Monthly Archives: September 2013

31 posts

政府拥有自己的教育专家,并不需要耗资2千万外聘顾问公司提供咨询服务。

<吉隆坡9月26日讯>民主行动党沙登区国会议员王建民和升旗山国会议员再里尔的国会联合新闻稿发表

政府拥有自己的教育专家,并不需要耗资2千万外聘顾问公司提供咨询服务。

我们感到很惊讶当副首相兼教育部部长,丹斯里慕尤丁通过国会书面答复,证实了教育部支付2056万6400令吉给著名管理咨询公司麦肯锡公司(McKinsey & Co),负责草拟《2013年至2025年教育发展大蓝图》。

根据媒体的报道,部长解释道“我相信这是合理的价钱,无论我们做什么事情,都需要一些专家协助。”[1]

当然,我们从不否认来自教育领域的专家的看法和分析的重要性。然而,我们质疑的是为何当政府一方面有很多有能力的人才,却还要聘请非教育专家来作为《大蓝图》的管理顾问。

例如,《大蓝图最终报告》也列出了本地专家的贡献,包括了6所本地国立大学进行的研究(马来亚大学,理科大学,苏丹依德利斯师范大学,国民大学,博特拉大学和高等教育领导学院。)

另外,教育部也已经获得国际专家如联合国教科文组织(UNESCO)所提供的详细报告,关于如何提升课外活动,在教育领域中使用信息沟通技术,教师和职业技术教育与培训,考试和学生评估。

除此之外,世界银行也在2011年针对包括教育领域的公共拨款进行了全面的研究。同一时间,由丹斯里旺莫哈末扎希领导的国家教育对话委员会在全国各地举办15场对话会后也提呈了备忘录。

表现管理与传递单位(PEMANDU)则在国家关键表现指标领域的教育部门来通过教育实验室进行探讨。该实验室是由本地教育部专家包括教育管理与领导学院( Institut Aminuddin Baki )来领导。

再来,大马教育检讨独立评鉴委员会是由 Tan Sri Dato’ Dzulkifli Abdul Razak教授领导。国际独立评鉴委员会则由以下专家和学者组成,包括Dr Andreas Schleicher (经济合作暨发展组织OECD的教育顾问), Dr Byong-Man Ahn (南韩前教育部部长), Prof Michael Fullan (加拿大安大略省省长之特设教育顾问) 和 Prof Sing Kong Lee (新加坡教育学院院长).

以上顾问专家的征集已证明了教育部已经拥有许多国际水平的教育专家。 因此,为什么教育部需耗资逾2千万来外聘麦肯锡顾问公司?然而,这样的作法是否合理?

不管是大蓝图初步报告,或是最终报告,都只字未提麦肯锡公司真正的贡献。如果麦肯锡公司不曾提供任何建议,那是否他们只扮演草拟书写报告的角色而已呢?

所以,显而易见的,无论是提供建议还是负责草拟报告部分,麦肯锡公司的咨询服务都是没有必要的。这是因为政府已拥有很多有能力的人才,例如负责国家关键表现指标领域与国家关键经济领域教育的表现管理与传递单位(PEMANDU),教育政策策划与研究组(EPRD),和去年4月份成立的教育表現与传递单位(PADU).

难道教育部长对自己要执行任务的专家和官员没抱有任何信心?

沙登区国会议员王建民博士

升旗山国会议员再里尔

Kerajaan mempunyai pakar pendidikan sendiri dan tidak perlu khidmat nasihat perunding RM20 juta

Kenyataan Akhbar Dr Ong Kian Ming dan Zairil Khir Johari pada 26 September 2013, Kuala Lumpur

Kerajaan mempunyai pakar pendidikan sendiri dan tidak perlu khidmat nasihat perunding RM20 juta

Kami berasa amat hairan membaca maklumbalas Timbalan Perdana Menteri merangkap Menteri Pendidikan Tan Sri Muhyiddin Yassin mengenai pendedahan bahawa syarikat perunding McKinsey & Co telah dibayar RM20 juta untuk menyediakan Pelan Pembangunan Pendidkan Malaysia (PPPM) 2013-2025.

