• Pakatan Harapan (PH) memberi tawaran yang lebih adil dan lebih mampan kepada KTMB dan pekerjanya

    Kenyataan Media oleh Pakatan Harapan pada 9 Ogos, 2017

    Pakatan Harapan (PH) memberi tawaran yang lebih adil dan lebih mampan kepada KTMB dan pekerjanya

    Perjanjian Akses Rangkaian Kereta Api (RNAA) adalah perjanjian antara KTMB dan Perbadanan Aset Keretapi (RAC) di mana semua aset tanah dan ‘rolling stock’ KTMB akan dipindahkan ke RAC. Proses perjanjian ini sepatutnya diselesaikan pada tahun 2018.[1]

    Pakatan Harapan menentang RNAA atas sebab-sebab berikut:

    (i) Ini merupakan pintu belakang bagi kerajaan untuk memberi akses kepada syarikat kroni yang akan menggunakan rangkaian rel untuk mengambil alih perkhidmatan KTMB termasuk dalam perkhidmatan ‘freight and haulage’ yang terdiri daripada 42% jumlah hasil KTMB (RM216 daripada RM516 juta dalam Tahun Kewangan 2015).

    (ii) Ini akan meningkatkan kos operasi untuk KTMB kerana RAC akan mengenakan caj kepada KTMB untuk penggunaan ‘rolling stock’.

    (iii) RAC, dengan hanya 38 pekerja, tidak berkeupayaan untuk mengurus asetnya dengan baik termasuk penyelenggaraan stok dan trek. Kemungkinan besar tanggungjawab ini akan dikontrakkan kepada syarikat kroni lain.

    KTMB telah mengalami kerugian terkumpul sebanyak RM855 juta dari tahun 2009 hingga 2015 kerana harga tiket yang rendah dan kontrak perolehan yang mahal. Sebagai contoh, KTMB membazirkan RM85 juta untuk kontrak sistem ‘Automatik Fare Collection’ (AFC) yang tidak dapat dilaksanakan. Pada awal tahun ini, Presiden KTM ketika itu, Datuk Sarbini Tijan, diminta ambil cuti sambil menunggu siasatan dalaman mengenai tawaran perolehan yang bernilai berjuta-juta ringgit.[2]

    RAC juga gagal memperolehi keuntungan. Ia telah mengalami kerugian terkumpul sebanyak RM372 juta dari tahun 2009 hingga 2015. RAC tidak mempunyai kakitangan yang mencukupi untuk mengurus asetnya yang bernilai RM36 bilion (termasuk tanah) dengan baik. Kesilapan pengurusan pembayaran kontrak penyelenggaraan keretapi dilaporkan dalam laporan Ketua Audit Negara pada tahun 2013.[3]

    Pakatan Harapan menawarkan perjanjian yang lebih adil kepada KTMB dan 6000 pekerjanya termasuk:

    1) Membatalkan RNAA antara RAC dan KTMB

    2) Memindahkan aset di RAC ke KTMB sebagai cara untuk memaksimumkan nilai aset tersebut. Saiz kecil RAC menghalangnya daripada menambahkan pendapatannya daripada sumber seperti ‘Transit-Oriented Development (TOD)’, pengiklanan serta penjualan barangan (‘retail’). Aset-aset ini perlu dipindahkan ke KTMB dan KTMB mesti dibenarkan untuk menambahkan kepakarannya dalam bidang-bidang ini. Ini akan membolehkan KTMB untuk mencapai keuntungan dan juga untuk mengurangkan keperluan untuk meningkatkan harga tiket.[4]

    3) Mengkaji semula kos dan kesesuaian projek East Coast Rail Link (ECRL). Aset-aset di bawah ECRL iaitu ‘rolling stock’, trek, tanah dan stesen, tidak akan dimiliki oleh RAC ataupun KTM. Sebaliknya, ia akan dimiliki oleh sebuah syarikat yang baru diwujudkan, Malaysia Rail Line (MRL) Sdn Bhd, yang 100% dimiliki oleh Kementerian Kewangan. Ia telah dilaporkan bahawa perkhidmatan ECRL akan dijalankan oleh operator lain yang belum dinamakan lagi. Kos ECRL bukan sahaja sangat tinggi malahan kemungkinan besar operasinya akan diberikan melalui rundingan terus (‘direct negotiation’).

