• SPAD perlu memastikan pentas sama rata bagi pemandu teksi dan pemandu perkhidmatan e-hailing dan juga menyediakan langkah perlindungan yang sewajarnya untuk mereka

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang dan Liew Chin Tong, Ahli Parlimen Kluang pada 6hb Julai 2017

    SPAD perlu memastikan pentas sama rata bagi pemandu teksi dan pemandu perkhidmatan e-hailing dan juga menyediakan langkah perlindungan yang sewajarnya untuk mereka

    Dengan anggaran seramai 37,000 pemandu teksi dan 60,000 pemandu Uber dan Grab di Lembah Klang, jenis pengangkutan awam ini bukan sahaja menawarkan perkhidmatan yang penting kepada pengguna, malahan ia juga merupakan sumber pendapatan yang penting bagi pemandu-pemandu. Memandangkan semakin ramai rakyat Malaysia yang kini menjadi pemandu perkhidmatan e-hailing (GRAB dan UBER), sama ada secara separuh masa mahupun sepenuh masa, adalah perlu untuk SPAD memastikan pentas sama rata dinikmati oleh pemandu-pemandu teksi serta perkhidmatan e-hailing. SPAD juga harus memastikan bahawa pemandu-pemandu teksi serta perkhidmatan e-hailing diberi perlindungan yang sewajarnya.

    Melalui sebuah kajian dalam BM dan BC melalui laman web yang dikendalikan oleh pasukan penyelidik DAP di mana hampir 300 jawapan diterima, kami mendapati bahawa 40% daripada pemandu UBER dan GRAB memandu sepenuh masa menggunakan kenderaan sendiri dan 53% yang lain memandu separuh masa bukannya sebagai hobi tetapi pekerjaan. Dengan erti kata lain, kebanyakan pemandu UBER dan GRAB yang menjawab kaji selidik itu bergantung besar kepada pendapatan mereka sebagai pemandu. Sebahagian besar pemandu yang dikaji mempunyai sekurang-kurangnya diploma, yang menunjukkan bahawa ramai yang berpendidikan tinggi melihat perkhidmatan e-hailing sebagai peluang pekerjaan yang berdaya maju. Tambahan pula, kajian ini mendapati bahawa 34%, iaitu satu pertiga daripada keseluruhan pemandu e-hailing, berada di luar Lembah Klang. Jumlah ini akan meningkat lagi apabila UBER dan GRAB dilanjutkan ke bandar dan pekan di luar KL dan Selangor.

    Pendapatan purata bagi para pemandu sepenuh masa dianggarkan hampir RM3200. Walaupun jumlah ini nampak berpatutan, namun ia belum mengambil kira kos penyelenggaraan kenderaan yang boleh mencecah hampir RM1000 sebulan. Walaupun syarikat e-hailing menyediakan insuran kemalangan peribadi kepada pemandu-pemandu dan penumpang-penumpang, namun kos insuran kenderaan dan pembaikan adalah ditanggung sepenuhnya oleh pemandu sendiri. 

    75% daripada pemandu yang dikaji menganggap kadar komisyen 20-25% yang dikenakan oleh UBER/ GRAB adalah tidak adil, dan lebih daripada 60% daripada pemandu mahukan kerajaan untuk mengawal jumlah komisyen yang boleh diambil oleh syarikat e-hailing. Tambahan lagi, sebilangan pemandu merasakan mereka tiada saluran untuk membuat aduan jika mereka digantung atau diharamkan oleh UBER/GRAB disebabkan oleh aduan penumpang yang tidak berasas. Isu kes penggantungan secara tidak adil ini akan bertambah serius dengan bertambahnya bilangan pemandu sepenuh masa UBER / GRAB, termasuklah mereka yang telah membeli kenderaan baru bagi tujuan menjadi pemandu e-hailing sepenuh masa.

