pertandingan telah menerima 371 komen yang rata-rata adalah komen negatif.[2] Pembatalan acara larian pada saat-saat akhir bukanlah sesuatu yang baru di Malaysia. Telah banyak kali perkara ini berlaku di Malaysia, dan inilah sebab mengapa saya menyerahkan hasil kajian saya terhadap pelari-pelari di Malaysia kepada Menteri Belia dan Sukan, Khairy Jamaluddin melalui Timbalan beliau, Datuk M. Saravanan di Parlimen pada 1 Ogos 2017.[3] Difahami, Menteri agak sibuk menghadapi Sukan SEA ke-29 dan Sukan Paralimpik yang akan bermula pada 17 September 2017. Pembatalan pada saat-saat akhir ini perlu dijawab oleh Menteri Perlancongan serta Menteri Belia dan Sukan, yang tersenarai sebagai penganjur bersama untuk acara ini (termasuklah DBKL dan Wisdom Sports (M) Sdn Bhd).

    Pertamanya, adakah Menteri Perlancongan mempunyai pelan kontingensi jika penganjur, Wisdom Sports, tidak mampu membawa masuk bilangan peserta China yang dijanjikan? Menteri sepatutnya tahu bahawa untuk acara maraton yang telah bertapak seperti Standard Chartered Kuala Lumpur Marathon (SCKLM) dan Penang Bridge International Marathon (PBIM) yang biasanya disertai oleh lebih daripada 40,000 pelari, jumlah peserta asing biasanya adalah jauh kurang dari 5,000 orang. Apatah lagi untuk pertandingan yang hanya melibatkan anggaran 20,000 peserta.[4] Adakah Kementerian tidak terfikir berkenaan kebajikan peserta Malaysia yang telah mendaftar diri untuk pertandingan ini, termasuk peserta-peserta dari luar KL ada yang telah membeli tiket perjalanan untuk menyertai acara ini? Adakah Kementerian tidak mampu untuk menarik lebih banyak penaja korporat bagi menampung perbelanjaan penganjuran walaupun bilangan peserta China tidak mencukupi? Penjelasan yang diberi oleh Menteri berhubung pembatalan program ini adalah tidak mencukupi dan ini menunjukkan Menteri tidak mengambil berat terhadap kebajikan pelari-pelari Malaysia dan pelancong-pelancong.

    Kedua, Menteri Belia dan Sukan perlu memaklumkan kepada orang awam jika beliau yang sendiri telah meluluskan acara ini. Seksyen 33 Akta Pembangunan Sukan 1997 menyatakan bahawa “tiada seorang pun boleh membuat tawaran menjadi tuan rumah bagi apa-apa pertandingan atau acara sukan antarabangsa di Malaysia tanpa kelulusan bertulis Menteri terlebih dahulu dan keputusan Menteri tentangnya adalah muktamad”.

    Memandangkan Kementerian Belia dan Sukan disenaraikan sebagai salah satu penganjur bagi acara ini, malahan ia merupakan acara peringkat antarabangsa yang melibatkan begitu ramai peserta China yang sememangnya memerlukan persetujuan Menteri, maka Khairy Jamaluddin perlu menyatakan jika beliau sendiri telah memberi kelulusan untuk pertandingan ini. Jika beliau memang telah memberi kebenaran bertulis untuk menganjurkan pertandingan ini, maka beliau harus menerangkan kepada orang ramai apakah jaminan yang diberi kepadanya bahawa acara ini tidak akan dibatalkan jika bilangan peserta dari China tidak mencapai sasaran. Saya tidak fikir ini akan menjadi alasan yang sah bagi maraton antarabangsa lain seperti SCLKM dan PBIM untuk dibatalkan. Mengapa pula ia harus diterima sebagai alasan yang sah untuk pembatalan Malaysia Marathon?

    Tambahan, terdapat pelbagai maklumat berkenaan Malaysia Marathon yang menunjukkan penganjuran program ini tidak mengikut piawaian sukan antarabangsa (yang diperlukan oleh Seksyen 34 Akta Pembangunan Sukan 1997) termasuklah kegagalan untuk mempamerkan maklumat laluan bagi kategori 42km, 21km dan 10km, kegagalan untuk mempamerkan jumlah hadiah wang tunai dan hadiah lain bagi kategori 42km, 21km dan 10km dan kecuaian awal dalam ‘salah melabel’ pertandingan ini sebagai kononnya diperakui oleh International Association of Athletics Federation (IAAF).[5] Adakah Menteri sedar akan kelemahan-kelemahan yang mungkin ini sebelum beliau meluluskan penganjuran Malaysia Marathon?

    Pembatalan acara maraton peringkat antarabangsa pada saat-saat akhir yang melibatkan dua buah kementerian sebagai penganjur bersama meninggalkan tanda hitam dalam dunia larian di negara ini. Jika kerajaan Malaysia tidak dapat melindungi kebajikan para pelari Malaysia dalam acara larian yang digelar Malaysia Marathon, maka bolehkah kita menaruh kepercayaan kepada kerajaan untuk menjaga kebajikan para pelari Malaysia dalam acara lain yang dianjurkan di negara ini?

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

    [1] http://www.thesundaily.my/node/479618?

    [2] https://www.facebook.com/notes/malaysia-marathon/cancellation-of-malaysia-marathon-2017/276215422875144/

    [3] http://ongkianming.com/2017/08/01/media-statement-the-ministry-of-youth-and-sports-needs-to-do-more-to-improve-the-quality-of-running-events-in-malaysia/

    [4] http://www.thestar.com.my/news/nation/2017/03/01/marathon-targeting-20000-entries-one-belt-one-road-run-at-dataran-merdeka-expected-to-generate-rm40m/

    [5] Dakwaan tentang pensijilan IAAF kemudian telah dikeluarkan apabila ia disoal oleh anggota komuniti larian.

Page 1 of 4712345...102030...Last »