    4) Melaksanakan tender terbuka untuk semua pembelian aset dan perkhidmatan oleh KTMB; dan

    5) Tidak menswastakan KTMB

    Dengan tawaran dasar-dasar baru tersebut, maka kita dapat mensasarkan KTMB menjadi sebuah syarikat yang kedudukan kewangannya kukuh dan berkeuntungan, memastikan para penngguna perkkhidmatan KTMB tidak dibebani peningkatan harga tambang keretapi dan juga menjamin kebajikan dan keselamatan ribuan pekerja KTMB pada masa akan datang.

    Tan Sri Muhyidddin Yassin, Presiden BERSATU
    Liew Chin Tong, Ahli Parlimen Kluang
    Dato’ Abdullah Sani bin Abdul Hamid, Ahli Parlimen Kuala Langat
    Dr. Hatta Ramli, Ahli Parlimen Kuala Krai

    Gambar pemimpin Pakatan Harapan bersama dengan wakil Railwaymen Union Malaysia (RUM) termasuk Presiden RUM, Encik Abdul Razak

    [1] http://www.theedgemarkets.com/article/transport-ministry-says-agreement-will-not-cost-4000-job-losses-ktmb

    [2] http://tonypua.blogspot.my/2011/01/ktmb-rm85m-contract-to-company-without.html dan http://ongkianming.com/2015/08/22/press-statement-prime-minister-najib-should-look-at-the-failure-of-the-automatic-fare-collection-afc-system-rather-than-asking-for-new-ktm-ticket-counters-to-be-added/

    [3] http://www.thestar.com.my/business/business-news/2017/01/11/rail-controversy/

    [4] http://english.astroawani.com/business-news/highlights-auditor-generals-report-2013-series-2-37880

  • Kisah pusat perlindungan gajah liar dan pengeluaran semikonduktor

    Apakah persamaan antara pusat perlindungan gajah liar dan pengeluaran semikonduktor? Kedua-duanya memerlukan sumber air bersih demi kelangsungan. Pada minggu lepas, saya berpeluang melawat Loji Rawatan Air Sungai Dua yang dikendalikan oleh Perbadanan Bekalan Air Pulau Pinang. Loji rawatan air ini menyalurkan lebih daripada 80% bekalan air yang digunakan oleh pengguna kediaman dan komersial di Negeri Pulau Pinang.

    Sumber air bagi loji rawatan air Sungai Dua adalah dari Hutan Simpan Ulu Muda, dan saya telah menghabiskan beberapa hari di sana. Rizab tersebut juga merupakan kawasan tadahan air bagi Empangan Muda, Pedu dan Ahning. (Lihat rajah di bawah)

    Sebahagian besar rakyat Malaysia tidak pernah mendengar nama Ulu Muda, apatah lagi melawat khazanah kebangsaan ini. Ianya merupakan habitat kepada 50 hingga 60 ekor gajah Asia liar (anggaran jumlah keseluruhan di Semenanjung Malaysia adalah antara 1200 hingga 1600 ekor).

    Saya bersyukur dapat melihat 2 kumpulan gajah pada petang pertama di Ulu Muda semasa kami menaiki bot yang perlahan-lahan menyusuri sungai. Selain daripada gajah Asia, Ulu Muda juga menjadi habitat kepada mamalia lain seperti tapir, rusa sambar, kijang, harimau bintang, beruang matahari, ungka dan juga lebih daripada 10 spesis burung enggang termasuklah Burung Enggang Tebang Mentua, Burung Enggang Papan dan Burung Enggang Badak (Kenyalang). Semasa menyusuri sungai pada waktu petang, kami menemui banyak kawanan burung enggang terbang dalam formasi yang gah.

    Selain daripada haiwan-haiwan ini, terdapat banyak spesis tumbuhan dan serangga dalam hutan termasuklah pokok tualang yang boleh dipenuhi ratusan sarang lebah, dan pokok kundur dengan banir yang besar sekali (lihat rajah di bawah).