    Walaupun pindaan yang dicadangkan terhadap Akta Suruhanjaya Pengangkutan Awam Darat 2010 dan Akta Lembaga Pelesenan Kenderaan Perdagangan 1987 adalah langkah yang baik, banyak lagi yang perlu dilakukan termasuk:

    1. Meningkatkan kesedaran pemandu e-hailing berkenaan maklumat pindaan akta-akta tersebut
    2. Memastikan pasaran e-hailing tidak dijadikan monopoli/ oligopoli hingga menjejaskan pemandu dan penumpang
    3. Mengawal kadar komisyen yang boleh dicaj oleh syarikat e-hailing terhadap pemandu
    4. Menubuhkan tribunal untuk mendengar rayuan pemandu e-hailing yang merasakan mereka telah dihalang / digantung oleh syarikat e-hailing secara tidak adil
    5. Memastikan pentas yang adil bagi pemandu teksi dan pemandu e-hailing dari segi tambang dan gaji

    Matlamat akhir seharusnya adalah pasaran di mana pemandu teksi dan juga pemandu e-hailing menerima pampasan sewajarnya dan syarikat teksi serta e-hailing tidak boleh menyalahgunakan kedudukan oligopolistik dan monopoli mereka untuk menganiaya pemandu dan memberi pengalaman perkhidmatan yang buruk kepada penumpang.

    Muat turun: Self-Employed E-Hailing Services Drivers (SEEDs) Survey Findings (5 July 2017)

  • Data terbuka dan penggubalan dasar di Malaysia

    (Artikel ini boleh dibaca di Kolumn Penang Institute in KL dalam Malaysian Insight, 26 Jun 2017)

    Semasa di pelancaran Malaysia Economic Monitor edisi Jun[1] awal bulan ini, Pengarah Negara Bank Dunia bagi Asia Tenggara, Ulrich Zachau, telah menggesa agar lebih data didedahkan supaya ianya boleh digunakan bagi menggubal dasar yang lebih baik.[2] Beliau telah menyebut contoh di mana GRAB, sebuah penyedia perkhidmatan e-hailing, berkongsi datanya dengan kerajaan demi mencari jalan untuk menguruskan keadaan lalu lintas dengan lebih cekap.

    Dengan kemunculan ‘big data’ ditambah dengan bidang ekonomi perilaku (‘behavioural economics’), ‘nudge unit’ (unit pendorong) telah ditubuhkan oleh kerajaan-kerajaan di seluruh dunia khususnya untuk menggunakan insentif dasar bagi mengubah tingkah laku dan menggunakan pendekatan berasaskan data bagi menganalisis keberkesanan dasar-dasar ini[3]. Cass Sunstein, pengarang bersama buku “Nudge” yang amat laris jualannya, telah direkrut oleh Presiden Obama untuk menjalankan sebuah ‘nudge unit’ di bawah pentadbirannya, dan mungkin adalah penyokong pendekatan dasar ini yang paling dikenali ramai.

    Walaupun istilah ‘big data’ seringkali digunakan sebagai istilah popular oleh penggubal dasar dan ahli politik, namun ramai tidak mengetahui apa sebenarnya ‘big data’ dan bagaimana ia boleh digunakan. Hakikatnya, ramai penggubal dasar sendiri tidak sedar bahawa ekosistem data di Malaysia, terutamanya berkenaan analisa data, sungguh kurang maju.

    Walaupun terdapat pelbagai agensi kerajaan yang mengumpul banyak data dan maklumat, namun tidak semua data tersebut diterbitkan. Satu kajian oleh Bank Dunia telah mendapati bahawa prestasi tahap keterbukaan data Malaysia berhubung dengan KDNKnya adalah kurang memuaskan.[4] Kajian yang sama juga menunjukkan hubungkait antara skor keterbukaan data sesebuah negara dengan nisbah penerbitan dan pemetikannya. Semakin tinggi skor keterbukaan data sesebuah negara, maka semakin tinggi bilangan penerbitan akademiknya (lihat Rajah 4 di bawah).