Menurut laporan media, beliau dipetik sebagai berkata, “Saya percaya itu satu kadar yang berpatutan sebenar pasal dalam mana-mana usaha yang kita buat pun, kita memerlukan beberapa pihak yang agak lebih pakar membantu.”[1]

Sememangnya kami tidak menafikan bahawa pandangan, pendapat dan analisa daripada pakar, khususnya pakar pendidikan, adalah diperlukan. Namun begitu, kami mempertikaikan mengapa perunding bukan pakar pendidikan telah dilantik sedangkan kerajaan mempunyai ramai pakar yang mampu melaksanakan tugas tersebut.

Sebagai contoh, laporan akhir PPPM sendiri telah menyenaraikan sumbangan daripada pakar-pakar tempatan, termasuk kajian oleh enam buah universiti awam tempatan, iaitu Universiti Malaya (UM), Universiti Sains Malaysia (USM), Universiti Penguruan Sultan Idris (UPSI), Universiti Kebangsaan Malaysia (UKM), Universiti Putra Malaysia (UPM) dan Akademi Kepimpinan Pengajian Tinggi (AKEPT).

Malah, Kementerian Pendidikan juga telah memperolehi khidmat nasihat antarabangsa daripada pakar-pakar seperti UNESCO, yang telah menyediakan laporan terperinci mengenai pembangunan kurikulum, teknologi maklumat dan komunikasi dalam pendidikan, pendidikan guru, latihan dan pendidikan teknik dan vokasional; serta peperiksaan dan pentaksiran murid.

Selain itu, Bank Dunia (World Bank) juga telah menjalankan kajian menyeluruh ke atas perbelanjaan awam (Public Expenditure Review) termasuk sektor pendidikan pada tahun 2011. Pada masa yang sama, Panel Dialog Nasional Pendidikan Malaysia di bawah pimpinan Tan Sri Dato’ Dr Wan Mohd Zahid Mohd Noordin juga telah menyediakan laporan hasil daripada mesyuarat-mesyuarat Townhall yang telah diadakan di 14 negeri.

PEMANDU pula melaksanakan Makmal Pendidikan dengan sokongan pasukan NKRA Pendidikan. Makmal tersebut diketuai oleh pakar-pakar tempatan daripada Kementerian Pendidikan termasuk daripada Institut Aminuddin Baki.

Di samping itu, Panel Penilai Bebas Malaysia juga telah ditubuhkan di bawah pimpinan Prof Tan Sri Dato’ Dzulkifli Abdul Razak. Panel Penilai Bebas Antarabangsa pula telah ditubuhkan dengan keanggotaan pakar-pakar seperti Dr Andreas Schleicher (Ketua, Analisis dan Indikator, OECD), Dr Byong-Man Ahn (Mantan Menteri Pendidikan Korea Selatan), Prof Michael Fullan (Penasihat Khas kepada Premier dan Menteri Pendidikan Ontaria, Kanada) dan Prof Sing Kong Lee (Pengarah, Institut Pendidikan Kebangsaan, Singapura).

Ketersediaan khidmat nasihat pakar-pakar di atas adalah bukti bahawa Kementerian sudah mempunyai pakar pendidikan yang bukan sahaja mampu tetapi bertaraf antarabangsa. Justeru, mengapa perlunya Kementerian melantik perunding McKinsey dengan jumlah RM20 juta? Adakah ini “berpatutan”?

Tambahan pula, sumbangan sebenar McKinsey – yang bukan pakar dalam bidang pendidikan – adalah tidak jelas kerana tidak disenaraikan langsung dalam laporan PPPM. Jika McKinsey tidak menyumbang dari segi input, adakah peranan mereka itu hanya sekadar menulis laporan sahaja?