    Yang sedih sekali, pembalakan hutan sekunder yang telah berlarutan selama bertahun-tahun kini semakin mendekati kawasan kritikal untuk habitat gajah, seperti jenut garam. Jenut garam adalah kawasan-kawasan di dalam hutan yang menghasilkan mineral yang sering dimakan gajah dan mamalia besar yang lain sebagai makanan tambahan mereka.


    (Jenut Garam Ayer Hangat, iaitu satu-satunya jenut garam yang juga merupakan mata air panas. Najis gajah terdapat di sekeliling tempat tersebut.)

    Kami juga telah menjumpai sesebuah jalan pembalakan lama di tebing empangan Muda. Ketika melawat ke kawasan di mana balak dikumpul sebelum dihantar keluar, kami menemui pelan jalan baru masuk jauh ke dalam hutan rizab Ulu Muda yang sangat hampir dengan eco-resort di mana kami tinggal.

    Kegiatan pembalakan tidak bertanggungjawab ini bukan sahaja memberi impak besar terhadap haiwan dan tumbuhan di Ulu Muda, malahan ia juga memberi kesan kepada kualiti sumber air penduduk di Kedah dan Pulau Pinang.

    Kini, aktiviti pembalakan di pinggir Ulu Muda yang berterusan untuk bertahun-tahun telah pun menyebabkan sungai bertukar warna kepada warna coklat dan dipenuhi dengan pasir serta mendapan. Jika lebih banyak aktiviti pembalakan dibenarkan, besar kemungkinan bahawa kualiti dan kuantiti air yang diambil masuk oleh loji rawatan air Sungai Dua akan terjejas.

    Sudah tentu kerajaan negeri Kedah akan berkata mereka memerlukan keuntungan daripada aktiviti pembalakan bagi mengisi tabung negeri. Salah satu cara kerajaan Kedah (atau mana-mana kerajaan negeri di Malaysia) boleh mendapat pampasan bagi pemeliharaan hutan adalah melalui dana antarabangsa melalui inisiatif Reduce Emissions from Deforestation and Forest Degradation (REDD+). Sebagai contoh, dana boleh didapati melalui Forest Carbon Partnership Facility dan di Asia Tenggara, negara jiran kita iaitu Indonesia, Thailand dan Vietnam merupakan sebahagian daripada inisiatif ini tetapi Malaysia tidak. Kerajaan persekutuan perlu bekerjasama dengan agensi-agensi terlibat dalam Persatuan Bangsa-Bangsa Bersatu (PBB) di bawah kerangka UNFCCC, supaya jalan yang jelas dan telus ke arah mendapatkan pembiayaan daripada REDD+ boleh diperolehi. Kepimpinan yang teguh daripada kerajaan persekutuan dalam hal ini adalah sangat diperlukan memandangkan pihak dan syarikat yang tidak bertanggungjawab sedang cuba untuk menipu kerajaan negeri tertentu untuk menyertai skim-skim yang kononnya REDD+.

    Loji semikonduktor, yang memerlukan sumber air yang bersih dan tetap, seakan-akan amat jauh daripada tempat perlindungan gajah di Ulu Muda. Namun sebenarnya, ia tetap merupakan sebahagian daripada ekosistem yang lebih besar. Pemeliharaan kawasan tadahan Ulu Muda yang merupakan sebahagian daripada habitat gajah adalah penting sekali dalam memastikan sumber air yang bersih dan berterusan bagi loji rawatan air di Pulau Pinang yang berada 200km di hiliran.

  • SPAD perlu memastikan pentas sama rata bagi pemandu teksi dan pemandu perkhidmatan e-hailing dan juga menyediakan langkah perlindungan yang sewajarnya untuk mereka

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang dan Liew Chin Tong, Ahli Parlimen Kluang pada 6hb Julai 2017

    SPAD perlu memastikan pentas sama rata bagi pemandu teksi dan pemandu perkhidmatan e-hailing dan juga menyediakan langkah perlindungan yang sewajarnya untuk mereka

    Dengan anggaran seramai 37,000 pemandu teksi dan 60,000 pemandu Uber dan Grab di Lembah Klang, jenis pengangkutan awam ini bukan sahaja menawarkan perkhidmatan yang penting kepada pengguna, malahan ia juga merupakan sumber pendapatan yang penting bagi pemandu-pemandu. Memandangkan semakin ramai rakyat Malaysia yang kini menjadi pemandu perkhidmatan e-hailing (GRAB dan UBER), sama ada secara separuh masa mahupun sepenuh masa, adalah perlu untuk SPAD memastikan pentas sama rata dinikmati oleh pemandu-pemandu teksi serta perkhidmatan e-hailing. SPAD juga harus memastikan bahawa pemandu-pemandu teksi serta perkhidmatan e-hailing diberi perlindungan yang sewajarnya.