    Ini bertepatan dengan pengalaman ahli akademik di Malaysia dalam mengakses data terutamanya pada peringkat data yang lebih terperinci. Sebagai contoh, walaupun Jabatan Perangkaan mempunyai data tahap individu dalam Penyiasatan Pendapatan Isi Rumah, namun data tersebut tidak diterbitkan kepada awam yang akan membolehkan ahli-ahli akademik mengkaji angka-angka tersebut dengan lebih teliti lalu menerbitkan penemuan mereka. Kebimbangan tentang privasi data yang dikeluarkan dapat diatasi dengan mudah dengan menyembunyikan identiti individu data ini.

    Dalam kes di mana sesetengah data boleh didedahkan kepada awam, data ini biasanya dijual dengan harga yang mahal. Sebaliknya, data tahap individu daripada banci sepuluh tahunan Amerika Syarikat dikeluarkan kepada orang awam dan merupakan alat yang sangat berguna bagi saintis sosial yang boleh digunakan dalam penulisan dan analisa akademik mereka.

    Kebelakangan ini, terdapat beberapa usaha yang dilakukan bagi mempertingkatkan ekosistem data di Malaysia. Malaysia Digital Economy Corporation (MDEC) berada di barisan hadapan dalam memperjuangkan penggunaan ‘big data’ terutamanya di sektor swasta. Unit Pemodenan Tadbiran dan Perancangan Pengurusan Malaysia (MAMPU) sedang mempelopori inisiatif bagi mengumpulkan penerbitan data kerajaan secara berpusat di www.data.gov.my. Di acara Bank Dunia baru-baru ini, Rahman Dahlan, Menteri yang bertanggungjawab terhadap Unit Perancang Ekonomi. telah menyeru supaya data dikumpulkan di tahap yang lebih terperinci dan bersifat setempat termasuk mengikut kawasan Parlimen.

    Kerajaan Pulau Pinang sedang menyumbang usahanya dengan mengeluarkan maklumat terperinci mengikut peringkat negeri di data.gov.my termasuk menyenaraikan kesemua 201 kedai nasi kandar di negeri tersebut![5] Penang GIS Cemter (PEGIS) juga ditubuhkan bagi memudahkan akses GIS dan pemetaan untuk pengguna-pengguna, termasuklah perniagaan yang mahu ‘tag’ lokasi mereka pada peta PEGIS serta penggemar sukan berbasikal yang mahu ‘tag’ laluan basikal kegemaran mereka[6].

    Selain daripada isu pengaksesan data, Malaysia juga ketinggalan dari segi tenaga kerja iaitu jumlah pakar berpengetahuan yang dapat memahami dan menganalisis ‘big data’ dengan secukupnya. Analisa oleh Bank Dunia menunjukkan bahawa di Malaysia hanya 13.4% daripada tenaga kerja dalam bidang statistik berada di peringkat ‘pengurusan’ berbanding dengan 67.5% di negara-negara maju (lihat rajah di bawah).

    Bagi membina ekosistem data yang lebih kondusif, kita bukan sahaja memerlukan data yang lebih. Kita juga memerlukan tenaga kerja yang mampu menggunakan data ini dengan sepenuhnya dan menggubal dasar-dasar yang lebih baik. Sebagai contoh, sepasukan saintis data, ahli akademik dan pekerja sosial boleh bekerjasama untuk menilai keberkesanan pembayaran BR1M sepanjang tempoh 5 tahun lepas dan bagaimana ia dapat ditambah baik. Pihak Berkuasa Tempatan boleh menggunakan data daripada WAZE untuk membaiki lubang jalan dalam tempoh yang lebih singkat[7].  Dengan itu, apabila ahli politik atau penggubal dasar bercakap mengena ‘big data’, tanyalah kepada beliau bagaimana data ini boleh dianalisa dan digunakan untuk menambah baik dasar-dasar awam.