Tampaknya, jelas bahawa khidmat perunding McKinsey adalah tidak perlu, bukan sahaja dari segi input malah dari segi penyediaan laporan. Ini kerana Kerajaan mempunyai pelbagai jabatan dan agensi yang tidak kurang kemampuannya, seperti pasukan NKRA dan NKEA Pendidikan (PEMANDU), Bahagian Perancangan dan Penyelidikan Dasar Pendidikan atau EPRD (Education Planning and Research Division), serta Unit Pelaksanaan dan Prestasi Pendidikan (PADU) yang ditubuhkan pada bulan April 2012.

Apakah Menteri tidak mempunyai keyakinan pada pakar-pakar dan pegawai-pegawai sendiri untuk menjalankan tugas mereka?

Dr Ong Kian Ming

Ahli Parlimen Serdang 

Zairil Khir Johari

Ahli Parlimen Bukit Bendera

The Government has its own education experts and does not need to obtain advice from consultants at the price of RM20 million

Press Statement by Dr. Ong Kian Ming and Zairil Khir Johari on 26 September 2013, Kuala Lumpur 

The Government has its own education experts and does not need to obtain advice from consultants at the price of RM20 million

We were very surprised to read the response by Deputy Prime Minister and Education Minister Tan Sri Muhyiddin in reply to the disclosure that consulting company McKinsey & Co. were paid RM20 million to prepare the National Education Blueprint 2013-2025 (NEB).

According to media reports, the Minister was quoted as saying, “I believe it is a reasonable rate as we need assistance from experts in any effort that we make.”[1]

We certainly do not deny that the views, opinions and analysis from experts, especially education experts, are needed. However, we question why consultants who were not education specialists were appointed when the government has many experts who are able to perform the tasks required.

For example, the final report of the National Education Blueprint lists the contributions of local experts, including studies conducted by six public universities such as the University of Malaya (UM), Universiti Sains Malaysia (USM), Universiti Penguruan Sultan Idris (UPSI) , National University of Malaysia (UKM) , Universiti Putra Malaysia (UPM) and the Higher Education Leadership Academy (AKEPT).

Moreover, the Ministry of Education had also obtained advice from international sources and experts such as UNESCO which had prepared a detailed report on curriculum development, information and communication technology in education, teacher education, technical and vocational training and education; and examination and assessment of students.

In addition, the World Bank also conducted a comprehensive review of public spending (Public Expenditure Review) including education sector spending in 2011. At the same time, the National Education Dialogue Panel under the leadership of Tan Sri Dato ‘ Dr Wan Mohd Zahid Mohd Noordin also provided a report of the results of the townhall meetings that were held in 14 states.

PEMANDU has also implemented Education Labs with the support of the NKRA Education team. The Labs were led by local experts from the Ministry of Education, including from the Aminuddin Baki Institute.

In addition, the Malaysian Independent Review Panel was established under the leadership of Prof. Tan Sri Dato ‘ Dzulkifli Abdul Razak . An International Independent Review Panel was established and joined by experts like Dr. Andreas Schleicher (Head of Indicators and Analysis at OECD ) , Dr. Byong-Man Ahn (South Korea’s former Minister of Education), Professor Michael Fullan (Special Advisor to the Premier and Minister of Education for Ontaria, Canada) and Prof Lee Sing Kong (Director of the National Institute of Education, Singapore).

The availability of advice from these abovenamed experts is evidence that the Ministry already has education experts who are not only capable but of world-class standards. Why does the Ministry have to appoint McKinsey consultants at a cost of RM20 million? Is this “reasonable”?

Furthermore, the actual contribution of McKinsey – who are not experts in the field of education – is not clear because this information is not listed in the National Education Blueprint report. If McKinsey did not contribute in terms of input, was their role only limited to writing the report itself?

It appears clear that the services provided by the McKinsey consultants were not necessary, not only in terms of input but also in terms of preparing the report. This is because the Government has various departments and agencies of equal ability, such as the Education NKRA and NKEA team (PEMANDU), the Education Policy Planning and Research Division (EPRD) and the Education Implementation and Performance Unit (PADU) which was established in April 2012.

Does the Minister not have confidence in his own experts and officers to do their jobs?

Dr Ong Kian Ming

Member of Parliament for Serdang 

Zairil Khir Johari

Member of Parliament for Bukit Bendera