    Melalui sebuah kajian dalam BM dan BC melalui laman web yang dikendalikan oleh pasukan penyelidik DAP di mana hampir 300 jawapan diterima, kami mendapati bahawa 40% daripada pemandu UBER dan GRAB memandu sepenuh masa menggunakan kenderaan sendiri dan 53% yang lain memandu separuh masa bukannya sebagai hobi tetapi pekerjaan. Dengan erti kata lain, kebanyakan pemandu UBER dan GRAB yang menjawab kaji selidik itu bergantung besar kepada pendapatan mereka sebagai pemandu. Sebahagian besar pemandu yang dikaji mempunyai sekurang-kurangnya diploma, yang menunjukkan bahawa ramai yang berpendidikan tinggi melihat perkhidmatan e-hailing sebagai peluang pekerjaan yang berdaya maju. Tambahan pula, kajian ini mendapati bahawa 34%, iaitu satu pertiga daripada keseluruhan pemandu e-hailing, berada di luar Lembah Klang. Jumlah ini akan meningkat lagi apabila UBER dan GRAB dilanjutkan ke bandar dan pekan di luar KL dan Selangor.

    Pendapatan purata bagi para pemandu sepenuh masa dianggarkan hampir RM3200. Walaupun jumlah ini nampak berpatutan, namun ia belum mengambil kira kos penyelenggaraan kenderaan yang boleh mencecah hampir RM1000 sebulan. Walaupun syarikat e-hailing menyediakan insuran kemalangan peribadi kepada pemandu-pemandu dan penumpang-penumpang, namun kos insuran kenderaan dan pembaikan adalah ditanggung sepenuhnya oleh pemandu sendiri. 

    75% daripada pemandu yang dikaji menganggap kadar komisyen 20-25% yang dikenakan oleh UBER/ GRAB adalah tidak adil, dan lebih daripada 60% daripada pemandu mahukan kerajaan untuk mengawal jumlah komisyen yang boleh diambil oleh syarikat e-hailing. Tambahan lagi, sebilangan pemandu merasakan mereka tiada saluran untuk membuat aduan jika mereka digantung atau diharamkan oleh UBER/GRAB disebabkan oleh aduan penumpang yang tidak berasas. Isu kes penggantungan secara tidak adil ini akan bertambah serius dengan bertambahnya bilangan pemandu sepenuh masa UBER / GRAB, termasuklah mereka yang telah membeli kenderaan baru bagi tujuan menjadi pemandu e-hailing sepenuh masa.

    Walaupun pindaan yang dicadangkan terhadap Akta Suruhanjaya Pengangkutan Awam Darat 2010 dan Akta Lembaga Pelesenan Kenderaan Perdagangan 1987 adalah langkah yang baik, banyak lagi yang perlu dilakukan termasuk:

    1. Meningkatkan kesedaran pemandu e-hailing berkenaan maklumat pindaan akta-akta tersebut
    2. Memastikan pasaran e-hailing tidak dijadikan monopoli/ oligopoli hingga menjejaskan pemandu dan penumpang
    3. Mengawal kadar komisyen yang boleh dicaj oleh syarikat e-hailing terhadap pemandu
    4. Menubuhkan tribunal untuk mendengar rayuan pemandu e-hailing yang merasakan mereka telah dihalang / digantung oleh syarikat e-hailing secara tidak adil
    5. Memastikan pentas yang adil bagi pemandu teksi dan pemandu e-hailing dari segi tambang dan gaji

    Matlamat akhir seharusnya adalah pasaran di mana pemandu teksi dan juga pemandu e-hailing menerima pampasan sewajarnya dan syarikat teksi serta e-hailing tidak boleh menyalahgunakan kedudukan oligopolistik dan monopoli mereka untuk menganiaya pemandu dan memberi pengalaman perkhidmatan yang buruk kepada penumpang.