    Dr. Ong Kian Ming merupakan Pengurus Besar Penang Institute di KL. Beliau boleh dihubungi melalui im.ok.man@gmail.com

    [1] http://documents.worldbank.org/curated/en/993771497248234713/Malaysia-economic-monitor-data-for-development

    [2] http://www.theedgemarkets.com/article/agencies-be-compelled-share-data-after-statistics-law-review

    [3] http://www.economist.com/news/international/21722163-experimental-iterative-data-driven-approach-gaining-ground-policymakers-around

    [4] http://documents.worldbank.org/curated/en/886041494335634817/Open-data-differences-and-implications-across-countries

    [5] http://www.data.gov.my/data/ms_MY/organization/penang-state-government

    [6] http://pegis.penang.gov.my/story_map/sm_bicycletrails/

    [7] https://selangorkini.my/en/2016/10/smart-road-maintenance-report-using-waze/

  • Adakah Suruhanjaya Pilihanraya (SPR) sedang cuba untuk menambahkan pengundi melalui ‘pintu belakang’ untuk membantu BN memenangi PRU yang akan datang?

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang, pada 31 Mei, 2017

    Adakah Suruhanjaya Pilihanraya (SPR) sedang cuba untuk menambahkan pengundi melalui ‘pintu belakang’ untuk membantu BN memenangi PRU yang akan datang?

    Semalam, saya terkejut apabila menerima satu foto pameran pemilih (pengundi) baru untuk Suku 1, 2017 di pejabat SPR Selangor di Shah Alam. Dalam foto itu, amat jelas bahawa senarai pemilih yang dipaparkan adalah “Pameran Senarai Tuntutan” untuk Suku Pertama, Tahun 2017 (rujuk Rajah 1 di bawah).

    Rajah 1: Pameran Senarai Tuntutan Suku Pertama Tahun 2017 di pejabat SPR Selangor di Shah Alam

    Setahu saya, ini adalah kali pertama di mana “Pameran Senarai Tuntutan” di pejabat SPR diadakan. Tidak sama seperti prosedur untuk pameran Rang Daftar Pemilih Tambahan (RDPT), SPR tidak membuat sebarang kenyataan media untuk memaklumkan orang ramai bahawa nama-nama tambahan yang akan dimasukkan ke dalam daftar pemilih sedang dipamerkan, malahan SPR tidak mempamerkan Pameran Senarai Tuntutan ini di setiap kawasan parlimen di Selangor.

    SPR sedang menggunakan satu peraturan pilihanraya yang kurang dikenali dan jarang digunakan iaitu Sekysen 14, Peraturan-Peraturan Pilihan Raya (Pendaftaran Pemilih) 2002 yang menyatakan:

    Seksyen 14 Peraturan-Peraturan Pendaftaran sepatutnya digunakan untuk menangani masalah kesilapan oleh pihak SPR, umpamanya dalam kes di mana seorang kakitangan SPR lupa memasukkan nama seorang pemilih ke dalam RDPT terkini atau kerana sebab-sebab tertentu, maklumat pemilih yang mendaftar di pejabat pos gagal untuk dimasukkan ke dalam RDPT terkini.

    Akan tetapi, menurut angka yang dikutip oleh PEMUDA AMANAH, dalam Pameran Senarai Tuntutan ini seramai 28,416 pemilih telah ditambah menggunakan Seksyen 14 termasuk 1,170 pemilih di Selangor (rujuk Rajah 2 di bawah). Adakah pihak SPR menganggap bahawa rakyat akan percaya bahawa ia ‘terlupa’ untuk memasukkan nama 28,416 pemilih ini ke dalam RDPT Suku 1, 2017? Tambahan pula, mengapa pihak SPR perlu menambahkan pemilih-pemilih ini secara tergesa-gesa dan tidak menunggu sehingga pameran awam RDPT Suku 2 2017? Adakah pihak SPR berniat untuk memasukkan pemilih-pemilih ini ke dalam Daftar Pemilih Induk (DPI) untuk membolehkan mereka mengundi jikalau pilihanraya diadakan pada bulan September tahun ini?

    Rajah 2: Jumlah pemilih yang ditambah menggunakan Seksyen 14, Peraturan-Peraturan Pilihan Raya (Pendaftaran Pemilih) 2002

    Sumber: PEMUDA AMANAH

    Analisis pemilih yang ditambah di Selangor menunjukkan bahawa semua pemilih yang ditambah berada di lokaliti kem-kem tentera dan / atau mereka adalah pengundi tentera dan pasangan mereka (Lihat contoh dalam Rajah 3 di bawah). Di sini saya ingin menegaskan bahawa saya bukan membantah penambahan pemilih-pemilih tentera ke dalam daftar pemilih. Apa yang saya sedang persoalkan adalah prosedur yang digunakan untuk menambahkan pemilih-pemilih ini.

    Saya telah menulis surat rasmi kepada Pengarah SPR Selangor untuk mendapatkan penjelasan tentang penambahan pemilih-pemilih ini dan mengapa mereka tidak dimasukkan ke dalam RDPT Suku 1 2017. Kegagalan pihak SPR untuk memberi penjelasan yang memuaskan akan menjejaskan kepercayaan awam terhadap integriti daftar pemilih.

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

    Rajah 3: Sampel Pemilih Tentera yang ditambahkan melalui Seksyen 14, Peraturan-Peraturan Pilihan Raya (Pendaftaran Pemilih) 2002

  • 10 Soalan Mengenai Skim Insurans Pekerjaan (SIP)

    Kenyataan Media oleh Pakatan Harapan pada April 28, 2017 mengenai Skim Insurans Pekerjaan (SIP)

    10 Soalan Mengenai Skim Insurans Pekerjaan (SIP)

    Menjelang Hari Pekerja yang berlangsung pada 1 Mei, kami mengiktiraf sumbangan golongan pekerja di Malaysia terhadap negara. Skim Insurans Pekerjaan (SIP) yang dicadangkan oleh Perdana Menteri, yang dijangka akan dibentangkan di Parlimen pada sidang Julai / Ogos 2017, mempunyai potensi untuk membantu golongan pekerja Malaysia melalui proses peralihan apabila mereka hilang pekerjaan. Namun memandangkan butiran skim ini belum didedahkan dan tiada jawatankuasa parlimen yang ditubuhkan untuk meneliti isu pekerjaan, tenaga kerja dan ekonomi, masih tinggal banyak soalan yang perlu ditanya mengenai SIP.

    Di sini, kami membangkitkan 10 soalan untuk dijawab agar kami boleh lebih yakin bahawa SIP akan menjadi satu program yang berkesan dalam membantu pekerja di negara kita.

    1)                  Pampasan pemberhentian telah pun dinyatakan dalam Akta Kerja 1955 dan Peraturan Kerja (Faedah-faedah Penamatan dan Rentikerja Sentara) 1980. Adakah pampasan pemberhentian masih terus dibayar oleh majikan selepas SIP diperkenalkan? Adakah kebajikan pekerja-pekerja akan lebih merosot dalam jangka masa panjang jika faedah pemberhentian dipotong / dihapuskan sebagai sebahagian daripada pakej untuk memperkenalkan SIP?

    2)                  Anggaran jumlah yang dikumpul adalah antara RM700 juta hingga RM800 juta setahun (berdasarkan sumbangan 0.25% daripada majikan dan pekerja, 6.5 juta pekerja, gaji RM2000). Berapa banyak kos pentadbiran? Adakah ianya akan setinggi 25% daripada jumlah yang dikumpul, seperti yang diagak oleh beberapa laporan?

    3)                  Memandangakan SIP adalah skim insurans seperti PERKESO, adakah ini bermakna bahawa pekerja-pekerja tidak akan mendapatkan kembali dana ini jika mereka tidak diberhentikan dalam seumur hidup mereka? Berapa banyak pendapatan boleh guna yang akan diambil skim SIP daripada seseorang pekerja dalam sepanjang hayat mereka?

    4)                  Bagaimanakah dana SIP akan diuruskan? Adakah ia akan diuruskan dengan cara yang sama seperti dana PERKESO yang telah menghasilkan pulangan yang, secara purata, lebih rendah daripada pulangan KWSP?