    Muat turun: Self-Employed E-Hailing Services Drivers (SEEDs) Survey Findings (5 July 2017)

  • Data terbuka dan penggubalan dasar di Malaysia

    (Artikel ini boleh dibaca di Kolumn Penang Institute in KL dalam Malaysian Insight, 26 Jun 2017)

    Semasa di pelancaran Malaysia Economic Monitor edisi Jun[1] awal bulan ini, Pengarah Negara Bank Dunia bagi Asia Tenggara, Ulrich Zachau, telah menggesa agar lebih data didedahkan supaya ianya boleh digunakan bagi menggubal dasar yang lebih baik.[2] Beliau telah menyebut contoh di mana GRAB, sebuah penyedia perkhidmatan e-hailing, berkongsi datanya dengan kerajaan demi mencari jalan untuk menguruskan keadaan lalu lintas dengan lebih cekap.

    Dengan kemunculan ‘big data’ ditambah dengan bidang ekonomi perilaku (‘behavioural economics’), ‘nudge unit’ (unit pendorong) telah ditubuhkan oleh kerajaan-kerajaan di seluruh dunia khususnya untuk menggunakan insentif dasar bagi mengubah tingkah laku dan menggunakan pendekatan berasaskan data bagi menganalisis keberkesanan dasar-dasar ini[3]. Cass Sunstein, pengarang bersama buku “Nudge” yang amat laris jualannya, telah direkrut oleh Presiden Obama untuk menjalankan sebuah ‘nudge unit’ di bawah pentadbirannya, dan mungkin adalah penyokong pendekatan dasar ini yang paling dikenali ramai.

    Walaupun istilah ‘big data’ seringkali digunakan sebagai istilah popular oleh penggubal dasar dan ahli politik, namun ramai tidak mengetahui apa sebenarnya ‘big data’ dan bagaimana ia boleh digunakan. Hakikatnya, ramai penggubal dasar sendiri tidak sedar bahawa ekosistem data di Malaysia, terutamanya berkenaan analisa data, sungguh kurang maju.

    Walaupun terdapat pelbagai agensi kerajaan yang mengumpul banyak data dan maklumat, namun tidak semua data tersebut diterbitkan. Satu kajian oleh Bank Dunia telah mendapati bahawa prestasi tahap keterbukaan data Malaysia berhubung dengan KDNKnya adalah kurang memuaskan.[4] Kajian yang sama juga menunjukkan hubungkait antara skor keterbukaan data sesebuah negara dengan nisbah penerbitan dan pemetikannya. Semakin tinggi skor keterbukaan data sesebuah negara, maka semakin tinggi bilangan penerbitan akademiknya (lihat Rajah 4 di bawah).

    Ini bertepatan dengan pengalaman ahli akademik di Malaysia dalam mengakses data terutamanya pada peringkat data yang lebih terperinci. Sebagai contoh, walaupun Jabatan Perangkaan mempunyai data tahap individu dalam Penyiasatan Pendapatan Isi Rumah, namun data tersebut tidak diterbitkan kepada awam yang akan membolehkan ahli-ahli akademik mengkaji angka-angka tersebut dengan lebih teliti lalu menerbitkan penemuan mereka. Kebimbangan tentang privasi data yang dikeluarkan dapat diatasi dengan mudah dengan menyembunyikan identiti individu data ini.

    Dalam kes di mana sesetengah data boleh didedahkan kepada awam, data ini biasanya dijual dengan harga yang mahal. Sebaliknya, data tahap individu daripada banci sepuluh tahunan Amerika Syarikat dikeluarkan kepada orang awam dan merupakan alat yang sangat berguna bagi saintis sosial yang boleh digunakan dalam penulisan dan analisa akademik mereka.