    5)                  Salah satu tujuan SIP adalah untuk membantu memberi latihan semula dan latihan kemahiran kepada pekerja yang hilang pekerjaan. Bagaimanakah program-program latihan semula dan kemahiran ini akan berbeza daripada program-program kerajaan yang sedia seperti Skim Latihan 1 Malaysia (SKIM) dan lain-lain? Kerajaan perlu menyediakan hujah yang meyakinkan bahawa peruntukan skim latihan semula di bawah SIP akan lebih berkesan daripada program-program semasa.

    6)                  Terdapat skim latihan sedia ada yang disediakan dan dibayar oleh jumlah dana yang dipungut daripada majikan dan diuruskan oleh Kumpulan Wang Pembangunan Sumber Manusia (HRDF). Terdapat banyak laporan bahawa lebih daripada RM100 juta dana ini masih belum digunakan oleh majikan bagi tujuan latihan semula. Bolehkah skim HRDF yang sedia ada digunakan dengan lebih baik untuk tujuan latihan semula? Apakah jaminan bahawa skim SIP yang dicadangkan ini tidak akan menjadi seperti skim HRDF di mana adanya banyak dana yang tidak digunakan yang tidak dimasukkan ke dalam skim latihan semula?

    7)                  Laporan awal menunjukkan bahawa hanya pekerja-pekerja yang sedang dilindungi oleh PERKESO iaitu mereka yang berpendapatan kurang daripada RM4000 sebulan akan layak untuk skim SIP ini. Namun kini ramai pekerja berpendapatan sederhana juga diberhentikan kerja termasuk di industri kewangan dan industri minyak dan gas. Apakah jenis rancangan dan program yang dipakai oleh kerajaan untuk membantu pekerja-pekerja ini yang berada dalam kategori M40?

    8)                  Anggaran oleh kesatuan sekerja-kesatuan sekerja Malaysia menunjukkan bahawa pekerja-pekerja hilang antara RM50 juta hingga RM100 juta setahun disebabkan oleh pampasan hilang apabila syarikat bankrap. Namun RM700 juta hingga RM800 juta akan dikutip daripada skim SIP, di mana separuhnya datang daripada pekerja-pekerja. Adakah pendekatan ini berkesan dalam menyelesaikan isu pampasan hilang ini?

    9)                  Salah satu sebab utama mengapa pekerja di peringkat bawahan spektrum ekonomi hilang pekerjaan mereka adalah kerana majikan memberi keutamaan kepada pekerja asing. Jika kerajaan tidak mempunyai pelan yang komprehensif untuk mengurangkan kebergantungan kepada pekerja-pekerja asing, sejauh mana keberkesanan skim SIP? Semudah mana pekerja-pekerja yang telah hilang pekerjaan mereka untuk mencari pekerjaan baru, terutamanya apabila mereka perlu bersaing dengan pekerja-pekerja asing yang dibayar lebih rendah?

    10)              Beberapa negara di Asia yang mempunyai skim insurans pekerjaan juga menggunakan sumbangan kerajaan untuk skim ini (Thailand – 0.25%, Taiwan – 0.1%, Vietnam – 1%). Adakah kerajaan telah mempertimbangkan untuk turut memberi sumbangan sendiri kepada skim ini untuk mengurangkan beban kewangan ke atas para majikan serta pekerja?

    Dr. Ong Kian Ming, DAP

    Sim Tze Sin, PKR

    Dr Dzulkifli Ahmad, AMANAH

    Dr Rais Hussin, BERSATU

  • Paparan awam pusingan kedua persempadanan semula bagi Semenanjung Malaysia tanpa membabitkan Selangor adalah amat meragukan dan melanggar Perlembagaan

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming pada 9 Mac 2017

    Paparan awam pusingan kedua persempadanan semula bagi Semenanjung Malaysia tanpa membabitkan Selangor adalah amat meragukan dan melanggar Perlembagaan

    Semalam, iaitu pada 8 Mac 2017, Suruhanjaya Pilihan Raya telah menerbitkan notis yang mengumumkan secara rasmi permulaan pusingan kedua bagi paparan awam untuk persempadanan semula kawasan pilihan raya 2016. Pengumuman ini dipaparkan dalam akhbar arus perdana dan sebagai Warta Kerajaan Persekutuan. Tindakan SPR ini tidak pernah berlaku dalam sejarah persempadanan semula di Malaysia kerana kerusi Parlimen dan kerusi DUN Negeri Selangor terkeluar daripada paparan awam pusingan kedua. Langkah ini amat meragukan malahan ia mungkin juga melanggar Perlembagaan.