    Kebelakangan ini, terdapat beberapa usaha yang dilakukan bagi mempertingkatkan ekosistem data di Malaysia. Malaysia Digital Economy Corporation (MDEC) berada di barisan hadapan dalam memperjuangkan penggunaan ‘big data’ terutamanya di sektor swasta. Unit Pemodenan Tadbiran dan Perancangan Pengurusan Malaysia (MAMPU) sedang mempelopori inisiatif bagi mengumpulkan penerbitan data kerajaan secara berpusat di www.data.gov.my. Di acara Bank Dunia baru-baru ini, Rahman Dahlan, Menteri yang bertanggungjawab terhadap Unit Perancang Ekonomi. telah menyeru supaya data dikumpulkan di tahap yang lebih terperinci dan bersifat setempat termasuk mengikut kawasan Parlimen.

    Kerajaan Pulau Pinang sedang menyumbang usahanya dengan mengeluarkan maklumat terperinci mengikut peringkat negeri di data.gov.my termasuk menyenaraikan kesemua 201 kedai nasi kandar di negeri tersebut![5] Penang GIS Cemter (PEGIS) juga ditubuhkan bagi memudahkan akses GIS dan pemetaan untuk pengguna-pengguna, termasuklah perniagaan yang mahu ‘tag’ lokasi mereka pada peta PEGIS serta penggemar sukan berbasikal yang mahu ‘tag’ laluan basikal kegemaran mereka[6].

    Selain daripada isu pengaksesan data, Malaysia juga ketinggalan dari segi tenaga kerja iaitu jumlah pakar berpengetahuan yang dapat memahami dan menganalisis ‘big data’ dengan secukupnya. Analisa oleh Bank Dunia menunjukkan bahawa di Malaysia hanya 13.4% daripada tenaga kerja dalam bidang statistik berada di peringkat ‘pengurusan’ berbanding dengan 67.5% di negara-negara maju (lihat rajah di bawah).

    Bagi membina ekosistem data yang lebih kondusif, kita bukan sahaja memerlukan data yang lebih. Kita juga memerlukan tenaga kerja yang mampu menggunakan data ini dengan sepenuhnya dan menggubal dasar-dasar yang lebih baik. Sebagai contoh, sepasukan saintis data, ahli akademik dan pekerja sosial boleh bekerjasama untuk menilai keberkesanan pembayaran BR1M sepanjang tempoh 5 tahun lepas dan bagaimana ia dapat ditambah baik. Pihak Berkuasa Tempatan boleh menggunakan data daripada WAZE untuk membaiki lubang jalan dalam tempoh yang lebih singkat[7].  Dengan itu, apabila ahli politik atau penggubal dasar bercakap mengena ‘big data’, tanyalah kepada beliau bagaimana data ini boleh dianalisa dan digunakan untuk menambah baik dasar-dasar awam.

    Dr. Ong Kian Ming merupakan Pengurus Besar Penang Institute di KL. Beliau boleh dihubungi melalui im.ok.man@gmail.com

    [1] http://documents.worldbank.org/curated/en/993771497248234713/Malaysia-economic-monitor-data-for-development

    [2] http://www.theedgemarkets.com/article/agencies-be-compelled-share-data-after-statistics-law-review

    [3] http://www.economist.com/news/international/21722163-experimental-iterative-data-driven-approach-gaining-ground-policymakers-around

    [4] http://documents.worldbank.org/curated/en/886041494335634817/Open-data-differences-and-implications-across-countries

    [5] http://www.data.gov.my/data/ms_MY/organization/penang-state-government

    [6] http://pegis.penang.gov.my/story_map/sm_bicycletrails/

    [7] https://selangorkini.my/en/2016/10/smart-road-maintenance-report-using-waze/

  • Adakah Suruhanjaya Pilihanraya (SPR) sedang cuba untuk menambahkan pengundi melalui ‘pintu belakang’ untuk membantu BN memenangi PRU yang akan datang?

    Kenyataan Media oleh Dr. Ong Kian Ming, Ahli Parlimen Serdang, pada 31 Mei, 2017

    Adakah Suruhanjaya Pilihanraya (SPR) sedang cuba untuk menambahkan pengundi melalui ‘pintu belakang’ untuk membantu BN memenangi PRU yang akan datang?