    Merujuk kepada Perkara 113 (6) Perlembagaan Persekutuan, kajian semula berasingan hendaklah dijalankan bagi ‘Negeri-negeri Tanah Melayu dan bagi setiap satu daripada Negeri Sabah dan Sarawak.’ Perlembagaan Persekutuan juga jelas menyatakan bahawa persempadanan semula bagi Negeri-negeri Malaya (atau ‘Tanah Melayu’) – dalam kata lain, Semenanjung Malaysia[1] – perlu dijalankan sebagai seunit kajian semula. Persempadanan semula bagi Negeri-negeri Tanah Melayu tidak boleh dibentangkan di Parlimen tanpa penglibatan negeri Selangor.

    Ini menimbulkan persoalan mengapa SPR mendesak untuk menjalankan paparan awam kali kedua tanpa Selangor. Persempadanan semula di Selangor kini sedang dicabar oleh Kerajaan Negeri Selangor di Makahmah Tinggi. Ini merupakan kali pertama persempadanan semula dicabar oleh sesebuah kerajaan negeri dan ianya telah menghalang SPR daripada memulakan langkah inkuiri tempatan dan pendengaran bantahan kepada persempadanan semula di Selangor. Tindakan undang-undang oleh Kerajaan Negeri Selangor ini merupakan langkah semak dan imbang yang amat penting terhadap keupayaan SPR untuk menggariskan semula kawasan pilihan raya dengan sewenang-wenangnya bukan sahaja di Selangor, tetapi di semua negeri Semenanjung Malaysia yang merupakan sebahagian daripada ‘unit kajian semula’ yang sama.

    Mengikut duluan kehakiman, SPR seharusnya menunggu keputusan dari Makahmah Tinggi berhubung kes Selangor sebelum mengambil langkah selanjutnya dalam proses persempadanan semula. Namun jika keputusan memihak kepada Kerajaan Negeri Selangor, ini bermakna SPR tidak boleh meneruskan inkuiri awam di Selangor. SPR seterusnya akan terpaksa membuat rayuan di Makahmah Rayuan dan mungkin ke Makahmah Persekutuan bagi mencari keputusan yang memihak kepadanya. Ini akan melambatkan SPR dari membentangkan keputusan persempadanan semula yang lengkap bagi Semenanjung Malaysia kepada Perdana Menteri untuk kelulusan Dewan Rakyat.

    Keputusan SPR untuk mengumumkan paparan awam kali kedua bagi semua negeri Semenanjung Malaysia kecuali Selangor menandakan kemungkinan bahawa ia mungkin akan mendesak untuk mengadakan persempadanan semula yang membiarkan persempadanan di Selangor seperti asal tetapi membuat perubahan di negeri-negeri lain yang lebih memihak kepada BN. Jika keputusan Makahmah Tinggi memihak kepada Kerajaan Negeri Selangor, SPR mungkin akan mencadangkan pelan persempadanan semula kepada Perdana Menteri untuk diluluskan dalam sidang Parlimen Julai / Ogos 2017 dengan tiada sebarang pindaan kepada negeri Selangor.

    Paparan awam kali kedua persempadanan semula kawasan pilihan raya bagi Semenanjung Malaysia perlu dicabar melalui tindakan undang-undang kerana ia melanggar Perlembagaan. Tindakan sebegini oleh SPR telah sekali lagi menunjukkan bahawa ia bukan sebuah badan bebas dan rakyat Malaysia perlu terus berjuang untuk mewujudkan sebuah SPR yang teguh dan berkecuali.

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

    [1] Termasuk Wilayah Persekutuan Labuan

Page 1 of 4412345...102030...Last »