    Semalam, saya terkejut apabila menerima satu foto pameran pemilih (pengundi) baru untuk Suku 1, 2017 di pejabat SPR Selangor di Shah Alam. Dalam foto itu, amat jelas bahawa senarai pemilih yang dipaparkan adalah “Pameran Senarai Tuntutan” untuk Suku Pertama, Tahun 2017 (rujuk Rajah 1 di bawah).

    Rajah 1: Pameran Senarai Tuntutan Suku Pertama Tahun 2017 di pejabat SPR Selangor di Shah Alam

    Setahu saya, ini adalah kali pertama di mana “Pameran Senarai Tuntutan” di pejabat SPR diadakan. Tidak sama seperti prosedur untuk pameran Rang Daftar Pemilih Tambahan (RDPT), SPR tidak membuat sebarang kenyataan media untuk memaklumkan orang ramai bahawa nama-nama tambahan yang akan dimasukkan ke dalam daftar pemilih sedang dipamerkan, malahan SPR tidak mempamerkan Pameran Senarai Tuntutan ini di setiap kawasan parlimen di Selangor.

    SPR sedang menggunakan satu peraturan pilihanraya yang kurang dikenali dan jarang digunakan iaitu Sekysen 14, Peraturan-Peraturan Pilihan Raya (Pendaftaran Pemilih) 2002 yang menyatakan:

    Seksyen 14 Peraturan-Peraturan Pendaftaran sepatutnya digunakan untuk menangani masalah kesilapan oleh pihak SPR, umpamanya dalam kes di mana seorang kakitangan SPR lupa memasukkan nama seorang pemilih ke dalam RDPT terkini atau kerana sebab-sebab tertentu, maklumat pemilih yang mendaftar di pejabat pos gagal untuk dimasukkan ke dalam RDPT terkini.

    Akan tetapi, menurut angka yang dikutip oleh PEMUDA AMANAH, dalam Pameran Senarai Tuntutan ini seramai 28,416 pemilih telah ditambah menggunakan Seksyen 14 termasuk 1,170 pemilih di Selangor (rujuk Rajah 2 di bawah). Adakah pihak SPR menganggap bahawa rakyat akan percaya bahawa ia ‘terlupa’ untuk memasukkan nama 28,416 pemilih ini ke dalam RDPT Suku 1, 2017? Tambahan pula, mengapa pihak SPR perlu menambahkan pemilih-pemilih ini secara tergesa-gesa dan tidak menunggu sehingga pameran awam RDPT Suku 2 2017? Adakah pihak SPR berniat untuk memasukkan pemilih-pemilih ini ke dalam Daftar Pemilih Induk (DPI) untuk membolehkan mereka mengundi jikalau pilihanraya diadakan pada bulan September tahun ini?

    Rajah 2: Jumlah pemilih yang ditambah menggunakan Seksyen 14, Peraturan-Peraturan Pilihan Raya (Pendaftaran Pemilih) 2002

    Sumber: PEMUDA AMANAH

    Analisis pemilih yang ditambah di Selangor menunjukkan bahawa semua pemilih yang ditambah berada di lokaliti kem-kem tentera dan / atau mereka adalah pengundi tentera dan pasangan mereka (Lihat contoh dalam Rajah 3 di bawah). Di sini saya ingin menegaskan bahawa saya bukan membantah penambahan pemilih-pemilih tentera ke dalam daftar pemilih. Apa yang saya sedang persoalkan adalah prosedur yang digunakan untuk menambahkan pemilih-pemilih ini.

    Saya telah menulis surat rasmi kepada Pengarah SPR Selangor untuk mendapatkan penjelasan tentang penambahan pemilih-pemilih ini dan mengapa mereka tidak dimasukkan ke dalam RDPT Suku 1 2017. Kegagalan pihak SPR untuk memberi penjelasan yang memuaskan akan menjejaskan kepercayaan awam terhadap integriti daftar pemilih.

    Dr. Ong Kian Ming
    Ahli Parlimen Serdang

    Rajah 3: Sampel Pemilih Tentera yang ditambahkan melalui Seksyen 14, Peraturan-Peraturan Pilihan Raya (Pendaftaran Pemilih) 2002

Page 1 of 4512345...102030...Last »